str.
1
Χορός
Ὕπνʼ ὀδύνας ἀδαής, Ὕπνε δʼ ἀλγέων,
εὐαὲς ἡμῖν ἔλθοις,
εὐαίων εὐαίων, ὦναξ·
ὄμμασι δʼ ἀντίσχοις
830
τάνδʼ αἴγλαν, ἃ τέταται τανῦν.
ἴθι ἴθι μοι παιών.
ὦ τέκνον, ὅρα ποῦ στάσει,
ποῖ δέ μοι τἀνθένδε βάσει,
φροντίδος. ὁρᾷς ἤδη.
835
πρὸς τί μενοῦμεν πράσσειν;
καιρός τοι πάντων γνώμαν ἴσχων
πολύ τι πολὺ παρὰ πόδα κράτος ἄρνυται.
Ὕπνʼ ὀδύνας ἀδαής, Ὕπνε δʼ ἀλγέων,
εὐαὲς ἡμῖν ἔλθοις,
εὐαίων εὐαίων, ὦναξ·
ὄμμασι δʼ ἀντίσχοις
830
τάνδʼ αἴγλαν, ἃ τέταται τανῦν.
ἴθι ἴθι μοι παιών.
ὦ τέκνον, ὅρα ποῦ στάσει,
ποῖ δέ μοι τἀνθένδε βάσει,
φροντίδος. ὁρᾷς ἤδη.
835
πρὸς τί μενοῦμεν πράσσειν;
καιρός τοι πάντων γνώμαν ἴσχων
πολύ τι πολὺ παρὰ πόδα κράτος ἄρνυται.
Νεοπτόλεμος
ἀλλʼ ὅδε μὲν κλύει οὐδέν, ἐγὼ δʼ ὁρῶ οὕνεκα θήραν
τήνδʼ ἁλίως ἔχομεν τόξων, δίχα τοῦδε πλέοντες.
840
τοῦδε γὰρ ὁ στέφανος, τοῦτον θεὸς εἶπε κομίζειν.
κομπεῖν δʼ ἔστʼ ἀτελῆ σὺν ψεύδεσιν αἰσχρὸν ὄνειδος.
ἀλλʼ ὅδε μὲν κλύει οὐδέν, ἐγὼ δʼ ὁρῶ οὕνεκα θήραν
τήνδʼ ἁλίως ἔχομεν τόξων, δίχα τοῦδε πλέοντες.
840
τοῦδε γὰρ ὁ στέφανος, τοῦτον θεὸς εἶπε κομίζειν.
κομπεῖν δʼ ἔστʼ ἀτελῆ σὺν ψεύδεσιν αἰσχρὸν ὄνειδος.
ant.
1
Χορός
ἀλλά, τέκνον, τάδε μὲν θεὸς ὄψεται·
ὧν δʼ ἂν ἀμείβῃ μʼ αὖθις,
βαιάν μοι, βαιάν, ὦ τέκνον,
845
πέμπε λόγων φάμαν·
ὡς πάντων ἐν νόσῳ εὐδρακὴς
ὕπνος ἄϋπνος λεύσσειν.
ἀλλʼ ὅτι δύνᾳ μάκιστον
κεῖνο δή μοι κεῖνο λάθρᾳ
850
ἐξιδοῦ ὅπᾳ πράξεις.
οἶσθα γὰρ ἃν αὐδῶμαι,
εἰ ταύταν τούτων γνώμαν ἴσχεις,
μάλα τοι ἄπορα πυκινοῖς ἐνιδεῖν πάθη.
ἀλλά, τέκνον, τάδε μὲν θεὸς ὄψεται·
ὧν δʼ ἂν ἀμείβῃ μʼ αὖθις,
βαιάν μοι, βαιάν, ὦ τέκνον,
845
πέμπε λόγων φάμαν·
ὡς πάντων ἐν νόσῳ εὐδρακὴς
ὕπνος ἄϋπνος λεύσσειν.
ἀλλʼ ὅτι δύνᾳ μάκιστον
κεῖνο δή μοι κεῖνο λάθρᾳ
850
ἐξιδοῦ ὅπᾳ πράξεις.
οἶσθα γὰρ ἃν αὐδῶμαι,
εἰ ταύταν τούτων γνώμαν ἴσχεις,
μάλα τοι ἄπορα πυκινοῖς ἐνιδεῖν πάθη.
ep.
Χορός
οὖρός τοι, τέκνον, οὖρος·
855
ἁνὴρ δʼ ἀνόμματος οὐδʼ ἔχων
ἀρωγὰν ἐκτέταται νύχιος,
ʽἁ̓λεὴς ὕπνος ἐσθλός,ʼ
οὐ χερός, οὐ ποδός, οὔ τινος ἄρχων,
860
ἀλλά τις ὡς Ἀΐδᾳ παρακείμενος.
ὅρα, βλέπʼ εἰ καίρια
φθέγγει· τὸ δʼ ἁλώσιμον
ἐμᾷ φροντίδι, παῖ,
πόνος ὁ μὴ φοβῶν κράτιστος.
οὖρός τοι, τέκνον, οὖρος·
855
ἁνὴρ δʼ ἀνόμματος οὐδʼ ἔχων
ἀρωγὰν ἐκτέταται νύχιος,
ʽἁ̓λεὴς ὕπνος ἐσθλός,ʼ
οὐ χερός, οὐ ποδός, οὔ τινος ἄρχων,
860
ἀλλά τις ὡς Ἀΐδᾳ παρακείμενος.
ὅρα, βλέπʼ εἰ καίρια
φθέγγει· τὸ δʼ ἁλώσιμον
ἐμᾷ φροντίδι, παῖ,
πόνος ὁ μὴ φοβῶν κράτιστος.
Philoctetes. Sophocles. Francis Storr. London. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.