Χορός
καὶ μὴν ἄναξ ὅδʼ ἡμὶν Αἰγέως γόνος
Θησεὺς κατʼ ὀμφὴν σὴν ἐφʼ ἁστάλη πάρα.
550
καὶ μὴν ἄναξ ὅδʼ ἡμὶν Αἰγέως γόνος
Θησεὺς κατʼ ὀμφὴν σὴν ἐφʼ ἁστάλη πάρα.
550
Θησεύς
πολλῶν ἀκούων ἔν τε τῷ πάρος χρόνῳ
τὰς αἱματηρὰς ὀμμάτων διαφθορὰς
ἔγνωκά σʼ, ὦ παῖ Λαΐου, τανῦν θʼ ὁδοῖς
ἐν ταῖσδʼ ἀκούων μᾶλλον ἐξεπίσταμαι.
σκευή τε γάρ σε καὶ τὸ δύστηνον κάρα
555
δηλοῦτον ἡμῖν ὄνθʼ ὃς εἶ, καί σʼ οἰκτίσας
θέλω ʼπερέσθαι, δύσμορʼ Οἰδίπους, τίνα
πόλεως ἐπέστης προστροπὴν ἐμοῦ τʼ ἔχων,
αὐτός τε χἠ σὴ δύσμορος παραστάτις.
δίδασκε· δεινὴν γάρ τινʼ ἂν πρᾶξιν τύχοις
560
λέξας ὁποίας ἐξαφισταίμην ἐγώ,
ὃς οἶδα καὐτὸς ὡς ἐπαιδεύθην ξένος,
ὥσπερ σύ, χὢς εἷς πλεῖστʼ ἀνὴρ ἐπὶ ξένης
ἤθλησα κινδυνεύματʼ ἐν τὠμῷ κάρᾳ·
ὥστε ξένον γʼ ἂν οὐδένʼ ὄνθʼ, ὥσπερ σὺ νῦν,
565
ὑπεκτραποίμην μὴ οὐ συνεκσῴζειν· ἐπεὶ
ἔξοιδʼ ἀνὴρ ὢν χὤτι τῆς εἰς αὔριον
οὐδὲν πλέον μοι σοῦ μέτεστιν ἡμέρας.
πολλῶν ἀκούων ἔν τε τῷ πάρος χρόνῳ
τὰς αἱματηρὰς ὀμμάτων διαφθορὰς
ἔγνωκά σʼ, ὦ παῖ Λαΐου, τανῦν θʼ ὁδοῖς
ἐν ταῖσδʼ ἀκούων μᾶλλον ἐξεπίσταμαι.
σκευή τε γάρ σε καὶ τὸ δύστηνον κάρα
555
δηλοῦτον ἡμῖν ὄνθʼ ὃς εἶ, καί σʼ οἰκτίσας
θέλω ʼπερέσθαι, δύσμορʼ Οἰδίπους, τίνα
πόλεως ἐπέστης προστροπὴν ἐμοῦ τʼ ἔχων,
αὐτός τε χἠ σὴ δύσμορος παραστάτις.
δίδασκε· δεινὴν γάρ τινʼ ἂν πρᾶξιν τύχοις
560
λέξας ὁποίας ἐξαφισταίμην ἐγώ,
ὃς οἶδα καὐτὸς ὡς ἐπαιδεύθην ξένος,
ὥσπερ σύ, χὢς εἷς πλεῖστʼ ἀνὴρ ἐπὶ ξένης
ἤθλησα κινδυνεύματʼ ἐν τὠμῷ κάρᾳ·
ὥστε ξένον γʼ ἂν οὐδένʼ ὄνθʼ, ὥσπερ σὺ νῦν,
565
ὑπεκτραποίμην μὴ οὐ συνεκσῴζειν· ἐπεὶ
ἔξοιδʼ ἀνὴρ ὢν χὤτι τῆς εἰς αὔριον
οὐδὲν πλέον μοι σοῦ μέτεστιν ἡμέρας.
Οἰδίπους
Θησεῦ, τὸ σὸν γενναῖον ἐν σμικρῷ λόγῳ
παρῆκεν, ὥστε βραχέα μοι δεῖσθαι φράσαι.
