Euripides Orestes

Χορός

καὶ μὴν βασιλεὺς ὅδε δὴ στείχει ,

Μενέλαος ἄναξ , πολλῇ ἁβροσύνῃ

δῆλος ὁρᾶσθαι

350

τῶν Τανταλιδῶν ἐξ αἵματος ὤν .

ὦ χιλιόναυν στρατὸν ὁρμήσας

ἐς γῆν Ἀσίαν ,

χαῖρʼ , εὐτυχίᾳ δʼ αὐτὸς ὁμιλεῖς ,

θεόθεν πράξας ἅπερ ηὔχου .

355

Μενέλαος

ὦ δῶμα , τῇ μέν σʼ ἡδέως προσδέρκομαι

Τροίαθεν ἐλθών , τῇ δʼ ἰδὼν καταστένω ·

κύκλῳ γὰρ εἱλιχθεῖσαν ἀθλίως κακοῖς

οὐπώποτʼ ἄλλην μᾶλλον εἶδον ἑστίαν .

Ἀγαμέμνονος μὲν γὰρ τύχας ἠπιστάμην

360

καὶ θάνατον , οἵῳ πρὸς δάμαρτος ὤλετο ,

Μαλέᾳ προσίσχων πρῷραν · ἐκ δὲ κυμάτων

ὁ ναυτίλοισι μάντις ἐξήγγειλέ μοι

Νηρέως προφήτης Γλαῦκος , ἀψευδὴς θεός ,

ὅς μοι τόδʼ εἶπεν ἐμφανῶς κατασταθείς ·

365

Μενέλαε , κεῖται σὸς κασίγνητος θανών ,

λουτροῖσιν ἀλόχου περιπεσὼν πανυστάτοις .

δακρύων δʼ ἔπλησεν ἐμέ τε καὶ ναύτας ἐμοὺς

πολλῶν . ἐπεὶ δὲ Ναυπλίας ψαύω χθονός ,

ἤδη δάμαρτος ἐνθάδʼ ἐξορμωμένης ,

370

δοκῶν Ὀρέστην παῖδα τὸν Ἀγαμέμνονος

φίλαισι χερσὶ περιβαλεῖν καὶ μητέρα ,

ὡς εὐτυχοῦντας , ἔκλυον ἁλιτύπων τινὸς

τῆς Τυνδαρείας παιδὸς ἀνόσιον φόνον .

καὶ νῦν ὅπου ʼστὶν εἴπατʼ , ὦ νεάνιδες ,

375

Ἀγαμέμνονος παῖς , ὃς τὰ δείνʼ ἔτλη κακά .

βρέφος γὰρ ἦν τότʼ ἐν Κλυταιμήστρας χεροῖν ,

ὅτʼ ἐξέλειπον μέλαθρον ἐς Τροίαν ἰών ,

ὥστʼ οὐκ ἂν αὐτὸν γνωρίσαιμʼ ἂν εἰσιδών .

Ὀρέστης

ὅδʼ εἴμʼ Ὀρέστης , Μενέλεως , ὃν ἱστορεῖς .

380

ἑκὼν ἐγώ σοι τἀμὰ μηνύσω κακά .

τῶν σῶν δὲ γονάτων πρωτόλεια θιγγάνω

ἱκέτης , ἀφύλλου στόματος ἐξάπτων λιτάς ·

σῷσόν μʼ · ἀφῖξαι δʼ αὐτὸς ἐς καιρὸν κακῶν .

Μενέλαος

ὦ θεοί , τί λεύσσω ; τίνα δέδορκα νερτέρων ;

385

Ὀρέστης

εὖ γʼ εἶπας · οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς , φάος δʼ ὁρῶ .

Μενέλαος

ὡς ἠγρίωσαι πλόκαμον αὐχμηρόν , τάλας .

Ὀρέστης

οὐχ ἡ πρόσοψίς μʼ , ἀλλὰ τἄργʼ αἰκίζεται .

Μενέλαος

δεινὸν δὲ λεύσσεις ὀμμάτων ξηραῖς κόραις .

Ὀρέστης

τὸ σῶμα φροῦδον · τὸ δʼ ὄνομʼ οὐ λέλοιπέ μοι .

390

Μενέλαος

ὦ παρὰ λόγον μοι σὴ φανεῖσʼ ἀμορφία .

Ὀρέστης

ὅδʼ εἰμὶ μητρὸς τῆς ταλαιπώρου φονεύς .

Μενέλαος

ἤκουσα , φείδου δʼ · ὀλιγάκις λέγειν κακά .

Ὀρέστης

φειδόμεθʼ · ὁ δαίμων δʼ ἐς ἐμὲ πλούσιος κακῶν .

Μενέλαος

τί χρῆμα πάσχεις ; τίς σʼ ἀπόλλυσιν νόσος ;

395

Ὀρέστης

ἡ σύνεσις , ὅτι σύνοιδα δείνʼ εἰργασμένος .

Μενέλαος

πῶς φῄς ; σοφόν τοι τὸ σαφές , οὐ τὸ μὴ σαφές .

Ὀρέστης

λύπη μάλιστά γʼ ἡ διαφθείρουσά με —

Μενέλαος

δεινὴ γὰρ ἡ θεός , ἀλλʼ ὅμως ἰάσιμος .

Ὀρέστης

μανίαι τε , μητρὸς αἵματος τιμωρίαι .

400

Μενέλαος

ἤρξω δὲ λύσσης πότε ; τίς ἡμέρα τότʼ ἦν ;

Ὀρέστης

ἐν ᾗ τάλαιναν μητέρʼ ἐξώγκουν τάφῳ .

Μενέλαος

πότερα κατʼ οἴκους ἢ προσεδρεύων πυρᾷ ;

Ὀρέστης

νυκτὸς φυλάσσων ὀστέων ἀναίρεσιν .

Μενέλαος

παρῆν τις ἄλλος , ὃς σὸν ὤρθευεν δέμας ;

405

Ὀρέστης

Πυλάδης , ὁ συνδρῶν αἷμα καὶ μητρὸς φόνον .

Μενέλαος

ἐκ φασμάτων δὲ τάδε νοσεῖς · ποίων ὕπο ;

Ὀρέστης

ἔδοξʼ ἰδεῖν τρεῖς νυκτὶ προσφερεῖς κόρας .

