Χορός
οὐκ οἶδʼ ὅπως σε φῶ βεβουλεῦσθαι καλῶς·
κρείσσων γὰρ ἦσθα μηκέτʼ ὢν ἢ ζῶν τυφλός.
οὐκ οἶδʼ ὅπως σε φῶ βεβουλεῦσθαι καλῶς·
κρείσσων γὰρ ἦσθα μηκέτʼ ὢν ἢ ζῶν τυφλός.
Οἰδίπους
ὡς μὲν τάδʼ οὐχ ὧδʼ ἔστʼ ἄριστʼ εἰργασμένα,
μή μʼ ἐκδίδασκε, μηδὲ συμβούλευʼ ἔτι.
1370
ἐγὼ γὰρ οὐκ οἶδʼ ὄμμασιν ποίοις βλέπων
πατέρα ποτʼ ἂν προσεῖδον εἰς Ἅιδου μολὼν
οὐδʼ αὖ τάλαιναν μητέρʼ, οἷν ἐμοὶ δυοῖν
ἔργʼ ἐστὶ κρείσσονʼ ἀγχόνης εἰργασμένα.
ἀλλʼ ἡ τέκνων δῆτʼ ὄψις ἦν ἐφίμερος,
1375
βλαστοῦσʼ ὅπως ἔβλαστε, προσλεύσσειν ἐμοί;
οὐ δῆτα τοῖς γʼ ἐμοῖσιν ὀφθαλμοῖς ποτε·
οὐδʼ ἄστυ γʼ οὐδὲ πύργος οὐδὲ δαιμόνων
ἀγάλμαθʼ ἱερά, τῶν ὁ παντλήμων ἐγὼ
κάλλιστʼ ἀνὴρ εἷς ἔν γε ταῖς Θήβαις τραφεὶς
1380
ἀπεστέρησʼ ἐμαυτόν, αὐτὸς ἐννέπων
ὠθεῖν ἅπαντας τὸν ἀσεβῆ, τὸν ἐκ θεῶν
φανέντʼ ἄναγνον καὶ γένους τοῦ Λαΐου.
τοιάνδʼ ἐγὼ κηλῖδα μηνύσας ἐμὴν
ὀρθοῖς ἔμελλον ὄμμασιν τούτους ὁρᾶν;
1385
ἥκιστά γʼ· ἀλλʼ εἰ τῆς ἀκουούσης ἔτʼ ἦν
πηγῆς διʼ ὤτων φραγμός, οὐκ ἂν ἐσχόμην
τὸ μὴ ἀποκλῇσαι τοὐμὸν ἄθλιον δέμας,
ἵνʼ ἦ τυφλός τε καὶ κλύων μηδέν· τὸ γὰρ
τὴν φροντίδʼ ἔξω τῶν κακῶν οἰκεῖν γλυκύ.
1390
ἰὼ Κιθαιρών, τί μʼ ἐδέχου; τί μʼ οὐ λαβὼν
ἔκτεινας εὐθύς, ὡς ἔδειξα μήποτε
ἐμαυτὸν ἀνθρώποισιν ἔνθεν ἦ γεγώς;
ὦ Πόλυβε καὶ Κόρινθε καὶ τὰ πάτρια
λόγῳ παλαιὰ δώμαθʼ, οἷον ἆρά με
1395
κάλλος κακῶν ὕπουλον ἐξεθρέψατε·
νῦν γὰρ κακός τʼ ὢν κἀκ κακῶν εὑρίσκομαι.
ὦ τρεῖς κέλευθοι καὶ κεκρυμμένη νάπη
δρυμός τε καὶ στενωπὸς ἐν τριπλαῖς ὁδοῖς,
αἳ τοὐμὸν αἷμα τῶν ἐμῶν χειρῶν ἄπο
1400
ἐπίετε πατρός, ἆρά μου μέμνησθʼ ἔτι
οἷʼ ἔργα δράσας ὑμὶν εἶτα δεῦρʼ ἰὼν
ὁποῖʼ ἔπρασσον αὖθις; ᾧ γάμοι γάμοι,
ἐφύσαθʼ ἡμᾶς, καὶ φυτεύσαντες πάλιν
ἀνεῖτε ταὐτοῦ σπέρμα, κἀπεδείξατε
1405
πατέρας, ἀδελφούς, παῖδας, αἷμʼ ἐμφύλιον,
νύμφας, γυναῖκας μητέρας τε, χὠπόσα
αἴσχιστʼ ἐν ἀνθρώποισιν ἔργα γίγνεται.
