Sophocles Philoctetes

Χορός

ἐγὼ μὲν ἤδη καὶ πάλαι νεὼς ὁμοῦ

στείχων ἂν ἦ σοι τῆς ἐμῆς , εἰ μὴ πέλας

Ὀδυσσέα στείχοντα τόν τʼ Ἀχιλλέως

γόνον πρὸς ἡμᾶς δεῦρʼ ἰόντʼ ἐλεύσσομεν .

1220

Ὀδυσσεύς

οὐκ ἂν φράσειας ἥντιν ʼ αὖ παλίντροπος

κέλευθον ἕρπεις ὧδε σὺν σπουδῇ ταχύς ;

Νεοπτόλεμος

λύσων ὅσʼ ἐξήμαρτον ἐν τῷ πρὶν χρόνῳ .

Ὀδυσσεύς

δεινόν γε φωνεῖς · ἡ δʼ ἁμαρτία τίς ἦν ;

Νεοπτόλεμος

ἣν σοὶ πιθόμενος τῷ τε σύμπαντι στρατῷ

1225

Ὀδυσσεύς

ἔπραξας ἔργον ποῖον ὧν οὔ σοι πρέπον ;

Νεοπτόλεμος

ἀπάταισιν αἰσχραῖς ἄνδρα καὶ δόλοις ἑλών .

Ὀδυσσεύς

τὸν ποῖον ; ὤμοι · μῶν τι βουλεύει νέον ;

Νεοπτόλεμος

νέον μὲν οὐδέν , τῷ δὲ Ποίαντος τόκῳ ,

1230

Ὀδυσσεύς

τί χρῆμα δράσεις ; ὥς μʼ ὑπῆλθέ τις φόβος .

Νεοπτόλεμος

παρʼ οὗπερ ἔλαβον τάδε τὰ τόξʼ , αὖθις πάλιν

Ὀδυσσεύς

ὦ Ζεῦ , τί λέξεις ; οὔ τί που δοῦναι νοεῖς ;

Νεοπτόλεμος

αἰσχρῶς γὰρ αὐτὰ κοὐ δίκῃ λαβὼν ἔχω .

Ὀδυσσεύς

πρὸς θεῶν , πότερα δὴ κερτομῶν λέγεις τάδε ;

1235

Νεοπτόλεμος

εἰ κερτόμησίς ἐστι τἀληθῆ λέγειν .

Ὀδυσσεύς

τί φής , Ἀχιλλέως παῖ ; τίνʼ εἴρηκας λόγον ;

Νεοπτόλεμος

δὶς ταὐτὰ βούλει καὶ τρὶς ἀναπολεῖν μʼ ἔπη ;

Ὀδυσσεύς

ἀρχὴν κλύειν ἂν οὐδʼ ἅπαξ ἐβουλόμην .

Νεοπτόλεμος

εὖ νῦν ἐπίστω πάντʼ ἀκηκοὼς λόγον .

1240

Ὀδυσσεύς

ἔστιν τις , ἔστιν ὅς σε κωλύσει τὸ δρᾶν .

Νεοπτόλεμος

τί φής ; τίς ἔσται μʼ οὑπικωλύσων τάδε ;

Ὀδυσσεύς

ξύμπας Ἀχαιῶν λαός , ἐν δὲ τοῖς ἐγώ .

Νεοπτόλεμος

σοφὸς πεφυκὼς οὐδὲν ἐξαυδᾷς σοφόν .

Ὀδυσσεύς

σὺ δʼ οὔτε φωνεῖς οὔτε δρασείεις σοφά .

1245

Νεοπτόλεμος

ἀλλʼ εἰ δίκαια , τῶν σοφῶν κρείσσω τάδε .

Ὀδυσσεύς

καὶ πῶς δίκαιον , ἅ γʼ ἔλαβες βουλαῖς ἐμαῖς , πάλιν μεθεῖναι ταῦτα ;

Νεοπτόλεμος

τὴν ἁμαρτίαν

αἰσχρὰν ἁμαρτὼν ἀναλαβεῖν πειράσομαι .

Ὀδυσσεύς

στρατὸν δʼ Ἀχαιῶν οὐ φοβεῖ , πράσσων τάδε ;

1250

Νεοπτόλεμος

ξὺν τῷ δικαίῳ τὸν σὸν οὐ ταρβῶ φόβον .