Μενέλαος

οἶδʼ ἃς ἔλεξας , ὀνομάσαι δʼ οὐ βούλομαι .

Ὀρέστης

σεμναὶ γάρ · εὐπαίδευτα δʼ ἀπετρέπου λέγειν .

410

Μενέλαος

αὗταί σε βακχεύουσι συγγενῆ φόνον ;

Ὀρέστης

οἴμοι διωγμῶν , οἷς ἐλαύνομαι τάλας .

Μενέλαος

οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους .

Ὀρέστης

ἀλλʼ ἔστιν ἡμῖν ἀναφορὰ τῆς συμφορᾶς .

Μενέλαος

μὴ θάνατον εἴπῃς · τοῦτο μὲν γὰρ οὐ σοφόν .

415

Ὀρέστης

Φοῖβος , κελεύσας μητρὸς ἐκπρᾶξαι φόνον .

Μενέλαος

ἀμαθέστερός γʼ ὢν τοῦ καλοῦ καὶ τῆς δίκης .

Ὀρέστης

δουλεύομεν θεοῖς , ὅ τι ποτʼ εἰσὶν οἱ θεοί .

Μενέλαος

κᾆτʼ οὐκ ἀμύνει Λοξίας τοῖς σοῖς κακοῖς ;

Ὀρέστης

μέλλει · τὸ θεῖον δʼ ἐστὶ τοιοῦτον φύσει .

420

Μενέλαος

πόσον χρόνον δὲ μητρὸς οἴχονται πνοαί ;

Ὀρέστης

ἕκτον τόδʼ ἦμαρ · ἔτι πυρὰ θερμὴ τάφου .

Μενέλαος

ὡς ταχὺ μετῆλθόν σʼ αἷμα μητέρος θεαί .

Ὀρέστης

οὐ σοφός , ἀληθὴς δʼ ἐς φίλους ἔφυν φίλος .

Μενέλαος

πατρὸς δὲ δή τι σʼ ὠφελεῖ τιμωρία ;

425

Ὀρέστης

οὔπω · τὸ μέλλον δʼ ἴσον ἀπραξίᾳ λέγω .

Μενέλαος

τὰ πρὸς πόλιν δὲ πῶς ἔχεις δράσας τάδε ;

Ὀρέστης

μισούμεθʼ οὕτως ὥστε μὴ προσεννέπειν .

Μενέλαος

οὐδʼ ἥγνισαι σὸν αἷμα κατὰ νόμον χεροῖν ;

Ὀρέστης

ἐκκλῄομαι γὰρ δωμάτων ὅποι μόλω .

430

Μενέλαος

τίνες πολιτῶν ἐξαμιλλῶνταί σε γῆς ;

Ὀρέστης

Οἴαξ , τὸ Τροίας μῖσος ἀναφέρων πατρί .

Μενέλαος

συνῆκα · Παλαμήδους σε τιμωρεῖ φόνου .

Ὀρέστης

οὗ γʼ οὐ μετῆν μοι · διὰ τριῶν δʼ ἀπόλλυμαι .

Μενέλαος

τίς δʼ ἄλλος ; ἦ που τῶν ἀπʼ Αἰγίσθου φίλων ;

435

Ὀρέστης

οὗτοί μʼ ὑβρίζουσʼ , ὧν πόλις τὰ νῦν κλύει .

Μενέλαος

Ἀγαμέμνονος δὲ σκῆπτρʼ ἐᾷ σʼ ἔχειν πόλις ;

Ὀρέστης

πῶς , οἵτινες ζῆν οὐκ ἐῶσʼ ἡμᾶς ἔτι ;

Μενέλαος

τί δρῶντες ὅ τι καὶ σαφὲς ἔχεις εἰπεῖν ἐμοί ;

Ὀρέστης

ψῆφος καθʼ ἡμῶν οἴσεται τῇδʼ ἡμέρᾳ .

440

Μενέλαος

φεύγειν πόλιν τήνδʼ ; ἢ θανεῖν ἢ μὴ θανεῖν ;

Ὀρέστης

θανεῖν ὑπʼ ἀστῶν λευσίμῳ πετρώματι .

Μενέλαος

κᾆτʼ οὐχὶ φεύγεις γῆς ὑπερβαλὼν ὅρους ;

Ὀρέστης

κύκλῳ γὰρ εἱλισσόμεθα παγχάλκοις ὅπλοις .

Μενέλαος

ἰδίᾳ πρὸς ἐχθρῶν ἢ πρὸς Ἀργείας χερός ;

445

Ὀρέστης

πάντων πρὸς ἀστῶν , ὡς θάνω · βραχὺς λόγος .

Μενέλαος

ὦ μέλεος , ἥκεις συμφορᾶς ἐς τοὔσχατον .

Ὀρέστης

ἐς σὲ ἐλπὶς ἡμὴ καταφυγὰς ἔχει κακῶν .

ἀλλʼ ἀθλίως πράσσουσιν εὐτυχὴς μολὼν

μετάδος φίλοισι σοῖσι σῆς εὐπραξίας ,

450

καὶ μὴ μόνος τὸ χρηστὸν ἀπολαβὼν ἔχε ,

ἀλλʼ ἀντιλάζου καὶ πόνων ἐν τῷ μέρει ,

χάριτας πατρῴας ἐκτίνων ἐς οὕς σε δεῖ .

ὄνομα γάρ , ἔργον δʼ οὐκ ἔχουσιν οἱ φίλοι

οἱ μὴ ʼπὶ ταῖσι συμφοραῖς ὄντες φίλοι .

455

Χορός

καὶ μὴν γέροντι δεῦρʼ ἁμιλλᾶται ποδὶ

ὁ Σπαρτιάτης Τυνδάρεως , μελάμπεπλος

κουρᾷ τε θυγατρὸς πενθίμῳ κεκαρμένος .

Ὀρέστης

ἀπωλόμην , Μενέλαε · Τυνδάρεως ὅδε

στείχει πρὸς ἡμᾶς , οὗ μάλιστʼ αἰδώς μʼ ἔχει

460

ἐς ὄμματʼ ἐλθεῖν τοῖσιν ἐξειργασμένοις .

