Sophocles Philoctetes

Χορός

τί χρὴ τί χρή με, δέσποτʼ, ἐν ξένᾳ ξένον

135

στέγειν ἢ τί λέγειν πρὸς ἄνδρʼ ὑπόπταν;

φράζε μοι. τέχνα γὰρ

τέχνας ἑτέρας προύχει

καὶ γνώμα παρʼ ὅτῳ τὸ θεῖον

Διὸς σκῆπτρον ἀνάσσεται.

140

σὲ δʼ, ὦ τέκνον, τόδʼ ἐλήλυθεν

πᾶν κράτος ὠγύγιον· τό μοι ἔννεπε

τί σοι χρεὼν ὑπουργεῖν.

Νεοπτόλεμος

νῦν μέν, ἴσως γὰρ τόπον ἐσχατιαῖς

προσιδεῖν ἐθέλεις ὅντινα κεῖται,

145

δέρκου θαρσῶν· ὁπόταν δὲ μόλῃ

δεινὸς ὁδίτης, τῶνδʼ οὑκ μελάθρων

πρὸς ἐμὴν αἰεὶ χεῖρα προχωρῶν

πειρῶ τὸ παρὸν θεραπεύειν.

Χορός

μέλον πάλαι μέλημά μοι λέγεις, ἄναξ,

150

φρουρεῖν ὄμμʼ ἐπὶ σῷ μάλιστα καιρῷ·

νῦν δέ μοι λέγʼ, αὐλὰς

ποίας ἔνεδρος ναίει

καὶ χῶρον τίνʼ ἔχει. τὸ γάρ μοι

μαθεῖν οὐκ ἀποκαίριον,

155

μὴ προσπεσών με λάθῃ ποθέν·

τίς τόπος ἢ τίς ἕδρα; τίνʼ ἔχει στίβον,

ἔναυλον ἢ θυραῖον;

Νεοπτόλεμος

οἶκον μὲν ὁρᾷς τόνδʼ ἀμφίθυρον

πετρίνης κοίτης.

160

Χορός

ποῦ γὰρ ὁ τλήμων αὐτὸς ἄπεστιν;

Νεοπτόλεμος

δῆλον ἔμοιγʼ ὡς φορβῆς χρείᾳ

στίβον ὀγμεύει τῇδε πέλας που.

ταύτην γὰρ ἔχειν βιοτῆς αὐτὸν

λόγος ἐστὶ φύσιν, θηροβολοῦντα

165

πτηνοῖς ἰοῖς στυγερὸν στυγερῶς,

οὐδέ τινʼ αὐτῷ

παιῶνα κακῶν ἐπινωμᾶν.

Χορός

οἰκτίρω νιν ἔγωγʼ, ὅπως,

μή του κηδομένου βροτῶν

170

μηδὲ ξύντροφον ὄμμʼ ἔχων,

δύστανος, μόνος ἀεί,

νοσεῖ μὲν νόσον ἀγρίαν,

ἀλύει δʼ ἐπὶ παντί τῳ

χρείας ἱσταμένῳ. πῶς ποτε πῶς δύσμορος ἀντέχει;

175

ὦ παλάμαι θεῶν,

ὦ δύστανα γένη βροτῶν,

οἷς μὴ μέτριος αἰών.

Χορός

οὗτος πρωτογόνων ἴσως

180

οἴκων οὐδενὸς ὕστερος,

πάντων ἄμμορος ἐν βίῳ

κεῖται μοῦνος ἀπʼ ἄλλων,

στικτῶν ἢ λασίων μετὰ

θηρῶν, ἔν τʼ ὀδύναις ὁμοῦ

185

λιμῷ τʼ οἰκτρός, ἀνήκεστα μεριμνήματʼ ἔχων· ὀρεί-

α δʼ ἀθυρόστομος

Ἀχὼ τηλεφανὴς πικραῖς

οἰμωγαῖς ὑπακούει.

190

Νεοπτόλεμος

οὐδὲν τούτων θαυμαστὸν ἐμοί·

θεῖα γάρ, εἴπερ κἀγώ τι φρονῶ,

καὶ τὰ παθήματα κεῖνα πρὸς αὐτὸν

τῆς ὠμόφρονος Χρύσης ἐπέβη,

καὶ νῦν ἃ πονεῖ δίχα κηδεμόνων,

195

οὐκ ἔσθʼ ὡς οὐ θεῶν του μελέτῃ

τοῦ μὴ πρότερον τόνδʼ ἐπὶ Τροίᾳ

τεῖναι τὰ θεῶν ἀμάχητα βέλη,

πρὶν ὅδʼ ἐξήκοι χρόνος, ᾧ λέγεται

χρῆναί σφʼ ὑπὸ τῶνδε δαμῆναι.

200

Χορός

εὔστομʼ ἔχε, παῖ.

Νεοπτόλεμος

τί τόδε;

Χορός

προυφάνη κτύπος,

φωτὸς σύντροφος ὡς τειρομένου του,

ἤ που τῇδʼ ἢ τῇδε τόπων.

βάλλει βάλλει μʼ ἐτύμα

205

φθογγά του στίβον κατʼ ἀνάγκαν

ἕρποντος, οὐδέ με λάθει

βαρεῖα τηλόθεν αὐδὰ τρυσάνωρ· διάσημα γὰρ θρηνεῖ.

Χορός

ἀλλʼ ἔχε, τέκνον,

210

Νεοπτόλεμος

λέγʼ ὅ τι.

Χορός

φροντίδας νέας.

ὡς οὐκ ἔξεδρος, ἀλλʼ ἔντοπος ἁνήρ,

οὐ μολπὰν σύριγγος ἔχων,

ὡς ποιμὴν ἀγροβότας, ἀλλʼ ἤ που πταίων ὑπʼ ἀνάγκας

215

βοᾷ τηλωπὸν ἰωάν,

ἢ ναὸς ἄξενον αὐγάζων ὅρμον· προβοᾷ τι γὰρ δεινόν.