Sophocles Oedipus at Colonnus

Χορός

ὅρα. τίς ἄρʼ ἦν; ποῦ ναίει;

ποῦ κυρεῖ ἐκτόπιος συθεὶς ὁ πάντων

ὁ πάντων ἀκορέστατος;

120

προσδέρκου λεῦσσέ νιν,

προσπεύθου πανταχῇ.

πλανάτας πλανάτας τις ὁ πρέσβυς οὐδʼ

ἔγχωρος· προσέβα γὰρ οὐκ

125

ἄν ποτʼ ἀστιβὲς ἄλσος ἐς

τᾶνδʼ ἀμαιμακετᾶν κορᾶν,

ἃς τρέμομεν λέγειν

καὶ παραμειβόμεσθʼ ἀδέρκτως,

130

ἀφώνως, ἀλόγως τὸ τᾶς.

εὐφάμου στόμα φροντίδος

ἱέντες, τὰ δὲ νῦν τινʼ ἥκειν

λόγος οὐδὲν ἅζονθʼ,

ὃν ἐγὼ λεύσσων περὶ πᾶν οὔπω

135

δύναμαι τέμενος

γνῶναι ποῦ μοί ποτε ναίει.

Οἰδίπους

ὅδʼ ἐκεῖνος ἐγώ· φωνῇ γὰρ ὁρῶ,

τὸ φατιζόμενον.

Χορός

ἰὼ ἰώ,

140

δεινὸς μὲν ὁρᾶν, δεινὸς δὲ κλύειν.

Οἰδίπους

μή μʼ, ἱκετεύω, προσίδητʼ ἄνομον.

Χορός

Ζεῦ ἀλεξῆτορ, τίς ποθʼ ὁ πρέσβυς;

Οἰδίπους

οὐ πάνυ μοίρας εὐδαιμονίσαι

πρώτης, ὦ τῆσδʼ ἔφοροι χώρας.

145

δηλῶ δʼ· οὐ γὰρ ἂν ὧδʼ ἀλλοτρίοις

ὄμμασιν εἷρπον

κἀπὶ σμικροῖς μέγας ὥρμουν.

Χορός

ἐή, ἀλαῶν ὀμμάτων

ἆρα καὶ ἦσθα φυτάλμιος; δυσαίων

150

μακραίων γʼ, ὅσʼ ἐπεικάσαι.

ἀλλʼ οὐ μὰν ἔν γʼ ἐμοὶ

προσθήσει τάσδʼ ἀράς.

περᾷς γάρ, περᾷς· ἀλλʼ ἵνα τῷδʼ ἐν ἀ-

155

φθέγκτῳ μὴ προπέσῃς νάπει

ποιάεντι, κάθυδρος οὗ

κρατὴρ μειλιχίων ποτῶν

ῥεύματι συντρέχει,

160

τόν, ξένε πάμμορʼ, εὖ φύλαξαι;

μετάσταθʼ ἀπόβαθι. πολ-

λὰ κέλευθος ἐρατύει·

κλύεις, ὦ πολύμοχθʼ ἀλᾶτα;

165

λόγον εἴ τινʼ οἴσεις

πρὸς ἐμὰν λέσχαν, ἀβάτων ἀποβάς,

ἵνα πᾶσι νόμος,

φώνει· πρόσθεν δʼ ἀπερύκου.

Οἰδίπους

θύγατερ, ποῖ τις φροντίδος ἔλθῃ;

170

Ἀντιγόνη

ὦ πάτερ, ἀστοῖς ἴσα χρὴ μελετᾶν,

εἴκοντας ἃ δεῖ κἀκούοντας.

Οἰδίπους

πρόσθιγέ νύν μου.

Ἀντιγόνη

ψαύω καὶ δή.

Οἰδίπους

ὦ ξένε, μὴ δῆτʼ ἀδικηθῶ σοὶ

πιστεύσας καὶ μεταναστάς.

175

Χορός

οὔ τοι μήποτέ σʼ ἐκ τῶνδʼ ἑδράνων,

ὦ γέρον, ἄκοντά τις ἄξει.

Οἰδίπους

ἔτʼ οὖν;

Χορός

ἔτι βαῖνε πόρσω.

Οἰδίπους

ἔτι;

Χορός

προβίβαζε, κούρα,

180

πόρσω· σὺ γὰρ ἀΐεις.

Ἀντιγόνη

Οἰδίπους

Ἀντιγόνη

ἕπεο μάν, ἕπεʼ ὧδʼ ἀμαυρῷ κώλῳ, πάτερ, ᾇ σʼ ἄγω.

Οἰδίπους

Χορός

τόλμα ξεῖνος ἐπὶ ξένης,

ὦ τλάμων, ὅ τι καὶ πόλις

185

τέτροφεν ἄφιλον ἀποστυγεῖν

καὶ τὸ φίλον σέβεσθαι.

Οἰδίπους

ἄγε νυν σύ με, παῖ,

ἵνʼ ἂν εὐσεβίας ἐπιβαίνοντες

τὸ μὲν εἴποιμεν, τὸ δʼ ἀκούσαιμεν,

190

καὶ μὴ χρείᾳ πολεμῶμεν.

