Sophocles Philoctetes

Νεοπτόλεμος

ἕρπʼ , εἰ θέλεις . τί δή ποθʼ ὧδʼ ἐξ οὐδενὸς

730

λόγου σιωπᾷς κἀπόπληκτος ὧδʼ ἔχει ;

Φιλοκτήτης

ἀᾶ , ἀᾶ .

Νεοπτόλεμος

τί δʼ ἔστιν ;

Φιλοκτήτης

οὐδὲν δεινόν · ἀλλʼ ἴθʼ , ὦ τέκνον .

Νεοπτόλεμος

μῶν ἄλγος ἴσχεις τῆς παρεστώσης νόσου ;

Φιλοκτήτης

οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ , ἀλλʼ ἄρτι κουφίζειν δοκῶ . ὦ θεοί .

735

Νεοπτόλεμος

τί τοὺς θεοὺς ὧδʼ ἀναστένων καλεῖς ;

Φιλοκτήτης

σωτῆρας αὐτοὺς ἠπίους θʼ ἡμῖν μολεῖν . ἀᾶ , ἀᾶ .

Νεοπτόλεμος

τί ποτε πέπονθας ; οὐκ ἐρεῖς , ἀλλʼ ὧδʼ ἔσει

740

σιγηλός ; ἐν κακῷ δέ τῳ φαίνει κυρῶν .

Φιλοκτήτης

ἀπόλωλα , τέκνον , κοὐ δυνήσομαι κακὸν

κρύψαι παρʼ ὑμῖν , ἀτταταῖ · διέρχεται

διέρχεται . δύστηνος , ὦ τάλας ἐγώ .

ἀπόλωλα , τέκνον · βρύκομαι , τέκνον · παπαῖ ,

745

ἀπαππαπαῖ , παπαππαπαππαπαππαπαῖ .

πρὸς θεῶν , πρόχειρον εἴ τί σοι , τέκνον , πάρα

ξίφος χεροῖν , πάταξον εἰς ἄκρον πόδα ·

ἀπάμησον ὡς τάχιστα · μὴ φείσῃ βίου . ἴθʼ , ὦ παῖ .

Νεοπτόλεμος

τί δʼ ἔστιν οὕτω νεοχμὸν ἐξαίφνης , ὅτου

τοσήνδʼ ἰυγὴν καὶ στόνον σαυτοῦ ποεῖ ;

Φιλοκτήτης

οἶσθʼ , ὦ τέκνον ;

Νεοπτόλεμος

τί δʼ ἔστιν ;

Φιλοκτήτης

οἶσθʼ , ὦ παῖ ;

Νεοπτόλεμος

τί σοί ;

οὐκ οἶδα .

Φιλοκτήτης

πῶς οὐκ οἶσθα ; παππαπαππαπαῖ .

Νεοπτόλεμος

δεινόν γε τοὐπίσαγμα τοῦ νοσήματος .

755

Φιλοκτήτης

δεινὸν γὰρ οὐδὲ ῥητόν · ἀλλʼ οἴκτιρέ με .

Νεοπτόλεμος

τί δῆτα δράσω ;

Φιλοκτήτης

μή με ταρβήσας προδῷς ·

ἥκει γὰρ αὕτη διὰ χρόνου πλάνοις ἴσως

ὡς ἐξεπλήσθη .

Νεοπτόλεμος

ἰὼ ἰὼ δύστηνε σύ ,

δύστηνε δῆτα διὰ πόνων πάντων φανείς .

760

βούλει λάβωμαι δῆτα καὶ θίγω τί σου ;

Φιλοκτήτης

μὴ δῆτα τοῦτό γʼ · ἀλλά μοι τὰ τόξʼ ἑλὼν

τάδʼ , ὥσπερ ᾐτοῦ μʼ ἀρτίως , ἕως ἀνῇ

τὸ πῆμα τοῦτο τῆς νόσου τὸ νῦν παρόν ,

765

σῷζʼ αὐτὰ καὶ φύλασσε . λαμβάνει γὰρ οὖν

ὕπνος μʼ , ὅταν περ τὸ κακὸν ἐξίῃ τόδε ·

κοὐκ ἔστι λῆξαι πρότερον · ἀλλʼ ἐᾶν χρεὼν

ἕκηλον εὕδειν . ἢν δὲ τῷδε τῷ χρόνῳ

μόλωσʼ ἐκεῖνοι , πρὸς θεῶν ἐφίεμαι

770

ἑκόντα μηδʼ ἄκοντα μηδέ τῳ τέχνῃ

κείνοις μεθεῖναι ταῦτα , μὴ σαυτόν θʼ ἅμα

κἄμʼ , ὄντα σαυτοῦ πρόστροπον , κτείνας γένῃ .

Νεοπτόλεμος

θάρσει προνοίας οὕνεκʼ · οὐ δοθήσεται

πλὴν σοί τε κἀμοί · ξὺν τύχῃ δὲ πρόσφερε .

775

Φιλοκτήτης

ἰδοὺ δέχου , παῖ · τὸν φθόνον δὲ πρόσκυσον

μή σοι γενέσθαι πολύπον ʼ αὐτὰ μηδʼ ὅπως

ἐμοί τε καὶ τῷ πρόσθʼ ἐμοῦ κεκτημένῳ .

