Sophocles Oedipus at Colonnus

Ἀντιγόνη

ὦ πλεῖστʼ ἐπαίνοις εὐλογούμενον πέδον ,

720

νῦν σὸν τὰ λαμπρὰ ταῦτα δὴ φαίνειν ἔπη .

Οἰδίπους

τί δʼ ἔστιν , ὦ παῖ , καινόν ;

Ἀντιγόνη

ἆσσον ἔρχεται

Κρέων ὅδʼ ἡμῖν οὐκ ἄνευ πομπῶν , πάτερ .

Οἰδίπους

ὦ φίλτατοι γέροντες , ἐξ ὑμῶν ἐμοὶ

φαίνοιτʼ ἂν ἤδη τέρμα τῆς σωτηρίας .

725

Χορός

θάρσει , παρέσται · καὶ γὰρ εἰ γέρων ἐγώ ,

τὸ τῆσδε χώρας οὐ γεγήρακεν σθένος .

Κρέων

ἄνδρες χθονὸς τῆσδʼ εὐγενεῖς οἰκήτορες ,

ὁρῶ τινʼ ὑμᾶς ὀμμάτων εἰληφότας

φόβον νεώρη τῆς ἐμῆς ἐπεισόδου ,

730

ὃν μήτʼ ὀκνεῖτε μήτʼ ἀφῆτʼ ἔπος κακόν .

ἥκω γὰρ οὐχ ὡς δρᾶν τι βουληθείς , ἐπεὶ

γέρων μέν εἰμι , πρὸς πόλιν δʼ ἐπίσταμαι

σθένουσαν ἥκων , εἴ τινʼ Ἑλλάδος , μέγα .

ἀλλʼ ἄνδρα τόνδε τηλικόσδʼ ἀπεστάλην

735

πείσων ἕπεσθαι πρὸς τὸ Καδμείων πέδον ,

οὐκ ἐξ ἑνὸς στείλαντος , ἀλλʼ ἀνδρῶν ὑπὸ

πάντων κελευσθείς , οὕνεχʼ ἧκέ μοι γένει

τὰ τοῦδε πενθεῖν πήματʼ εἰς πλεῖστον πόλεως .

ἀλλʼ ὦ ταλαίπωρʼ Οἰδίπους , κλύων ἐμοῦ

740

ἱκοῦ πρὸς οἴκους . πᾶς σε Καδμείων λεὼς

καλεῖ δικαίως , ἐκ δὲ τῶν μάλιστʼ ἐγώ ,

ὅσῳπερ , εἰ μὴ πλεῖστον ἀνθρώπων ἔφυν

κάκιστος , ἀλγῶ τοῖσι σοῖς κακοῖς , γέρον ,

ὁρῶν σε τὸν δύστηνον ὄντα μὲν ξένον ,

745

ἀεὶ δʼ ἀλήτην κἀπὶ προσπόλου μιᾶς

βιοστερῆ χωροῦντα · τὴν ἐγὼ τάλας

οὐκ ἄν ποτʼ ἐς τοσοῦτον αἰκίας πεσεῖν

ἔδοξʼ , ὅσον πέπτωκεν ἥδε δύσμορος ,

ἀεί σε κηδεύουσα καὶ τὸ σὸν κάρα

750

πτωχῷ διαίτῃ , τηλικοῦτος , οὐ γάμων

ἔμπειρος , ἀλλὰ τοὐπιόντος ἁρπάσαι .

ἆρʼ ἄθλιον τοὔνειδος , ὦ τάλας ἐγώ ,

ὠνείδισʼ εἰς σὲ κἀμὲ καὶ τὸ πᾶν γένος ;

ἀλλʼ οὐ γὰρ ἔστι τἀμφανῆ κρύπτειν , σύ νιν

755

πρὸς θεῶν πατρῴων , Οἰδίπους , πεισθεὶς ἐμοὶ

κρύψον , θελήσας ἄστυ καὶ δόμους μολεῖν

τοὺς σοὺς πατρῴους , τήνδε τὴν πόλιν φίλως

εἰπών · ἐπαξία γάρ · ἡ δʼ οἴκοι πλέον

δίκῃ σέβοιτʼ ἄν , οὖσα σὴ πάλαι τροφός .

