Sophocles Oedipus at Colonnus

Χορός

ἀλλʼ ἴσθι , τέκνον Οἰδίπου , σέ τʼ ἐξ ἴσου

οἰκτίρομεν καὶ τόνδε συμφορᾶς χάριν ·

255

τὰ δʼ ἐκ θεῶν τρέμοντες οὐ σθένοιμεν ἂν

φωνεῖν πέρα τῶν πρὸς σὲ νῦν εἰρημένων .

Οἰδίπους

τί δῆτα δόξης ἢ τί κληδόνος καλῆς

μάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται ,

εἰ τάς γʼ Ἀθήνας φασὶ θεοσεβεστάτας

260

εἶναι , μόνας δὲ τὸν κακούμενον ξένον

σῴζειν οἵας τε καὶ μόνας ἀρκεῖν ἔχειν ;

κἄμοιγε ποῦ τοῦτʼ ἐστίν , οἵτινες βάθρων

ἐκ τῶνδέ μʼ ἐξάραντες εἶτʼ ἐλαύνετε ,

ὄνομα μόνον δείσαντες ; οὐ γὰρ δὴ τό γε

265

σῶμʼ οὐδὲ τἄργα τἄμʼ · ἐπεὶ τά γʼ ἔργα μου

πεπονθότʼ ἐστὶ μᾶλλον ἢ δεδρακότα ,

εἴ σοι τὰ μητρὸς καὶ πατρὸς χρείη λέγειν ,

ὧν οὕνεκʼ ἐκφοβεῖ με · τοῦτʼ ἐγὼ καλῶς

ἔξοιδα . καίτοι πῶς ἐγὼ κακὸς φύσιν ,

270

ὅστις παθὼν μὲν ἀντέδρων , ὥστʼ εἰ φρονῶν

ἔπρασσον , οὐδʼ ἂν ὧδʼ ἐγιγνόμην κακός ;

νῦν δʼ οὐδὲν εἰδὼς ἱκόμην ἵνʼ ἱκόμην ,

ὑφʼ ὧν δʼ ἔπασχον , εἰδότων ἀπωλλύμην .

ἀνθʼ ὧν ἱκνοῦμαι πρὸς θεῶν ὑμᾶς , ξένοι ,

275

ὥσπερ με κἀνεστήσαθʼ , ὧδε σώσατε ,

καὶ μὴ θεοὺς τιμῶντες εἶτα τοὺς θεοὺς

μοίρας ποιεῖσθε μηδαμῶς · ἡγεῖσθε δὲ

βλέπειν μὲν αὐτοὺς πρὸς τὸν εὐσεβῆ βροτῶν ,

βλέπειν δὲ πρὸς τοὺς δυσσεβεῖς , φυγὴν δέ του

280

μήπω γενέσθαι φωτὸς ἀνοσίου βροτῶν .

ξὺν οἷς σὺ μὴ κάλυπτε τὰς εὐδαίμονας

ἔργοις Ἀθήνας ἀνοσίοις ὑπηρετῶν ,

ἀλλʼ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον ,

ῥύου με κἀκφύλασσε · μηδέ μου κάρα

285

τὸ δυσπρόσοπτον εἰσορῶν ἀτιμάσῃς ,

ἥκω γὰρ ἱερὸς εὐσεβής τε καὶ φέρων

ὄνησιν ἀστοῖς τοῖσδʼ · ὅταν δʼ ὁ κύριος

παρῇ τις , ὑμῶν ὅστις ἐστὶν ἡγεμών ,

τότʼ εἰσακούων πάντʼ ἐπιστήσει · τὰ δὲ

290

μεταξὺ τούτου μηδαμῶς γίγνου κακός .

Χορός

ταρβεῖν μέν , ὦ γεραιέ , τἀνθυμήματα

πολλή ʼστʼ ἀνάγκη τἀπὸ σοῦ · λόγοισι γὰρ

οὐκ ὠνόμασται βραχέσι · τοὺς δὲ τῆσδε γῆς

ἄνακτας ἀρκεῖ ταῦτά μοι διειδέναι .

295

Οἰδίπους

καὶ ποῦ ʼσθʼ ὁ κραίνων τῆσδε τῆς χώρας , ξένοι ;

Χορός

πατρῷον ἄστυ γῆς ἔχει · σκοπὸς δέ νιν ,

ὃς κἀμὲ δεῦρʼ ἔπεμψεν , οἴχεται στελῶν .