Ὀδυσσεύς

ξὺν τῷ δικαίῳ χεὶρ ἐμή σʼ ἀναγκάσει .

Νεοπτόλεμος

ἀλλʼ οὐδέ τοι σῇ χειρὶ πείθομαι τὸ δρᾶν .

Ὀδυσσεύς

οὔ τἄρα Τρωσίν , ἀλλὰ σοὶ μαχούμεθα .

Νεοπτόλεμος

ἴτω τὸ μέλλον .

Ὀδυσσεύς

χεῖρα δεξιὰν ὁρᾷς

κώπης ἐπιψαύουσαν ;

1255

Νεοπτόλεμος

ἀλλὰ κἀμέ τοι

ταὐτὸν τόδʼ ὄψει δρῶντα κοὐ μέλλοντʼ ἔτι .

Ὀδυσσεύς

καίτοι σʼ ἐάσω · τῷ δὲ σύμπαντι στρατῷ

λέξω τάδʼ ἐλθών , ὅς σε τιμωρήσεται .

Νεοπτόλεμος

ἐσωφρόνησας · κἂν τὰ λοίφʼ οὕτω φρονῇς ,

ἴσως ἂν ἐκτὸς κλαυμάτων ἔχοις πόδα .

1260

σὺ δʼ , ὦ Ποίαντος παῖ , Φιλοκτήτην λέγω ,

ἔξελθʼ , ἀμείψας τάσδε πετρήρεις στέγας .

Φιλοκτήτης

τίς αὖ παρʼ ἄντροις θόρυβος ἵσταται βοῆς ;

τί μʼ ἐκκαλεῖσθε ; τοῦ κεχρημένοι , ξένοι ;

ὤμοι · κακὸν τὸ χρῆμα . μῶν τί μοι νέα

1265

πάρεστε πρὸς κακοῖσι πέμποντες κακά ;

Νεοπτόλεμος

θάρσει · λόγους δʼ ἄκουσον οὓς ἥκω φέρων .

Φιλοκτήτης

δέδοικʼ ἔγωγε · καὶ τὰ πρὶν γὰρ ἐκ λόγων

καλῶν κακῶς ἔπραξα , σοῖς πεισθεὶς λόγοις .

Νεοπτόλεμος

οὔκουν ἔνεστι καὶ μεταγνῶναι πάλιν ;

1270

Φιλοκτήτης

τοιοῦτος ἦσθα τοῖς λόγοισι χὤτε μου

τὰ τόξʼ ἔκλεπτες , πιστός , ἀτηρὸς λάθρᾳ .

Νεοπτόλεμος

ἀλλʼ οὔ τι μὴν νῦν · βούλομαι δέ σου κλύειν ,

πότερα δέδοκταί σοι μένοντι καρτερεῖν

ἢ πλεῖν μεθʼ ἡμῶν ;

1275

Φιλοκτήτης

παῦε , μὴ λέξῃς πέρα ·

μάτην γὰρ ἃν εἴπῃς γε πάντʼ εἰρήσεται .

Νεοπτόλεμος

οὕτω δέδοκται ;

Φιλοκτήτης

καὶ πέρα γʼ ἴσθʼ ἢ λέγω .

Νεοπτόλεμος

ἀλλʼ ἤθελον μὲν ἄν σε πεισθῆναι λόγοις

ἐμοῖσιν · εἰ δὲ μή τι πρὸς καιρὸν λέγων

κυρῶ , πέπαυμαι .

1280

Φιλοκτήτης

πάντα γὰρ φράσεις μάτην .

οὐ γάρ ποτʼ εὔνουν τὴν ἐμὴν κτήσει φρένα ,

ὅστις γʼ ἐμοῦ δόλοισι τὸν βίον λαβὼν

ἀπεστέρηκας , κᾆτα νουθετεῖς ἐμὲ

ἐλθών , ἀρίστου πατρὸς αἴσχιστος γεγώς .

ὄλοισθʼ , Ἀτρεῖδαι μὲν μάλιστʼ , ἔπειτα δὲ ὁ Λαρτίου παῖς καὶ σύ .