570
σὺ γάρ μʼ ὅς εἰμι κἀφʼ ὅτου πατρὸς γεγὼς
καὶ γῆς ὁποίας ἦλθον, εἰρηκὼς κυρεῖς·
ὥστʼ ἐστί μοι τὸ λοιπὸν οὐδὲν ἄλλο πλὴν
εἰπεῖν ἃ χρῄζω, χὠ λόγος διοίχεται.
Θησεῦ, τὸ σὸν γενναῖον ἐν σμικρῷ λόγῳ
παρῆκεν, ὥστε βραχέα μοι δεῖσθαι φράσαι.
570
σὺ γάρ μʼ ὅς εἰμι κἀφʼ ὅτου πατρὸς γεγὼς
καὶ γῆς ὁποίας ἦλθον, εἰρηκὼς κυρεῖς·
ὥστʼ ἐστί μοι τὸ λοιπὸν οὐδὲν ἄλλο πλὴν
εἰπεῖν ἃ χρῄζω, χὠ λόγος διοίχεται.
Θησεύς
τοῦτʼ αὐτὸ νῦν δίδασχʼ, ὅπως ἂν ἐκμάθω.
575
τοῦτʼ αὐτὸ νῦν δίδασχʼ, ὅπως ἂν ἐκμάθω.
575
Οἰδίπους
δώσων ἱκάνω τοὐμὸν ἄθλιον δέμας
σοὶ δῶρον, οὐ σπουδαῖον εἰς ὄψιν· τὰ δὲ
κέρδη παρʼ αὐτοῦ κρείσσονʼ ἢ μορφὴ καλή.
δώσων ἱκάνω τοὐμὸν ἄθλιον δέμας
σοὶ δῶρον, οὐ σπουδαῖον εἰς ὄψιν· τὰ δὲ
κέρδη παρʼ αὐτοῦ κρείσσονʼ ἢ μορφὴ καλή.
Θησεύς
ποῖον δὲ κέρδος ἀξιοῖς ἥκειν φέρων;
ποῖον δὲ κέρδος ἀξιοῖς ἥκειν φέρων;
Οἰδίπους
χρόνῳ μάθοις ἄν, οὐχὶ τῷ παρόντι που.
580
χρόνῳ μάθοις ἄν, οὐχὶ τῷ παρόντι που.
580
Θησεύς
ποίῳ γὰρ ἡ σὴ προσφορὰ δηλώσεται;
ποίῳ γὰρ ἡ σὴ προσφορὰ δηλώσεται;
Οἰδίπους
ὅταν θάνω ʼγὼ καὶ σύ μου ταφεὺς γένῃ
ὅταν θάνω ʼγὼ καὶ σύ μου ταφεὺς γένῃ
Θησεύς
τὰ λοίσθιʼ αἰτεῖ τοῦ βίου, τὰ δʼ ἐν μέσῳ
ἢ λῆστιν ἴσχεις ἢ διʼ οὐδενὸς ποεῖ.
τὰ λοίσθιʼ αἰτεῖ τοῦ βίου, τὰ δʼ ἐν μέσῳ
ἢ λῆστιν ἴσχεις ἢ διʼ οὐδενὸς ποεῖ.
Οἰδίπους
ἐνταῦθα γάρ μοι κεῖνα συγκομίζεται.
585
ἐνταῦθα γάρ μοι κεῖνα συγκομίζεται.
585
Θησεύς
ἀλλʼ ἐν βραχεῖ δὴ τήνδε μʼ ἐξαιτεῖ χάριν.
ἀλλʼ ἐν βραχεῖ δὴ τήνδε μʼ ἐξαιτεῖ χάριν.
Οἰδίπους
ὅρα γε μήν· οὐ σμικρός, οὔχ, ἁγὼν ὅδε.
ὅρα γε μήν· οὐ σμικρός, οὔχ, ἁγὼν ὅδε.
Θησεύς
πότερα τὰ τῶν σῶν ἐκγόνων κἀμοῦ λέγεις;—
πότερα τὰ τῶν σῶν ἐκγόνων κἀμοῦ λέγεις;—
Οἰδίπους
κεῖνοι κομίζειν κεῖσʼ ἄναξ, χρῄζουσί με.
