Sophocles Oedipus at Colonnus

Χορός

καὶ μὴν ἄναξ ὅδʼ ἡμὶν Αἰγέως γόνος

Θησεὺς κατʼ ὀμφὴν σὴν ἐφʼ ἁστάλη πάρα .

550

Θησεύς

πολλῶν ἀκούων ἔν τε τῷ πάρος χρόνῳ

τὰς αἱματηρὰς ὀμμάτων διαφθορὰς

ἔγνωκά σʼ , ὦ παῖ Λαΐου , τανῦν θʼ ὁδοῖς

ἐν ταῖσδʼ ἀκούων μᾶλλον ἐξεπίσταμαι .

σκευή τε γάρ σε καὶ τὸ δύστηνον κάρα

555

δηλοῦτον ἡμῖν ὄνθʼ ὃς εἶ , καί σʼ οἰκτίσας

θέλω ʼπερέσθαι , δύσμορʼ Οἰδίπους , τίνα

πόλεως ἐπέστης προστροπὴν ἐμοῦ τʼ ἔχων ,

αὐτός τε χἠ σὴ δύσμορος παραστάτις .

δίδασκε · δεινὴν γάρ τινʼ ἂν πρᾶξιν τύχοις

560

λέξας ὁποίας ἐξαφισταίμην ἐγώ ,

ὃς οἶδα καὐτὸς ὡς ἐπαιδεύθην ξένος ,

ὥσπερ σύ , χὢς εἷς πλεῖστʼ ἀνὴρ ἐπὶ ξένης

ἤθλησα κινδυνεύματʼ ἐν τὠμῷ κάρᾳ ·

ὥστε ξένον γʼ ἂν οὐδένʼ ὄνθʼ , ὥσπερ σὺ νῦν ,

565

ὑπεκτραποίμην μὴ οὐ συνεκσῴζειν · ἐπεὶ

ἔξοιδʼ ἀνὴρ ὢν χὤτι τῆς εἰς αὔριον

οὐδὲν πλέον μοι σοῦ μέτεστιν ἡμέρας .

Οἰδίπους

Θησεῦ , τὸ σὸν γενναῖον ἐν σμικρῷ λόγῳ

παρῆκεν , ὥστε βραχέα μοι δεῖσθαι φράσαι .

570

σὺ γάρ μʼ ὅς εἰμι κἀφʼ ὅτου πατρὸς γεγὼς

καὶ γῆς ὁποίας ἦλθον , εἰρηκὼς κυρεῖς ·

ὥστʼ ἐστί μοι τὸ λοιπὸν οὐδὲν ἄλλο πλὴν

εἰπεῖν ἃ χρῄζω , χὠ λόγος διοίχεται .

Θησεύς

τοῦτʼ αὐτὸ νῦν δίδασχʼ , ὅπως ἂν ἐκμάθω .

575

Οἰδίπους

δώσων ἱκάνω τοὐμὸν ἄθλιον δέμας

σοὶ δῶρον , οὐ σπουδαῖον εἰς ὄψιν · τὰ δὲ

κέρδη παρʼ αὐτοῦ κρείσσον ʼ ἢ μορφὴ καλή .

Θησεύς

ποῖον δὲ κέρδος ἀξιοῖς ἥκειν φέρων ;

Οἰδίπους

χρόνῳ μάθοις ἄν , οὐχὶ τῷ παρόντι που .

580

Θησεύς

ποίῳ γὰρ ἡ σὴ προσφορὰ δηλώσεται ;

Οἰδίπους

ὅταν θάνω ʼγὼ καὶ σύ μου ταφεὺς γένῃ

Θησεύς

τὰ λοίσθιʼ αἰτεῖ τοῦ βίου , τὰ δʼ ἐν μέσῳ

ἢ λῆστιν ἴσχεις ἢ διʼ οὐδενὸς ποεῖ .

Οἰδίπους

ἐνταῦθα γάρ μοι κεῖνα συγκομίζεται .

585

Θησεύς

ἀλλʼ ἐν βραχεῖ δὴ τήνδε μʼ ἐξαιτεῖ χάριν .

Οἰδίπους

ὅρα γε μήν · οὐ σμικρός , οὔχ , ἁγὼν ὅδε .

Θησεύς

πότερα τὰ τῶν σῶν ἐκγόνων κἀμοῦ λέγεις ; —

Οἰδίπους

κεῖνοι κομίζειν κεῖσʼ ἄναξ , χρῄζουσί με .

