Sophocles Oedipus at Colonnus

Ἄγγελος

ἄνδρες πολῖται , ξυντομωτάτως , μὲν ἂν

τύχοιμι λέξας Οἰδίπουν ὀλωλότα ·

1580

ἃ δʼ ἦν τὰ πραχθέντʼ , οὔθʼ ὁ μῦθος ἐν βραχεῖ

φράσαι πάρεστιν οὔτε τἄργʼ ὅσʼ ἦν ἐκεῖ .

Χορός

ὄλωλε γὰρ δύστηνος ;

Ἄγγελος

ὡς λελοιπότα

κεῖνον τὸν ἀεὶ βίοτον ἐξεπίστασο .

Χορός

πῶς ; ἆρα θείᾳ κἀπόνῳ τάλας τύχῃ ;

1585

Ἄγγελος

ταῦτʼ ἐστὶν ἤδη κἀποθαυμάσαι πρέπον .

ὡς μὲν γὰρ ἐνθένδʼ εἷρπε , καὶ σύ που παρὼν

ἔξοισθʼ , ὑφηγητῆρος οὐδενὸς φίλων ,

ἀλλʼ αὐτὸς ἡμῖν πᾶσιν ἐξηγούμενος .

ἐπεὶ δʼ ἀφῖκτο τὸν καταρράκτην ὀδὸν

1590

χαλκοῖς βάθροισι γῆθεν ἐρριζωμένον ,

ἔστη κελεύθων ἐν πολυσχίστων μιᾷ ,

κοίλου πέλας κρατῆρος , οὗ τὰ Θησέως

Περίθου τε κεῖται πίστʼ ἀεὶ ξυνθήματα .

ἀφʼ οὗ μέσος στὰς τοῦ τε Θορικίου πέτρου

1595

κοίλης τʼ ἀχέρδου κἀπὸ λαΐνου τάφου ,

καθέζετʼ · εἶτʼ ἔλυσε δυσπινεῖς στολάς .

κἄπειτʼ ἀΰσας παῖδας ἠνώγει ῥυτῶν

ὑδάτων ἐνεγκεῖν λουτρὰ καὶ χοάς ποθεν ·

τὼ δʼ εὐχλόου Δήμητρος εἰς προσόψιον

1600

πάγον μολοῦσαι τάσδʼ ἐπιστολὰς πατρὶ

ταχεῖ ʼπόρευσαν σῦν χρόνῳ , λουτροῖς τέ νιν

ἐσθῆτί τʼ ἐξήσκησαν ᾗ νομίζεται .

ἐπεὶ δὲ παντὸς εἶχε δρῶντος ἡδονὴν

κοὐκ ἦν ἔτʼ οὐδὲν ἀργὸν ὧν ἐφίετο ,

1605

κτύπησε μὲν Ζεὺς χθόνιος αἱ δὲ παρθένοι

ῥίγησαν , ὡς ἤκουσαν · ἐς δὲ γούνατα

πατρὸς πεσοῦσαι ʼκλαιον οὐδʼ ἀνίεσαν

στέρνων ἀραγμοὺς οὐδὲ παμμήκεις γόους .

ὁ δʼ ὡς ἀκούει φθόγγον ἐξαίφνης πικρόν ,

1610

πτύξας ἐπʼ αὐταῖς χεῖρας εἶπεν · ὦ τέκνα ,

οὐκ ἔστʼ ἔθʼ ὑμῖν τῇδʼ ἐν ἡμέρᾳ πατήρ .

ὄλωλε γὰρ δὴ πάντα τἀμά , κοὐκέτι

τὴν δυσπόνητον ἕξετʼ ἀμφʼ ἐμοὶ τροφήν ·

σκληρὰν μέν , οἶδα , παῖδες · ἀλλʼ ἓν γὰρ μόνον

1615

τὰ πάντα λύει ταῦτʼ ἔπος μοχθήματα .

τὸ γὰρ φιλεῖν οὐκ ἔστιν ἐξ ὅτου πλέον

ἢ τοῦδε τἀνδρὸς ἔσχεθʼ , οὗ τητώμεναι

τὸ λοιπὸν ἤδη τὸν βίον διάζετον .

