Sophocles Philoctetes

Φιλοκτήτης

ὦ κοίλας πέτρας γύαλον

θερμὸν καὶ παγετῶδες, ὥς σʼ οὐκ ἔμελλον ἄρʼ, ὦ τάλας,

λείψειν οὐδέποτʼ, ἀλλά μοι καὶ θνῄσκοντι συνείσει.

ὤμοι μοί μοι.

ὦ πληρέστατον αὔλιον

λύπας τᾶς ἀπʼ ἐμοῦ τάλαν,

τίπτʼ αὖ μοι τὸ κατʼ ἆμαρ

ἔσται; τοῦ ποτε τεύξομαι

1090

σιτονόμου μέλεος πόθεν ἐλπίδος;

πέλειαι δʼ ἄνω

πτωκάδες ὀξυτόνου διὰ πνεύματος

ἐλῶσιν· οὐκέτʼ ἴσχω.

Χορός

σύ τοι σύ τοι κατηξίωσας,

1095

ὦ βαρύποτμε, κοὐκ

ἄλλοθεν ἔχει τύχᾳ τᾷδʼ ἀπὸ μείζονος,

εὖτέ γε παρὸν φρονῆσαι

τοῦ λῴονος δαίμονος εἵλου τὸ κάκιον αἰνεῖν.

1100

Φιλοκτήτης

ὦ τλάμων τλάμων ἄρʼ ἐγὼ

καὶ μόχθῳ λωβατός, ὃς ἤδη μετʼ οὐδενὸς ὕστερον

ἀνδρῶν εἰσοπίσω τάλας ναίων ἐνθάδʼ ὀλοῦμαι,

αἰαῖ αἰαῖ,

οὐ φορβὰν ἔτι προσφέρων,

οὐ πτανῶν ἀπʼ ἐμῶν ὅπλων

κραταιαῖς μετὰ χερσὶν

1110

ἴσχων· ἀλλά μοι ἄσκοπα

κρυπτά τʼ ἔπη δολερᾶς ὑπέδυ φρενός·

ἰδοίμαν δέ νιν,

τὸν τάδε μησάμενον, τὸν ἴσον χρόνον

ἐμὰς λαχόντʼ ἀνίας.

1115

Χορός

πότμος, πότμος σε δαιμόνων τάδʼ,

οὐδὲ σέ γε δόλος,

ἔσχεν ὑπὸ χειρὸς ἀμᾶς. στυγερὰν ἔχε

δύσποτμον ἀρὰν ἐπʼ ἄλλοις.

1120

καὶ γὰρ ἐμοὶ τοῦτο μέλει, μὴ φιλότητʼ ἀπώσῃ.

Φιλοκτήτης

οἴμοι μοι, καί που πολιᾶς

πόντου θινὸς ἐφήμενος

ἐγγελᾷ, χερὶ πάλλων

1125

τὰν ἐμὰν μελέου τροφάν,

τὰν οὐδείς ποτʼ ἐβάστασεν.

ὦ τόξον φίλον, ὦ φίλων

χειρῶν ἐκβεβιασμένον,

ἦ που ἐλεινὸν ὁρᾷς, φρένας εἴ τινας

1130

ἔχεις, τὸν Ἡράκλειον

ἄρθμιον ὧδέ σοι

οὐκέτι χρησόμενον τὸ μεθύστερον,

ἄλλου δʼ ἐν μεταλλαγᾷ

πολυμηχάνου ἀνδρὸς ἐρέσσει,

1135

ὁρῶν μὲν αἰσχρὰς ἀπάτας, στυγνὸν δὲ φῶτʼ ἐχθοδοπόν,

μυρίʼ, ἀπʼ αἰσχρῶν ἀνατέλλονθʼ, ὃς ἐφʼ ἡμῖν κάκʼ ἐμήσατʼ, ὦ Ζεῦ.

Χορός

ἀνδρός τοι τὰ μὲν ἔνδικʼ αἰὲν εἰπεῖν,

1140

εἰπόντος δὲ μὴ φθονερὰν

ἐξῶσαι γλώσσας ὀδύναν.

κεῖνος δʼ εἷς ἀπὸ πολλῶν

ταχθεὶς τῶνδʼ ἐφημοσύνᾳ

κοινὰν ἤνυσεν ἐς φίλους ἀρωγάν.

1145

Φιλοκτήτης

ὦ πταναὶ θῆραι χαροπῶν τʼ

ἔθνη θηρῶν, οὓς ὅδʼ ἔχει

χῶρος οὐρεσιβώτας,

μηκέτʼ ἀπʼ αὐλίων φυγᾷ

πηδᾶτʼ· οὐ γὰρ ἔχω χεροῖν

1150

τὰν πρόσθεν βελέων ἀλκάν,

ὦ δύστανος ἐγὼ τανῦν,

ἀλλʼ ἀνέδην, ὁ δὲ χῶρος ἄρʼ οὐκέτι

φοβητὸς οὐκέθʼ ὑμῖν,

ἕρπετε· νῦν καλὸν

1155

ἀντίφονον κορέσαι στόμα πρὸς χάριν

ἐμᾶς σαρκὸς αἰόλας·

ἀπὸ γὰρ βίον αὐτίκα λείψω.

