Sophocles Oedipus Tyrannus

Οἰδίπους

ἰὼ σκότου

νέφος ἐμὸν ἀπότροπον , ἐπιπλόμενον ἄφατον ,

ἀδάματόν τε καὶ δυσούριστον ὄν .

1315

οἴμοι ,

οἴμοι μάλʼ αὖθις · οἷον εἰσέδυ μʼ ἅμα

κέντρων τε τῶνδʼ οἴστρημα καὶ μνήμη κακῶν .

Χορός

καὶ θαῦμά γʼ οὐδὲν ἐν τοσοῖσδε πήμασιν

διπλᾶ σε πενθεῖν καὶ διπλᾶ φορεῖν κακά .

1320

Οἰδίπους

ἰὼ φίλος ,

σὺ μὲν ἐμὸς ἐπίπολος ἔτι μόνιμος · ἔτι γὰρ

ὑπομένεις με τὸν τυφλὸν κηδεύων .

φεῦ φεῦ .

οὐ γάρ με λήθεις , ἀλλὰ γιγνώσκω σαφῶς ,

1325

καίπερ σκοτεινός , τήν γε σὴν αὐδὴν ὅμως .

Χορός

ὦ δεινὰ δράσας , πῶς ἔτλης τοιαῦτα σὰς

ὄψεις μαρᾶναι ; τίς σʼ ἐπῆρε δαιμόνων ;

Οἰδίπους

Ἀπόλλων τάδʼ ἦν , Ἀπόλλων , φίλοι ,

ὁ κακὰ κακὰ τελῶν ἐμὰ τάδʼ ἐμὰ πάθεα .

1330

ἔπαισε δʼ αὐτόχειρ νιν οὔτις , ἀλλʼ ἐγὼ τλάμων .

τί γὰρ ἔδει μʼ ὁρᾶν ,

ὅτῳ γʼ ὁρῶντι μηδὲν ἦν ἰδεῖν γλυκύ ;

1335

Χορός

ἦν τᾷδʼ ὅπωσπερ καὶ σύ φῄς .

Οἰδίπους

τί δῆτʼ ἐμοὶ βλεπτὸν ἢ

στερκτὸν ἢ προσήγορον

ἔτʼ ἔστʼ ἀκούειν ἡδονᾷ φίλοι ;

ἀπάγετʼ ἐκτόπιον ὅ τι τάχιστά με ,

1340

ἀπάγετʼ , ὦ φίλοι , τὸν μέγʼ ὀλέθριον

τὸν καταρατότατον , ἔτι δὲ καὶ θεοῖς

ἐχθρότατον βροτῶν .

1345

Χορός

δείλαιε τοῦ νοῦ τῆς τε συμφορᾶς ἴσον ,

ὡς σʼ ἠθέλησα μηδέ γʼ ἂν γνῶναί ποτε .

Οἰδίπους

ὄλοιθʼ ὅστις ἦν , ὃς ἀγρίας πέδας

μονάδʼ ἐπιποδίας ἔλυσʼ μʼ ἀπό τε φόνου

1350

ἔρυτο κἀνέσωσεν , οὐδὲν εἰς χάριν πράσσων .

τότε γὰρ ἂν θανὼν

οὐκ ἦ φίλοισιν οὐδʼ ἐμοὶ τοσόνδʼ ἄχος .

1355

Χορός

θέλοντι κἀμοὶ τοῦτʼ ἂν ἦν .

Οἰδίπους

οὔκουν πατρός γʼ ἂν φονεὺς

ἦλθον οὐδὲ νυμφίος

βροτοῖς ἐκλήθην ὧν ἔφυν ἄπο .

νῦν δʼ ἄθεος μέν εἰμʼ , ἀνοσίων δὲ παῖς ,

1360

ὁμολεχὴς δʼ ἀφʼ ὧν αὐτὸς ἔφυν τάλας .

εἰ δέ τι πρεσβύτερον ἔτι κακοῦ κακόν ,

1365

τοῦτʼ ἔλαχʼ Οἰδίπους .