κεῖνοι κομίζειν κεῖσʼ ἄναξ, χρῄζουσί με.
Θησεύς
ἀλλʼ εἰ θέλοντά γʼ οὐδὲ σοὶ φεύγειν καλόν.
590
ἀλλʼ εἰ θέλοντά γʼ οὐδὲ σοὶ φεύγειν καλόν.
590
Οἰδίπους
ἀλλʼ οὐδʼ, ὅτʼ αὐτὸς ἤθελον, παρίεσαν.
ἀλλʼ οὐδʼ, ὅτʼ αὐτὸς ἤθελον, παρίεσαν.
Θησεύς
ὦ μῶρε, θυμὸς δʼ ἐν κακοῖς οὐ ξύμφορον.
ὦ μῶρε, θυμὸς δʼ ἐν κακοῖς οὐ ξύμφορον.
Οἰδίπους
ὅταν μάθῃς μου, νουθέτει, τανῦν δʼ ἔα.
ὅταν μάθῃς μου, νουθέτει, τανῦν δʼ ἔα.
Θησεύς
δίδασκʼ· ἄνευ γνώμης γὰρ οὔ με χρὴ λέγειν.
δίδασκʼ· ἄνευ γνώμης γὰρ οὔ με χρὴ λέγειν.
Οἰδίπους
πέπονθα, Θησεῦ, δεινὰ πρὸς κακοῖς κακά.
595
πέπονθα, Θησεῦ, δεινὰ πρὸς κακοῖς κακά.
595
Θησεύς
ἦ τὴν παλαιὰν ξυμφορὰν γένους ἐρεῖς;
ἦ τὴν παλαιὰν ξυμφορὰν γένους ἐρεῖς;
Οἰδίπους
οὐ δῆτʼ, ἐπεὶ πᾶς τοῦτό γʼ Ἑλλήνων θροεῖ.
οὐ δῆτʼ, ἐπεὶ πᾶς τοῦτό γʼ Ἑλλήνων θροεῖ.
Θησεύς
τί γὰρ τὸ μεῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπον νοσεῖς;
τί γὰρ τὸ μεῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπον νοσεῖς;
Οἰδίπους
οὕτως ἔχει μοι. γῆς ἐμῆς ἀπηλάθην
πρὸς τῶν ἐμαυτοῦ σπερμάτων· ἔστιν δέ μοι
600
πάλιν κατελθεῖν μήποθʼ, ὡς πατροκτόνῳ.
οὕτως ἔχει μοι. γῆς ἐμῆς ἀπηλάθην
πρὸς τῶν ἐμαυτοῦ σπερμάτων· ἔστιν δέ μοι
600
πάλιν κατελθεῖν μήποθʼ, ὡς πατροκτόνῳ.
Θησεύς
πῶς δῆτα σʼ ἂν πεμψαίαθʼ, ὥστʼ οἰκεῖν δίχα;
πῶς δῆτα σʼ ἂν πεμψαίαθʼ, ὥστʼ οἰκεῖν δίχα;
Οἰδίπους
τὸ θεῖον αὐτοὺς ἐξαναγκάσει στόμα.
τὸ θεῖον αὐτοὺς ἐξαναγκάσει στόμα.
Θησεύς
ποῖον πάθος δείσαντας ἐκ χρηστηρίων;
ποῖον πάθος δείσαντας ἐκ χρηστηρίων;
Οἰδίπους
ὅτι σφʼ ἀνάγκη τῇδε πληγῆναι χθονί.
605
ὅτι σφʼ ἀνάγκη τῇδε πληγῆναι χθονί.
605
Θησεύς
καὶ πῶς γένοιτʼ ἂν τἀμὰ κἀκείνων πικρά;
καὶ πῶς γένοιτʼ ἂν τἀμὰ κἀκείνων πικρά;
Οἰδίπους
ὦ φίλτατʼ Αἰγέως παῖ, μόνοις οὐ γίγνεται
θεοῖσι γῆρας οὐδὲ κατθανεῖν ποτε.