Νεοπτόλεμος

ὦ θεοί , γένοιτο ταῦτα νῷν · γένοιτο δὲ

πλοῦς οὔριός τε κεὐσταλὴς ὅποι ποτὲ

780

θεὸς δικαιοῖ χὠ στόλος πορσύνεται .

Φιλοκτήτης

ἀλλʼ οὖν δέδοικα μὴ ἀτέλεστʼ εὔχῃ , τέκνον .

στάζει γὰρ αὖ μοι φοίνιον τόδʼ ἐκ βυθοῦ

κηκῖον αἷμα , καί τι προσδοκῶ νέον .

παπαῖ , φεῦ .

785

παπαῖ μάλʼ , ὦ πούς , οἷά μʼ ἐργάσει κακά .

προσέρπει ,

προσέρχεται τόδʼ ἐγγύς . οἴμοι μοι τάλας .

ἔχετε τὸ πρᾶγμα · μὴ φύγητε μηδαμῇ .

ἀτταταῖ .

790

ὦ ξένε Κεφαλλήν , εἴθε σου διαμπερὲς

στέρνων ἔχοιτʼ ἄλγησις ἥδε . φεῦ , παπαῖ ,

παπαῖ μάλʼ αὖθις . ὦ διπλοῖ στρατηλάται ,

Ἀγάμεμνον , ὦ Μενέλαε , πῶς ἂν ἀντʼ ἐμοῦ

τὸν ἴσον χρόνον τρέφοιτε τήνδε τὴν νόσον ; ἰώ μοι .

795

ὦ Θάνατε Θάνατε , πῶς ἀεὶ καλούμενος

οὕτω κατʼ ἦμαρ , οὐ δύνᾳ μολεῖν ποτε ;

ὦ τέκνον ὦ γενναῖον , ἀλλὰ συλλαβὼν

τῷ Λημνίῳ τῷδʼ ἀνακαλουμένῳ πυρὶ

800

ἔμπρησον , ὦ γενναῖε · κἀγώ τοί ποτε

τὸν τοῦ Διὸς παῖδʼ ἀντὶ τῶνδε τῶν ὅπλων ,

ἃ νῦν σὺ σῴζεις , τοῦτʼ ἐπηξίωσα δρᾶν . τί φής , παῖ ;

τί φής ; τί σιγᾷς ; ποῦ ποτʼ ὤν , τέκνον , κυρεῖς ;

805

Νεοπτόλεμος

ἀλγῶ πάλαι δὴ τἀπὶ σοὶ στένων κακά .

Φιλοκτήτης

ἀλλʼ , ὦ τέκνον , καὶ θάρσος ἴσχʼ · ὡς ἥδε μοι

ὀξεῖα φοιτᾷ καὶ ταχεῖʼ ἀπέρχεται .

ἀλλʼ ἀντιάζω , μή με καταλίπῃς μόνον .

Νεοπτόλεμος

θάρσει , μενοῦμεν .

810

Φιλοκτήτης

ἦ μενεῖς ;

Νεοπτόλεμος

σαφῶς φρόνει .

Φιλοκτήτης

οὐ μήν σʼ ἔνορκόν γʼ ἀξιῶ θέσθαι , τέκνον .

Νεοπτόλεμος

ὡς οὐ θέμις γʼ ἐμοὔστι σοῦ μολεῖν ἄτερ .

Φιλοκτήτης

ἔμβαλλε χειρὸς πίστιν .

Νεοπτόλεμος

ἐμβάλλω μενεῖν .

Φιλοκτήτης

ἐκεῖσε νῦν μʼ , ἐκεῖσε

Νεοπτόλεμος

ποῖ λέγεις ;

Φιλοκτήτης

ἄνω

Νεοπτόλεμος

τί παραφρονεῖς αὖ ; τί τὸν ἄνω λεύσσεις κύκλον ;

815

Φιλοκτήτης

μέθες μέθες με .

Νεοπτόλεμος

ποῖ μεθῶ ;

Φιλοκτήτης

μέθες ποτέ .

Νεοπτόλεμος

οὔ φημʼ ἐάσειν .

Φιλοκτήτης

ἀπό μʼ ὀλεῖς , ἢν προσθίγῃς .

Νεοπτόλεμος

καὶ δὴ μεθίημʼ , εἴ τι δὴ πλέον φρονεῖς .

Φιλοκτήτης

ὦ γαῖα , δέξαι θανάσιμόν μʼ ὅπως ἔχω

τὸ γὰρ κακὸν τόδʼ οὐκέτʼ ὀρθοῦσθαί μʼ ἐᾷ .

820

Νεοπτόλεμος

τὸν ἄνδρʼ ἔοικεν ὕπνος οὐ μακροῦ χρόνου

ἕξειν · κάρα γὰρ ὑπτιάζεται τόδε ·

ἱδρώς γέ τοί νιν πᾶν καταστάζει δέμας ,

μέλαινά τʼ ἄκρου τις παρέρρωγεν ποδὸς

αἱμορραγὴς φλέψ . ἀλλʼ ἐάσωμεν , φίλοι ,

825

ἕκηλον αὐτόν , ὡς ἂν εἰς ὕπνον πέσῃ .