760

Οἰδίπους

ὦ πάντα τολμῶν κἀπὸ παντὸς ἂν φέρων

λόγου δικαίου μηχάνημα ποικίλον ,

τί ταῦτα πειρᾷ κἀμὲ δεύτερον θέλεις

ἑλεῖν ἐν οἷς μάλιστʼ ἂν ἀλγοίην ἁλούς ;

πρόσθεν τε γάρ με τοῖσιν οἰκείοις κακοῖς

765

νοσοῦνθʼ , ὅτʼ ἦν μοι τέρψις ἐκπεσεῖν χθονός ,

οὐκ ἤθελες θέλοντι προσθέσθαι χάριν ·

ἀλλʼ ἡνίκʼ ἤδη μεστὸς ἦ θυμούμενος

καὶ τοὐν δόμοισιν ἦν διαιτᾶσθαι γλυκύ ,

τότʼ ἐξεώθεις κἀξέβαλλες , οὐδέ σοι

770

τὸ συγγενὲς τοῦτʼ οὐδαμῶς τότʼ ἦν φίλον ·

νῦν τʼ αὖθις ἡνίκʼ εἰσορᾷς πόλιν τέ μοι

ξυνοῦσαν εὔνουν τήνδε καὶ γένος τὸ πᾶν ,

πειρᾷ μετασπᾶν , σκληρὰ μαλθακῶς λέγων .

καίτοι τίς αὕτη τέρψις ἄκοντας φιλεῖν ;

775

ὥσπερ τις εἴ σοι λιπαροῦντι μὲν τυχεῖν

μηδὲν διδοίη μηδʼ ἐπαρκέσαι θέλοι ,

πλήρη δʼ ἔχοντι θυμὸν ὧν χρῄζοις , τότε

δωροῖθʼ , ὅτʼ οὐδὲν ἡ χάρις χάριν φέροι ·

ἆρʼ ἂν ματαίου τῆσδʼ ἂν ἡδονῆς τύχοις ;

780

τοιαῦτα μέντοι καὶ σὺ προσφέρεις ἐμοί ,

λόγῳ μὲν ἐσθλά . τοῖσι δʼ ἔργοισιν κακά .

φράσω δὲ καὶ τοῖσδʼ , ὥς σε δηλώσω κακόν .

ἥκεις ἔμʼ ἄξων , οὐχʼ ἵνʼ ἐς δόμους ἄγῃς ,

ἀλλʼ ὡς πάραυλον οἰκίσῃς , πόλις δέ σοι

785

κακῶν ἄνατος τῆσδʼ ἀπαλλαχθῇ χθονός .

οὐκ ἔστι σοι ταῦτʼ , ἀλλά σοι τάδʼ ἔστʼ , ἐκεῖ

χώρας ἀλάστωρ οὑμὸς ἐνναίων ἀεί ·

ἔστιν δὲ παισὶ τοῖς ἐμοῖσι τῆς ἐμῆς

χθονὸς λαχεῖν τοσοῦτον , ἐνθανεῖν μόνον .

790

ἆρʼ οὐκ ἄμεινον ἢ σὺ τἀν Θήβαις φρονῶ ;

πολλῷ γʼ , ὅσῳπερ κἀκ σαφεστέρων κλύω ,

Φοίβου τε καὐτοῦ Ζηνός , ὃς κείνου πατήρ .

τὸ σὸν δʼ ἀφῖκται δεῦρʼ ὑπόβλητον στόμα ,

πολλὴν ἔχον στόμωσιν · ἐν δὲ τῷ λέγειν

795

κάκʼ ἂν λάβοις τὰ πλείον ʼ ἢ σωτήρια .

ἀλλʼ οἶδα γάρ σε ταῦτα μὴ πείθων , ἴθι ·

ἡμᾶς δʼ ἔα ζῆν ἐνθάδʼ · οὐ γὰρ ἂν κακῶς

οὐδʼ ὧδʼ ἔχοντες ζῷμεν , εἰ τερποίμεθα .

Κρέων

πότερα νομίζεις δυστυχεῖν ἔμʼ ἐς τὰ σά ,

800

ἤ σʼ εἰς τὰ σαυτοῦ μᾶλλον , ἐν ἐς τῷ νῦν λόγῳ ;

Οἰδίπους

ἐμοὶ μέν ἐσθʼ ἥδιστον , εἰ σὺ μήτʼ ἐμὲ

πείθειν οἷός τʼ εἶ μήτε τούσδε τοὺς πέλας .