Οἰδίπους

ἦ καὶ δοκεῖτε τοῦ τυφλοῦ τινʼ ἐντροπὴν

ἢ φροντίδʼ , ἕξειν , αὐτὸν ὥστʼ ἐλθεῖν πέλας ;

300

Χορός

καὶ κάρθʼ , ὅταν περ τοὔνομʼ αἴσθηται τὸ σόν .

Οἰδίπους

τίς δʼ ἔσθʼ ὁ κείνῳ τοῦτο τοὔπος ἀγγελῶν ;

Χορός

μακρὰ κέλευθος · πολλὰ δʼ ἐμπόρων ἔπη

φιλεῖ πλανᾶσθαι , τῶν ἐκεῖνος ἀΐων ,

θάρσει , παρέσται . πολὺ γάρ , ὦ γέρον , τὸ σὸν

305

ὄνομα διήκει πάντας , ὥστε κεἰ βραδὺς

εὕδει , κλύων σοῦ δεῦρʼ ἀφίξεται ταχύς .

Οἰδίπους

ἀλλʼ εὐτυχὴς ἵκοιτο τῇ θʼ αὑτοῦ πόλει

ἐμοί τε · τίς γὰρ ἐσθλὸς οὐχ αὑτῷ φίλος ;

Ἀντιγόνη

ὦ Ζεῦ , τί λέξω ; ποῖ φρενῶν ἔλθω , πάτερ ;

310

Οἰδίπους

τί δʼ ἔστι , τέκνον Ἀντιγόνη ;

Ἀντιγόνη

γυναῖχʼ ὁρῶ

στείχουσαν ἡμῶν ἆσσον , Αἰτναίας ἐπὶ

πώλου βεβῶσαν · κρατὶ δʼ ἡλιοστεγὴς

κυνῆ πρόσωπα Θεσσαλίς νιν ἀμπέχει .

τί φῶ ;

315

ἆρʼ ἔστιν ; ἆρʼ οὐκ ἔστιν ; ἢ γνώμη πλανᾷ ;

καὶ φημὶ κἀπόφημι κοὐκ ἔχω τί φῶ .

τάλαινα .

οὐκ ἔστιν ἄλλη · φαιδρὰ γοῦν ἀπʼ ὀμμάτων

σαίνει με προσστείχουσα · σημαίνει δʼ ὅτι

320

μόνης τόδʼ ἐστὶ δῆλον Ἰσμήνης κάρα .

Οἰδίπους

πῶς εἶπας , ὦ παῖ ;

Ἀντιγόνη

παῖδα σήν , ἐμὴν δʼ ὁρᾶν

ὅμαιμον · αὐδῇ δʼ αὐτίκʼ ἔξεστιν μαθεῖν .

Ἰσμήνη

ὦ δισσὰ πατρὸς καὶ κασιγνήτης ἐμοὶ

ἥδιστα προσφωνήμαθʼ , ὡς ὑμᾶς μόλις

325

εὑροῦσα λύπῃ δεύτερον μόλις βλέπω .

Οἰδίπους

ὦ τέκνον , ἥκεις ;

Ἰσμήνη

ὦ πάτερ δύσμοιρʼ ὁρᾶν .

Οἰδίπους

τέκνον , πέφηνας ;

Ἰσμήνη

οὐκ ἄνευ μόχθου γέ μοι .

Οἰδίπους

πρόσψαυσον , ὦ παῖ .

Ἰσμήνη

θιγγάνω δυοῖν ὁμοῦ .

Οἰδίπους

ὦ σπέρμʼ ὅμαιμον .

330

Ἰσμήνη

ὦ δυσάθλιαι τροφαί .

Οἰδίπους

ἦ τῆσδε κἀμοῦ ;

Ἰσμήνη

δυσμόρου τʼ ἐμοῦ τρίτης .

Οἰδίπους

τέκνον , τί δʼ ἦλθες ;

Ἰσμήνη

σῇ , πάτερ , προμηθίᾳ .

Οἰδίπους

πότερα πόθοισι ;

Ἰσμήνη

καὶ λόγων γʼ αὐτάγγελος ,

ξὺν ᾧπερ εἶχον οἰκετῶν πιστῷ μόνῳ .

Οἰδίπους

οἱ δʼ αὐθόμαιμοι ποῦ νεανίαι πονεῖν ;

335

Ἰσμήνη

εἴσʼ οὗπέρ εἰσι · δεινὰ τἀν κείνοις τανῦν .