πόθεν γὰρ ἔσται βιοτά; τίς ὧδʼ ἐν αὔραις τρέφεται,

1160

μηκέτι μηδενὸς κρατύνων ὅσα πέμπει βιόδωρος αἶα;

Χορός

πρὸς θεῶν, εἴ τι σέβει ξένον, πέλασσον,

εὐνοίᾳ πάσᾳ πελάταν·

ἀλλὰ γνῶθʼ, εὖ γνῶθʼ ἐπὶ σοὶ

1165

κῆρα τάνδʼ ἀποφεύγειν.

οἰκτρὰ γὰρ βόσκειν, ἀδαὴς δʼ

ἔχειν μυρίον ἄχθος, ὃ ξυνοικεῖ.

Φιλοκτήτης

πάλιν πάλιν παλαιὸν ἄλγημʼ ὑπέμνασας, ὦ

1170

λῷστε τῶν πρὶν ἐντόπων.

τί μʼ ὤλεσας; τί μʼ εἴργασαι;

Χορός

τί τοῦτʼ ἔλεξας;

Φιλοκτήτης

εἰ σὺ τὰν ἐμοὶ στυγερὰν

Τρῳάδα γᾶν μʼ ἤλπισας ἄξειν.

1175

Χορός

τόδε γὰρ νοῶ κράτιστον.

Φιλοκτήτης

ἀπό νύν με λείπετʼ ἤδη.

Χορός

φίλα μοι, φίλα ταῦτα παρήγγειλας ἑκόντι τε πράσσειν.

ἴωμεν ἴωμεν

ναὸς ἵνʼ ἡμῖν τέτακται.

1180

Φιλοκτήτης

μή, πρὸς ἀραίου Διός, ἔλθῃς, ἱκετεύω.

Χορός

μετρίαζʼ.

Φιλοκτήτης

ὦ ξένοι, μείνατε, πρὸς θεῶν.

Χορός

τί θροεῖς;

Φιλοκτήτης

αἰαῖ αἰαῖ, δαίμων δαίμων·

1185

ἀπόλωλʼ ὁ τάλας·

ὦ ποὺς πούς, τί σʼ ἔτʼ ἐν βίῳ

τεύξω τῷ μετόπιν τάλας;

ὦ ξένοι, ἔλθετʼ ἐπήλυδες αὖθις.

1190

Χορός

τί ῥέξοντες ἀλλοκότῳ

γνώμᾳ τῶν πάρος, ὧν προύφαινες;

Φιλοκτήτης

οὔτοι νεμεσητόν,

ἀλύοντα χειμερίῳ

λύπᾳ καὶ παρὰ νοῦν θροεῖν.

1195

Χορός

βᾶθί νυν, ὦ τάλαν, ὥς σε κελεύομεν.

Φιλοκτήτης

οὐδέποτʼ οὐδέποτʼ, ἴσθι τόδʼ ἔμπεδον,

οὐδʼ εἰ πυρφόρος ἀστεροπητὴς

βροντᾶς αὐγαῖς μʼ εἶσι φλογίζων.

ἐρρέτω Ἴλιον οἵ θʼ ὑπʼ ἐκείνῳ

1200

πάντες ὅσοι τόδʼ ἔτλασαν ἐμοῦ ποδὸς ἄρθρον ἀπῶσαι.

ἀλλʼ, ὦ ξένοι, ἕν γέ μοι εὖχος ὀρέξατε.

Χορός

ποῖον ἐρεῖς τόδʼ ἔπος;

Φιλοκτήτης

ξίφος, εἴ ποθεν,

ἢ γένυν ἢ βελέων τι προπέμψατε.

Χορός

ὡς τίνα δὴ ῥέξῃς παλάμαν ποτέ;

1205

Φιλοκτήτης

χρῶτʼ ἀπὸ πάντα καὶ ἄρθρα τέμω χερί·

φονᾷ φονᾷ νόος ἤδη.

Χορός

τί ποτε;

Φιλοκτήτης

πατέρα ματεύων.

Χορός

ποῖ γᾶς;

1210

Φιλοκτήτης

ἐς Ἅιδου·

οὐ γάρ ἐστʼ ἐν φάει γʼ ἔτι.

ὦ πόλις, ὦ πατρία,

πῶς ἂν εἰσίδοιμʼ ἄθλιός σʼ ἀνήρ,

ὅς γε σὰν λιπὼν ἱερὰν

λιβάδʼ ἐχθροῖς ἔβαν Δαναοῖς

1215

ἀρωγός· ἔτʼ οὐδέν εἰμι.