Ἄγγελος

τοιαῦτʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι

1620

λύγδην ἔκλαιον πάντες . ὡς δὲ πρὸς τέλος

γόων ἀφίκοντʼ οὐδʼ ἔτʼ ὠρώρει βοή ,

ἦν μὲν σιωπή · φθέγμα δʼ ἐξαίφνης τινὸς

θώϋξεν αὐτόν , ὥστε πάντας ὀρθίας

στῆσαι φόβῳ δείσαντας ἐξαίφνης τρίχας ,

1625

καλεῖ γὰρ αὐτὸν πολλὰ πολλαχῇ θεός ·

ὦ οὗτος οὗτος , Οἰδίπους , τί μέλλομεν

χωρεῖν ; πάλαι δὴ τἀπὸ σοῦ βραδύνεται .

ὁ δʼ ὡς ἐπῄσθετʼ ἐκ θεοῦ καλούμενος ,

αὐδᾷ μολεῖν οἱ γῆς ἄνακτα Θησέα .

1630

κἀπεὶ προσῆλθεν , εἶπεν · ὦ φίλον κάρα ,

δός μοι χερὸς σῆς πίστιν ὁρκίαν τέκνοις ,

ὑμεῖς τε , παῖδες , τῷδε · καὶ καταίνεσον

μήποτε προδώσειν τάσδʼ ἑκών , τελεῖν δʼ ὅσʼ ἂν

μέλλῃς φρονῶν εὖ ξυμφέροντʼ αὐτοῖς ἀεί .

1635

ὁ δʼ , ὡς ἀνὴρ γενναῖος , οὐκ οἴκτου μέτα

κατῄνεσεν τάδʼ ὅρκιος δράσειν ξένῳ .

ὅπως δὲ ταῦτʼ ἔδρασεν , εὐθὺς Οἰδίπους

ψαύσας ἀμαυραῖς χερσὶν ὧν παίδων λέγει ·

ὦ παῖδε , τλάσας χρὴ τὸ γενναῖον φρενὶ

1640

χωρεῖν τόπων ἐκ τῶνδε , μηδʼ ἃ μὴ θέμις

λεύσσειν δικαιοῦν μηδὲ φωνούντων κλύειν ,

ἀλλʼ ἕρπεθʼ ὡς τάχιστα · πλὴν ὁ κύριος

Θησεὺς παρέστω μανθάνων τὰ δρώμενα .

τοσαῦτα φωνήσαντος εἰσηκούσαμεν

1645

ξύμπαντες · ἀστακτὶ δὲ σὺν ταῖς παρθένοις

στένοντες ὡμαρτοῦμεν . ὡς δʼ ἀπήλθομεν ,

χρόνῳ βραχεῖ στραφέντες ἐξαπείδομεν

τὸν ἄνδρα τὸν μὲν οὐδαμοῦ παρόντʼ ἔτι ,

ἄνακτα δʼ αὐτὸν ὀμμάτων ἐπίσκιον

1650

χεῖρʼ ἀντέχοντα κρατός , ὡς δεινοῦ τινος

φόβου φανέντος οὐδʼ ἀνασχετοῦ βλέπειν .

ἔπειτα μέντοι βαιὸν οὐδὲ σὺν χρόνῳ

ὁρῶμεν αὐτὸν γῆν τε προσκυνοῦνθʼ ἅμα

καὶ τὸν θεῶν Ὄλυμπον ἐν ταὐτῷ λόγῳ .

1655

μόρῳ δʼ ὁποίῳ κεῖνος ὤλετʼ , οὐδʼ ἂν εἷς

θνητῶν φράσειε , πλὴν τὸ Θησέως κάρα .

οὐ γάρ τις αὐτὸν οὔτε πυρφόρος θεοῦ

κεραυνὸς ἐξέπραξεν οὔτε ποντία

θύελλα κινηθεῖσα τῷ τότʼ ἐν χρόνῳ ,

1660

ἀλλʼ ἤ τις ἐκ θεῶν πομπὸς ἢ τὸ νερτέρων

εὔνουν διαστὰν γῆς ἀλύπητον βάθρον .

ἁνὴρ γὰρ οὐ στενακτὸς οὐδὲ σὺν νόσοις

ἀλγεινὸς ἐξεπέμπετʼ , ἀλλʼ εἴ τις βροτῶν

θαυμαστός . εἰ δὲ μὴ δοκῶ φρονῶν λέγειν ,

1665

οὐκ ἂν παρείμην οἷσι μὴ δοκῶ φρονεῖν .

Χορός

ποῦ δʼ αἵ τε παῖδες χοἰ προπέμψαντες φίλων ;

Ἄγγελος

αἵδʼ οὐχ ἑκάς · γόων γὰρ οὐκ ἀσήμονες

φθόγγοι σφε σημαίνουσι δεῦρʼ ὁρμωμένας .