Οἰδίπους

ὦ πάντʼ ἐκείνω τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ νόμοις

φύσιν κατεικασθέντε καὶ βίου τροφάς ·

ἐκεῖ γὰρ οἱ μὲν ἄρσενες κατὰ στέγας

θακοῦσιν ἱστουργοῦντες , αἱ δὲ σύννομοι

340

τἄξω βίου τροφεῖα πορσύνουσʼ ἀεί .

σφῷν δʼ , ὦ τέκνʼ , οὓς μὲν εἰκὸς ἦν πονεῖν τάδε ,

κατʼ οἶκον οἰκουροῦσιν ὥστε παρθένοι ,

σφὼ δʼ ἀντʼ ἐκείνων τἀμὰ δυστήνου κακὰ

ὑπερπονεῖτον . ἡ μὲν ἐξ ὅτου νέας

345

τροφῆς ἔληξε καὶ κατίσχυσεν δέμας ,

ἀεὶ μεθʼ ἡμῶν δύσμορος πλανωμένη

γερονταγωγεῖ , πολλὰ μὲν κατʼ ἀγρίαν

ὕλην ἄσιτος νηλίπους τʼ ἀλωμένη ,

πολλοῖσι δʼ ὄμβροις ἡλίου τε καύμασιν

350

μοχθοῦσα τλήμων δεύτερʼ ἡγεῖται τὰ τῆς

οἴκοι διαίτης , εἰ πατὴρ τροφὴν ἔχοι .

σὺ δʼ , ὦ τέκνον , πρόσθεν μὲν ἐξίκου πατρὶ

μαντεῖʼ ἄγουσα πάντα , Καδμείων λάθρᾳ ,

ἃ τοῦδʼ ἐχρήσθη σώματος , φύλαξ τέ μου

355

πιστὴ κατέστης , γῆς ὅτʼ ἐξηλαυνόμην ·

νῦν δʼ αὖ τίνʼ ἥκεις μῦθον , Ἰσμήνη , πατρὶ

φέρουσα ; τίς σʼ ἐξῆρεν οἴκοθεν στόλος ;

ἥκεις γὰρ οὐ κενή γε , τοῦτʼ ἐγὼ σαφῶς

ἔξοιδα , μὴ οὐχὶ δεῖμʼ ἐμοὶ φέρουσά τι .

360

Ἰσμήνη

ἐγὼ τὰ μὲν παθήμαθʼ ἅπαθον , πάτερ ,

ζητοῦσα τὴν σὴν ποῦ κατοικοίης τροφήν ,

παρεῖσʼ ἐάσω · δὶς γὰρ οὐχὶ βούλομαι

πονοῦσά τʼ ἀλγεῖν καὶ λέγουσʼ αὖθις πάλιν .

ἃ δʼ ἀμφὶ τοῖν σοῖν δυσμόροιν παίδοιν κακὰ

365

νῦν ἐστι , ταῦτα σημανοῦσʼ ἐλήλυθα .

πρὶν μὲν γὰρ αὐτοῖς ἦν ἔρως Κρέοντί τε

θρόνους ἐᾶσθαι μηδὲ χραίνεσθαι πόλιν ,

λόγῳ σκοποῦσι τὴν πάλαι γένους φθοράν ,

οἵα κατέσχε τὸν σὸν ἄθλιον δόμον ·

370

νῦν δʼ ἐκ θεῶν του κἀλιτηρίου φρενὸς

εἰσῆλθε τοῖν τρὶς ἀθλίοιν ἔρις κακή ,

ἀρχῆς λαβέσθαι καὶ κράτους τυραννικοῦ .

χὠ μὲν νεάζων καὶ χρόνῳ μείων γεγὼς

τὸν πρόσθε γεννηθέντα Πολυνείκη θρόνων

375

ἀποστερίσκει , κἀξελήλακεν πάτρας .

ὁ δʼ , ὡς καθʼ ἡμᾶς ἔσθʼ ὁ πληθύων λόγος ,

τὸ κοῖλον Ἄργος βὰς φυγὰς προσλαμβάνει

κῆδός τε καινὸν καὶ ξυνασπιστὰς φίλους

ὡς αὐτίκʼ Ἄργος ἢ τὸ Καδμείων πέδον

380

τιμῇ καθέξον ἢ πρὸς οὐρανὸν βιβῶν .

ταῦτʼ οὐκ ἀριθμός ἐστιν , ὦ πάτερ , λόγων ,

ἀλλʼ ἔργα δεινά · τοὺς δὲ σοὺς ὅπου θεοὶ

πόνους κατοικτιοῦσιν οὐκ ἔχω μαθεῖν .