Κρέων

ὦ δύσμορʼ , οὐδὲ τῷ χρόνῳ φύσας φανεῖ

φρένας ποτʼ ἀλλὰ λῦμα τῷ γήρᾳ τρέφει ;

805

Οἰδίπους

γλώσσῃ σὺ δεινός · ἄνδρα δʼ οὐδένʼ οἶδʼ ἐγὼ

δίκαιον ὅστις ἐξ ἅπαντος εὖ λέγει .

Κρέων

χωρὶς τό τʼ εἰπεῖν πολλὰ καὶ τὰ καίρια .

Οἰδίπους

ὡς δὴ σὺ βραχέα , ταῦτα δʼ ἐν καιρῷ λέγεις .

Κρέων

οὐ δῆθʼ ὅτῳ γε νοῦς ἴσος καὶ σοὶ πάρα .

810

Οἰδίπους

ἄπελθʼ , ἐρῶ γὰρ καὶ πρὸ τῶνδε , μηδέ με

φύλασσʼ ἐφορμῶν ἔνθα χρὴ ναίειν ἐμέ .

Κρέων

μαρτύρομαι τούσδʼ , οὐ σέ · πρὸς δὲ τοὺς φίλους

οἷʼ ἀνταμείβει ῥήματʼ , ἤν σʼ ἕλω ποτέ

Οἰδίπους

τίς δʼ ἄν με τῶνδε συμμάχων ἕλοι βίᾳ ;

815

Κρέων

ἦ μὴν σὺ κἄνευ τοῦδε λυπηθεὶς ἔσει .

Οἰδίπους

ποίῳ σὺν ἔργῳ τοῦτʼ ἀπειλήσας ἔχεις ;

Κρέων

παίδοιν δυοῖν σοι τὴν μὲν ἀρτίως ἐγὼ

ξυναρπάσας ἔπεμψα , τὴν δʼ ἄξω τάχα .

Οἰδίπους

οἴμοι .

820

Κρέων

τάχʼ ἕξεις μᾶλλον οἰμώζειν τάδε .

Οἰδίπους

τὴν παῖδʼ ἔχεις μου ;

Κρέων

τήνδε τʼ οὐ μακροῦ χρόνου .

Οἰδίπους

ἰὼ ξένοι , τί δράσετʼ ; ἦ προδώσετε ,

κοὐκ ἐξελᾶτε τὸν ἀσεβῆ τῆσδε χθονός ;

Χορός

χώρει , ξένʼ , ἔξω θᾶσσον . οὔτε γὰρ τὰ νῦν

δίκαια πράσσεις οὔθʼ ἃ πρόσθεν εἴργασαι .

825

Κρέων

ὑμῖν ἂν εἴη τήνδε καιρὸς ἐξάγειν

ἄκουσαν , εἰ θέλουσα μὴ πορεύεται .

Ἀντιγόνη

οἴμοι τάλαινα , ποῖ φύγω ; ποίαν λάβω

θεῶν ἄρηξιν ἢ βροτῶν ;

Χορός

τί δρᾷς , ξένε ;

Κρέων

οὐχ ἅψομαι τοῦδʼ ἀνδρός , ἀλλὰ τῆς ἐμῆς .

830

Οἰδίπους

ὦ γῆς ἄνακτες .

Χορός

ὦ ξένʼ , οὐ δίκαια δρᾷς .

Κρέων

δίκαια .

Χορός

πῶς δίκαια ;

Κρέων

τοὺς ἐμοὺς ἄγω .

Οἰδίπους

ἰὼ πόλις .

Χορός

τί δρᾷς , ὦ ξένʼ ; οὐκ ἀφήσεις ; τάχʼ εἰς βάσανον εἶ χερῶν .

Κρέων

εἴργου .

835

Χορός

σοῦ μὲν οὔ , τάδε γε μωμένου .

Κρέων

πόλει μαχεῖ γάρ , εἴ τι πημανεῖς ἐμέ .

Οἰδίπους

οὐκ ἠγόρευον ταῦτʼ ἐγώ ;

Χορός

μέθες χεροῖν

τὴν παῖδα θᾶσσον .

Κρέων

μὴ ʼπίτασσʼ ἃ μὴ κρατεῖς .

Χορός

χαλᾶν λέγω σοι .