ἀλλʼ οὐ γὰρ αὐδᾶν ἔσθʼ ἃ μηδὲ δρᾶν καλόν,
ὅπως τάχιστα πρὸς θεῶν ἔξω μέ που
1410
καλύψατʼ ἢ φονεύσατʼ ἢ θαλάσσιον
ἐκρίψατʼ, ἔνθα μήποτʼ εἰσόψεσθʼ ἔτι.
ἴτʼ, ἀξιώσατʼ ἀνδρὸς ἀθλίου θιγεῖν.
πίθεσθε, μὴ δείσητε· τἀμὰ γὰρ κακὰ
οὐδεὶς οἷός τε πλὴν ἐμοῦ φέρειν βροτῶν.
1415
ὡς μὲν τάδʼ οὐχ ὧδʼ ἔστʼ ἄριστʼ εἰργασμένα,
μή μʼ ἐκδίδασκε, μηδὲ συμβούλευʼ ἔτι.
1370
ἐγὼ γὰρ οὐκ οἶδʼ ὄμμασιν ποίοις βλέπων
πατέρα ποτʼ ἂν προσεῖδον εἰς Ἅιδου μολὼν
οὐδʼ αὖ τάλαιναν μητέρʼ, οἷν ἐμοὶ δυοῖν
ἔργʼ ἐστὶ κρείσσονʼ ἀγχόνης εἰργασμένα.
ἀλλʼ ἡ τέκνων δῆτʼ ὄψις ἦν ἐφίμερος,
1375
βλαστοῦσʼ ὅπως ἔβλαστε, προσλεύσσειν ἐμοί;
οὐ δῆτα τοῖς γʼ ἐμοῖσιν ὀφθαλμοῖς ποτε·
οὐδʼ ἄστυ γʼ οὐδὲ πύργος οὐδὲ δαιμόνων
ἀγάλμαθʼ ἱερά, τῶν ὁ παντλήμων ἐγὼ
κάλλιστʼ ἀνὴρ εἷς ἔν γε ταῖς Θήβαις τραφεὶς
1380
ἀπεστέρησʼ ἐμαυτόν, αὐτὸς ἐννέπων
ὠθεῖν ἅπαντας τὸν ἀσεβῆ, τὸν ἐκ θεῶν
φανέντʼ ἄναγνον καὶ γένους τοῦ Λαΐου.
τοιάνδʼ ἐγὼ κηλῖδα μηνύσας ἐμὴν
ὀρθοῖς ἔμελλον ὄμμασιν τούτους ὁρᾶν;
1385
ἥκιστά γʼ· ἀλλʼ εἰ τῆς ἀκουούσης ἔτʼ ἦν
πηγῆς διʼ ὤτων φραγμός, οὐκ ἂν ἐσχόμην
τὸ μὴ ἀποκλῇσαι τοὐμὸν ἄθλιον δέμας,
ἵνʼ ἦ τυφλός τε καὶ κλύων μηδέν· τὸ γὰρ
τὴν φροντίδʼ ἔξω τῶν κακῶν οἰκεῖν γλυκύ.
1390
ἰὼ Κιθαιρών, τί μʼ ἐδέχου; τί μʼ οὐ λαβὼν
ἔκτεινας εὐθύς, ὡς ἔδειξα μήποτε
ἐμαυτὸν ἀνθρώποισιν ἔνθεν ἦ γεγώς;
ὦ Πόλυβε καὶ Κόρινθε καὶ τὰ πάτρια
λόγῳ παλαιὰ δώμαθʼ, οἷον ἆρά με
1395
κάλλος κακῶν ὕπουλον ἐξεθρέψατε·
νῦν γὰρ κακός τʼ ὢν κἀκ κακῶν εὑρίσκομαι.