Θησεύς

ἀλλʼ εἰ θέλοντά γʼ οὐδὲ σοὶ φεύγειν καλόν .

590

Οἰδίπους

ἀλλʼ οὐδʼ , ὅτʼ αὐτὸς ἤθελον , παρίεσαν .

Θησεύς

ὦ μῶρε , θυμὸς δʼ ἐν κακοῖς οὐ ξύμφορον .

Οἰδίπους

ὅταν μάθῃς μου , νουθέτει , τανῦν δʼ ἔα .

Θησεύς

δίδασκʼ · ἄνευ γνώμης γὰρ οὔ με χρὴ λέγειν .

Οἰδίπους

πέπονθα , Θησεῦ , δεινὰ πρὸς κακοῖς κακά .

595

Θησεύς

ἦ τὴν παλαιὰν ξυμφορὰν γένους ἐρεῖς ;

Οἰδίπους

οὐ δῆτʼ , ἐπεὶ πᾶς τοῦτό γʼ Ἑλλήνων θροεῖ .

Θησεύς

τί γὰρ τὸ μεῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπον νοσεῖς ;

Οἰδίπους

οὕτως ἔχει μοι . γῆς ἐμῆς ἀπηλάθην

πρὸς τῶν ἐμαυτοῦ σπερμάτων · ἔστιν δέ μοι

600

πάλιν κατελθεῖν μήποθʼ , ὡς πατροκτόνῳ .

Θησεύς

πῶς δῆτα σʼ ἂν πεμψαίαθʼ , ὥστʼ οἰκεῖν δίχα ;

Οἰδίπους

τὸ θεῖον αὐτοὺς ἐξαναγκάσει στόμα .

Θησεύς

ποῖον πάθος δείσαντας ἐκ χρηστηρίων ;

Οἰδίπους

ὅτι σφʼ ἀνάγκη τῇδε πληγῆναι χθονί .

605

Θησεύς

καὶ πῶς γένοιτʼ ἂν τἀμὰ κἀκείνων πικρά ;

Οἰδίπους

ὦ φίλτατʼ Αἰγέως παῖ , μόνοις οὐ γίγνεται

θεοῖσι γῆρας οὐδὲ κατθανεῖν ποτε .

τὰ δʼ ἄλλα συγχεῖ πάνθʼ ὁ παγκρατὴς χρόνος .

φθίνει μὲν ἰσχὺς γῆς , φθίνει δὲ σώματος ,

610

θνῄσκει δὲ πίστις , βλαστάνει δʼ ἀπιστία ,

καὶ πνεῦμα ταὐτὸν οὔποτʼ οὔτʼ ἐν ἀνδράσιν

φίλοις βέβηκεν οὔτε πρὸς πόλιν πόλει .

τοῖς μὲν γὰρ ἤδη , τοῖς δʼ ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ

τὰ τερπνὰ πικρὰ γίγνεται καὖθις φίλα .

615

καὶ ταῖσι Θήβαις εἰ τανῦν εὐημερεῖ

καλῶς τὰ πρὸς σέ , μυρίας ὁ μυρίος

χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τʼ ἰών ,

ἐν αἷς τὰ νῦν ξύμφωνα δεξιώματα

δόρει διασκεδῶσιν ἐκ σμικροῦ λόγου ·

620

ἵνʼ οὑμὸς εὕδων καὶ κεκρυμμένος νέκυς

ψυχρός ποτʼ αὐτῶν θερμὸν αἷμα πίεται ,

εἰ Ζεὺς ἔτι Ζεὺς χὠ Διὸς Φοῖβος σαφής .

ἀλλʼ οὐ γὰρ αὐδᾶν ἡδὺ τἀκίνητʼ ἔπη ,

ἔα μʼ ἐν οἷσιν ἠρξάμην , τὸ σὸν μόνον

625

πιστὸν φυλάσσων , κοὔποτʼ Οἰδίπουν ἐρεῖς

ἀχρεῖον οἰκητῆρα δέξασθαι τόπων

τῶν ἐνθάδʼ , εἴπερ μὴ θεοὶ ψεύσουσί με .

Χορός

ἄναξ , πάλαι καὶ ταῦτα καὶ τοιαῦτʼ ἔπη

γῇ τῇδʼ ὅδʼ ἁνὴρ ὡς τελῶν ἐφαίνετο .