840

Κρέων

σοὶ δʼ ἔγωγʼ ὁδοιπορεῖν .

Χορός

πρόβαθʼ ὧδε , βᾶτε βᾶτʼ , ἔντοποι ·

πόλις ἐναίρεται , πόλις ἐμά , σθένει · πρόβαθʼ ὧδέ μοι .

Ἀντιγόνη

ἀφέλκομαι δύστηνος , ὦ ξένοι ξένοι .

Οἰδίπους

ποῦ , τέκνον , εἴ μοι ;

Ἀντιγόνη

πρὸς βίαν πορεύομαι .

Οἰδίπους

ὄρεξον , ὦ παῖ , χεῖρας .

845

Ἀντιγόνη

ἀλλʼ οὐδὲν σθένω .

Κρέων

οὐκ ἄξεθʼ ὑμεῖς ;

Οἰδίπους

ὦ τάλας ἐγώ , τάλας .

Κρέων

οὔκουν ποτʼ ἐκ τούτοιν γε μὴ σκήπτροιν ἔτι

ὁδοιπορήσῃς · ἀλλʼ ἐπεὶ νικᾶν θέλεις

πατρίδα τε τὴν σὴν καὶ φίλους , ὑφʼ ὧν ἐγὼ

850

ταχθεὶς τάδʼ ἔρδω , καὶ τύραννος ὢν ὅμως ,

νίκα . χρόνῳ γάρ , οἶδʼ ἐγώ , γνώσει τάδε ,

ὁθούνεκʼ αὐτὸς αὑτὸν οὔτε νῦν καλὰ

δρᾷς οὔτε πρόσθεν εἰργάσω βίᾳ φίλων ,

ὀργῇ χάριν δούς , ἥ σʼ ἀεὶ λυμαίνεται .

855

Χορός

ἐπίσχες αὐτοῦ , ξεῖνε .

Κρέων

μὴ ψαύειν λέγω .

Χορός

οὔτοι σʼ ἀφήσω , τῶνδέ γʼ ἐστερημένος .

Κρέων

καὶ μεῖζον ἆρα ῥύσιον πόλει τάχα

θήσεις · ἐφάψομαι γὰρ οὐ ταύταιν μόναιν .

Χορός

ἀλλʼ ἐς τί τρέψει ;

860

Κρέων

τόνδʼ ἀπάξομαι λαβών .

Χορός

δεινὸν λέγοις ἄν .

Κρέων

τοῦτο νῦν πεπράξεται .

Χορός

ἢν μή σʼ ὁ κραίνων τῆσδε γῆς ἀπειργάθῃ .

Οἰδίπους

ὦ φθέγμʼ ἀναιδές , ἦ σὺ γὰρ ψαύσεις ἐμοῦ ;

Κρέων

αὐδῶ σιωπᾶν .

Οἰδίπους

μὴ γὰρ αἵδε δαίμονες

θεῖέν μʼ ἄφωνον τῆσδε τῆς ἀρᾶς ἔτι ,

865

ὅς μʼ , ὦ κάκιστε , ψιλὸν ὄμμʼ ἀποσπάσας

πρὸς ὄμμασιν τοῖς πρόσθεν ἐξοίχει βίᾳ .

τοιγὰρ σέ τʼ αὐτὸν καὶ γένος τὸ σὸν θεῶν

ὁ πάντα λεύσσων Ἥλιος δοίη βίον

τοιοῦτον οἷον κἀμὲ γηρᾶναί ποτε .

870

Κρέων

ὁρᾶτε ταῦτα , τῆσδε γῆς ἐγχώριοι ;

Οἰδίπους

ὁρῶσι κἀμὲ καὶ σέ , καὶ φρονοῦσʼ ὅτι

ἔργοις πεπονθὼς ῥήμασίν σʼ ἀμύνομαι .

Κρέων

οὔτοι καθέξω θυμόν , ἀλλʼ ἄξω βίᾳ

κεἰ μοῦνός εἰμι τόνδε καὶ χρόνῳ βραδύς .

875

Οἰδίπους

ἰὼ τάλας .

Χορός

ὅσον λῆμʼ ἔχων ἀφίκου , ξένʼ , εἰ τάδε δοκεῖς τελεῖν .

Κρέων

δοκῶ .

Χορός

τάνδʼ ἄρʼ οὐκέτι νεμῶ πόλιν .