τὰ δʼ ἄλλα συγχεῖ πάνθʼ ὁ παγκρατὴς χρόνος.
φθίνει μὲν ἰσχὺς γῆς, φθίνει δὲ σώματος,
610
θνῄσκει δὲ πίστις, βλαστάνει δʼ ἀπιστία,
καὶ πνεῦμα ταὐτὸν οὔποτʼ οὔτʼ ἐν ἀνδράσιν
φίλοις βέβηκεν οὔτε πρὸς πόλιν πόλει.
τοῖς μὲν γὰρ ἤδη, τοῖς δʼ ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ
τὰ τερπνὰ πικρὰ γίγνεται καὖθις φίλα.
615
καὶ ταῖσι Θήβαις εἰ τανῦν εὐημερεῖ
καλῶς τὰ πρὸς σέ, μυρίας ὁ μυρίος
χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τʼ ἰών,
ἐν αἷς τὰ νῦν ξύμφωνα δεξιώματα
δόρει διασκεδῶσιν ἐκ σμικροῦ λόγου·
620
ἵνʼ οὑμὸς εὕδων καὶ κεκρυμμένος νέκυς
ψυχρός ποτʼ αὐτῶν θερμὸν αἷμα πίεται,
εἰ Ζεὺς ἔτι Ζεὺς χὠ Διὸς Φοῖβος σαφής.
ἀλλʼ οὐ γὰρ αὐδᾶν ἡδὺ τἀκίνητʼ ἔπη,
ἔα μʼ ἐν οἷσιν ἠρξάμην, τὸ σὸν μόνον
625
πιστὸν φυλάσσων, κοὔποτʼ Οἰδίπουν ἐρεῖς
ἀχρεῖον οἰκητῆρα δέξασθαι τόπων
τῶν ἐνθάδʼ, εἴπερ μὴ θεοὶ ψεύσουσί με.
ὦ φίλτατʼ Αἰγέως παῖ, μόνοις οὐ γίγνεται
θεοῖσι γῆρας οὐδὲ κατθανεῖν ποτε.
τὰ δʼ ἄλλα συγχεῖ πάνθʼ ὁ παγκρατὴς χρόνος.
φθίνει μὲν ἰσχὺς γῆς, φθίνει δὲ σώματος,
610
θνῄσκει δὲ πίστις, βλαστάνει δʼ ἀπιστία,
καὶ πνεῦμα ταὐτὸν οὔποτʼ οὔτʼ ἐν ἀνδράσιν
φίλοις βέβηκεν οὔτε πρὸς πόλιν πόλει.
τοῖς μὲν γὰρ ἤδη, τοῖς δʼ ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ
τὰ τερπνὰ πικρὰ γίγνεται καὖθις φίλα.
615
καὶ ταῖσι Θήβαις εἰ τανῦν εὐημερεῖ
καλῶς τὰ πρὸς σέ, μυρίας ὁ μυρίος
χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τʼ ἰών,
ἐν αἷς τὰ νῦν ξύμφωνα δεξιώματα
δόρει διασκεδῶσιν ἐκ σμικροῦ λόγου·
620
ἵνʼ οὑμὸς εὕδων καὶ κεκρυμμένος νέκυς
ψυχρός ποτʼ αὐτῶν θερμὸν αἷμα πίεται,
εἰ Ζεὺς ἔτι Ζεὺς χὠ Διὸς Φοῖβος σαφής.
ἀλλʼ οὐ γὰρ αὐδᾶν ἡδὺ τἀκίνητʼ ἔπη,
ἔα μʼ ἐν οἷσιν ἠρξάμην, τὸ σὸν μόνον
625
πιστὸν φυλάσσων, κοὔποτʼ Οἰδίπουν ἐρεῖς
ἀχρεῖον οἰκητῆρα δέξασθαι τόπων
τῶν ἐνθάδʼ, εἴπερ μὴ θεοὶ ψεύσουσί με.
Χορός
ἄναξ, πάλαι καὶ ταῦτα καὶ τοιαῦτʼ ἔπη
γῇ τῇδʼ ὅδʼ ἁνὴρ ὡς τελῶν ἐφαίνετο.