ὦ τρεῖς κέλευθοι καὶ κεκρυμμένη νάπη
δρυμός τε καὶ στενωπὸς ἐν τριπλαῖς ὁδοῖς,
αἳ τοὐμὸν αἷμα τῶν ἐμῶν χειρῶν ἄπο
1400
ἐπίετε πατρός, ἆρά μου μέμνησθʼ ἔτι
οἷʼ ἔργα δράσας ὑμὶν εἶτα δεῦρʼ ἰὼν
ὁποῖʼ ἔπρασσον αὖθις; ᾧ γάμοι γάμοι,
ἐφύσαθʼ ἡμᾶς, καὶ φυτεύσαντες πάλιν
ἀνεῖτε ταὐτοῦ σπέρμα, κἀπεδείξατε
1405
πατέρας, ἀδελφούς, παῖδας, αἷμʼ ἐμφύλιον,
νύμφας, γυναῖκας μητέρας τε, χὠπόσα
αἴσχιστʼ ἐν ἀνθρώποισιν ἔργα γίγνεται.
ἀλλʼ οὐ γὰρ αὐδᾶν ἔσθʼ ἃ μηδὲ δρᾶν καλόν,
ὅπως τάχιστα πρὸς θεῶν ἔξω μέ που
1410
καλύψατʼ ἢ φονεύσατʼ ἢ θαλάσσιον
ἐκρίψατʼ, ἔνθα μήποτʼ εἰσόψεσθʼ ἔτι.
ἴτʼ, ἀξιώσατʼ ἀνδρὸς ἀθλίου θιγεῖν.
πίθεσθε, μὴ δείσητε· τἀμὰ γὰρ κακὰ
οὐδεὶς οἷός τε πλὴν ἐμοῦ φέρειν βροτῶν.
1415
Χορός
ἀλλʼ ὧν ἐπαιτεῖς εἰς δέον πάρεσθʼ ὅδε
Κρέων τὸ πράσσειν καὶ τὸ βουλεύειν, ἐπεὶ
χώρας λέλειπται μοῦνος ἀντὶ σοῦ φύλαξ.
ἀλλʼ ὧν ἐπαιτεῖς εἰς δέον πάρεσθʼ ὅδε
Κρέων τὸ πράσσειν καὶ τὸ βουλεύειν, ἐπεὶ
χώρας λέλειπται μοῦνος ἀντὶ σοῦ φύλαξ.
Οἰδίπους
οἴμοι, τί δῆτα λέξομεν πρὸς τόνδʼ ἔπος;
τίς μοι φανεῖται πίστις ἔνδικος; τὰ γὰρ
1420
πάρος πρὸς αὐτὸν πάντʼ ἐφεύρημαι κακός.
οἴμοι, τί δῆτα λέξομεν πρὸς τόνδʼ ἔπος;
τίς μοι φανεῖται πίστις ἔνδικος; τὰ γὰρ
1420
πάρος πρὸς αὐτὸν πάντʼ ἐφεύρημαι κακός.
Κρέων
οὐχ ὡς γελαστής, Οἰδίπους, ἐλήλυθα,
οὐδʼ ὡς ὀνειδιῶν τι τῶν πάρος κακῶν.
ἀλλʼ εἰ τὰ θνητῶν μὴ καταισχύνεσθʼ ἔτι
γένεθλα, τὴν γοῦν πάντα βόσκουσαν φλόγα
1425
αἰδεῖσθʼ ἄνακτος Ἡλίου, τοιόνδʼ ἄγος
ἀκάλυπτον οὕτω δεικνύναι, τὸ μήτε γῆ
μήτʼ ὄμβρος ἱερὸς μήτε φῶς προσδέξεται.
ἀλλʼ ὡς τάχιστʼ ἐς οἶκον ἐσκομίζετε·
τοῖς ἐν γένει γὰρ τἀγγενῆ μάλισθʼ ὁρᾶν
1430
μόνοις τʼ ἀκούειν εὐσεβῶς ἔχει κακά.
οὐχ ὡς γελαστής, Οἰδίπους, ἐλήλυθα,
οὐδʼ ὡς ὀνειδιῶν τι τῶν πάρος κακῶν.
ἀλλʼ εἰ τὰ θνητῶν μὴ καταισχύνεσθʼ ἔτι
γένεθλα, τὴν γοῦν πάντα βόσκουσαν φλόγα
1425
αἰδεῖσθʼ ἄνακτος Ἡλίου, τοιόνδʼ ἄγος
ἀκάλυπτον οὕτω δεικνύναι, τὸ μήτε γῆ
μήτʼ ὄμβρος ἱερὸς μήτε φῶς προσδέξεται.