καὶ γάρ μʼ ἔθρεψε σμικρὸν ὄντα , πολλὰ δὲ

φιλήματʼ ἐξέπλησε , τὸν Ἀγαμέμνονος

παῖδʼ ἀγκάλαισι περιφέρων , Λήδα θʼ ἅμα ,

τιμῶντέ μʼ οὐδὲν ἧσσον ἢ Διοσκόρω ·

465

οἷς , ὦ τάλαινα καρδία ψυχή τʼ ἐμή ,

ἀπέδωκʼ ἀμοιβὰς οὐ καλάς . τίνα σκότον

λάβω προσώπῳ ; ποῖον ἐπίπροσθεν νέφος

θῶμαι , γέροντος ὀμμάτων φεύγων κόρας ;

Τυνδάρεως

ποῦ ποῦ θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ἴδω πόσιν ,

470

Μενέλαον ; ἐπὶ γὰρ τῷ Κλυταιμήστρας τάφῳ

χοὰς χεόμενος ἔκλυον ὡς ἐς Ναυπλίαν

ἥκοι σὺν ἀλόχῳ πολυετὴς σεσῳσμένος .

ἄγετέ με · πρὸς γὰρ δεξιὰν αὐτοῦ θέλω

στὰς ἀσπάσασθαι , χρόνιος εἰσιδὼν φίλον .

475

Μενέλαος

ὦ πρέσβυ , χαῖρε , Ζηνὸς ὁμόλεκτρον κάρα .

Τυνδάρεως

ὦ χαῖρε καὶ σύ , Μενέλεως , κήδευμʼ ἐμόν .

ἔα · τὸ μέλλον ὡς κακὸν τὸ μὴ εἰδέναι .

ὁ μητροφόντης ὅδε πρὸ δωμάτων δράκων

στίλβει νοσώδεις ἀστραπάς , στύγημʼ ἐμόν .

480

Μενέλαε , προσφθέγγῃ νιν , ἀνόσιον κάρα ;

Μενέλαος

τί γάρ ; φίλου μοι πατρός ἐστιν ἔκγονος .

Τυνδάρεως

κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε , τοιοῦτος γεγώς ;

Μενέλαος

πέφυκεν · εἰ δὲ δυστυχεῖ , τιμητέος .

Τυνδάρεως

βεβαρβάρωσαι , χρόνιος ὢν ἐν βαρβάροις .

485

Μενέλαος

Ἑλληνικόν τοι τὸν ὁμόθεν τιμᾶν ἀεί .

Τυνδάρεως

καὶ τῶν νόμων γε μὴ πρότερον εἶναι θέλειν .

Μενέλαος

πᾶν τοὐξ ἀνάγκης δοῦλόν ἐστʼ ἐν τοῖς σοφοῖς .

Τυνδάρεως

κέκτησό νυν σὺ τοῦτʼ , ἐγὼ δʼ οὐ κτήσομαι .

Μενέλαος

ὀργὴ γὰρ ἅμα σου καὶ τὸ γῆρας οὐ σοφόν .

490

Τυνδάρεως

πρὸς τόνδʼ ἀγὼν τίς ἀσοφίας ἥκει πέρι ;

εἰ τὰ καλὰ πᾶσι φανερὰ καὶ τὰ μὴ καλά ,

τούτου τίς ἀνδρῶν ἐγένετʼ ἀσυνετώτερος ,

ὅστις τὸ μὲν δίκαιον οὐκ ἐσκέψατο

οὐδʼ ἦλθεν ἐπὶ τὸν κοινὸν Ἑλλήνων νόμον ;

495

ἐπεὶ γὰρ ἐξέπνευσεν Ἀγαμέμνων βίον

πληγεὶς θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ὑπὲρ κάρα ,

αἴσχιστον ἔργον — οὐ γὰρ αἰνέσω ποτέ —

χρῆν αὐτὸν ἐπιθεῖναι μὲν αἵματος δίκην ,

500

ὁσίαν διώκοντʼ , ἐκβαλεῖν τε δωμάτων

μητέρα · τὸ σῶφρόν τʼ ἔλαβεν ἀντὶ συμφορᾶς

καὶ τοῦ νόμου τʼ ἂν εἴχετʼ εὐσεβής τʼ ἂν ἦν .

νῦν δʼ ἐς τὸν αὐτὸν δαίμονʼ ἦλθε μητέρι .

κακὴν γὰρ αὐτὴν ἐνδίκως ἡγούμενος ,

505

αὐτὸς κακίων μητέρʼ ἐγένετο κτανών .

ἐρήσομαι δέ , Μενέλεως , τοσόνδε σε ·

εἰ τόνδʼ ἀποκτείνειεν ὁμόλεκτρος γυνή ,

χὡ τοῦδε παῖς αὖ μητέρʼ ἀνταποκτενεῖ ,

κἄπειθʼ ὁ κείνου γενόμενος φόνῳ φόνον

510

λύσει , πέρας δὴ ποῖ κακῶν προβήσεται ;

καλῶς ἔθεντο ταῦτα πατέρες οἱ πάλαι ·

ἐς ὀμμάτων μὲν ὄψιν οὐκ εἴων περᾶν

οὐδʼ εἰς ἀπάντημʼ , ὅστις αἷμʼ ἔχων κυροῖ ,

φυγαῖσι δʼ ὁσιοῦν , ἀνταποκτείνειν δὲ μή .

515

αἰεὶ γὰρ εἷς ἔμελλʼ ἐνέξεσθαι φόνῳ ,

τὸ λοίσθιον μίασμα λαμβάνων χεροῖν .

ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν γυναῖκας ἀνοσίους ,

πρώτην δὲ θυγατέρʼ , ἣ πόσιν κατέκτανεν ·

Ἑλένην τε , τὴν σὴν ἄλοχον , οὔποτʼ αἰνέσω

520

οὐδʼ ἂν προσείποιμʼ · οὐδὲ σὲ ζηλῶ , κακῆς

γυναικὸς ἐλθόνθʼ οὕνεκʼ ἐς Τροίας πέδον .

ἀμυνῶ δʼ , ὅσονπερ δυνατός εἰμι , τῷ νόμῳ ,

τὸ θηριῶδες τοῦτο καὶ μιαιφόνον

παύων , ὃ καὶ γῆν καὶ πόλεις ὄλλυσʼ ἀεί .