Οἰδίπους

ἤδη γὰρ ἔσχες ἐλπίδʼ ὡς ἐμοῦ θεοὺς

385

ὤραν τινʼ ἕξειν , ὥστε σωθῆναί ποτε ;

Ἰσμήνη

ἔγωγε τοῖς νὺν γʼ , ὦ πάτερ , μαντεύμασιν .

Οἰδίπους

ποίοισι τούτοις ; τί δὲ τεθέσπισται , τέκνον ;

Ἰσμήνη

σὲ τοῖς ἐκεῖ ζητητὸν ἀνθρώποις ποτὲ

θανόντʼ ἔσεσθαι ζῶντά τʼ εὐσοίας χάριν .

390

Οἰδίπους

τίς δʼ ἂν τοιοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς εὖ πράξειεν ἄν ;

Ἰσμήνη

ἐν σοὶ τὰ κείνων φασὶ γίγνεσθαι κράτη .

Οἰδίπους

ὅτʼ οὐκέτʼ εἰμί , τηνικαῦτʼ ἄρʼ εἴμʼ ἀνήρ ;

Ἰσμήνη

νῦν γὰρ θεοί σʼ ὀρθοῦσι , πρόσθε δʼ ὤλλυσαν .

Οἰδίπους

γέροντα δʼ ὀρθοῦν φλαῦρον ὃς νέος πέσῃ .

395

Ἰσμήνη

καὶ μὴν Κρέοντά γʼ ἴσθι σοι τούτων χάριν

ἥξοντα βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χρόνου .

Οἰδίπους

ὅπως τί δράσῃ , θύγατερ ; ἑρμήνευέ μοι .

Ἰσμήνη

ὥς σʼ ἄγχι γῆς στήσωσι Καδμείας , ὅπως

κρατῶσι μὲν σοῦ , γῆς δὲ μὴ ʼμβαίνῃς ὅρων .

400

Οἰδίπους

ἡ δʼ ὠφέλησις τίς θύρασι κειμένου ;

Ἰσμήνη

κείνοις ὁ τύμβος δυστυχῶν ὁ σὸς βαρύς .

Οἰδίπους

κἄνευ θεοῦ τις τοῦτό γʼ ἂν γνώμῃ μάθοι .

Ἰσμήνη

τούτου χάριν τοίνυν σε προσθέσθαι πέλας

χώρας θέλουσι , μηδʼ ἵνʼ ἂν σαυτοῦ κρατοῖς .

405

Οἰδίπους

ἦ καὶ κατασκιῶσι Θηβαίᾳ κόνει ;

Ἰσμήνη

ἀλλʼ οὐκ ἐᾷ τοὔμφυλον αἷμά σʼ , ὦ πάτερ .

Οἰδίπους

οὐκ ἆρʼ ἐμοῦ γε μὴ κρατήσωσίν ποτε .

Ἰσμήνη

ἔσται ποτʼ ἆρα τοῦτο Καδμείοις βάρος .

Οἰδίπους

ποίας φανείσης , ὦ τέκνον , συναλλαγῆς ;

410

Ἰσμήνη

τῆς σῆς ὑπʼ ὀργῆς , σοῖς ὅταν στῶσιν τάφοις .

Οἰδίπους

ἃ δʼ ἐννέπεις , κλύουσα τοῦ λέγεις , τέκνον ;

Ἰσμήνη

ἀνδρῶν θεωρῶν Δελφικῆς ἀφʼ ἑστίας .

Οἰδίπους

καὶ ταῦτʼ ἐφʼ ἡμῖν Φοῖβος εἰρηκὼς κυρεῖ ;

Ἰσμήνη

ὥς φασιν οἱ μολόντες εἰς Θήβης πέδον .

415

Οἰδίπους

παίδων τις οὖν ἤκουσε τῶν ἐμῶν τάδε ;

Ἰσμήνη

ἄμφω γʼ ὁμοίως , κἀξεπίστασθον καλῶς .

Οἰδίπους

κᾆθʼ οἱ κάκιστοι τῶνδʼ ἀκούσαντες , πάρος

τοὐμοῦ πόθου προύθεντο τὴν τυραννίδα ;

Ἰσμήνη

ἀλγῶ κλύουσα ταῦτʼ ἐγώ , φέρω δʼ ὅμως .

