Κασάνδρα
καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων
ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην·
λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180
πνέων ἐσᾴξειν, ὥστε κύματος δίκην
κλύζειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ
μεῖζον· φρενώσω δʼ οὐκέτʼ ἐξ αἰνιγμάτων.
καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν
ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185
τὴν γὰρ στέγην τήνδʼ οὔποτʼ ἐκλείπει χορὸς
ξύμφθογγος οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει.
καὶ μὴν πεπωκώς γʼ, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,
βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,
δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190
ὑμνοῦσι δʼ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι
πρώταρχον ἄτην· ἐν μέρει δʼ ἀπέπτυσαν
εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.
ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς;
ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195
ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μʼ εἰδέναι
λόγῳ παλαιὰς τῶνδʼ ἁμαρτίας δόμων.
καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων
ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην·
λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180
πνέων ἐσᾴξειν, ὥστε κύματος δίκην
κλύζειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ
μεῖζον· φρενώσω δʼ οὐκέτʼ ἐξ αἰνιγμάτων.
καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν
ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185
τὴν γὰρ στέγην τήνδʼ οὔποτʼ ἐκλείπει χορὸς
ξύμφθογγος οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει.
καὶ μὴν πεπωκώς γʼ, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,
βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,
δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190
ὑμνοῦσι δʼ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι
πρώταρχον ἄτην· ἐν μέρει δʼ ἀπέπτυσαν
εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.
ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς;
ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195
ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μʼ εἰδέναι
λόγῳ παλαιὰς τῶνδʼ ἁμαρτίας δόμων.
Χορός
καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν,
παιώνιον γένοιτο; θαυμάζω δέ σου,
πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200
κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.
καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν,
παιώνιον γένοιτο; θαυμάζω δέ σου,
πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200
κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.
Κασάνδρα
μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.
μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.
Χορός
μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;
μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;
Κασάνδρα
προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.
προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.
Χορός
ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205
ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205
Κασάνδρα
ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.
ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.
Χορός
ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;
ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;
Κασάνδρα
ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.
ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.
Χορός
ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;
ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;
Κασάνδρα
ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.
1210
ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.
1210
Χορός
πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;
πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;
Κασάνδρα
ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.
ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.
Χορός
ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.
ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.
Κασάνδρα
ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.
ὑπʼ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215
στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις
δυσφροιμίοις.
ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους
νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;
παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,
χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220
σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος,
πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.
ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ
λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον
οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225
ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·
νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης
οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς
λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην
Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.
1230
τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς
ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος
τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ
οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,
θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη
1235
φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο
ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,
δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.
καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;
τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν
1240
ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.
ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.
ὑπʼ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215
στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις
δυσφροιμίοις.
ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους
νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;
παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,
χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220
σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος,
πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.
ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ
λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον
οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225
ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·
νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης
οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς
λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην
Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.
1230
τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς
ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος
τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ
οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,
θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη
1235
φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο
ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,
δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.
καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;
τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν
1240
ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.
Χορός
τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν
ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει
κλύοντʼ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.
τὰ δʼ ἄλλʼ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245
τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν
ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει
κλύοντʼ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.
τὰ δʼ ἄλλʼ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245
Κασάνδρα
Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον.
Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον.
Χορός
εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.
εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.
Κασάνδρα
ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ.
ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ.
Χορός
οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.
οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.
Κασάνδρα
σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει.
1250
σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει.
1250
Χορός
τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται;
τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται;
Κασάνδρα
ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν
ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν
Χορός
τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν.
τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν.
Κασάνδρα
καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν.
καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν.
Χορός
καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως.
1255
καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως.
1255
Κασάνδρα
παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι.
ὀτοτοῖ, Λύκειʼ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.
αὕτη δίπους λέαινα συγκοιμωμένη
λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,
κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον
1260
τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ
ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον
ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι φόνον.
τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε,
καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265
σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.
ἴτʼ ἐς φθόρον· πεσόντα γʼ ὧδʼ ἀμείβομαι.
ἄλλην τινʼ ἄτης ἀντʼ ἐμοῦ πλουτίζετε.
ἰδοὺ δʼ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ
χρηστηρίαν ἐσθῆτʼ, ἐποπτεύσας δέ με
1270
κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα
φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—
καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια
πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—
καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275
ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.
βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον μένει,
θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι.
οὐ μὴν ἄτιμοί γʼ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.
ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280
μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός·
φυγὰς δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος
κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις·
ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,
ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός.
1285
τί δῆτʼ ἐγὼ κάτοικτος ὧδʼ ἀναστένω;
ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν
πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν
οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,
ἰοῦσα πράξω· τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290
Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω·
ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,
ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων
ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.
παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι.
ὀτοτοῖ, Λύκειʼ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.
αὕτη δίπους λέαινα συγκοιμωμένη
λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,
κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον
1260
τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ
ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον
ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι φόνον.
τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε,
καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265
σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.
ἴτʼ ἐς φθόρον· πεσόντα γʼ ὧδʼ ἀμείβομαι.
ἄλλην τινʼ ἄτης ἀντʼ ἐμοῦ πλουτίζετε.
ἰδοὺ δʼ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ
χρηστηρίαν ἐσθῆτʼ, ἐποπτεύσας δέ με
1270
κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα
φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—
καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια
πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—
καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275
ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.
βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον μένει,
θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι.
οὐ μὴν ἄτιμοί γʼ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.
ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280
μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός·
φυγὰς δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος
κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις·
ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,
ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός.
1285
τί δῆτʼ ἐγὼ κάτοικτος ὧδʼ ἀναστένω;
ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν
πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν
οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,
ἰοῦσα πράξω· τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290
Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω·
ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,
ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων
ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.
Χορός
ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ
1295
γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως
μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου
βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;
ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ
1295
γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως
μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου
βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;
Κασάνδρα
οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.
οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.
Χορός
ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται,
1300
ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται,
1300
Κασάνδρα
ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
Χορός
ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.
ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.
Κασάνδρα
οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.
οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.
Χορός
ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.
ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.
Κασάνδρα
ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305
ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305
Χορός
τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;
τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;
Κασάνδρα
φεῦ φεῦ.
φεῦ φεῦ.
Χορός
τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.
τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.
Κασάνδρα
φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,
φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,
Χορός
καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310
καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310
Κασάνδρα
ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,
ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,
Χορός
οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.
οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.
Κασάνδρα
ἀλλʼ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσʼ ἐμὴν
Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.
ἰὼ ξένοι,
1315
οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ
ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,
ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,
ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.
ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.
1320
ἀλλʼ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσʼ ἐμὴν
Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.
ἰὼ ξένοι,
1315
οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ
ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,
ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,
ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.
ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.
1320
Χορός
ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.
ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.
Κασάνδρα
ἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλω
ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαι
πρὸς ὕστατον φῶς
τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις
ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,
1325
δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.
ἰὼ βρότεια πράγματʼ· εὐτυχοῦντα μὲν
σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχῇ,
βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.
καὶ ταῦτʼ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.
1330
ἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλω
ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαι
πρὸς ὕστατον φῶς
τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις
ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,
1325
δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.
ἰὼ βρότεια πράγματʼ· εὐτυχοῦντα μὲν
σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχῇ,
βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.
καὶ ταῦτʼ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.
1330
Χορός
τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ
πᾶσι βροτοῖσιν· δακτυλοδείκτων δʼ
οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,
μηκέτʼ ἐσέλθῃς, τάδε φωνῶν.
καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335
μάκαρες Πριάμου·
θεοτίμητος δʼ οἴκαδʼ ἱκάνει.
νῦν δʼ εἰ προτέρων αἷμʼ ἀποτείσῃ
καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων
ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,
1340
τίς ἂν
ἐξ εύξαιτο βροτῶν ἀσινεῖ
δαίμονι φῦναι τάδʼ ἀκούων;
τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ
πᾶσι βροτοῖσιν· δακτυλοδείκτων δʼ
οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,
μηκέτʼ ἐσέλθῃς, τάδε φωνῶν.
καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335
μάκαρες Πριάμου·
θεοτίμητος δʼ οἴκαδʼ ἱκάνει.
νῦν δʼ εἰ προτέρων αἷμʼ ἀποτείσῃ
καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων
ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,
1340
τίς ἂν
ἐξ εύξαιτο βροτῶν ἀσινεῖ
δαίμονι φῦναι τάδʼ ἀκούων;
Ἀγαμέμνων
ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.
ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.
Χορός
σῖγα· τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;
σῖγα· τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;
Ἀγαμέμνων
ὤμοι μάλʼ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
ὤμοι μάλʼ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
Χορός
τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγμασιν.
ἀλλὰ κοινωσώμεθʼ ἤν πως ἀσφαλῆ βουλεύματα.
τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγμασιν.
ἀλλὰ κοινωσώμεθʼ ἤν πως ἀσφαλῆ βουλεύματα.
Χορός
—ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,
πρὸς δῶμα δεῦρʼ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—
—ἐμοὶ δʼ ὅπως τάχιστά γʼ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350
καὶ πρᾶγμʼ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.——κἀγὼ
τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν
ψηφίζομαί τι δρᾶν· τὸ μὴ μέλλειν δʼ ἀκμή.—
—ὁρᾶν πάρεστι· φροιμιάζονται γὰρ ὡς
τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.——χρονίζομεν
1355
γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς κλέος
πέδοι πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—
—οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.
τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.——κἀγὼ
τοιοῦτός εἰμʼ, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360
λόγοισι τὸν θανόντʼ ἀνιστάναι πάλιν.——ἦ
καὶ βίον τείνοντες ὧδʼ ὑπείξομεν
δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδʼ ἡγουμένοις;—
—ἀλλʼ οὐκ ἀνεκτόν,ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ·
πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.——ἦ
1365
γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων
μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;——σάφʼ
εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι πέρι·
τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφʼ εἰδέναι δίχα.——ταύτην
ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370
τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθʼ ὅπως.
—ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,
πρὸς δῶμα δεῦρʼ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—
—ἐμοὶ δʼ ὅπως τάχιστά γʼ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350
καὶ πρᾶγμʼ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.——κἀγὼ
τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν
ψηφίζομαί τι δρᾶν· τὸ μὴ μέλλειν δʼ ἀκμή.—
—ὁρᾶν πάρεστι· φροιμιάζονται γὰρ ὡς
τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.——χρονίζομεν
1355
γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς κλέος
πέδοι πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—
—οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.
τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.——κἀγὼ
τοιοῦτός εἰμʼ, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360
λόγοισι τὸν θανόντʼ ἀνιστάναι πάλιν.——ἦ
καὶ βίον τείνοντες ὧδʼ ὑπείξομεν
δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδʼ ἡγουμένοις;—
—ἀλλʼ οὐκ ἀνεκτόν,ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ·
πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.——ἦ
1365
γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων
μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;——σάφʼ
εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι πέρι·
τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφʼ εἰδέναι δίχα.——ταύτην
ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370
τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθʼ ὅπως.
Κλυταιμήστρα
πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων
τἀναντίʼ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.
πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις
δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατʼ ἂν
1375
φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;
ἐμοὶ δʼ ἀγὼν ὅδʼ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι
νείκης παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν·
ἕστηκα δʼ ἔνθʼ ἔπαισʼ ἐπʼ ἐξειργασμένοις.
οὕτω δʼ ἔπραξα, καὶ τάδʼ οὐκ ἀρνήσομαι·
1380
ὡς μήτε φεύγειν μήτʼ ἀμύνεσθαι μόρον,
ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,
περιστιχίζω, πλοῦτον εἵματος κακόν.
παίω δέ νιν δίς· κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν
μεθῆκεν αὑτοῦ κῶλα· καὶ πεπτωκότι
1385
τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς
Διὸς νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.
οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών·
κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν
βάλλει μʼ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390
χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ
γάνει σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.
ὡς ὧδʼ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
χαίροιτʼ ἄν, εἰ χαίροιτʼ, ἐγὼ δʼ ἐπεύχομαι.
εἰ δʼ ἦν πρεπόντων ὥστʼ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395
τῷδʼ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.
τοσῶνδε κρατῆρʼ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε
πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.
πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων
τἀναντίʼ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.
πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις
δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατʼ ἂν
1375
φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;
ἐμοὶ δʼ ἀγὼν ὅδʼ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι
νείκης παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν·
ἕστηκα δʼ ἔνθʼ ἔπαισʼ ἐπʼ ἐξειργασμένοις.
οὕτω δʼ ἔπραξα, καὶ τάδʼ οὐκ ἀρνήσομαι·
1380
ὡς μήτε φεύγειν μήτʼ ἀμύνεσθαι μόρον,
ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,
περιστιχίζω, πλοῦτον εἵματος κακόν.
παίω δέ νιν δίς· κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν
μεθῆκεν αὑτοῦ κῶλα· καὶ πεπτωκότι
1385
τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς
Διὸς νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.
οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών·
κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν
βάλλει μʼ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390
χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ
γάνει σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.
ὡς ὧδʼ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
χαίροιτʼ ἄν, εἰ χαίροιτʼ, ἐγὼ δʼ ἐπεύχομαι.
εἰ δʼ ἦν πρεπόντων ὥστʼ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395
τῷδʼ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.
τοσῶνδε κρατῆρʼ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε
πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.
Χορός
θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,
ἥτις τοιόνδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400
θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,
ἥτις τοιόνδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400
Κλυταιμήστρα
πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος·
ἐγὼ δʼ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας
λέγω· σὺ δʼ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις
ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς
πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405
ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδʼ ὧδʼ ἔχει.
πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος·
ἐγὼ δʼ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας
λέγω· σὺ δʼ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις
ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς
πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405
ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδʼ ὧδʼ ἔχει.
Agamemnon. Aeschylus. Herbert Weir Smyth. New York. 1926.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.