525

ἐπεὶ τίνʼ εἶχες , ὦ τάλας , ψυχὴν τότε ,

ὅτʼ ἐξέβαλλε μαστὸν ἱκετεύουσά σε

μήτηρ ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἰδὼν τἀκεῖ κακά ,

δακρύοις γέροντʼ ὀφθαλμὸν ἐκτήκω τάλας .

ἓν δʼ οὖν λόγοισι τοῖς ἐμοῖς ὁμορροθεῖ ·

530

μισῇ γε πρὸς θεῶν καὶ τίνεις μητρὸς δίκας ,

μανίαις ἀλαίνων καὶ φόβοις . τί μαρτύρων

ἄλλων ἀκούειν δεῖ μʼ , ἅ γʼ εἰσορᾶν πάρα ;

ὡς οὖν ἂν εἰδῇς , Μενέλεως , τοῖσιν θεοῖς

μὴ πρᾶσσʼ ἐναντίʼ , ὠφελεῖν τοῦτον θέλων ,

535

ἔα δʼ ὑπʼ ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις ,

ἢ μὴ ʼπίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός .

θυγάτηρ δʼ ἐμὴ θανοῦσʼ ἔπραξεν ἔνδικα ·

ἀλλʼ οὐχὶ πρὸς τοῦτʼ εἰκὸς ἦν αὐτὴν θανεῖν .

ἐγὼ δὲ τἄλλα μακάριος πέφυκʼ ἀνήρ ,

540

πλὴν ἐς θυγατέρας · τοῦτο δʼ οὐκ εὐδαιμονῶ .

Χορός

ζηλωτὸς ὅστις εὐτύχησεν ἐς τέκνα

καὶ μὴ ʼπισήμους συμφορὰς ἐκτήσατο .

Ὀρέστης

ὦ γέρον , ἐγώ τοι πρὸς σὲ δειμαίνω λέγειν ,

ὅπου σὲ μέλλω σήν τε λυπήσειν φρένα .

545

ἐγᾦδʼ , ἀνόσιός εἰμι μητέρα κτανών ,

ὅσιος δέ γʼ ἕτερον ὄνομα , τιμωρῶν πατρί .

ἀπελθέτω δὴ τοῖς λόγοισιν ἐκποδὼν

τὸ γῆρας ἡμῖν τὸ σόν , ὅ μʼ ἐκπλήσσει λόγου ,

καὶ καθʼ ὁδὸν εἶμι · νῦν δὲ σὴν ταρβῶ τρίχα .

550

τί χρῆν με δρᾶσαι ; δύο γὰρ ἀντίθες δυοῖν ·

πατὴρ μὲν ἐφύτευσέν με , σὴ δʼ ἔτικτε παῖς ,

τὸ σπέρμʼ ἄρουρα παραλαβοῦσʼ ἄλλου πάρα ·

ἄνευ δὲ πατρὸς τέκνον οὐκ εἴη ποτʼ ἄν .

ἐλογισάμην οὖν τῷ γένους ἀρχηγέτῃ

555

μᾶλλόν με φῦναι τῆς ὑποστάσης τροφάς .

ἡ σὴ δὲ θυγάτηρ — μητέρʼ αἰδοῦμαι λέγειν —

ἰδίοισιν ὑμεναίοισι κοὐχὶ σώφροσιν

ἐς ἀνδρὸς ᾔει λέκτρʼ · ἐμαυτόν , ἢν λέγω

κακῶς ἐκείνην , ἐξερῶ · λέξω δʼ ὅμως .

560

Αἴγισθος ἦν ὁ κρυπτὸς ἐν δόμοις πόσις .

τοῦτον κατέκτεινʼ , ἐπὶ δʼ ἔθυσα μητέρα ,

ἀνόσια μὲν δρῶν , ἀλλὰ τιμωρῶν πατρί .

ἐφʼ οἷς δʼ ἀπειλεῖς ὡς πετρωθῆναί με χρή ,

ἄκουσον ὡς ἅπασαν Ἑλλάδʼ ὠφελῶ .

565

εἰ γὰρ γυναῖκες ἐς τόδʼ ἥξουσιν θράσους ,

ἄνδρας φονεύειν , καταφυγὰς ποιούμεναι

ἐς τέκνα , μαστοῖς τὸν ἔλεον θηρώμεναι ,

παρʼ οὐδὲν αὐταῖς ἦν ἂν ὀλλύναι πόσεις

ἐπίκλημʼ ἐχούσαις ὅ τι τύχοι . δράσας δʼ ἐγὼ

570

δείνʼ , ὡς σὺ κομπεῖς , τόνδʼ ἔπαυσα τὸν νόμον .

μισῶν δὲ μητέρʼ ἐνδίκως ἀπώλεσα ,

ἥτις μεθʼ ὅπλων ἄνδρʼ ἀπόντʼ ἐκ δωμάτων

πάσης ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάτην

προύδωκε κοὐκ ἔσῳσʼ ἀκήρατον λέχος ·

575

ἐπεὶ δʼ ἁμαρτοῦσʼ ᾔσθετʼ , οὐχ αὑτῇ δίκην

ἐπέθηκεν , ἀλλʼ , ὡς μὴ δίκην δοίη πόσει ,

ἐζημίωσε πατέρα κἀπέκτεινʼ ἐμόν .

πρὸς θεῶν — ἐν οὐ καλῷ μὲν ἐμνήσθην θεῶν ,

φόνον δικάζων · εἰ δὲ δὴ τὰ μητέρος

580

σιγῶν ἐπῄνουν , τί μʼ ἂν ἔδρασʼ ὁ κατθανών ;

οὐκ ἄν με μισῶν ἀνεχόρευʼ Ἐρινύσιν ;

ἢ μητρὶ μὲν πάρεισι σύμμαχοι θεαί ,

τῷ δʼ οὐ πάρεισι , μᾶλλον ἠδικημένῳ ;

σύ τοι φυτεύσας θυγατέρʼ , ὦ γέρον , κακὴν

585

ἀπώλεσάς με · διὰ τὸ γὰρ κείνης θράσος

πατρὸς στερηθεὶς ἐγενόμην μητροκτόνος .

ὁρᾷς , Ὀδυσσέως ἄλοχον οὐ κατέκτανε

Τηλέμαχος · οὐ γὰρ ἐπεγάμει πόσει πόσιν ,

μένει δʼ ἐν οἴκοις ὑγιὲς εὐνατήριον .