Κρέων

τοῖς τοι δικαίοις χὠ βραχὺς νικᾷ μέγαν .

880

Οἰδίπους

ἀκούεθʼ οἷα φθέγγεται ;

Χορός

τά γʼ οὐ τελεῖ .

ἴστω μέγας Ζεύς .

Κρέων

Ζεύς γʼ ἂν εἰδείη , σὺ δʼ οὔ .

Χορός

ἆρʼ οὐχ ὕβρις τάδʼ ;

Κρέων

ὕβρις , ἀλλʼ ἀνεκτέα .

Χορός

ἰὼ πᾶς λεώς , ἰὼ γᾶς πρόμοι ,

885

μόλετε σὺν τάχει , μόλετʼ , ἐπεὶ πέραν περῶσʼ οἵδε δή .

Θησεύς

τίς ποθʼ ἡ βοή ; τί τοὔργον ; ἐκ τίνος φόβου ποτὲ

βουθυτοῦντά μʼ ἀμφὶ βωμὸν ἔσχετʼ ἐναλίῳ θεῷ

τοῦδʼ ἐπιστάτῃ Κολωνοῦ ; λέξαθʼ , ὡς εἰδῶ τὸ πᾶν ,

οὗ χάριν δεῦρʼ ᾖξα θᾶσσον ἢ καθʼ ἡδονὴν ποδός .

890

Οἰδίπους

ὦ φίλτατʼ , ἔγνων γὰρ τὸ προσφώνημά σου ,

πέπονθα δεινὰ τοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς ἀρτίως .

Θησεύς

τὰ ποῖα ταῦτα , τίς δʼ ὁ πημήνας ; λέγε .

Οἰδίπους

Κρέων ὅδʼ , ὃν δέδορκας , οἴχεται τέκνων

ἀποσπάσας μου τὴν μόνην ξυνωρίδα .

895

Θησεύς

πῶς εἶπας ;

Οἰδίπους

οἷά περ πέπονθʼ ἀκήκοας .

Θησεύς

οὔκουν τις ὡς τάχιστα προσπόλων μολὼν

πρὸς τούσδε βωμούς , πάντʼ ἀναγκάσει λεὼν

ἄνιππον ἱππότην τε θυμάτων ἄπο

σπεύδειν ἀπὸ ῥυτῆρος , ἔνθα δίστομοι

900

μάλιστα συμβάλλουσιν ἐμπόρων ὁδοί ,

ὡς μὴ παρέλθωσʼ αἱ κόραι , γέλως δʼ ἐγὼ

ξένῳ γένωμαι τῷδε , χειρωθεὶς βίᾳ .

ἴθʼ , ὡς ἄνωγα , σὺν τάχει . τοῦτον δʼ ἐγώ ,

εἰ μὲν διʼ ὀργῆς ἧκον , ἧς ὅδʼ ἄξιος ,

905

ἄτρωτον οὐ μεθῆκʼ ἂν ἐξ ἐμῆς χερός .

νῦν δʼ οὕσπερ αὐτὸς τοὺς νόμους εἰσῆλθʼ ἔχων ,

τούτοισι κοὐκ ἄλλοισιν ἁρμοσθήσεται .

οὐ γάρ ποτʼ ἔξει τῆσδε τῆς χώρας , πρὶν ἂν

κείνας ἐναργεῖς δεῦρό μοι στήσῃς ἄγων ·

910

ἐπεὶ δέδρακας οὔτʼ ἐμοῦ καταξίως

οὔθʼ ὧν πέφυκας αὐτὸς οὔτε σῆς χθονός ·

ὅστις δίκαιʼ ἀσκοῦσαν εἰσελθὼν πόλιν

κἄνευ νόμου κραίνουσαν οὐδέν , εἶτʼ ἀφεὶς

τὰ τῆσδε τῆς γῆς κύριʼ , ὧδʼ ἐπεισπεσὼν

915

ἄγεις θʼ ἃ χρῄζεις καὶ παρίστασαι βίᾳ ,

καί μοι πόλιν κένανδρον ἢ δούλην τινὰ

ἔδοξας εἶναι κἄμʼ ἴσον τῷ μηδενί .

