Sophocles Oedipus at Colonnus

Θησεύς

τίς αὖ παρʼ ὑμῶν κοινὸς ἠχεῖται κτύπος ,

1500

σαφὴς μὲν ἀστῶν , ἐμφανὴς δὲ τοῦ ξένου ;

μή τις Διὸς κεραυνὸς ἤ τις ὀμβρία

χάλαζʼ ἐπιρράξασα ; πάντα γὰρ θεοῦ

τοιαῦτα χειμάζοντος εἰκάσαι πάρα .

Οἰδίπους

ἄναξ , ποθοῦντι προυφάνης , καί σοι θεῶν

1505

τύχην τις ἐσθλὴν τῆσδʼ ἔθηκε τῆς ὁδοῦ .

Θησεύς

τί δʼ ἐστίν , ὦ παῖ Λαΐου , νέορτον αὖ ;

Οἰδίπους

ῥοπὴ βίου μοι · καί σʼ ἅπερ ξυνῄνεσα

θέλω πόλιν τε τήνδε μὴ ψεύσας θανεῖν .

Θησεύς

τῷ δʼ ἐκπέπεισαι τοῦ μόρου τεκμηρίῳ ;

1510

Οἰδίπους

αὐτοὶ θεοὶ κήρυκες ἀγγέλλουσί μοι ,

ψεύδοντες οὐδὲν σῆμα τῶν προκειμένων .

Θησεύς

πῶς εἶπας , ὦ γεραιέ , δηλοῦσθαι τάδε ;

Οἰδίπους

αἱ πολλὰ βρονταὶ διατελεῖς τὰ πολλά τε

στράψαντα χειρὸς τῆς ἀνικήτου βέλη .

1515

Θησεύς

πείθεις με · πολλὰ γάρ σε θεσπίζονθʼ ὁρῶ

κοὐ ψευδόφημα · χὤ τι χρὴ ποιεῖν λέγε .

Οἰδίπους

ἐγὼ διδάξω , τέκνον Αἰγέως , ἅ σοι

γήρως ἄλυπα τῇδε κείσεται πόλει .

χῶρον μὲν αὐτὸς αὐτίκʼ ἐξηγήσομαι ,

1520

ἄθικτος ἡγητῆρος , οὗ με χρὴ θανεῖν .

τοῦτον δὲ φράζε μή ποτʼ ἀνθρώπων τινί ,

μήθʼ οὗ κέκευθε μήτʼ ἐν οἷς κεῖται τόποις ·

ὥς σοι πρὸ πολλῶν ἀσπίδων ἀλκὴν ὅδε

δορός τʼ ἐπακτοῦ γειτονῶν ἀεὶ τιθῇ .

1525

ἃ δʼ ἐξάγιστα μηδὲ κινεῖται λόγῳ ,

αὐτὸς μαθήσει , κεῖσʼ ὅταν μόλῃς μόνος ·

ὡς οὔτʼ ἂν ἀστῶν τῶνδʼ ἂν ἐξείποιμί τῳ

οὔτʼ ἂν τέκνοισι τοῖς ἐμοῖς , στέργων ὅμως .

ἀλλʼ αὐτὸς αἰεὶ σῷζε , χὤταν εἰς τέλος

1530

τοῦ ζῆν ἀφικνῇ , τῷ προφερτάτῳ μόνῳ

σήμαινʼ , ὁ δʼ αἰεὶ τὠπιόντι δεικνύτω .

χοὔτως ἀδῇον τήνδʼ ἐνοικήσεις πόλιν

σπαρτῶν ἀπʼ ἀνδρῶν · αἱ δὲ μυρίαι πόλεις ,

κἂν εὖ τις οἰκῇ , ῥᾳδίως καθύβρισαν .

1535

θεοὶ γὰρ εὖ μέν , ὀψὲ δʼ εἰσορῶσʼ , ὅταν

τὰ θεῖʼ ἀφείς τις εἰς τὸ μαίνεσθαι τραπῇ ·

ὃ μὴ σύ , τέκνον Αἰγέως , βούλου παθεῖν .

τὰ μὲν τοιαῦτʼ οὖν εἰδότʼ ἐκδιδάσκομεν .

χῶρον δʼ , ἐπείγει γάρ με τοὐκ θεοῦ παρόν ,

1540

στείχωμεν ἤδη μηδʼ ἔτʼ ἐντρεπώμεθα .

ὦ παῖδες , ὧδʼ ἕπεσθʼ · ἐγὼ γὰρ ἡγεμὼν

σφῷν αὖ πέφασμαι καινός , ὥσπερ σφὼ πατρί .

χωρεῖτε καὶ μὴ ψαύετʼ , ἀλλʼ ἐᾶτέ με

αὐτὸν τὸν ἱερὸν τύμβον ἐξευρεῖν , ἵνα

1545

μοῖρʼ ἀνδρὶ τῷδε τῇδε κρυφθῆναι χθονί .

τῇδʼ ὧδε , τῇδε βᾶτε · τῇδε γάρ μʼ ἄγει

Ἑρμῆς ὁ πομπὸς ἥ τε νερτέρα θεός .

ὦ φῶς ἀφεγγές , πρόσθε πού ποτʼ ἦσθʼ ἐμόν ,

νῦν δʼ ἔσχατόν σου τοὐμὸν ἅπτεται δέμας .

1550

ἤδη γὰρ ἕρπω τὸν τελευταῖον βίον

κρύψων παρʼ Ἅιδην . ἀλλά , φίλτατε ξένων ,

αὐτός τε χώρα θʼ ἥδε πρόσπολοί τε σοὶ

εὐδαίμονες γένοισθε , κἀπʼ εὐπραξίᾳ

μέμνησθέ μου θανόντος εὐτυχεῖς ἀεί .

1555