ἀλλʼ ὡς τάχιστʼ ἐς οἶκον ἐσκομίζετε·
τοῖς ἐν γένει γὰρ τἀγγενῆ μάλισθʼ ὁρᾶν
1430
μόνοις τʼ ἀκούειν εὐσεβῶς ἔχει κακά.
Οἰδίπους
πρὸς θεῶν, ἐπείπερ ἐλπίδος μʼ ἀπέσπασας,
ἄριστος ἐλθὼν πρὸς κάκιστον ἄνδρʼ ἐμέ,
πιθοῦ τί μοι· πρὸς σοῦ γὰρ οὐδʼ ἐμοῦ φράσω.
πρὸς θεῶν, ἐπείπερ ἐλπίδος μʼ ἀπέσπασας,
ἄριστος ἐλθὼν πρὸς κάκιστον ἄνδρʼ ἐμέ,
πιθοῦ τί μοι· πρὸς σοῦ γὰρ οὐδʼ ἐμοῦ φράσω.
Κρέων
καὶ τοῦ με χρείας ὧδε λιπαρεῖς τυχεῖν;
1435
καὶ τοῦ με χρείας ὧδε λιπαρεῖς τυχεῖν;
1435
Οἰδίπους
ῥῖψόν με γῆς ἐκ τῆσδʼ ὅσον τάχισθʼ, ὅπου
θνητῶν φανοῦμαι μηδενὸς προσήγορος.
ῥῖψόν με γῆς ἐκ τῆσδʼ ὅσον τάχισθʼ, ὅπου
θνητῶν φανοῦμαι μηδενὸς προσήγορος.
Κρέων
ἔδρασʼ ἂν εὖ τοῦτʼ ἴσθʼ ἄν, εἰ μὴ τοῦ θεοῦ
πρώτιστʼ ἔχρῃζον ἐκμαθεῖν τί πρακτέαν.
ἔδρασʼ ἂν εὖ τοῦτʼ ἴσθʼ ἄν, εἰ μὴ τοῦ θεοῦ
πρώτιστʼ ἔχρῃζον ἐκμαθεῖν τί πρακτέαν.
Οἰδίπους
ἀλλʼ ἥ γʼ ἐκείνου πᾶσʼ ἐδηλώθη φάτις,
1440
τὸν πατροφόντην, τὸν ἀσεβῆ μʼ ἀπολλύναι.
ἀλλʼ ἥ γʼ ἐκείνου πᾶσʼ ἐδηλώθη φάτις,
1440
τὸν πατροφόντην, τὸν ἀσεβῆ μʼ ἀπολλύναι.
Κρέων
οὕτως ἐλέχθη ταῦθʼ· ὅμως δʼ ἵνʼ ἕσταμεν
χρείας, ἄμεινον ἐκμαθεῖν τι δραστέον.
οὕτως ἐλέχθη ταῦθʼ· ὅμως δʼ ἵνʼ ἕσταμεν
χρείας, ἄμεινον ἐκμαθεῖν τι δραστέον.
Οἰδίπους
οὕτως ἄρʼ ἀνδρὸς ἀθλίου πεύσεσθʼ ὕπερ;
οὕτως ἄρʼ ἀνδρὸς ἀθλίου πεύσεσθʼ ὕπερ;
Κρέων
καὶ γὰρ σὺ νῦν τἂν τῷ θεῷ πίστιν φέροις.
1445
καὶ γὰρ σὺ νῦν τἂν τῷ θεῷ πίστιν φέροις.
1445
Οἰδίπους
καὶ σοί γʼ ἐπισκήπτω τε καὶ προστέψομαι,
τῆς μὲν κατʼ οἴκους αὐτὸς ὃν θέλεις τάφον
θοῦ· καὶ γὰρ ὀρθῶς τῶν γε σῶν τελεῖς ὕπερ·
ἐμοῦ δὲ μήποτʼ ἀξιωθήτω τόδε
πατρῷον ἄστυ ζῶντος οἰκητοῦ τυχεῖν,
1450
ἀλλʼ ἔα με ναίειν ὄρεσιν, ἔνθα κλῄζεται
οὑμὸς Κιθαιρὼν οὗτος, ὃν μήτηρ τέ μοι
πατήρ τʼ ἐθέσθην ζῶντε κύριον τάφον,
ἵνʼ ἐξ ἐκείνων, οἵ μʼ ἀπωλλύτην, θάνω.