630
ἄναξ, πάλαι καὶ ταῦτα καὶ τοιαῦτʼ ἔπη
γῇ τῇδʼ ὅδʼ ἁνὴρ ὡς τελῶν ἐφαίνετο.
630
Θησεύς
τίς δῆτʼ ἂν ἀνδρὸς εὐμένειαν ἐκβάλοι
τοιοῦδʼ, ὅτῳ πρῶτον μὲν ἡ δορύξενος
κοινή παρʼ ἡμῖν αἰέν ἐστιν ἑστία;
ἔπειτα δʼ ἱκέτης δαιμόνων ἀφιγμένος
γῇ τῇδε κἀμοὶ δασμὸν οὐ σμικρὸν τίνει.
635
ἁγὼ σεβισθεὶς οὔποτʼ ἐκβαλῶ χάριν
τὴν τοῦδε, χώρᾳ δʼ ἔμπολιν κατοικιῶ.
εἰ δʼ ἐνθάδʼ ἡδὺ τῷ ξένῳ μίμνειν, σέ νιν
τάξω φυλάσσειν, εἴτʼ ἐμοῦ στείχειν μέτα,
τόδʼ ἡδύ, τούτων, Οἰδίπους, δίδωμί σοι
640
κρίναντι χρῆσθαι· τῇδε γὰρ ξυνοίσομαι.
τίς δῆτʼ ἂν ἀνδρὸς εὐμένειαν ἐκβάλοι
τοιοῦδʼ, ὅτῳ πρῶτον μὲν ἡ δορύξενος
κοινή παρʼ ἡμῖν αἰέν ἐστιν ἑστία;
ἔπειτα δʼ ἱκέτης δαιμόνων ἀφιγμένος
γῇ τῇδε κἀμοὶ δασμὸν οὐ σμικρὸν τίνει.
635
ἁγὼ σεβισθεὶς οὔποτʼ ἐκβαλῶ χάριν
τὴν τοῦδε, χώρᾳ δʼ ἔμπολιν κατοικιῶ.
εἰ δʼ ἐνθάδʼ ἡδὺ τῷ ξένῳ μίμνειν, σέ νιν
τάξω φυλάσσειν, εἴτʼ ἐμοῦ στείχειν μέτα,
τόδʼ ἡδύ, τούτων, Οἰδίπους, δίδωμί σοι
640
κρίναντι χρῆσθαι· τῇδε γὰρ ξυνοίσομαι.
Οἰδίπους
ὦ Ζεῦ, διδοίης τοῖσι τοιούτοισιν εὖ.
ὦ Ζεῦ, διδοίης τοῖσι τοιούτοισιν εὖ.
Θησεύς
τί δῆτα χρῄζεις; ἦ δόμους στείχειν ἐμούς;
τί δῆτα χρῄζεις; ἦ δόμους στείχειν ἐμούς;
Οἰδίπους
εἴ μοι θέμις γʼ ἦν· ἀλλʼ ὁ χῶρός ἐσθʼ ὅδε,
εἴ μοι θέμις γʼ ἦν· ἀλλʼ ὁ χῶρός ἐσθʼ ὅδε,
Θησεύς
ἐν ᾧ τί πράξεις; οὐ γὰρ ἀντιστήσομαι.
645
ἐν ᾧ τί πράξεις; οὐ γὰρ ἀντιστήσομαι.
645
Οἰδίπους
ἐν ᾧ κρατήσω τῶν ἔμʼ ἐκβεβληκότων.
ἐν ᾧ κρατήσω τῶν ἔμʼ ἐκβεβληκότων.
Θησεύς
μέγʼ ἂν λέγοις δώρημα τῆς συνουσίας.
μέγʼ ἂν λέγοις δώρημα τῆς συνουσίας.
Οἰδίπους
εἰ σοί γʼ ἅπερ φῂς ἐμμενεῖ τελοῦντί μοι.
εἰ σοί γʼ ἅπερ φῂς ἐμμενεῖ τελοῦντί μοι.
Θησεύς
θάρσει τὸ τοῦδέ γʼ ἀνδρός· οὔ σε μὴ προδῶ.
θάρσει τὸ τοῦδέ γʼ ἀνδρός· οὔ σε μὴ προδῶ.
