str.
1
Χορός
πιθοῦ θελήσας φρονήσας τʼ, ἄναξ, λίσσομαι.
πιθοῦ θελήσας φρονήσας τʼ, ἄναξ, λίσσομαι.
Οἰδίπους
τί σοι θέλεις δῆτʼ εἰκάθω;
650
τί σοι θέλεις δῆτʼ εἰκάθω;
650
Χορός
τὸν οὔτε πρὶν νήπιον νῦν τʼ ἐν ὅρκῳ μέγαν καταίδεσαι.
τὸν οὔτε πρὶν νήπιον νῦν τʼ ἐν ὅρκῳ μέγαν καταίδεσαι.
Οἰδίπους
οἶσθʼ οὖν ἃ χρῄζεις;
οἶσθʼ οὖν ἃ χρῄζεις;
Χορός
οἶδα.
οἶδα.
Οἰδίπους
φράζε δὴ τί φής.
φράζε δὴ τί φής.
Χορός
τὸν ἐναγῆ φίλον μήποτʼ ἐν αἰτίᾳ
655
σὺν ἀφανεῖ λόγῳ σʼ ἄτιμον βαλεῖν.
τὸν ἐναγῆ φίλον μήποτʼ ἐν αἰτίᾳ
655
σὺν ἀφανεῖ λόγῳ σʼ ἄτιμον βαλεῖν.
Οἰδίπους
εὖ νυν ἐπίστω, ταῦθʼ ὅταν ζητῇς, ἐμοὶ
ζητῶν ὄλεθρον ἢ φυγὴν ἐκ τῆσδε γῆς.
εὖ νυν ἐπίστω, ταῦθʼ ὅταν ζητῇς, ἐμοὶ
ζητῶν ὄλεθρον ἢ φυγὴν ἐκ τῆσδε γῆς.
str.
2
Χορός
οὐ τὸν πάντων θεῶν θεὸν πρόμον
660
Ἅλιον· ἐπεὶ ἄθεος ἄφιλος ὅ τι πύματον
ὀλοίμαν, φρόνησιν εἰ τάνδʼ ἔχω.
ἀλλά μοι δυσμόρῳ γᾶ φθινὰς
665
τρύχει ψυχάν, τάδʼ εἰ κακοῖς κακὰ
προσάψει τοῖς πάλαι τὰ πρὸς σφῷν.
οὐ τὸν πάντων θεῶν θεὸν πρόμον
660
Ἅλιον· ἐπεὶ ἄθεος ἄφιλος ὅ τι πύματον
ὀλοίμαν, φρόνησιν εἰ τάνδʼ ἔχω.
ἀλλά μοι δυσμόρῳ γᾶ φθινὰς
665
τρύχει ψυχάν, τάδʼ εἰ κακοῖς κακὰ
προσάψει τοῖς πάλαι τὰ πρὸς σφῷν.
Οἰδίπους
ὁ δʼ οὖν ἴτω, κεἰ χρή με παντελῶς θανεῖν
ἢ γῆς ἄτιμον τῆσδʼ ἀπωσθῆναι βίᾳ.
670
τὸ γὰρ σόν, οὐ τὸ τοῦδʼ, ἐποικτίρω στόμα
ἐλεινόν· οὗτος δʼ ἔνθʼ ἂν ᾖ στυγήσεται.
ὁ δʼ οὖν ἴτω, κεἰ χρή με παντελῶς θανεῖν
ἢ γῆς ἄτιμον τῆσδʼ ἀπωσθῆναι βίᾳ.
670
τὸ γὰρ σόν, οὐ τὸ τοῦδʼ, ἐποικτίρω στόμα
ἐλεινόν· οὗτος δʼ ἔνθʼ ἂν ᾖ στυγήσεται.
Κρέων
στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ, βαρὺς δʼ, ὅταν
θυμοῦ περάσῃς· αἱ δὲ τοιαῦται φύσεις
αὑταῖς δικαίως εἰσὶν ἄλγισται φέρειν.