καίτοι τοσοῦτόν γʼ οἶδα, μήτε μʼ ἂν νόσον
1455
μήτʼ ἄλλο πέρσαι μηδέν· οὐ γὰρ ἄν ποτε
θνῄσκων ἐσώθην, μὴ ʼπί τῳ δεινῷ κακῷ.
ἀλλʼ ἡ μὲν ἡμῶν μοῖρʼ, ὅποιπερ εἶσʼ, ἴτω·
παίδων δὲ τῶν μὲν ἀρσένων μή μοι, Κρέων,
προσθῇ μέριμναν· ἄνδρες εἰσίν, ὥστε μὴ
1460
σπάνιν ποτὲ σχεῖν, ἔνθʼ ἂν ὦσι, τοῦ βίου·
ταῖν δʼ ἀθλίαιν οἰκτραῖν τε παρθένοιν ἐμαῖν,
αἷν οὔποθʼ ἡμὴ χωρὶς ἐστάθη βορᾶς
τράπεζʼ ἄνευ τοῦδʼ ἀνδρός, ἀλλʼ ὅσων ἐγὼ
ψαύοιμι, πάντων τῶνδʼ ἀεὶ μετειχέτην·
1465
αἷν μοι μέλεσθαι· καὶ μάλιστα μὲν χεροῖν
ψαῦσαί μʼ ἔασον κἀποκλαύσασθαι κακά.
ἴθʼ ὦναξ,
ἴθʼ ὦ γονῇ γενναῖε· χερσί τἂν θιγὼν
δοκοῖμʼ ἔχειν σφᾶς, ὥσπερ ἡνίκʼ ἔβλεπον.
1470
τί φημί;
οὐ δὴ κλύω που πρὸς θεῶν τοῖν μοι φίλοιν
δακρυρροούντοιν, καί μʼ ἐποικτίρας Κρέων
ἔπεμψέ μοι τὰ φίλτατʼ ἐκγόνοιν ἐμοῖν;
λέγω τι;
1475
καὶ σοί γʼ ἐπισκήπτω τε καὶ προστέψομαι,
τῆς μὲν κατʼ οἴκους αὐτὸς ὃν θέλεις τάφον
θοῦ· καὶ γὰρ ὀρθῶς τῶν γε σῶν τελεῖς ὕπερ·
ἐμοῦ δὲ μήποτʼ ἀξιωθήτω τόδε
πατρῷον ἄστυ ζῶντος οἰκητοῦ τυχεῖν,
1450
ἀλλʼ ἔα με ναίειν ὄρεσιν, ἔνθα κλῄζεται
οὑμὸς Κιθαιρὼν οὗτος, ὃν μήτηρ τέ μοι
πατήρ τʼ ἐθέσθην ζῶντε κύριον τάφον,
ἵνʼ ἐξ ἐκείνων, οἵ μʼ ἀπωλλύτην, θάνω.
καίτοι τοσοῦτόν γʼ οἶδα, μήτε μʼ ἂν νόσον
1455
μήτʼ ἄλλο πέρσαι μηδέν· οὐ γὰρ ἄν ποτε
θνῄσκων ἐσώθην, μὴ ʼπί τῳ δεινῷ κακῷ.
ἀλλʼ ἡ μὲν ἡμῶν μοῖρʼ, ὅποιπερ εἶσʼ, ἴτω·
παίδων δὲ τῶν μὲν ἀρσένων μή μοι, Κρέων,
προσθῇ μέριμναν· ἄνδρες εἰσίν, ὥστε μὴ
1460
σπάνιν ποτὲ σχεῖν, ἔνθʼ ἂν ὦσι, τοῦ βίου·
ταῖν δʼ ἀθλίαιν οἰκτραῖν τε παρθένοιν ἐμαῖν,
αἷν οὔποθʼ ἡμὴ χωρὶς ἐστάθη βορᾶς
τράπεζʼ ἄνευ τοῦδʼ ἀνδρός, ἀλλʼ ὅσων ἐγὼ
ψαύοιμι, πάντων τῶνδʼ ἀεὶ μετειχέτην·
1465
αἷν μοι μέλεσθαι· καὶ μάλιστα μὲν χεροῖν
ψαῦσαί μʼ ἔασον κἀποκλαύσασθαι κακά.