καίτοι σε Θῆβαί γʼ οὐκ ἐπαίδευσαν κακόν ·

οὐ γὰρ φιλοῦσιν ἄνδρας ἐκδίκους τρέφειν ,

920

οὐδʼ ἄν σʼ ἐπαινέσειαν , εἰ πυθοίατο

συλῶντα τἀμὰ καὶ τὰ τῶν θεῶν , βίᾳ

ἄγοντα φωτῶν ἀθλίων ἱκτήρια .

οὔκουν ἔγωγʼ ἂν σῆς ἐπεμβαίνων χθονός ,

οὐδʼ εἰ τὰ πάντων εἶχον ἐνδικώτατα ,

925

ἄνευ γε τοῦ κραίνοντος , ὅστις ἦν , χθονὸς

οὔθʼ εἷλκον οὔτʼ ἂν ἦγον , ἀλλʼ ἠπιστάμην

ξένον παρʼ ἀστοῖς ὡς διαιτᾶσθαι χρεών .

σὺ δʼ ἀξίαν οὐκ οὖσαν αἰσχύνεις πόλιν

τὴν αὐτὸς αὑτοῦ , καί σʼ ὁ πληθύων χρόνος

930

γέρονθʼ ὁμοῦ τίθησι καὶ τοῦ νοῦ κενόν .

εἶπον μὲν οὖν καὶ πρόσθεν , ἐννέπω δὲ νῦν ,

τὰς παῖδας ὡς τάχιστα δεῦρʼ ἄγειν τινά ,

εἰ μὴ μέτοικος τῆσδε τῆς χώρας θέλεις

εἶναι βίᾳ τε κοὐχ ἑκών · καὶ ταῦτά σοι

935

τῷ νῷ θʼ ὁμοίως κἀπὸ τῆς γλώσσης λέγω .

Χορός

ὁρᾷς ἵνʼ ἥκεις , ὦ ξένʼ ; ὡς ἀφʼ ὧν μὲν εἶ

φαίνει δίκαιος , δρῶν δʼ ἐφευρίσκει κακά .

Κρέων

ἐγὼ οὔτʼ ἄνανδρον τήνδε τὴν πόλιν νέμων ,

ὦ τέκνον Αἰγέως , οὔτʼ ἄβουλον , ὡς σὺ φῄς ,

940

τοὔργον τόδʼ ἐξέπραξα , γιγνώσκων δʼ ὅτι

οὐδείς ποτʼ αὐτοὺς τῶν ἐμῶν ἂν ἐμπέσοι

ζῆλος ξυναίμων , ὥστʼ ἐμοῦ τρέφειν βίᾳ .

ᾔδη δʼ ὁθούνεκʼ ἄνδρα καὶ πατροκτόνον

κἄναγνον οὐ δεξοίατʼ , οὐδʼ ὅτῳ γάμοι

945

ξυνόντες ηὑρέθησαν ἀνόσιοι τέκνων .

τοιοῦτον αὐτοῖς Ἄρεος εὔβουλον πάγον

ἐγὼ ξυνῄδη χθόνιον ὄνθʼ , ὃς οὐκ ἐᾷ

τοιούσδʼ ἀλήτας τῇδʼ ὁμοῦ ναίειν πόλει ·

ᾧ πίστιν ἴσχων τήνδʼ ἐχειρούμην ἄγραν .

950

καὶ ταῦτʼ ἂν οὐκ ἔπρασσον , εἰ μή μοι πικρὰς

αὐτῷ τʼ ἀρὰς ἠρᾶτο καὶ τὠμῷ γένει ·

ἀνθʼ ὧν πεπονθὼς ἠξίουν τάδʼ ἀντιδρᾶν .

θυμοῦ γὰρ οὐδὲν γῆράς ἐστιν ἄλλο πλὴν

θανεῖν · θανόντων δʼ οὐδὲν ἄλγος ἅπτεται .

955

πρὸς ταῦτα πράξεις οἷον ἂν θέλῃς · ἐπεὶ

ἐρημία με , κεἰ δίκαιʼ , ὅμως λέγω ,

σμικρὸν τίθησι · πρὸς δὲ τὰς πράξεις ὅμως ,

καὶ τηλικόσδʼ ὤν , ἀντιδρᾶν πειράσομαι .