420

Οἰδίπους

ἀλλʼ οἱ θεοί σφιν μήτε τὴν πεπρωμένην

ἔριν κατασβέσειαν , ἔν τʼ ἐμοὶ τέλος

αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι ,

ἧς νῦν ἔχονται κἀπαναίρονται δόρυ ·

ὡς οὔτʼ ἂν ὃς νῦν σκῆπτρα καὶ θρόνους ἔχει

425

μείνειεν οὔτʼ ἂν οὑξεληλυθὼς πάλιν

ἔλθοι ποτʼ αὖθις · οἵ γε τὸν φύσαντʼ ἐμὲ

οὕτως ἀτίμως πατρίδος ἐξωθούμενον

οὐκ ἔσχον οὐδʼ ἤμυναν , ἀλλʼ ἀνάστατος

αὐτοῖς ἐπέμφθην κἀξεκηρύχθην φυγάς .

430

εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτʼ ἐμοὶ τότε

πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατῄνεσεν .

οὐ δῆτʼ , ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχʼ ἡμέραν ,

ὁπηνίκʼ ἔζει θυμός , ἥδιστον δέ μοι

τὸ κατθανεῖν ἦν καὶ τὸ λευσθῆναι πέτροις ,

435

οὐδεὶς ἔρωτʼ ἐς τόνδʼ ἐφαίνετʼ ὠφελῶν ·

χρόνῳ δʼ , ὅτʼ ἤδη πᾶς ὁ μόχθος ἦν πέπων ,

κἀμάνθανον τὸν θυμὸν ἐκδραμόντα μοι

μείζω κολαστὴν τῶν πρὶν ἡμαρτημένων ,

τὸ τηνίκʼ ἤδη τοῦτο μὲν πόλις βίᾳ

440

ἤλαυνέ μʼ ἐκ γῆς χρόνιον , οἱ δʼ ἐπωφελεῖν ,

οἱ τοῦ πατρός , τῷ πατρὶ δυνάμενοι , τὸ δρᾶν

οὐκ ἠθέλησαν , ἀλλʼ ἔπους σμικροῦ χάριν

φυγάς σφιν ἔξω πτωχὸς ἠλώμην ἀεί .

ἐκ ταῖνδε δʼ , οὔσαιν παρθένοιν , ὅσον φύσις

445

δίδωσιν αὐταῖν , καὶ τροφὰς ἔχω βίου

καὶ γῆς ἄδειαν καὶ γένους ἐπάρκεσιν ·

τὼ δʼ ἀντὶ τοῦ φύσαντος εἱλέσθην θρόνους

καὶ σκῆπτρα κραίνειν καὶ τυραννεύειν χθονός .

ἀλλʼ οὔ τι μὴ λάχωσι τοῦδε συμμάχου ,

450

οὐδέ σφιν ἀρχῆς τῆσδε Καδμείας ποτὲ

ὄνησις ἥξει · τοῦτʼ ἐγῷδα , τῆσδέ τε

μαντεῖʼ ἀκούων συννοῶν τε τἀξ ἐμοῦ

παλαίφαθʼ ἁμοὶ Φοῖβος ἤνυσέν ποτε .

πρὸς ταῦτα καὶ Κρέοντα πεμπόντων ἐμοῦ

455

μαστῆρα , κεἴ τις ἄλλος ἐν πόλει σθένει .

ἐὰν γὰρ ὑμεῖς , ὦ ξένοι , θέληθʼ ὁμοῦ

προστάτισι ταῖς σεμναῖσι δημούχοις θεαῖς

ἀλκὴν ποεῖσθαι , τῇδε τῇ πόλει μέγαν

σωτῆρʼ ἀρεῖσθε , τοῖς δʼ ἐμοῖς ἐχθροῖς πόνους .

460

Χορός

ἐπάξιος μέν , Οἰδίπους , κατοικτίσαι ,

αὐτός τε παῖδές θʼ αἵδʼ · ἐπεὶ δὲ τῆσδε γῆς

σωτῆρα σαυτὸν τῷδʼ ἐπεμβάλλεις λόγῳ ,

παραινέσαι σοι βούλομαι τὰ σύμφορα .

Οἰδίπους

ὦ φίλταθʼ , ὡς νῦν πᾶν τελοῦντι προξένει .

465

Χορός

θοῦ νῦν καθαρμὸν τῶνδε δαιμόνων , ἐφʼ ἃς

τὸ πρῶτον ἵκου καὶ κατέστειψας πέδον .

Οἰδίπους

τρόποισι ποίοις ; ὦ ξένοι , διδάσκετε .