ἴθʼ ὦναξ,
ἴθʼ ὦ γονῇ γενναῖε· χερσί τἂν θιγὼν
δοκοῖμʼ ἔχειν σφᾶς, ὥσπερ ἡνίκʼ ἔβλεπον.
1470
τί φημί;
οὐ δὴ κλύω που πρὸς θεῶν τοῖν μοι φίλοιν
δακρυρροούντοιν, καί μʼ ἐποικτίρας Κρέων
ἔπεμψέ μοι τὰ φίλτατʼ ἐκγόνοιν ἐμοῖν;
λέγω τι;
1475
Κρέων
λέγεις· ἐγὼ γὰρ εἰμʼ ὁ πορσύνας τάδε,
γνοὺς τὴν παροῦσαν τέρψιν, ἥ σʼ εἶχεν πάλαι.
λέγεις· ἐγὼ γὰρ εἰμʼ ὁ πορσύνας τάδε,
γνοὺς τὴν παροῦσαν τέρψιν, ἥ σʼ εἶχεν πάλαι.
Οἰδίπους
ἀλλʼ εὐτυχοίης, καί σε τῆσδε τῆς ὁδοῦ
δαίμων ἄμεινον ἢ ʼμὲ φρουρήσας τύχοι.
ὦ τέκνα, ποῦ ποτʼ ἐστέ; δεῦρʼ ἴτʼ, ἔλθετε
1480
ὡς τὰς ἀδελφὰς τάσδε τὰς ἐμὰς χέρας,
αἳ τοῦ φυτουργοῦ πατρὸς ὑμὶν ὧδʼ ὁρᾶν
τὰ πρόσθε λαμπρὰ προυξένησαν ὄμματα·
ὃς ὑμίν, ὦ τέκνʼ, οὔθʼ ὁρῶν οὔθʼ ἱστορῶν
πατὴρ ἐφάνθην ἔνθεν αὐτὸς ἠρόθην.
1485
καὶ σφὼ δακρύω· προσβλέπειν γὰρ οὐ σθένω·
νοούμενος τὰ λοιπὰ τοῦ πικροῦ βίου,
οἷον βιῶναι σφὼ πρὸς ἀνθρώπων χρεών.
ποίας γὰρ ἀστῶν ἥξετʼ εἰς ὁμιλίας,
ποίας δʼ ἑορτάς, ἔνθεν οὐ κεκλαυμέναι
1490
πρὸς οἶκον ἵξεσθʼ ἀντὶ τῆς θεωρίας;
ἀλλʼ ἡνίκʼ ἂν δὴ πρὸς γάμων ἥκητʼ ἀκμάς,
τίς οὗτος ἔσται, τίς παραρρίψει, τέκνα,
τοιαῦτʼ ὀνείδη λαμβάνων, ἃ ταῖς ἐμαῖς
γοναῖσιν ἔσται σφῷν θʼ ὁμοῦ δηλήματα;
1495
τί γὰρ κακῶν ἄπεστι; τὸν πατέρα πατὴρ
ὑμῶν ἔπεφνε· τὴν τεκοῦσαν ἤροσεν,
ὅθεν περ αὐτὸς ἐσπάρη, κἀκ τῶν ἴσων
ἐκτήσαθʼ ὑμᾶς, ὧνπερ αὐτὸς ἐξέφυ.
τοιαῦτʼ ὀνειδιεῖσθε· κᾆτα τίς γαμεῖ;
1500
οὐκ ἔστιν οὐδείς, ὦ τέκνʼ, ἀλλὰ δηλαδὴ
χέρσους φθαρῆναι κἀγάμους ὑμᾶς χρεών.
ὦ παῖ Μενοικέως, ἀλλʼ ἐπεὶ μόνος πατὴρ
ταύταιν λέλειψαι, νὼ γάρ, ὣ ʼφυτεύσαμεν,
ὀλώλαμεν δύʼ ὄντε, μή σφε περιίδῃς
1505
πτωχὰς ἀνάνδρους ἐκγενεῖς ἀλωμένας,
μηδʼ ἐξισώσῃς τάσδε τοῖς ἐμοῖς κακοῖς.
ἀλλʼ οἴκτισόν σφας, ὧδε τηλικάσδʼ ὁρῶν
πάντων ἐρήμους, πλὴν ὅσον τὸ σὸν μέρος.
ξύννευσον, ὦ γενναῖε, σῇ ψαύσας χερί.