Οἰδίπους

ὦ λῆμʼ ἀναιδές , τοῦ καθυβρίζειν δοκεῖς ,

960

πότερον ἐμοῦ γέροντος ἢ σαυτοῦ , τόδε ;

ὅστις φόνους μοι καὶ γάμους καὶ συμφορὰς

τοῦ σοῦ διῆκας στόματος , ἃς ἐγὼ τάλας

ἤνεγκον ἄκων · θεοῖς γὰρ ἦν οὕτω φίλον ,

τάχʼ ἄν τι μηνίουσιν εἰς γένος πάλαι .

965

ἐπεὶ καθʼ αὑτόν γʼ οὐκ ἂν ἐξεύροις ἐμοὶ

ἁμαρτίας ὄνειδος οὐδέν , ἀνθʼ ὅτου

τάδʼ εἰς ἐμαυτὸν τοὺς ἐμούς θʼ ἡμάρτανον .

ἐπεὶ δίδαξον , εἴ τι θέσφατον πατρὶ

χρησμοῖσιν ἱκνεῖθʼ ὥστε πρὸς παίδων θανεῖν ,

970

πῶς ἂν δικαίως τοῦτʼ ὀνειδίζοις ἐμοί ,

ὃς οὔτε βλάστας πω γενεθλίους πατρός ,

οὐ μητρὸς εἶχον , ἀλλʼ ἀγέννητος τότʼ ἦ ;

εἰ δʼ αὖ φανεὶς δύστηνος , ὡς ἐγὼ ʼφάνην ,

ἐς χεῖρας ἦλθον πατρὶ καὶ κατέκτανον ,

975

μηδὲν ξυνιεὶς ὧν ἔδρων εἰς οὕς τʼ ἔδρων ,

πῶς ἂν τό γʼ ἆκον πρᾶγμʼ ἂν εἰκότως ψέγοις ;

μητρὸς δέ , τλῆμον , οὐκ ἐπαισχύνει γάμους

οὔσης ὁμαίμου σῆς μʼ ἀναγκάζων λέγειν ,

οἵους ἐρῶ τάχʼ · οὐ γὰρ οὖν σιγήσομαι ,

σοῦ γʼ εἰς τόδʼ ἐξελθόντος ἀνόσιον στόμα .

980

ἔτικτε γάρ μʼ ἔτικτεν , ὤμοι μοι κακῶν ,

οὐκ εἰδότʼ οὐκ εἰδυῖα , καὶ τεκοῦσά με ,

αὑτῆς ὄνειδος παῖδας ἐξέφυσέ μοι .

ἀλλʼ ἓν γὰρ οὖν ἔξοιδα , σὲ μὲν ἑκόντʼ ἐμὲ

κείνην τε ταῦτα δυσστομεῖν · ἐγὼ δέ νιν

985

ἄκων ἔγημα φθέγγομαί τʼ ἄκων τάδε .

ἀλλʼ οὐ γὰρ οὔτʼ ἐν τοῖσδʼ ἁλώσομαι κακὸς

γάμοισιν οὔθʼ οὓς αἰὲν ἐμφορεῖς σύ μοι

φόνους πατρῴους ἐξονειδίζων πικρῶς .

990

ἓν γάρ μʼ ἄμειψαι μοῦνον ὧν σʼ ἀνιστορῶ .

εἴ τις σὲ τὸν δίκαιον αὐτίκʼ ἐνθάδε

κτείνοι παραστάς , πότερα πυνθάνοιʼ ἂν εἰ

πατήρ σʼ ὁ καίνων ἢ τίνοιʼ ἂν εὐθέως ;

δοκῶ μέν , εἴπερ ζῆν φιλεῖς , τὸν αἴτιον

995

τίνοιʼ ἂν οὐδὲ τοὔνδικον περιβλέποις .

τοιαῦτα μέντοι καὐτὸς εἰσέβην κακά ,

θεῶν ἀγόντων · οἷς ἐγὼ οὐδὲ τὴν πατρὸς

ψυχὴν ἂν οἶμαι ζῶσαν ἀντειπεῖν ἐμοί .

σὺ δʼ , εἶ γὰρ οὐ δίκαιος , ἀλλʼ ἅπαν καλὸν

1000

λέγειν νομίζων ῥητὸν ἄρρητόν τʼ ἔπος ,

τοιαῦτʼ ὀνειδίζεις με τῶνδʼ ἐναντίον .