1285

Νεοπτόλεμος

μὴ ʼπεύξῃ πέρα ·

δέχου δὲ χειρὸς ἐξ ἐμῆς βέλη τάδε .

Φιλοκτήτης

πῶς εἶπας ; ἆρα δεύτερον δολούμεθα ;

Νεοπτόλεμος

ἀπώμοσʼ ἁγνὸν Ζηνὸς ὑψίστου σέβας .

Φιλοκτήτης

ὦ φίλτατʼ εἰπών , εἰ λέγεις ἐτήτυμα .

1290

Νεοπτόλεμος

τοὔργον παρέσται φανερόν · ἀλλὰ δεξιὰν

πρότεινε χεῖρα , καὶ κράτει τῶν σῶν ὅπλων .

Ὀδυσσεύς

ἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ γʼ , ᾧ θεοὶ ξυνίστορες ,

ὑπέρ τʼ Ἀτρειδῶν τοῦ τε σύμπαντος στρατοῦ .

Φιλοκτήτης

τέκνον , τίνος φώνημα , μῶν Ὀδυσσέως ,

1295

ἐπῃσθόμην ;

Ὀδυσσεύς

σάφʼ ἴσθι · καὶ πέλας γʼ ὁρᾷς ,

ὅς σʼ ἐς τὰ Τροίας πεδίʼ ἀποστελῶ βίᾳ ,

ἐάν τʼ Ἀχιλλέως παῖς ἐάν τε μὴ θέλῃ ·

Φιλοκτήτης

ἀλλʼ οὔ τι χαίρων , ἢν τόδʼ ὀρθωθῇ βέλος .

Νεοπτόλεμος

ἆ , μηδαμῶς , μή , πρὸς θεῶν , μεθῇς βέλος .

1300

Φιλοκτήτης

μέθες με , πρὸς θεῶν , χεῖρα , φίλτατον τέκνον .

Νεοπτόλεμος

οὐκ ἂν μεθείην .

Φιλοκτήτης

φεῦ · τί μʼ ἄνδρα πολέμιον

ἐχθρόν τʼ ἀφείλου μὴ κτανεῖν τόξοις ἐμοῖς ;

Νεοπτόλεμος

ἀλλʼ οὔτʼ ἐμοὶ τοῦτʼ ἐστὶν οὔτε σοὶ καλόν .

Φιλοκτήτης

ἀλλʼ οὖν τοσοῦτόν γʼ ἴσθι , τοὺς πρώτους στρατοῦ ,

1305

τοὺς τῶν Ἀχαιῶν ψευδοκήρυκας , κακοὺς

ὄντας πρὸς αἰχμήν , ἐν δὲ τοῖς λόγοις θρασεῖς .

Νεοπτόλεμος

εἶεν · τὰ μὲν δὴ τόξʼ ἔχεις , κοὐκ ἔσθʼ ὅτου

ὀργὴν ἔχοις ἂν οὐδὲ μέμψιν εἰς ἐμέ .

Φιλοκτήτης

ξύμφημι · τὴν φύσιν δʼ ἔδειξας , ὦ τέκνον ,

1310

ἐξ ἧς ἔβλαστες , οὐχὶ Σισύφου πατρός ,

ἀλλʼ ἐξ Ἀχιλλέως , ὃς μετὰ ζώντων ὅτʼ ἦν

ἤκουʼ ἄριστα , νῦν δὲ τῶν τεθνηκότων .

Νεοπτόλεμος

ἥσθην πατέρα τὸν ἀμὸν εὐλογοῦντά σε

αὐτόν τʼ ἔμʼ · ὧν δέ σου τυχεῖν ἐφίεμαι ,

1315

ἄκουσον . ἀνθρώποισι τὰς μὲν ἐκ θεῶν

τύχας δοθείσας ἔστʼ ἀναγκαῖον φέρειν ·

ὅσοι δʼ ἑκουσίοισιν ἔγκεινται βλάβαις ,

ὥσπερ σύ , τούτοις οὔτε συγγνώμην ἔχειν

δίκαιόν ἐστιν οὔτʼ ἐποικτίρειν τινά .

1320

σὺ δʼ ἠγρίωσαι , κοὔτε σύμβουλον δέχει ,

ἐάν τε νουθετῇ τις εὐνοίᾳ λέγων ,

στυγεῖς , πολέμιον δυσμενῆ θʼ ἡγούμενος .