1510
σφῷν δʼ, ὦ τέκνʼ, εἰ μὲν εἰχέτην ἤδη φρένας,
πόλλʼ ἂν παρῄνουν· νῦν δὲ τοῦτʼ εὔχεσθέ μοι,
οὗ καιρὸς ἐᾷ ζῆν, τοῦ βίου δὲ λῴονος
ὑμᾶς κυρῆσαι τοῦ φυτεύσαντος πατρός.
ἀλλʼ εὐτυχοίης, καί σε τῆσδε τῆς ὁδοῦ
δαίμων ἄμεινον ἢ ʼμὲ φρουρήσας τύχοι.
ὦ τέκνα, ποῦ ποτʼ ἐστέ; δεῦρʼ ἴτʼ, ἔλθετε
1480
ὡς τὰς ἀδελφὰς τάσδε τὰς ἐμὰς χέρας,
αἳ τοῦ φυτουργοῦ πατρὸς ὑμὶν ὧδʼ ὁρᾶν
τὰ πρόσθε λαμπρὰ προυξένησαν ὄμματα·
ὃς ὑμίν, ὦ τέκνʼ, οὔθʼ ὁρῶν οὔθʼ ἱστορῶν
πατὴρ ἐφάνθην ἔνθεν αὐτὸς ἠρόθην.
1485
καὶ σφὼ δακρύω· προσβλέπειν γὰρ οὐ σθένω·
νοούμενος τὰ λοιπὰ τοῦ πικροῦ βίου,
οἷον βιῶναι σφὼ πρὸς ἀνθρώπων χρεών.
ποίας γὰρ ἀστῶν ἥξετʼ εἰς ὁμιλίας,
ποίας δʼ ἑορτάς, ἔνθεν οὐ κεκλαυμέναι
1490
πρὸς οἶκον ἵξεσθʼ ἀντὶ τῆς θεωρίας;
ἀλλʼ ἡνίκʼ ἂν δὴ πρὸς γάμων ἥκητʼ ἀκμάς,
τίς οὗτος ἔσται, τίς παραρρίψει, τέκνα,
τοιαῦτʼ ὀνείδη λαμβάνων, ἃ ταῖς ἐμαῖς
γοναῖσιν ἔσται σφῷν θʼ ὁμοῦ δηλήματα;
1495
τί γὰρ κακῶν ἄπεστι; τὸν πατέρα πατὴρ
ὑμῶν ἔπεφνε· τὴν τεκοῦσαν ἤροσεν,
ὅθεν περ αὐτὸς ἐσπάρη, κἀκ τῶν ἴσων
ἐκτήσαθʼ ὑμᾶς, ὧνπερ αὐτὸς ἐξέφυ.
τοιαῦτʼ ὀνειδιεῖσθε· κᾆτα τίς γαμεῖ;
1500
οὐκ ἔστιν οὐδείς, ὦ τέκνʼ, ἀλλὰ δηλαδὴ
χέρσους φθαρῆναι κἀγάμους ὑμᾶς χρεών.
ὦ παῖ Μενοικέως, ἀλλʼ ἐπεὶ μόνος πατὴρ
ταύταιν λέλειψαι, νὼ γάρ, ὣ ʼφυτεύσαμεν,
ὀλώλαμεν δύʼ ὄντε, μή σφε περιίδῃς
1505
πτωχὰς ἀνάνδρους ἐκγενεῖς ἀλωμένας,
μηδʼ ἐξισώσῃς τάσδε τοῖς ἐμοῖς κακοῖς.
ἀλλʼ οἴκτισόν σφας, ὧδε τηλικάσδʼ ὁρῶν
πάντων ἐρήμους, πλὴν ὅσον τὸ σὸν μέρος.
ξύννευσον, ὦ γενναῖε, σῇ ψαύσας χερί.
1510
σφῷν δʼ, ὦ τέκνʼ, εἰ μὲν εἰχέτην ἤδη φρένας,
πόλλʼ ἂν παρῄνουν· νῦν δὲ τοῦτʼ εὔχεσθέ μοι,
οὗ καιρὸς ἐᾷ ζῆν, τοῦ βίου δὲ λῴονος
ὑμᾶς κυρῆσαι τοῦ φυτεύσαντος πατρός.
Κρέων
ἅλις ἵνʼ ἐξήκεις δακρύων· ἀλλʼ ἴθι στέγης ἔσω.
