Sophocles Oedipus Tyrannus

Οἰδίπους

ἰὼ σκότου

νέφος ἐμὸν ἀπότροπον, ἐπιπλόμενον ἄφατον,

ἀδάματόν τε καὶ δυσούριστον ὄν.

1315

οἴμοι,

οἴμοι μάλʼ αὖθις· οἷον εἰσέδυ μʼ ἅμα

κέντρων τε τῶνδʼ οἴστρημα καὶ μνήμη κακῶν.

Χορός

καὶ θαῦμά γʼ οὐδὲν ἐν τοσοῖσδε πήμασιν

διπλᾶ σε πενθεῖν καὶ διπλᾶ φορεῖν κακά.

1320

Οἰδίπους

ἰὼ φίλος,

σὺ μὲν ἐμὸς ἐπίπολος ἔτι μόνιμος· ἔτι γὰρ

ὑπομένεις με τὸν τυφλὸν κηδεύων.

φεῦ φεῦ.

οὐ γάρ με λήθεις, ἀλλὰ γιγνώσκω σαφῶς,

1325

καίπερ σκοτεινός, τήν γε σὴν αὐδὴν ὅμως.

Χορός

ὦ δεινὰ δράσας, πῶς ἔτλης τοιαῦτα σὰς

ὄψεις μαρᾶναι; τίς σʼ ἐπῆρε δαιμόνων;

Οἰδίπους

Ἀπόλλων τάδʼ ἦν, Ἀπόλλων, φίλοι,

ὁ κακὰ κακὰ τελῶν ἐμὰ τάδʼ ἐμὰ πάθεα.

1330

ἔπαισε δʼ αὐτόχειρ νιν οὔτις, ἀλλʼ ἐγὼ τλάμων.

τί γὰρ ἔδει μʼ ὁρᾶν,

ὅτῳ γʼ ὁρῶντι μηδὲν ἦν ἰδεῖν γλυκύ;

1335

Χορός

ἦν τᾷδʼ ὅπωσπερ καὶ σύ φῄς.

Οἰδίπους

τί δῆτʼ ἐμοὶ βλεπτὸν ἢ

στερκτὸν ἢ προσήγορον

ἔτʼ ἔστʼ ἀκούειν ἡδονᾷ φίλοι;

ἀπάγετʼ ἐκτόπιον ὅ τι τάχιστά με,

1340

ἀπάγετʼ, ὦ φίλοι, τὸν μέγʼ ὀλέθριον

τὸν καταρατότατον, ἔτι δὲ καὶ θεοῖς

ἐχθρότατον βροτῶν.

1345

Χορός

δείλαιε τοῦ νοῦ τῆς τε συμφορᾶς ἴσον,

ὡς σʼ ἠθέλησα μηδέ γʼ ἂν γνῶναί ποτε.

Οἰδίπους

ὄλοιθʼ ὅστις ἦν, ὃς ἀγρίας πέδας

μονάδʼ ἐπιποδίας ἔλυσʼ μʼ ἀπό τε φόνου

1350

ἔρυτο κἀνέσωσεν, οὐδὲν εἰς χάριν πράσσων.

τότε γὰρ ἂν θανὼν

οὐκ ἦ φίλοισιν οὐδʼ ἐμοὶ τοσόνδʼ ἄχος.

1355

Χορός

θέλοντι κἀμοὶ τοῦτʼ ἂν ἦν.

Οἰδίπους

οὔκουν πατρός γʼ ἂν φονεὺς

ἦλθον οὐδὲ νυμφίος

βροτοῖς ἐκλήθην ὧν ἔφυν ἄπο.

νῦν δʼ ἄθεος μέν εἰμʼ, ἀνοσίων δὲ παῖς,

1360

ὁμολεχὴς δʼ ἀφʼ ὧν αὐτὸς ἔφυν τάλας.

εἰ δέ τι πρεσβύτερον ἔτι κακοῦ κακόν,

1365

τοῦτʼ ἔλαχʼ Οἰδίπους.