630

Θησεύς

τίς δῆτʼ ἂν ἀνδρὸς εὐμένειαν ἐκβάλοι

τοιοῦδʼ , ὅτῳ πρῶτον μὲν ἡ δορύξενος

κοινή παρʼ ἡμῖν αἰέν ἐστιν ἑστία ;

ἔπειτα δʼ ἱκέτης δαιμόνων ἀφιγμένος

γῇ τῇδε κἀμοὶ δασμὸν οὐ σμικρὸν τίνει .

635

ἁγὼ σεβισθεὶς οὔποτʼ ἐκβαλῶ χάριν

τὴν τοῦδε , χώρᾳ δʼ ἔμπολιν κατοικιῶ .

εἰ δʼ ἐνθάδʼ ἡδὺ τῷ ξένῳ μίμνειν , σέ νιν

τάξω φυλάσσειν , εἴτʼ ἐμοῦ στείχειν μέτα ,

τόδʼ ἡδύ , τούτων , Οἰδίπους , δίδωμί σοι

640

κρίναντι χρῆσθαι · τῇδε γὰρ ξυνοίσομαι .

Οἰδίπους

ὦ Ζεῦ , διδοίης τοῖσι τοιούτοισιν εὖ .

Θησεύς

τί δῆτα χρῄζεις ; ἦ δόμους στείχειν ἐμούς ;

Οἰδίπους

εἴ μοι θέμις γʼ ἦν · ἀλλʼ ὁ χῶρός ἐσθʼ ὅδε ,

Θησεύς

ἐν ᾧ τί πράξεις ; οὐ γὰρ ἀντιστήσομαι .

645

Οἰδίπους

ἐν ᾧ κρατήσω τῶν ἔμʼ ἐκβεβληκότων .

Θησεύς

μέγʼ ἂν λέγοις δώρημα τῆς συνουσίας .

Οἰδίπους

εἰ σοί γʼ ἅπερ φῂς ἐμμενεῖ τελοῦντί μοι .

Θησεύς

θάρσει τὸ τοῦδέ γʼ ἀνδρός · οὔ σε μὴ προδῶ .

Οἰδίπους

οὔτοι σʼ ὑφʼ ὅρκου γʼ ὡς κακὸν πιστώσομαι .

650

Θησεύς

οὔκουν πέρα γʼ ἂν οὐδὲν ἢ λόγῳ φέροις .

Οἰδίπους

πῶς οὖν ποήσεις ;

Θησεύς

τοῦ μάλιστʼ ὄκνος σʼ ἔχει ;

Οἰδίπους

ἥξουσιν ἄνδρες

Θησεύς

ἀλλὰ τοῖσδʼ ἔσται μέλον .

Οἰδίπους

ὅρα με λείπων

Θησεύς

μὴ δίδασχʼ ἃ χρή με δρᾶν .

Οἰδίπους

ὀκνοῦντʼ ἀνάγκη .

655

Θησεύς

τοὐμὸν οὐκ ὀκνεῖ κέαρ .

Οἰδίπους

οὐκ οἶσθʼ ἀπειλὰς

Θησεύς

οἶδʼ ἐγώ σε μή τινα

ἐνθένδʼ ἀπάξοντʼ ἄνδρα πρὸς βίαν ἐμοῦ .

πολλαὶ δʼ ἀπειλαὶ πολλὰ δὴ μάτην ἔπη

θυμῷ κατηπείλησαν , ἀλλʼ ὁ νοῦς ὅταν

αὑτοῦ γένηται , φροῦδα τἀπειλήματα .

660

κείνοις δʼ ἴσως κεἰ δείνʼ ἐπερρώσθη λέγειν

τῆς σῆς ἀγωγῆς , οἶδʼ ἐγώ , φανήσεται

μακρὸν τὸ δεῦρο πέλαγος οὐδὲ πλώσιμον .

θαρσεῖν μὲν οὖν ἔγωγε κἂν ἐμῆς ἄνευ

γνώμης ἐπαινῶ , Φοῖβος εἰ προὔπεμψέ σε ·

665

ὅμως δὲ κἀμοῦ μὴ παρόντος οἶδʼ ὅτι

τοὐμὸν φυλάξει σʼ ὄνομα μὴ πάσχειν κακῶς .