Aeschylus Agamemnon

Herbert Weir Smyth

Tragedy

Epic

Heatmap options Heatmap by line/paragraph

Heat options Heat by tragedy vs. epic (default) or speech vs. narrative (toggle on)

Table of Contents:

← Previous Next →

str. 1

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ .

Ὦπολλον Ὦπολλον .

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου ;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν .
1075

ant. 1

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ .

Ὦπολλον Ὦπολλον .

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν .

str. 2

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ , ἀπόλλων ἐμός .

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον .

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν .

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί .

ant. 2

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ , ἀπόλλων ἐμός .

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με ; πρὸς ποίαν στέγην ;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν · εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς ,

ἐγὼ λέγω σοι · καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη .

str. 3

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν , πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα ,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον .

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι , ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον .

ant. 3

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι ·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς ,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας .

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν · προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν .

str. 4

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι , τί ποτε μήδεται ;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν , δυσίατον ; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ .

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων .
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων · πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ .

ant. 4

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα , τόδε γὰρ τελεῖς ,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα —πῶς φράσω τέλος ;

τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται · προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα .

Χορός

οὔπω ξυνῆκα · νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ .

str. 5

Κασάνδρα

ἒ ἔ , παπαῖ παπαῖ , τί τόδε φαίνεται ;

ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου ;
1115

ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος , ἡ ξυναιτία

φόνου . στάσις δʼ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου .

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν ; οὔ με φαιδρύνει λόγος .
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών , ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς ·

ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει .

ant. 5

Κασάνδρα

ἆ ἆ , ἰδοὺ ἰδού · ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον · ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει · πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει .

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω .

Χορός

οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι , κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε .

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται ; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν μαθεῖν .
1135

str. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι ·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν .

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες ;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην . τί γάρ ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος , ἀμ-
1140

φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον , οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς , φεῦ , ταλαίναις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον .
1145

ant. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος ·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί .

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις
1150

ματαίους δύας ,

τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις ;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας ;
1155

str. 7

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων .

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν .

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ

ἠνυτόμαν τροφαῖς ·

νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους
1160

ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα .

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω ;

νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι .

πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας ,
1165

θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν .

ant. 7

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν .

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων · ἄκος δʼ

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν .

ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ .

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω .

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα .

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ .

Agamemnon. Aeschylus. Herbert Weir Smyth. New York. 1926.

Tufts University provided support for entering this text.

This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.