καί σοι τὸ Θησέως ὄνομα θωπεῦσαι καλόν ,

καὶ τὰς Ἀθήνας , ὡς κατῴκηνται καλῶς ·

κᾆθʼ ὧδʼ ἐπαινῶν πολλὰ τοῦδʼ ἐκλανθάνει ,

1005

ὁθούνεκʼ εἴ τις γῆ θεοὺς ἐπίσταται

τιμαῖς σεβίζειν , ἥδε τοῦθʼ ὑπερφέρει ·

ἀφʼ ἧς σὺ κλέψας τὸν ἱκέτην γέροντʼ ἐμὲ

αὐτόν τʼ ἐχειροῦ τὰς κόρας τʼ οἴχει λαβών .

ἀνθʼ ὧν ἐγὼ νῦν τάσδε τὰς θεὰς ἐμοὶ

1010

καλῶν ἱκνοῦμαι καὶ κατασκήπτω λιταῖς

ἐλθεῖν ἀρωγοὺς ξυμμάχους θʼ , ἵνʼ ἐκμάθῃς

οἵων ὑπʼ ἀνδρῶν ἥδε φρουρεῖται πόλις .

Χορός

ὁ ξεῖνος , ὦναξ , χρηστός · αἱ δὲ συμφοραὶ

αὐτοῦ πανώλεις , ἄξιαι δʼ ἀμυναθεῖν .

1015

Θησεύς

ἅλις λόγων , ὡς οἱ μὲν ἐξειργασμένοι

σπεύδουσιν , ἡμεῖς δʼ οἱ παθόντες ἕσταμεν .

Κρέων

τί δῆτʼ ἀμαυρῷ φωτὶ προστάσσεις ποεῖν ;

Θησεύς

ὁδοῦ κατάρχειν τῆς ἐκεῖ , πομπὸν δέ με

χωρεῖν , ἵνʼ , εἰ μὲν ἐν τόποισι τοῖσδʼ ἔχεις

1020

τὰς παῖδας ἡμῖν αὐτὸς ἐκδείξῃς ἐμοί ·

εἰ δʼ ἐγκρατεῖς φεύγουσιν , οὐδὲν δεῖ πονεῖν .

ἄλλοι γὰρ οἱ σπεύδοντες , οὓς οὐ μή ποτε

χώρας φυγόντες τῆσδʼ ἐπεύξωνται θεοῖς .

ἀλλʼ ἐξυφηγοῦ · γνῶθι δʼ ὡς ἔχων ἔχει

1025

καί σʼ εἷλε θηρῶνθʼ ἡ τύχη · τὰ γὰρ δόλῳ

τῷ μὴ δικαίῳ κτήματʼ οὐχὶ σῴζεται .

κοὐκ ἄλλον ἕξεις εἰς τάδʼ · ὡς ἔξοιδά σε

οὐ ψιλὸν οὐδʼ ἄσκευον ἐς τοσήνδʼ ὕβριν

ἥκοντα τόλμης τῆς παρεστώσης τανῦν ,

1030

ἀλλʼ ἔσθʼ ὅτῳ σὺ πιστὸς ὢν ἔδρας τάδε .

ἃ δεῖ μʼ ἀθρῆσαι , μηδὲ τήνδε τὴν πόλιν

ἑνὸς ποῆσαι φωτὸς ἀσθενεστέραν .

νοεῖς τι τούτων , ἢ μάτην τὰ νῦν τέ σοι

δοκεῖ λελέχθαι χὤτε ταῦτʼ ἐμηχανῶ ;

1035

Κρέων

οὐδὲν σὺ μεμπτὸν ἐνθάδʼ ὢν ἐρεῖς ἐμοί ·

οἴκοι δὲ χἠμεῖς εἰσόμεσθʼ ἃ χρὴ ποεῖν .

Θησεύς

χωρῶν ἀπείλει νῦν · σὺ δʼ ἡμίν , Οἰδίπους ,

ἕκηλος αὐτοῦ μίμνε , πιστωθεὶς ὅτι ,

ἢν μὴ θάνω ʼγὼ πρόσθεν , οὐχὶ παύσομαι

1040

πρὶν ἄν σε τῶν σῶν κύριον στήσω τέκνων .

Οἰδίπους

ὄναιο , Θησεῦ , τοῦ τε γενναίου χάριν

καὶ τῆς πρὸς ἡμᾶς ἐνδίκου προμηθίας .