ὅμως δὲ λέξω · Ζῆνα δʼ ὅρκιον καλῶ ·

καὶ ταῦτʼ ἐπίστω καὶ γράφου φρενῶν ἔσω .

1325

σὺ γὰρ νοσεῖς τόδʼ ἄλγος ἐκ θείας τύχης ,

Χρύσης πελασθεὶς φύλακος , ὃς τὸν ἀκαλυφῆ

σηκὸν φυλάσσει κρύφιος οἰκουρῶν ὄφις ·

καὶ παῦλαν ἴσθι τῆσδε μή ποτʼ ἂν τυχεῖν

νόσου βαρείας , ἕως ἂν αὑτὸς ἥλιος

1330

ταύτῃ μὲν αἴρῃ , τῇδε δʼ αὖ δύνῃ πάλιν ,

πρὶν ἂν τὰ Τροίας πεδίʼ ἑκὼν αὐτὸς μόλῃς ,

καὶ τοῖν παρʼ ἡμῖν ἐντυχὼν Ἀσκληπίδαιν

νόσου μαλαχθῇς τῆσδε , καὶ τὰ πέργαμα

ξὺν τοῖσδε τόξοις ξύν τʼ ἐμοὶ πέρσας φανῇς .

1335

ὡς δʼ οἶδα ταῦτα τῇδʼ ἔχοντʼ ἐγὼ φράσω .

ἀνὴρ γὰρ ἡμῖν ἐστιν ἐκ Τροίας ἁλούς ,

Ἕλενος ἀριστόμαντις , ὃς λέγει σαφῶς

ὡς δεῖ γενέσθαι ταῦτα · καὶ πρὸς τοῖσδʼ ἔτι

ὡς ἔστʼ ἀνάγκη τοῦ παρεστῶτος θέρους

1340

Τροίαν ἁλῶναι πᾶσαν · ἢ δίδωσʼ ἑκὼν

κτείνειν ἑαυτόν , ἢν τάδε ψευσθῇ λέγων .

ταῦτʼ οὖν ἐπεὶ κάτοισθα , συγχώρει θέλων .

καλὴ γὰρ ἡ ʼπίκτησις , Ἑλλήνων ἕνα

κριθέντʼ ἄριστον τοῦτο μὲν παιωνίας

1345

ἐς χεῖρας ἐλθεῖν , εἶτα τὴν πολύστονον

Τροίαν ἑλόντα κλέος ὑπέρτατον λαβεῖν .

Φιλοκτήτης

ὦ στυγνὸς αἰών , τί με , τί δῆτʼ ἔχεις ἄνω

βλέποντα κοὐκ ἀφῆκας εἰς Ἅιδου μολεῖν ;

οἴμοι , τί δράσω ; πῶς ἀπιστήσω λόγοις

1350

τοῖς τοῦδʼ , ὃς εὔνους ὢν ἐμοὶ παρῄνεσεν ;

ἀλλʼ εἰκάθω δῆτʼ ; εἶτα πῶς ὁ δύσμορος

εἰς φῶς τάδʼ ἔρξας εἶμι ; τῷ προσήγορος ;

πῶς , ὦ τὰ πάντʼ ἰδόντες ἀμφʼ ἐμοὶ κύκλοι ,

ταῦτʼ ἐξανασχήσεσθε , τοῖσιν Ἀτρέως

1355

ἐμὲ ξυνόντα παισίν , οἵ μʼ ἀπώλεσαν ;

πῶς τῷ πανώλει παιδὶ τῷ Λαερτίου ;

οὐ γάρ με τἄλγος τῶν παρελθόντων δάκνει ,

ἀλλʼ οἷα χρὴ παθεῖν με πρὸς τούτων ἔτι

δοκῶ προλεύσσειν · οἷς γὰρ ἡ γνώμη κακῶν

1360

μήτηρ γένηται , τἄλλα παιδεύει κακούς .

καὶ σοῦ δʼ ἔγωγε θαυμάσας ἔχω τόδε .

