Euripides Orestes

Χορός

ὅρα παροῦσα , παρθένʼ Ἠλέκτρα , πέλας ,

μὴ κατθανών σε σύγγονος λέληθʼ ὅδε ·

οὐ γάρ μʼ ἀρέσκει τῷ λίαν παρειμένῳ .

210

Ὀρέστης

ὦ φίλον ὕπνου θέλγητρον , ἐπίκουρον νόσου ,

ὡς ἡδύ μοι προσῆλθες — ἐν δέοντί γε .

ὦ πότνια Λήθη τῶν κακῶν , ὡς εἶ σοφὴ

καὶ τοῖσι δυστυχοῦσιν εὐκταία θεός .

πόθεν ποτʼ ἦλθον δεῦρο ; πῶς δʼ ἀφικόμην ;

215

ἀμνημονῶ γάρ , τῶν πρὶν ἀπολειφθεὶς φρενῶν .

Ἠλέκτρα

ὦ φίλταθʼ , ὥς μʼ ηὔφρανας εἰς ὕπνον πεσών .

βούλῃ θίγω σου κἀνακουφίσω δέμας ;

Ὀρέστης

λαβοῦ λαβοῦ δῆτʼ , ἐκ δʼ ὄμορξον ἀθλίου

στόματος ἀφρώδη πέλανον ὀμμάτων τʼ ἐμῶν .

220

Ἠλέκτρα

ἰδού · τὸ δούλευμʼ ἡδύ , κοὐκ ἀναίνομαι

ἀδέλφʼ ἀδελφῇ χειρὶ θεραπεύειν μέλη .

Ὀρέστης

ὑπόβαλε πλευροῖς πλευρά , καὐχμώδη κόμην

ἄφελε προσώπου · λεπτὰ γὰρ λεύσσω κόραις .

Ἠλέκτρα

ὦ βοστρύχων πινῶδες ἄθλιον κάρα ,

225

ὡς ἠγρίωσαι διὰ μακρᾶς ἀλουσίας .

Ὀρέστης

κλῖνόν μʼ ἐς εὐνὴν αὖθις · ὅταν ἀνῇ νόσος

μανίας , ἄναρθρός εἰμι κἀσθενῶ μέλη .

Ἠλέκτρα

ἰδού . φίλον τοι τῷ νοσοῦντι δέμνιον ,

ἀνιαρὸν ὂν τὸ κτῆμʼ , ἀναγκαῖον δʼ ὅμως .

230

Ὀρέστης

αὖθίς μʼ ἐς ὀρθὸν στῆσον , ἀνακύκλει δέμας ·

δυσάρεστον οἱ νοσοῦντες ἀπορίας ὕπο .

Ἠλέκτρα

ἦ κἀπὶ γαίας ἁρμόσαι πόδας θέλεις ,

χρόνιον ἴχνος θείς ; μεταβολὴ πάντων γλυκύ .

Ὀρέστης

μάλιστα · δόξαν γὰρ τόδʼ ὑγιείας ἔχει .

235

κρεῖσσον δὲ τὸ δοκεῖν , κἂν ἀληθείας ἀπῇ .

Ἠλέκτρα

ἄκουε δὴ νῦν , ὦ κασίγνητον κάρα ,

ἕως ἐῶσιν εὖ φρονεῖν Ἐρινύες .

Ὀρέστης

λέξεις τι καινόν · κεἰ μὲν εὖ , χάριν φέρεις ·

εἰ δʼ ἐς βλάβην τινʼ , ἅλις ἔχω τὸ δυστυχεῖν .

240

Ἠλέκτρα

Μενέλαος ἥκει , σοῦ κασίγνητος πατρός ,

ἐν Ναυπλίᾳ δὲ σέλμαθʼ ὥρμισται νεῶν .

Ὀρέστης

πῶς εἶπας ; ἥκει φῶς ἐμοῖς καὶ σοῖς κακοῖς

ἀνὴρ ὁμογενὴς καὶ χάριτας ἔχων πατρός ;

Ἠλέκτρα

ἥκει — τὸ πιστὸν τόδε λόγων ἐμῶν δέχου —

245

Ἑλένην ἀγόμενος Τρωικῶν ἐκ τειχέων .

Ὀρέστης

εἰ μόνος ἐσώθη , μᾶλλον ἂν ζηλωτὸς ἦν ·

εἰ δʼ ἄλοχον ἄγεται , κακὸν ἔχων ἥκει μέγα .

Ἠλέκτρα

ἐπίσημον ἔτεκε Τυνδάρεως ἐς τὸν ψόγον

γένος θυγατέρων δυσκλεές τʼ ἀνʼ Ἑλλάδα .

250

Ὀρέστης

σύ νυν διάφερε τῶν κακῶν · ἔξεστι γάρ ·

καὶ μὴ μόνον λέγʼ , ἀλλὰ καὶ φρόνει τάδε .

Ἠλέκτρα

οἴμοι , κασίγνητʼ , ὄμμα σὸν ταράσσεται ,

ταχὺς δὲ μετέθου λύσσαν , ἄρτι σωφρονῶν .

Ὀρέστης

ὦ μῆτερ , ἱκετεύω σε , μὴ ʼπίσειέ μοι

255

τὰς αἱματωποὺς καὶ δρακοντώδεις κόρας .

αὗται γὰρ αὗται πλησίον θρῴσκουσί μου .

Ἠλέκτρα

μένʼ , ὦ ταλαίπωρʼ , ἀτρέμα σοῖς ἐν δεμνίοις ·

ὁρᾷς γὰρ οὐδὲν ὧν δοκεῖς σάφʼ εἰδέναι .