Χορός

αὐτοῦ· μηκέτι τοῦδʼ αὐτοπέτρου βήματος ἔξω πόδα κλίνῃς.

Οἰδίπους

οὕτως;

Χορός

ἅλις, ὡς ἀκούεις.

Οἰδίπους

ἦ ἑσθῶ;

195

Χορός

λέχριός γʼ ἐπʼ ἄκρου

λᾶος βραχὺς ὀκλάσας.

Ἀντιγόνη

πάτερ, ἐμὸν τόδʼ· ἐν ἁσυχαίᾳ

Οἰδίπους

ἰώ μοί μοι.

Ἀντιγόνη

βάσει βάσιν ἅρμοσαι,

γεραὸν ἐς χέρα σῶμα σὸν

200

προκλίνας φιλίαν ἐμάν.

Οἰδίπους

ὤμοι δύσφρονος ἄτας.

Χορός

ὦ τλάμων, ὅτε νῦν χαλᾷς,

αὔδασον, τίς ἔφυς βροτῶν;

τίς ὁ πολύπονος ἄγει; τίνʼ ἂν

205

σοῦ πατρίδʼ ἐκπυθοίμαν;

Οἰδίπους

ὦ ξένοι,

ἀπόπτολις· ἀλλὰ μὴ

Χορός

τί τόδʼ ἀπεννέπεις, γέρον;

Οἰδίπους

μὴ μὴ μή μʼ ἀνέρῃ τίς εἰμι,

210

μηδʼ ἐξετάσῃς πέρα ματεύων.

Χορός

τί τόδʼ;

Οἰδίπους

αἰνὰ φύσις.

Χορός

αὔδα.

Οἰδίπους

τέκνον, ὤμοι, τί γεγώνω;

Χορός

τίνος εἶ σπέρματος, ὦ ξένε, φώνει, πατρόθεν.

Οἰδίπους

ὤμοι ἐγώ, τί πάθω, τέκνον ἐμόν;

215

Ἀντιγόνη

λέγʼ, ἐπείπερ ἐπʼ ἔσχατα βαίνεις.

Οἰδίπους

ἀλλʼ ἐρῶ· οὐ γὰρ ἔχω κατακρυφάν.

Χορός

μακρὰ μέλλετον, ἀλλὰ τάχυνε.

Οἰδίπους

Λαΐου ἴστε τινʼ;

220

Χορός

ὢ ἰοὺ ἰού.

Οἰδίπους

τό τε Λαβδακιδᾶν γένος;

Χορός

ὦ Ζεῦ.

Οἰδίπους

ἄθλιον Οἰδιπόδαν;

Χορός

σὺ γὰρ ὅδʼ εἶ;

Οἰδίπους

δέος ἴσχετε μηδὲν ὅσʼ αὐδῶ.

Χορός

ἰὼ ὢ ὤ.

Οἰδίπους

δύσμορος.

Χορός

ὢ ὤ.

Οἰδίπους

θύγατερ, τί ποτʼ αὐτίκα κύρσει;

225

Χορός

ἔξω πόρσω βαίνετε χώρας.

Οἰδίπους

ἃ δʼ ὑπέσχεο ποῖ καταθήσεις,

Χορός

οὐδενὶ μοιριδία τίσις ἔρχεται

ἃν προπάθῃ τὸ τίνειν· ἀπάτα δʼ ἀπά-

230

ταις ἑτέραις ἑτέρα παραβαλλομέ-

να πόνον, οὐ χάριν, ἀντιδίδωσιν ἔ-

χειν. σὺ δὲ τῶνδʼ ἑδράνων πάλιν ἔκτοπος

αὖθις ἄφορμος ἐμᾶς χθονὸς ἔκθορε,

μή τι πέρα χρέος

235

ἐμᾷ πόλει προσάψῃς.

Ἀντιγόνη

ὦ ξένοι

αἰδόφρονες, ἀλλʼ ἐπεὶ

γεραὸν πατέρα τόνδʼ ἐμὸν

οὐκ ἀνέτλατʼ, ἔργων

240

ἀκόντων ἀΐοντες αὐδάν,

ἀλλʼ ἐμὲ τὰν μελέαν, ἱκετεύομεν, ὦ ξένοι, οἰκτίραθʼ, ἃ

πατρὸς ὑπὲρ τοὐμοῦ μόνου

ἄντομαι οὐκ ἀλαοῖς προσορωμένα

ὄμμα σὸν ὄμμασιν, ὥς τις ἀφʼ αἵματος

245

ὑμετέρου προφανεῖσα, τὸν ἄθλιον

αἰδοῦς κῦρσαι· ἐν ὔμμι γὰρ ὡς θεῷ

κείμεθα τλάμονες. ἀλλʼ ἴτε, νεύσατε τὰν ἀδόκητον χάριν·

πρός σʼ ὅ τι σοι φίλον ἐκ σέθεν ἄντομαι,

250

ἢ τέκνον ἢ λέχος ἢ χρέος ἢ θεός·

οὐ γὰρ ἴδοις ἂν ἀθρῶν βροτὸν ὅστις ἄν,

εἰ θεὸς ἄγοι,

ἐκφυγεῖν δύναιτο.