1515
ἅλις ἵνʼ ἐξήκεις δακρύων· ἀλλʼ ἴθι στέγης ἔσω.
1515
Οἰδίπους
πειστέον, κεἰ μηδὲν ἡδύ.
πειστέον, κεἰ μηδὲν ἡδύ.
Κρέων
πάντα γὰρ καιρῷ καλά.
πάντα γὰρ καιρῷ καλά.
Οἰδίπους
οἶσθʼ ἐφʼ οἷς οὖν εἶμι;
οἶσθʼ ἐφʼ οἷς οὖν εἶμι;
Κρέων
λέξεις, καὶ τότʼ εἴσομαι κλύων.
λέξεις, καὶ τότʼ εἴσομαι κλύων.
Οἰδίπους
γῆς μʼ ὅπως πέμψεις ἄποικον.
γῆς μʼ ὅπως πέμψεις ἄποικον.
Κρέων
τοῦ θεοῦ μʼ αἰτεῖς δόσιν.
τοῦ θεοῦ μʼ αἰτεῖς δόσιν.
Οἰδίπους
ἀλλὰ θεοῖς γʼ ἔχθιστος ἥκω.
ἀλλὰ θεοῖς γʼ ἔχθιστος ἥκω.
Κρέων
τοιγαροῦν τεύξει τάχα.
τοιγαροῦν τεύξει τάχα.
Οἰδίπους
φῂς τάδʼ οὖν;
1520
φῂς τάδʼ οὖν;
1520
Κρέων
ἃ μὴ φρονῶ γὰρ οὐ φιλῶ λέγειν μάτην.
ἃ μὴ φρονῶ γὰρ οὐ φιλῶ λέγειν μάτην.
Οἰδίπους
ἄπαγέ νύν μʼ ἐντεῦθεν ἤδη.
ἄπαγέ νύν μʼ ἐντεῦθεν ἤδη.
Κρέων
στεῖχέ νυν, τέκνων δʼ ἀφοῦ.
στεῖχέ νυν, τέκνων δʼ ἀφοῦ.
Οἰδίπους
μηδαμῶς ταύτας γʼ ἕλῃ μου.
μηδαμῶς ταύτας γʼ ἕλῃ μου.
Κρέων
πάντα μὴ βούλου κρατεῖν·
καὶ γὰρ ἁκράτησας οὔ σοι τῷ βίῳ ξυνέσπετο.
πάντα μὴ βούλου κρατεῖν·
καὶ γὰρ ἁκράτησας οὔ σοι τῷ βίῳ ξυνέσπετο.
Χορός
ὦ πάτρας Θήβης ἔνοικοι, λεύσσετʼ, Οἰδίπους ὅδε,
ὃς τὰ κλείνʼ αἰνίγματʼ ᾔδει καὶ κράτιστος ἦν ἀνήρ,
1525
οὗ τίς οὐ ζήλῳ πολιτῶν ἦν τύχαις ἐπιβλέπων,
εἰς ὅσον κλύδωνα δεινῆς συμφορᾶς ἐλήλυθεν.
ὥστε θνητὸν ὄντα κείνην τὴν τελευταίαν ἰδεῖν
ἡμέραν ἐπισκοποῦντα μηδένʼ ὀλβίζειν, πρὶν ἂν
τέρμα τοῦ βίου περάσῃ μηδὲν ἀλγεινὸν παθών.
1530
ὦ πάτρας Θήβης ἔνοικοι, λεύσσετʼ, Οἰδίπους ὅδε,
ὃς τὰ κλείνʼ αἰνίγματʼ ᾔδει καὶ κράτιστος ἦν ἀνήρ,
1525
οὗ τίς οὐ ζήλῳ πολιτῶν ἦν τύχαις ἐπιβλέπων,
εἰς ὅσον κλύδωνα δεινῆς συμφορᾶς ἐλήλυθεν.
ὥστε θνητὸν ὄντα κείνην τὴν τελευταίαν ἰδεῖν
ἡμέραν ἐπισκοποῦντα μηδένʼ ὀλβίζειν, πρὶν ἂν
τέρμα τοῦ βίου περάσῃ μηδὲν ἀλγεινὸν παθών.
1530
Oedipus Tyrannus. Sophocles. Francis Storr. London. 1912.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.