590

ὁρᾷς δʼ Ἀπόλλωνʼ , ὃς μεσομφάλους ἕδρας

ναίων βροτοῖσι στόμα νέμει σαφέστατον ,

ᾧ πειθόμεσθα πάνθʼ ὅσʼ ἂν κεῖνος λέγῃ ·

τούτῳ πιθόμενος τὴν τεκοῦσαν ἔκτανον .

ἐκεῖνον ἡγεῖσθʼ ἀνόσιον καὶ κτείνετε ·

595

ἐκεῖνος ἥμαρτʼ , οὐκ ἐγώ . τί χρῆν με δρᾶν ;

ἢ οὐκ ἀξιόχρεως ὁ θεὸς ἀναφέροντί μοι

μίασμα λῦσαι ; ποῖ τις οὖν ἔτʼ ἂν φύγοι ,

εἰ μὴ ὁ κελεύσας ῥύσεταί με μὴ θανεῖν ;

ἀλλʼ ὡς μὲν οὐκ εὖ μὴ λέγʼ εἴργασται τάδε ,

600

ἡμῖν δὲ τοῖς δράσασιν οὐκ εὐδαιμόνως .

γάμοι δʼ ὅσοις μὲν εὖ καθεστᾶσιν βροτῶν ,

μακάριος αἰών · οἷς δὲ μὴ πίπτουσιν εὖ ,

τά τʼ ἔνδον εἰσὶ τά τε θύραζε δυστυχεῖς .

Χορός

αἰεὶ γυναῖκες ἐμποδὼν ταῖς συμφοραῖς

605

ἔφυσαν ἀνδρῶν πρὸς τὸ δυστυχέστερον .

Τυνδάρεως

ἐπεὶ θρασύνῃ κοὐχ ὑποστέλλῃ λόγῳ ,

οὕτω δʼ ἀμείβῃ μʼ ὥστε μʼ ἀλγῆσαι φρένα ,

μᾶλλόν μʼ ἀνάξεις ἐπὶ σὸν ἐξελθεῖν φόνον ·

καλὸν πάρεργον δʼ αὐτὸ θήσομαι πόνων

610

ὧν εἵνεκʼ ἦλθον θυγατρὶ κοσμήσων τάφον .

μολὼν γὰρ εἰς ἔκκλητον Ἀργείων ὄχλον

ἑκοῦσαν οὐχ ἑκοῦσαν ἐπισείσω πόλιν

σοὶ σῇ τʼ ἀδελφῇ , λεύσιμον δοῦναι δίκην .

μᾶλλον δʼ ἐκείνη σοῦ θανεῖν ἐστʼ ἀξία ,

615

ἣ τῇ τεκούσῃ σʼ ἠγρίωσʼ , ἐς οὖς ἀεὶ

πέμπουσα μύθους ἐπὶ τὸ δυσμενέστερον ,

ὀνείρατʼ ἀγγέλλουσα τὰ Ἀγαμέμνονος ,

καὶ τοῦθʼ — ὃ μισήσειαν — Αἰγίσθου λέχος —

οἱ νέρτεροι θεοί · καὶ γὰρ ἐνθάδʼ ἦν πικρόν ·

620

ἕως ὑφῆψε δῶμʼ ἀνηφαίστῳ πυρί .

Μενέλαε , σοὶ δὲ τάδε λέγω δράσω τε πρός ·

εἰ τοὐμὸν ἔχθος ἐναριθμῇ κῆδός τʼ ἐμόν ,

μὴ τῷδʼ ἀμύνειν φόνον ἐναντίον θεοῖς ·

ἔα δʼ ὑπʼ ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις ,

625

ἢ μὴ ʼπίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός .

τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι , μηδὲ δυσσεβεῖς

ἕλῃ , παρώσας εὐσεβεστέρους φίλους ·

ἡμᾶς δʼ ἀπʼ οἴκων ἄγετε τῶνδε , πρόσπολοι .

Ὀρέστης

στεῖχʼ , ὡς ἀθορύβως οὑπιὼν ἡμῖν λόγος

630

πρὸς τόνδʼ ἵκηται , γῆρας ἀποφυγὼν τὸ σόν .

Μενέλαε , ποῖ σὸν πόδʼ ἐπὶ συννοίᾳ κυκλεῖς ,

διπλῆς μερίμνης διπτύχους ἰὼν ὁδούς ;

Μενέλαος

ἔασον · ἐν ἐμαυτῷ τι συννοούμενος

ὅποι τράπωμαι τῆς τύχης ἀμηχανῶ .

635

Ὀρέστης

μή νυν πέραινε τὴν δόκησιν , ἀλλʼ ἐμοὺς

λόγους ἀκούσας πρόσθε , βουλεύου τότε .

Μενέλαος

λέγʼ · εὖ γὰρ εἶπας · ἔστι δʼ οὗ σιγὴ λόγου

κρείσσων γένοιτʼ ἄν . ἔστι δʼ οὗ σιγῆς λόγος .

Ὀρέστης

λέγοιμʼ ἂν ἤδη . τὰ μακρὰ τῶν σμικρῶν λόγων

640

ἐπίπροσθέν ἐστι καὶ σαφῆ μᾶλλον κλύειν .

ἐμοὶ σὺ τῶν σῶν , Μενέλεως , μηδὲν δίδου ,

ἃ δʼ ἔλαβες ἀπόδος πατρὸς ἐμοῦ λαβὼν πάρα .

— οὐ χρήματʼ εἶπον · χρήματʼ , ἢν ψυχὴν ἐμὴν

σῴσῃς , ἅπερ μοι φίλτατʼ ἐστὶ τῶν ἐμῶν . —

645

ἀδικῶ · λαβεῖν χρή μʼ ἀντὶ τοῦδε τοῦ κακοῦ

ἄδικόν τι παρὰ σοῦ · καὶ γὰρ Ἀγαμέμνων πατὴρ

ἀδίκως ἀθροίσας Ἑλλάδʼ ἦλθʼ ὑπʼ Ἴλιον ,

οὐκ ἐξαμαρτὼν αὐτός , ἀλλʼ ἁμαρτίαν

τῆς σῆς γυναικὸς ἀδικίαν τʼ ἰώμενος .

650

ἓν μὲν τόδʼ ἡμῖν ἀνθʼ ἑνὸς δοῦναί σε χρή .