675
στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ, βαρὺς δʼ, ὅταν
θυμοῦ περάσῃς· αἱ δὲ τοιαῦται φύσεις
αὑταῖς δικαίως εἰσὶν ἄλγισται φέρειν.
675
Οἰδίπους
οὔκουν μʼ ἐάσεις κἀκτὸς εἶ;
οὔκουν μʼ ἐάσεις κἀκτὸς εἶ;
Κρέων
πορεύσομαι,
σοῦ μὲν τυχὼν ἀγνῶτος, ἐν δὲ τοῖσδʼ ἴσος.
πορεύσομαι,
σοῦ μὲν τυχὼν ἀγνῶτος, ἐν δὲ τοῖσδʼ ἴσος.
ant.
1
Χορός
γύναι, τί μέλλεις κομίζειν δόμων τόνδʼ ἔσω;
γύναι, τί μέλλεις κομίζειν δόμων τόνδʼ ἔσω;
Ἰοκάστη
μαθοῦσά γʼ ἥτις ἡ τύχη.
680
μαθοῦσά γʼ ἥτις ἡ τύχη.
680
Χορός
δόκησις ἀγνὼς λόγων ἦλθε, δάπτει δὲ καὶ τὸ μὴ ʼνʼδικον.
δόκησις ἀγνὼς λόγων ἦλθε, δάπτει δὲ καὶ τὸ μὴ ʼνʼδικον.
Ἰοκάστη
ἀμφοῖν ἀπʼ αὐτοῖν;
ἀμφοῖν ἀπʼ αὐτοῖν;
Χορός
ναίχι.
ναίχι.
Ἰοκάστη
καὶ τίς ἦν λόγος;
καὶ τίς ἦν λόγος;
Χορός
ἅλις ἔμοιγʼ, ἅλις, γᾶς προπονουμένας,
685
φαίνεται ἔνθʼ ἔληξεν αὐτοῦ μένειν.
ἅλις ἔμοιγʼ, ἅλις, γᾶς προπονουμένας,
685
φαίνεται ἔνθʼ ἔληξεν αὐτοῦ μένειν.
Οἰδίπους
ὁρᾷς ἵνʼ ἥκεις, ἀγαθὸς ὢν γνώμην ἀνήρ,
τοὐμὸν παριεὶς καὶ καταμβλύνων κέαρ;
ὁρᾷς ἵνʼ ἥκεις, ἀγαθὸς ὢν γνώμην ἀνήρ,
τοὐμὸν παριεὶς καὶ καταμβλύνων κέαρ;
ant.
2
Χορός
ὦναξ, εἶπον μὲν οὐχ ἅπαξ μόνον,
690
ἴσθι δὲ παραφρόνιμον, ἄπορον ἐπὶ φρόνιμα
πεφάνθαι μʼ ἄν, εἴ σʼ ἐνοσφιζόμαν,
ὅς τʼ ἐμὰν γᾶν φίλαν ἐν πόνοις
ἀλύουσαν κατʼ ὀρθὸν οὔρισας,
695
τανῦν τʼ εὔπομπος, ἂν γένοιο.
ὦναξ, εἶπον μὲν οὐχ ἅπαξ μόνον,
690
ἴσθι δὲ παραφρόνιμον, ἄπορον ἐπὶ φρόνιμα
πεφάνθαι μʼ ἄν, εἴ σʼ ἐνοσφιζόμαν,
ὅς τʼ ἐμὰν γᾶν φίλαν ἐν πόνοις
ἀλύουσαν κατʼ ὀρθὸν οὔρισας,
695
τανῦν τʼ εὔπομπος, ἂν γένοιο.
Ἰοκάστη
πρὸς θεῶν δίδαξον κἄμʼ, ἄναξ, ὅτου ποτὲ
μῆνιν τοσήνδε πράγματος στήσας ἔχεις.
πρὸς θεῶν δίδαξον κἄμʼ, ἄναξ, ὅτου ποτὲ
μῆνιν τοσήνδε πράγματος στήσας ἔχεις.
Oedipus Tyrannus. Sophocles. Francis Storr. London. 1912.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.