Ὀρέστης

ὦ Φοῖβʼ , ἀποκτενοῦσί μʼ αἱ κυνώπιδες

260

γοργῶπες , ἐνέρων ἱέρεαι , δειναὶ θεαί .

Ἠλέκτρα

οὔτοι μεθήσω · χεῖρα δʼ ἐμπλέξασʼ ἐμὴν

σχήσω σε πηδᾶν δυστυχῆ πηδήματα .

Ὀρέστης

μέθες · μίʼ οὖσα τῶν ἐμῶν Ἐρινύων

μέσον μʼ ὀχμάζεις , ὡς βάλῃς ἐς Τάρταρον .

265

Ἠλέκτρα

οἲ ʼγὼ τάλαινα , τίνʼ ἐπικουρίαν λάβω ,

ἐπεὶ τὸ θεῖον δυσμενὲς κεκτήμεθα ;

Ὀρέστης

δὸς τόξα μοι κερουλκά , δῶρα Λοξίου ,

οἷς μʼ εἶπʼ Ἀπόλλων ἐξαμύνασθαι θεάς ,

εἴ μʼ ἐκφοβοῖεν μανιάσιν λυσσήμασιν .

270

βεβλήσεταί τις θεῶν βροτησίᾳ χερί ,

εἰ μὴ ʼξαμείψει χωρὶς ὀμμάτων ἐμῶν .

οὐκ εἰσακούετʼ ; οὐχ ὁρᾶθʼ ἑκηβόλων

τόξων πτερωτὰς γλυφίδας ἐξορμωμένας ;

ἆ ἆ ·

τί δῆτα μέλλετʼ ; ἐξακρίζετʼ αἰθέρα

275

πτεροῖς · τὰ Φοίβου δʼ αἰτιᾶσθε θέσφατα .

ἔα ·

τί χρῆμʼ ἀλύω , πνεῦμʼ ἀνεὶς ἐκ πλευμόνων ;

ποῖ ποῖ ποθʼ ἡλάμεσθα δεμνίων ἄπο ;

ἐκ κυμάτων γὰρ αὖθις αὖ γαλήνʼ ὁρῶ .

σύγγονε , τί κλαίεις κρᾶτα θεῖσʼ ἔσω πέπλων ;

280

αἰσχύνομαί σε , μεταδιδοὺς πόνων ἐμῶν

ὄχλον τε παρέχων παρθένῳ νόσοις ἐμαῖς .

μὴ τῶν ἐμῶν ἕκατι συντήκου κακῶν ·

σὺ μὲν γὰρ ἐπένευσας τάδʼ , εἴργασται δʼ ἐμοὶ

μητρῷον αἷμα · Λοξίᾳ δὲ μέμφομαι ,

285

ὅστις μʼ ἐπάρας ἔργον ἀνοσιώτατον ,

τοῖς μὲν λόγοις ηὔφρανε , τοῖς δʼ ἔργοισιν οὔ .

οἶμαι δὲ πατέρα τὸν ἐμόν , εἰ κατʼ ὄμματα

ἐξιστόρουν νιν , μητέρʼ εἰ κτεῖναι χρεών ,

πολλὰς γενείου τοῦδʼ ἂν ἐκτεῖναι λιτὰς

290

μήποτε τεκούσης ἐς σφαγὰς ὦσαι ξίφος ,

εἰ μήτʼ ἐκεῖνος ἀναλαβεῖν ἔμελλε φῶς ,

ἐγώ θʼ ὁ τλήμων τοιάδʼ ἐκπλήσειν κακά .

καὶ νῦν ἀνακάλυπτʼ , ὦ κασιγνήτη , κάρα ,

ἐκ δακρύων τʼ ἄπελθε , κεἰ μάλʼ ἀθλίως

295

ἔχομεν . ὅταν δὲ τἄμʼ ἀθυμήσαντʼ ἴδῃς ,

σύ μου τὸ δεινὸν καὶ διαφθαρὲν φρενῶν

ἴσχναινε παραμυθοῦ θʼ · ὅταν δὲ σὺ στένῃς ,

ἡμᾶς παρόντας χρή σε νουθετεῖν φίλα ·

ἐπικουρίαι γὰρ αἵδε τοῖς φίλοις καλαί .

300

ἀλλʼ , ὦ τάλαινα , βᾶσα δωμάτων ἔσω

ὕπνῳ τʼ ἄυπνον βλέφαρον ἐκταθεῖσα δός ,

σίτων τʼ ὄρεξαι λουτρά τʼ ἐπιβαλοῦ χροΐ .

εἰ γὰρ προλείψεις ἢ προσεδρείᾳ νόσον

κτήσῃ τινʼ , οἰχόμεσθα · σὲ γὰρ ἔχω μόνην

305

ἐπίκουρον , ἄλλων , ὡς ὁρᾷς , ἔρημος ὤν .

Ἠλέκτρα

οὐκ ἔστι · σὺν σοὶ καὶ θανεῖν αἱρήσομαι

καὶ ζῆν · ἔχει γὰρ ταὐτόν · ἢν σὺ κατθάνῃς ,

γυνὴ τί δράσω ; πῶς μόνη σωθήσομαι ,

ἀνάδελφος ἀπάτωρ ἄφιλος ; εἰ δὲ σοὶ δοκεῖ ,

310

δρᾶν χρὴ τάδʼ . ἀλλὰ κλῖνον εἰς εὐνὴν δέμας ,

καὶ μὴ τὸ ταρβοῦν κἀκφοβοῦν σʼ ἐκ δεμνίων

ἄγαν ἀποδέχου , μένε δʼ ἐπὶ στρωτοῦ λέχους .

κἂν μὴ νοσῇς γάρ , ἀλλὰ δοξάζῃς νοσεῖν ,

κάματος βροτοῖσιν ἀπορία τε γίγνεται .

315