ἀπέδοτο δʼ , ὡς χρὴ τοῖς φίλοισι τοὺς φίλους ,

τὸ σῶμʼ ἀληθῶς , σοὶ παρʼ ἀσπίδʼ ἐκπονῶν ,

ὅπως σὺ τὴν σὴν ἀπολάβοις ξυνάορον .

ἀπότεισον οὖν μοι ταὐτὸ τοῦτʼ ἐκεῖ λαβών ,

655

μίαν πονήσας ἡμέραν , ἡμῶν ὕπερ

σωτήριος στάς , μὴ δέκʼ ἐκπλήσας ἔτη .

ἃ δʼ Αὐλὶς ἔλαβε σφάγιʼ ἐμῆς ὁμοσπόρου ,

ἐῶ σʼ ἔχειν ταῦθʼ · Ἑρμιόνην μὴ κτεῖνε σύ .

δεῖ γὰρ σʼ ἐμοῦ πράσσοντος ὡς πράσσω τὰ νῦν

660

πλέον φέρεσθαι , κἀμὲ συγγνώμην ἔχειν .

ψυχὴν δʼ ἐμὴν δὸς τῷ ταλαιπώρῳ πατρὶ

κἀμῆς ἀδελφῆς , παρθένου μακρὸν χρόνον ·

θανὼν γὰρ οἶκον ὀρφανὸν λείψω πατρός .

ἐρεῖς · ἀδύνατον . αὐτὸ τοῦτο · τοὺς φίλους

665

ἐν τοῖς κακοῖς χρὴ τοῖς φίλοισιν ὠφελεῖν ·

ὅταν δʼ ὁ δαίμων εὖ διδῷ , τί δεῖ φίλων ;

ἀρκεῖ γὰρ αὐτὸς ὁ θεὸς ὠφελεῖν θέλων .

φιλεῖν δάμαρτα πᾶσιν Ἕλλησιν δοκεῖς ·

κοὐχ ὑποτρέχων σε τοῦτο θωπείᾳ λέγω ·

670

ταύτης ἱκνοῦμαί σʼ — ὦ μέλεος ἐμῶν κακῶν ,

ἐς οἷον ἥκω . τί δέ ; ταλαιπωρεῖν με δεῖ ·

ὑπὲρ γὰρ οἴκου παντὸς ἱκετεύω τάδε .

ὦ πατρὸς ὅμαιμε θεῖε , τὸν κατὰ χθονὸς

θανόντʼ ἀκούειν τάδε δόκει , ποτωμένην

675

ψυχὴν ὑπὲρ σοῦ , καὶ λέγειν ἃ ἐγὼ λέγω ,

ταὔτʼ ἔς τε δάκρυα καὶ γόους καὶ συμφοράς .

εἴρηκα κἀπῄτηκα τὴν σωτηρίαν ,

θηρῶν ὃ πάντες κοὐκ ἐγὼ ζητῶ μόνος .

Χορός

κἀγώ σʼ ἱκνοῦμαι καὶ γυνή περ οὖσʼ ὅμως

680

τοῖς δεομένοισιν ὠφελεῖν · οἷός τε δʼ εἶ .

Μενέλαος

Ὀρέστʼ , ἐγώ τοι σὸν καταιδοῦμαι κάρα

καὶ ξυμπονῆσαι σοῖς κακοῖσι βούλομαι ·

καὶ χρὴ γὰρ οὕτω τῶν ὁμαιμόνων κακὰ

ξυνεκκομίζειν , δύναμιν ἢν διδῷ θεός ,

685

θνῄσκοντα καὶ κτείνοντα τοὺς ἐναντίους ·

τὸ δʼ αὖ δύνασθαι πρὸς θεῶν χρῄζω τυχεῖν .

ἥκω γὰρ ἀνδρῶν συμμάχων κενὸν δόρυ

ἔχων , πόνοισι μυρίοις ἀλώμενος ,

σμικρᾷ σὺν ἀλκῇ τῶν λελειμμένων φίλων .

690

μάχῃ μὲν οὖν ἂν οὐχ ὑπερβαλοίμεθα

Πελασγὸν Ἄργος · εἰ δὲ μαλθακοῖς λόγοις

δυναίμεθʼ , ἐνταῦθʼ ἐλπίδος προσήκομεν .

σμικροῖσι μὲν γὰρ μεγάλα πῶς ἕλοι τις ἄν ;

πόνοισιν ; ἀμαθὲς καὶ τὸ βούλεσθαι τάδε .

695

ὅταν γὰρ ἡβᾷ δῆμος εἰς ὀργὴν πεσών ,

ὅμοιον ὥστε πῦρ κατασβέσαι λάβρον ·

εἰ δʼ ἡσύχως τις αὑτὸν ἐντείνοντι μὲν

χαλῶν ὑπείκοι καιρὸν εὐλαβούμενος ,

ἴσως ἂν ἐκπνεύσειεν · ἢν δʼ ἀνῇ πνοάς ,

700

τύχοις ἂν αὐτοῦ ῥᾳδίως ὅσον θέλεις .

ἔνεστι δʼ οἶκτος , ἔνι δὲ καὶ θυμὸς μέγας ,

καραδοκοῦντι κτῆμα τιμιώτατον .

ἐλθὼν δὲ Τυνδάρεών τέ σοι πειράσομαι

πόλιν τε πεῖσαι τῷ λίαν χρῆσθαι καλῶς .

705

καὶ ναῦς γὰρ ἐνταθεῖσα πρὸς βίαν ποδὶ

ἔβαψεν , ἔστη δʼ αὖθις , ἢν χαλᾷ πόδα .

μισεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὰς ἄγαν προθυμίας ,

μισοῦσι δʼ ἀστοί · δεῖ δέ μʼ — οὐκ ἄλλως λέγω —

σῴζειν σε σοφίᾳ , μὴ βίᾳ τῶν κρεισσόνων .

710

ἀλκῇ δέ σʼ οὐκ ἄν , ᾗ σὺ δοξάζεις ἴσως ,

σῴσαιμʼ ἄν · οὐ γὰρ ῥᾴδιον λόγχῃ μιᾷ

στῆσαι τροπαῖα τῶν κακῶν ἅ σοι πάρα .

οὐ γάρ ποτʼ Ἄργους γαῖαν ἐς τὸ μαλθακὸν

προσηγόμεσθα · νῦν δʼ ἀναγκαίως ἔχει .

