Sophocles Oedipus at Colonnus

Ἀντιγόνη

αἰαῖ, φεῦ, ἔστιν ἔστι νῷν δὴ

1670

οὐ τὸ μέν, ἄλλο δὲ μή, πατρὸς ἔμφυτον

ἄλαστον αἷμα δυσμόροιν στενάζειν,

ᾧτινι τὸν πολὺν

ἄλλοτε μὲν πόνον ἔμπεδον εἴχομεν,

ἐν πυμάτῳ δʼ ἀλόγιστα παροίσομεν

1675

ἰδόντε καὶ παθόντε.

Χορός

τί δʼ ἔστιν;

Ἀντιγόνη

ἔστιν μὲν εἰκάσαι, φίλοι.

Χορός

βέβηκεν;

Ἀντιγόνη

ὡς μάλιστʼ ἂν ἐν πόθῳ λάβοις.

τί γάρ, ὅτῳ μήτʼ Ἄρης

μήτε πόντος ἀντέκυρσεν,

1680

ἄσκοποι δὲ πλάκες ἔμαρψαν

ἐν ἀφανεῖ τινι μόρῳ φερόμενον.

τάλαινα· νῶν δʼ ὀλεθρία

νὺξ ἐπʼ ὄμμασιν βέβακε.

πῶς γὰρ ἤ τινʼ ἀπίαν

1685

γᾶν ἢ πόντιον κλύδωνʼ ἀλώμεναι, βίου δύσοιστον ἕξομεν τροφάν;

Ἰσμήνη

οὐ κάτοιδα. κατά με φόνιος

Ἀΐδας ἕλοι πατρὶ ξυνθανεῖν γεραιῷ

τάλαιναν, ὡς ἔμοιγʼ ὁ μέλλων βίος οὐ βιωτός.

1690

Χορός

ὦ διδύμα τέκνων ἀρίστα,

τὸ φέρον ἐκ θεοῦ φέρειν,

μηδὲν ἄγαν φλέγεσθον· οὔ τοι κατάμεμπτʼ ἔβητον.

1695

Ἀντιγόνη

πόθος τοὶ καὶ κακῶν ἄρʼ ἦν τις.

καὶ γὰρ ὃ μηδαμὰ δὴ φίλον ἦν φίλον,

1700

ὁπότε γε καὶ τὸν ἐν χεροῖν κατεῖχον.

ὦ πάτερ, ὦ φίλος,

ὦ τὸν ἀεὶ κατὰ γᾶς σκότον εἱμένος·

οὐδέ γʼ ἔνερθʼ ἀφίλητος ἐμοί ποτε

καὶ τᾷδε μὴ κυρήσῃς.

1705

Χορός

ἔπραξεν;

Ἀντιγόνη

ἔπραξεν οἷον ἤθελεν.

Χορός

τὸ ποῖον;

Ἀντιγόνη

ἇς ἔχρῃζε γᾶς ἐπὶ ξένας

ἔθανε· κοίταν δʼ ἔχει

νέρθεν εὐσκίαστον αἰέν,

οὐδὲ πένθος ἔλιπʼ ἄκλαυτον.

ἀνὰ γὰρ ὄμμα σε τόδʼ, ὦ πάτερ, ἐμὸν

στένει δακρῦον, οὐδʼ ἔχω

1710

πῶς με χρὴ τὸ σὸν τάλαιναν

ἀφανίσαι τοσόνδʼ ἄχος.

ὤμοι, γᾶς ἐπὶ ξένας θανεῖν ἔχρῃζες ἀλλʼ

ἔρημος ἔθανες ὧδέ μοι.

Ἰσμήνη

ὦ τάλαινα, τίς ἄρα με πότμος αὖθις ὧδʼ

1715

ἐπαμμένει σέ τʼ, ὦ φίλα, τὰς πατρὸς ὧδʼ ἐρήμας;

Χορός

ἀλλʼ ἐπεὶ ὀλβίως γʼ ἔλυσεν

1720

τὸ τέλος, ὦ φίλαι, βίου,

λήγετε τοῦδʼ ἄχους· κακῶν γὰρ δυσάλωτος οὐδείς.

Ἀντιγόνη

πάλιν, φίλα, συθῶμεν.

Ἰσμήνη

ὡς τί ῥέξομεν;

Ἀντιγόνη

ἵμερος ἔχει με.

Ἰσμήνη

τίς;

Ἀντιγόνη

τὰν χθόνιον ἑστίαν ἰδεῖν

1725

Ἰσμήνη

τίνος;

Ἀντιγόνη

πατρός, τάλαινʼ ἐγώ.

Ἰσμήνη

θέμις δὲ πῶς τάδʼ ἐστί; μῶν

οὐχ ὁρᾷς;

Ἀντιγόνη

τί τόδε ἐπέπληξας;

1730

Ἰσμήνη

καὶ τόδʼ, ὡς

Ἀντιγόνη

τί τόδε μάλʼ αὖθις;

Ἰσμήνη

ἄταφος ἔπιτνε δίχα τε παντός.

Ἀντιγόνη

ἄγε με, καὶ τότʼ ἐπενάριξον.

Ἰσμήνη

αἰαῖ, δυστάλαινα, ποῦ δῆτʼ

αὖθις ὧδʼ ἔρημος ἄπορος

1735

αἰῶνα τλάμονʼ ἕξω;

Χορός

φίλαι, τρέσητε μηδέν.

Ἀντιγόνη

ἀλλὰ ποῖ φύγω;

Χορός

καὶ πάρος ἀπέφυγε

Ἀντιγόνη

τί;

Χορός

τὰ σφῷν τὸ μὴ πίτνειν κακῶς.

1740

Ἀντιγόνη

φρονῶ.

Χορός

τί δῆθʼ ὅπερ νοεῖς;

Ἀντιγόνη

ὅπως μολούμεθʼ ἐς δόμους,

οὐκ ἔχω.

Χορός

μηδέ γε μάτευε.

Ἀντιγόνη

μόγος ἔχει.

Χορός

καὶ πάρος ἐπεῖχε.

Ἀντιγόνη

τοτὲ μὲν ἄπορα, τοτὲ δʼ ὕπερθεν.

1745

Χορός

μέγʼ ἄρα πέλαγος ἐλάχετόν τι.

Ἀντιγόνη

ναὶ ναί.

Χορός

ξύμφημι καὐτός.

Ἀντιγόνη

αἰαῖ, ποῖ μόλωμεν, ὦ Ζεῦ;

ἐλπίδων γὰρ ἐς τίνʼ ἔτι με

δαίμων τανῦν γʼ ἐλαύνει;

1750