Χορός

πρῶτον μὲν ἱερὰς ἐξ ἀειρύτου χοὰς

κρήνης ἐνεγκοῦ , διʼ ὁσίων χειρῶν θιγών .

470

Οἰδίπους

ὅταν δὲ τοῦτο χεῦμʼ ἀκήρατον λάβω ;

Χορός

κρατῆρές εἰσιν , ἀνδρὸς εὔχειρος τέχνη ,

ὧν κρᾶτʼ ἔρεψον καὶ λαβὰς ἀμφιστόμους .

Οἰδίπους

θαλλοῖσιν ἢ κρόκαισιν , ἢ ποίῳ τρόπῳ ;

Χορός

οἰός γε νεαρᾶς νεοπόκῳ μαλλῷ λαβών .

475

Οἰδίπους

εἶεν · τὸ δʼ ἔνθεν ποῖ τελευτῆσαί με χρή ;

Χορός

χοὰς χέασθαι στάντα πρὸς πρώτην ἕω .

Οἰδίπους

ἦ τοῖσδε κρωσσοῖς οἷς λέγεις χέω τάδε ;

Χορός

τρισσάς γε πηγάς · τὸν τελευταῖον δʼ ὅλον .

Οἰδίπους

τοῦ τόνδε πλήσας θῶ ; δίδασκε καὶ τόδε .

480

Χορός

ὕδατος , μελίσσης · μηδὲ προσφέρειν μέθυ .

Οἰδίπους

ὅταν δὲ τούτων γῆ μελάμφυλλος τύχῃ ;

Χορός

τρὶς ἐννέʼ αὐτῇ κλῶνας ἐξ ἀμφοῖν χεροῖν

τιθεὶς ἐλαίας τάσδʼ ἐπεύχεσθαι λιτάς .

Οἰδίπους

τούτων ἀκοῦσαι βούλομαι · μέγιστα γάρ .

485

Χορός

ὥς σφας καλοῦμεν Εὐμενίδας , ἐξ εὐμενῶν

στέρνων δέχεσθαι τὸν ἱκέτην σωτήριον ,

αἰτοῦ σύ τʼ αὐτὸς κεἴ τις ἄλλος ἀντὶ σοῦ ,

ἄπυστα φωνῶν μηδὲ μηκύνων βοήν ·

ἔπειτʼ ἀφέρπειν ἄστροφος . καὶ ταῦτά σοι

490

δράσαντι θαρσῶν ἂν παρασταίην ἐγώ ·

ἄλλως δὲ δειμαίνοιμʼ ἄν , ὦ ξένʼ , ἀμφὶ σοι .

Οἰδίπους

ὦ παῖδε , κλύετον τῶνδε προσχώρων ξένων ;

Ἀντιγόνη

ἠκούσαμέν τε χὤ τι δεῖ πρόστασσε δρᾶν .

Οἰδίπους

ἐμοὶ μὲν οὐχ ὁδωτά · λείπομαι γὰρ ἐν

495

τῷ μὴ δύνασθαι μήδʼ ὁρᾶν , δυοῖν κακοῖν ·

σφῷν δʼ ἁτέρα μολοῦσα πραξάτω τάδε .

ἀρκεῖν γὰρ οἶμαι κἀντὶ μυρίων μίαν

ψυχὴν τάδʼ ἐκτίνουσαν , ἢν εὔνους παρῇ .

ἀλλʼ ἐν τάχει τι πράσσετον · μόνον δέ με

500

μὴ λείπετʼ · οὐ γὰρ ἂν σθένοι τοὐμὸν δέμας

ἔρημον ἕρπειν οὐδʼ ὑφηγητοῦ δίχα .

Ἰσμήνη

ἀλλʼ εἶμʼ ἐγὼ τελοῦσα · τὸν τόπον δʼ ἵνα

χρῆσταί μʼ ἐφευρεῖν , τοῦτο βούλομαι μαθεῖν .

Χορός

τοὐκεῖθεν ἄλσους , ὦ ξένη , τοῦδʼ · ἢν δέ του

505

σπάνιν τινʼ ἴσχῃς , ἔστʼ ἔποικος ὃς φράσει .

Ἰσμήνη

χωροῖμʼ ἂν ἐς τόδʼ · Ἀντιγόνη , σὺ δʼ ἐνθάδε

φύλασσε πατέρα τόνδε · τοῖς τεκοῦσι γὰρ

οὐδʼ εἰ πονεῖ τις , δεῖ πόνου μνήμην ἔχειν .