715

δούλοισιν εἶναι τοῖς σοφοῖσι τῆς τύχης

Ὀρέστης

ὦ πλὴν γυναικὸς οὕνεκα στρατηλατεῖν

τἄλλʼ οὐδέν , ὦ κάκιστε τιμωρεῖν φίλοις ,

φεύγεις ἀποστραφείς με , τὰ δʼ Ἀγαμέμνονος

720

φροῦδʼ ; ἄφιλος ἦσθʼ ἄρʼ , ὦ πάτερ , πράσσων κακῶς .

οἴμοι , προδέδομαι , κοὐκέτʼ εἰσὶν ἐλπίδες ,

ὅποι τραπόμενος θάνατον Ἀργείων φύγω ·

οὗτος γὰρ ἦν μοι καταφυγὴ σωτηρίας .

ἀλλʼ εἰσορῶ γὰρ τόνδε φίλτατον βροτῶν

725

Πυλάδην δρόμῳ στείχοντα Φωκέων ἄπο ,

ἡδεῖαν ὄψιν · πιστὸς ἐν κακοῖς ἀνὴρ

κρείσσων γαλήνης ναυτίλοισιν εἰσορᾶν .

Πυλάδης

θᾶσσον ᾗ με χρῆν προβαίνων ἱκόμην διʼ ἄστεως ,

σύλλογον πόλεως ἀκούσας , τὸν δʼ ἰδὼν αὐτὸς σαφῶς ,

730

ἐπὶ σὲ σύγγονόν τε τὴν σήν , ὡς κτενοῦντας αὐτίκα .

τί τάδε ; πῶς ἔχεις ; τί πράσσεις , φίλταθʼ ἡλίκων ἐμοὶ

καὶ φίλων καὶ συγγενείας ; πάντα γὰρ τάδʼ εἶ σύ μοι .

Ὀρέστης

οἰχόμεσθʼ , ὡς ἐν βραχεῖ σοι τἀμὰ δηλώσω κακά .

Πυλάδης

συγκατασκάπτοις ἂν ἡμᾶς · κοινὰ γὰρ τὰ τῶν φίλων .

735

Ὀρέστης

Μενέλεως κάκιστος ἐς ἐμὲ καὶ κασιγνήτην ἐμήν .

Πυλάδης

εἰκότως , κακῆς γυναικὸς ἄνδρα γίγνεσθαι κακόν .

Ὀρέστης

ὥσπερ οὐκ ἐλθὼν ἔμοιγε ταὐτὸν ἀπέδωκεν μολών .

Πυλάδης

ἦ γάρ ἐστιν ὡς ἀληθῶς τήνδʼ ἀφιγμένος χθόνα ;

Ὀρέστης

χρόνιος · ἀλλʼ ὅμως τάχιστα κακὸς ἐφωράθη φίλοις .

740

Πυλάδης

καὶ δάμαρτα τὴν κακίστην ναυστολῶν ἐλήλυθεν ;

Ὀρέστης

οὐκ ἐκεῖνος , ἀλλʼ ἐκείνη κεῖνον ἐνθάδʼ ἤγαγεν .

Πυλάδης

ποῦ ʼστιν ἣ πλείστους Ἀχαιῶν ὤλεσεν γυνὴ μία ;

Ὀρέστης

ἐν δόμοις ἐμοῖσιν , εἰ δὴ τούσδʼ ἐμοὺς καλεῖν χρεών .

Πυλάδης

σὺ δὲ τίνας λόγους ἔλεξας σοῦ κασιγνήτῳ πατρός ;

745

Ὀρέστης

μή μʼ ἰδεῖν θανόνθʼ ὑπʼ ἀστῶν καὶ κασιγνήτην ἐμήν .

Πυλάδης

πρὸς θεῶν , τί πρὸς τάδʼ εἶπε ; τόδε γὰρ εἰδέναι θέλω .

Ὀρέστης

εὐλαβεῖθʼ , ὃ τοῖς φίλοισι δρῶσιν οἱ κακοὶ φίλοι .

Πυλάδης

σκῆψιν ἐς ποίαν προβαίνων ; τοῦτο πάντʼ ἔχω μαθών .

Ὀρέστης

οὗτος ἦλθʼ , ὁ τὰς ἀρίστας θυγατέρας σπείρας πατήρ .

750

Πυλάδης

Τυνδάρεων λέγεις · ἴσως σοι θυγατέρος θυμούμενος ;

Ὀρέστης

αἰσθάνῃ . τὸ τοῦδε κῆδος μᾶλλον εἵλετʼ ἢ πατρός .

Πυλάδης

κοὐκ ἐτόλμησεν πόνων σῶν ἀντιλάζυσθαι παρών ;

Ὀρέστης

οὐ γὰρ αἰχμητὴς πέφυκεν , ἐν γυναιξὶ δʼ ἄλκιμος .

Πυλάδης

ἐν κακοῖς ἄρʼ εἶ μεγίστοις · καί σʼ ἀναγκαῖον θανεῖν ;

755

Ὀρέστης

ψῆφον ἀμφʼ ἡμῶν πολίτας ἐπὶ φόνῳ θέσθαι χρεών .

Πυλάδης

ἣ κρινεῖ τί χρῆμα ; λέξον · διὰ φόβου γὰρ ἔρχομαι .

Ὀρέστης

ἢ θανεῖν ἢ ζῆν · ὁ μῦθος οὐ μακρὸς μακρῶν πέρι .

Πυλάδης

φεῦγέ νυν λιπὼν μέλαθρα σὺν κασιγνήτῃ σέθεν .

Ὀρέστης

οὐχ ὁρᾷς ; φυλασσόμεσθα φρουρίοισι πανταχῇ .

760

Πυλάδης

εἶδον ἄστεως ἀγυιὰς τεύχεσιν πεφραγμένας .

Ὀρέστης

ὡσπερεὶ πόλις πρὸς ἐχθρῶν σῶμα πυργηρούμεθα .

Πυλάδης

κἀμὲ νῦν ἐροῦ τί πάσχω · καὶ γὰρ αὐτὸς οἴχομαι .

Ὀρέστης

πρὸς τίνος ; τοῦτʼ ἂν προσείη τοῖς ἐμοῖς κακοῖς κακόν .

Πυλάδης

Στρόφιος ἤλασέν μʼ ἀπʼ οἴκων φυγάδα θυμωθεὶς πατήρ .