Οἰδίπους
οὔτοι σʼ ὑφʼ ὅρκου γʼ ὡς κακὸν πιστώσομαι.
650
οὔτοι σʼ ὑφʼ ὅρκου γʼ ὡς κακὸν πιστώσομαι.
650
Θησεύς
οὔκουν πέρα γʼ ἂν οὐδὲν ἢ λόγῳ φέροις.
οὔκουν πέρα γʼ ἂν οὐδὲν ἢ λόγῳ φέροις.
Οἰδίπους
πῶς οὖν ποήσεις;
πῶς οὖν ποήσεις;
Θησεύς
τοῦ μάλιστʼ ὄκνος σʼ ἔχει;
τοῦ μάλιστʼ ὄκνος σʼ ἔχει;
Οἰδίπους
ἥξουσιν ἄνδρες
ἥξουσιν ἄνδρες
Θησεύς
ἀλλὰ τοῖσδʼ ἔσται μέλον.
ἀλλὰ τοῖσδʼ ἔσται μέλον.
Οἰδίπους
ὅρα με λείπων
ὅρα με λείπων
Θησεύς
μὴ δίδασχʼ ἃ χρή με δρᾶν.
μὴ δίδασχʼ ἃ χρή με δρᾶν.
Οἰδίπους
ὀκνοῦντʼ ἀνάγκη.
655
ὀκνοῦντʼ ἀνάγκη.
655
Θησεύς
τοὐμὸν οὐκ ὀκνεῖ κέαρ.
τοὐμὸν οὐκ ὀκνεῖ κέαρ.
Οἰδίπους
οὐκ οἶσθʼ ἀπειλὰς
οὐκ οἶσθʼ ἀπειλὰς
Θησεύς
οἶδʼ ἐγώ σε μή τινα
ἐνθένδʼ ἀπάξοντʼ ἄνδρα πρὸς βίαν ἐμοῦ.
πολλαὶ δʼ ἀπειλαὶ πολλὰ δὴ μάτην ἔπη
θυμῷ κατηπείλησαν, ἀλλʼ ὁ νοῦς ὅταν
αὑτοῦ γένηται, φροῦδα τἀπειλήματα.
660
κείνοις δʼ ἴσως κεἰ δείνʼ ἐπερρώσθη λέγειν
τῆς σῆς ἀγωγῆς, οἶδʼ ἐγώ, φανήσεται
μακρὸν τὸ δεῦρο πέλαγος οὐδὲ πλώσιμον.
θαρσεῖν μὲν οὖν ἔγωγε κἂν ἐμῆς ἄνευ
γνώμης ἐπαινῶ, Φοῖβος εἰ προὔπεμψέ σε·
665
ὅμως δὲ κἀμοῦ μὴ παρόντος οἶδʼ ὅτι
τοὐμὸν φυλάξει σʼ ὄνομα μὴ πάσχειν κακῶς.
οἶδʼ ἐγώ σε μή τινα
ἐνθένδʼ ἀπάξοντʼ ἄνδρα πρὸς βίαν ἐμοῦ.
πολλαὶ δʼ ἀπειλαὶ πολλὰ δὴ μάτην ἔπη
θυμῷ κατηπείλησαν, ἀλλʼ ὁ νοῦς ὅταν
αὑτοῦ γένηται, φροῦδα τἀπειλήματα.
660
κείνοις δʼ ἴσως κεἰ δείνʼ ἐπερρώσθη λέγειν
τῆς σῆς ἀγωγῆς, οἶδʼ ἐγώ, φανήσεται
μακρὸν τὸ δεῦρο πέλαγος οὐδὲ πλώσιμον.
θαρσεῖν μὲν οὖν ἔγωγε κἂν ἐμῆς ἄνευ
γνώμης ἐπαινῶ, Φοῖβος εἰ προὔπεμψέ σε·
665
ὅμως δὲ κἀμοῦ μὴ παρόντος οἶδʼ ὅτι
τοὐμὸν φυλάξει σʼ ὄνομα μὴ πάσχειν κακῶς.
Oedipus at Colonnus. Sophocles. Francis Storr. London. 1912.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.