χρῆν γάρ σε μήτʼ αὐτόν ποτʼ ἐς Τροίαν μολεῖν

ἡμᾶς τʼ ἀπείργειν , οἵ γέ σου καθύβρισαν ,

πατρὸς γέρας συλῶντες , εἶτα τοῖσδε σὺ

1365

εἶ ξυμμαχήσων , κἄμʼ ἀναγκάζεις τόδε ;

μὴ δῆτα , τέκνον · ἀλλʼ ἅ μοι ξυνώμοσας ,

πέμψον πρὸς οἴκους · καὐτὸς ἐν Σκύρῳ μένων

ἔα κακῶς αὐτοὺς ἀπόλλυσθαι κακούς .

χοὔτω διπλῆν μὲν ἐξ ἐμοῦ κτήσει χάριν ,

1370

διπλῆν δὲ πατρός , κοὐ κακοὺς ἐπωφελῶν

δόξεις ὁμοῖος τοῖς κακοῖς πεφυκέναι .

Νεοπτόλεμος

λέγεις μὲν εἰκότʼ , ἀλλʼ ὅμως σε βούλομαι

θεοῖς τε πιστεύσαντα τοῖς τʼ ἐμοῖς λόγοις

φίλου μετʼ ἀνδρὸς τοῦδε τῆσδʼ ἐκπλεῖν χθονός .

1375

Φιλοκτήτης

ἦ πρὸς τὰ Τροίας πεδία καὶ τὸν Ἀτρέως

ἔχθιστον υἱὸν τῷδε δυστήνῳ ποδί ;

Νεοπτόλεμος

πρὸς τοὺς μὲν οὖν σε τήνδε τʼ ἔμπυον βάσιν

παύσοντας ἄλγους κἀποσώσοντας νόσου .

Φιλοκτήτης

ὦ δεινὸν αἶνον αἰνέσας , τί φής ποτε ;

1380

Νεοπτόλεμος

ἃ σοί τε κἀμοὶ λῷσθʼ ὁρῶ τελούμενα .

Φιλοκτήτης

καὶ ταῦτα λέξας οὐ καταισχύνει θεούς ;

Νεοπτόλεμος

πῶς γάρ τις αἰσχύνοιτʼ ἂν ὠφελῶν φίλους ·

Φιλοκτήτης

λέγεις δʼ Ἀτρείδαις ὄφελος ἢ ʼπʼ ἐμοὶ τόδε ;

Νεοπτόλεμος

σοί που , φίλος γʼ ὤν , χὠ λόγος τοιόσδε μου .

1385

Φιλοκτήτης

πῶς , ὅς γε τοῖς ἐχθροῖσί μʼ ἐκδοῦναι θέλεις ;

Νεοπτόλεμος

ὦ τᾶν , διδάσκου μὴ θρασύνεσθαι κακοῖς .

Φιλοκτήτης

ὀλεῖς με , γιγνώσκω σε , τοῖσδε τοῖς λόγοις .

Νεοπτόλεμος

οὔκουν ἔγωγε · φημὶ δʼ οὔ σε μανθάνειν .

Φιλοκτήτης

ἐγὼ οὐκ Ἀτρείδας ἐκβαλόντας οἶδά με ;

1390

Νεοπτόλεμος

ἀλλʼ ἐκβαλόντες εἰ πάλιν σώσουσʼ ὅρα .

Φιλοκτήτης

οὐδέποθʼ ἑκόντα γʼ ὥστε τὴν Τροίαν ἰδεῖν .

Νεοπτόλεμος

τί δῆτʼ ἂν ἡμεῖς δρῷμεν , εἰ σέ γʼ ἐν λόγοις

πείσειν δυνησόμεσθα μηδὲν ὧν λέγω ;

ὡς ῥᾷστʼ ἐμοὶ μὲν τῶν λόγων λῆξαι , σὲ δὲ

1395

ζῆν , ὥσπερ ἤδη ζῇς , ἄνευ σωτηρίας .

Φιλοκτήτης

ἔα με πάσχειν ταῦθʼ ἅπερ παθεῖν με δεῖ ·

ἃ δʼ ᾔνεσάς μοι δεξιᾶς ἐμῆς θιγών ,

πέμπειν πρὸς οἴκους , ταῦτά μοι πρᾶξον , τέκνον ,

καὶ μὴ βράδυνε μηδʼ ἐπιμνησθῇς ἔτι

1400

Τροίας · ἅλις γάρ μοι τεθρήνηται γόοις .