765

Ὀρέστης

ἴδιον ἢ κοινὸν πολίταις ἐπιφέρων ἔγκλημά τι ;

Πυλάδης

ὅτι συνηράμην φόνον σοι μητρός , ἀνόσιον λέγων .

Ὀρέστης

ὦ τάλας , ἔοικε καὶ σὲ τἀμὰ λυπήσειν κακά .

Πυλάδης

οὐχὶ Μενέλεω τρόποισι χρώμεθʼ · οἰστέον τάδε .

Ὀρέστης

οὐ φοβῇ μή σʼ Ἄργος ὥσπερ κἄμʼ ἀποκτεῖναι θέλῃ ;

770

Πυλάδης

οὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε , Φωκέων δὲ γῇ .

Ὀρέστης

δεινὸν οἱ πολλοί , κακούργους ὅταν ἔχωσι προστάτας .

Πυλάδης

ἀλλʼ ὅταν χρηστοὺς λάβωσι , χρηστὰ βουλεύουσʼ ἀεί .

Ὀρέστης

εἶἑν . ἐς κοινὸν λέγειν χρή .

Πυλάδης

τίνος ἀναγκαίου πέρι ;

Ὀρέστης

εἰ λέγοιμʼ ἀστοῖσιν ἐλθὼν —

775

Πυλάδης

ὡς ἔδρασας ἔνδικα ;

Ὀρέστης

πατρὶ τιμωρῶν ἐμαυτοῦ ;

Πυλάδης

μὴ λάβωσί σʼ ἄσμενοι .

Ὀρέστης

ἀλλʼ ὑποπτήξας σιωπῇ κατθάνω ;

Πυλάδης

δειλὸν τόδε .

Ὀρέστης

πῶς ἂν οὖν δρῴην ;

Πυλάδης

ἔχεις τινʼ , ἢν μένῃς , σωτηρίαν ;

Ὀρέστης

οὐκ ἔχω .

Πυλάδης

μολόντι δʼ ἐλπίς ἐστι σωθῆναι κακῶν ;

Ὀρέστης

εἰ τύχοι , γένοιτʼ ἄν .

780

Πυλάδης

οὐκοῦν τοῦτο κρεῖσσον ἢ μένειν .

Ὀρέστης

ἀλλὰ δῆτʼ ἔλθω .

Πυλάδης

θανὼν γοῦν ὧδε κάλλιον θανῇ .

Ὀρέστης

εὖ λέγεις · φεύγω τὸ δειλὸν τῇδε .

Πυλάδης

μᾶλλον ἢ μένων .

Ὀρέστης

καὶ τὸ πρᾶγμά γʼ ἔνδικόν μοι .

Πυλάδης

τῷ Δοκεῖν εὔχου μόνον .

Ὀρέστης

καί τις ἄν γέ μʼ οἰκτίσειε

Πυλάδης

μέγα γὰρ ἡ εὐγένειά σου .

Ὀρέστης

θάνατον ἀσχάλλων πατρῷον .

785

Πυλάδης

πάντα ταῦτʼ ἐν ὄμμασιν .

Ὀρέστης

ἰτέον , ὡς ἄνανδρον ἀκλεῶς κατθανεῖν .

Πυλάδης

αἰνῶ τάδε .

Ὀρέστης

ἦ λέγωμεν οὖν ἀδελφῇ ταῦτʼ ἐμῇ ;

Πυλάδης

μὴ πρὸς θεῶν .

Ὀρέστης

δάκρυα γοῦν γένοιτʼ ἄν .

Πυλάδης

οὐκοῦν οὗτος οἰωνὸς μέγας .

Ὀρέστης

δηλαδὴ σιγᾶν ἄμεινον .

Πυλάδης

τῷ χρόνῳ δὲ κερδανεῖς .

Ὀρέστης

κεῖνό μοι μόνον πρόσαντες .

790

Πυλάδης

τί τόδε καινὸν αὖ λέγεις ;

Ὀρέστης

μὴ θεαί μʼ οἴστρῳ κατάσχωσι .

Πυλάδης

ἀλλὰ κηδεύσω σʼ ἐγώ .

Ὀρέστης

δυσχερὲς ψαύειν νοσοῦντος ἀνδρός .

Πυλάδης

οὐκ ἔμοιγε σοῦ .

Ὀρέστης

εὐλαβοῦ λύσσης μετασχεῖν τῆς ἐμῆς .

Πυλάδης

τόδʼ οὖν ἴτω .

Ὀρέστης

οὐκ ἄρʼ ὀκνήσεις ;

Πυλάδης

ὄκνος γὰρ τοῖς φίλοις κακὸν μέγα .

Ὀρέστης

ἕρπε νυν οἴαξ ποδός μοι .

795

Πυλάδης

φίλα γʼ ἔχων κηδεύματα .

Ὀρέστης

καί με πρὸς τύμβον πόρευσον πατρός .

Πυλάδης

ὡς τί δὴ τόδε ;

Ὀρέστης

ὥς νιν ἱκετεύσω με σῶσαι .

Πυλάδης

τό γε δίκαιον ὧδʼ ἔχει .

Ὀρέστης

μητέρος δὲ μηδʼ ἴδοιμι μνῆμα .

Πυλάδης

πολεμία γὰρ ἦν .

ἀλλʼ ἔπειγʼ , ὡς μή σε πρόσθε ψῆφος Ἀργείων ἕλῃ ,

περιβαλὼν πλευροῖς ἐμοῖσι πλευρὰ νωχελῆ νόσῳ ·

800

ὡς ἐγὼ διʼ ἄστεώς σε , σμικρὰ φροντίζων ὄχλου ,

οὐδὲν αἰσχυνθεὶς ὀχήσω . ποῦ γὰρ ὢν δείξω φίλος ,

εἴ σε μὴ ʼν δειναῖσιν ὄντα συμφοραῖς ἐπαρκέσω ;

Ὀρέστης

τοῦτʼ ἐκεῖνο , κτᾶσθʼ ἑταίρους , μὴ τὸ συγγενὲς μόνον ·

ὡς ἀνὴρ ὅστις τρόποισι συντακῇ , θυραῖος ὢν

805

μυρίων κρείσσων ὁμαίμων ἀνδρὶ κεκτῆσθαι φίλος .