Homer, The Odyssey, 12

αὐτὰρ ἐπεὶ ποταμοῖο λίπεν ῥόον Ὠκεανοῖο

νηῦς , ἀπὸ δʼ ἵκετο κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο

νῆσόν τʼ Αἰαίην , ὅθι τʼ Ἠοῦς ἠριγενείης

οἰκία καὶ χοροί εἰσι καὶ ἀντολαὶ Ἠελίοιο ,

νῆα μὲν ἔνθʼ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν ,

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βῆμεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης ·

ἔνθα δʼ ἀποβρίξαντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν .

ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ,

δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν ἐς δώματα Κίρκης

οἰσέμεναι νεκρόν , Ἐλπήνορα τεθνηῶτα .

φιτροὺς δʼ αἶψα ταμόντες , ὅθʼ ἀκροτάτη πρόεχʼ ἀκτή ,

θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες .

αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τʼ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ ,

τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες

πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν .

ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν · οὐδʼ ἄρα Κίρκην

ἐξ Ἀίδεω ἐλθόντες ἐλήθομεν , ἀλλὰ μάλʼ ὦκα

ἦλθʼ ἐντυναμένη · ἅμα δʼ ἀμφίπολοι φέρον αὐτῇ

σῖτον καὶ κρέα πολλὰ καὶ αἴθοπα οἶνον ἐρυθρόν .

ἡ δʼ ἐν μέσσῳ στᾶσα μετηύδα δῖα θεάων ·

σχέτλιοι , οἳ ζώοντες ὑπήλθετε δῶμʼ Ἀίδαο ,

δισθανέες , ὅτε τʼ ἄλλοι ἅπαξ θνῄσκουσʼ ἄνθρωποι .

ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον

αὖθι πανημέριοι · ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφι

πλεύσεσθʼ · αὐτὰρ ἐγὼ δείξω ὁδὸν ἠδὲ ἕκαστα

σημανέω , ἵνα μή τι κακορραφίῃ ἀλεγεινῇ

ἢ ἁλὸς ἢ ἐπὶ γῆς ἀλγήσετε πῆμα παθόντες .

ὣς ἔφαθʼ , ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ .

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα

ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ ·

ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν ,

οἱ μὲν κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός ,

ἡ δʼ ἐμὲ χειρὸς ἑλοῦσα φίλων ἀπονόσφιν ἑταίρων

εἷσέ τε καὶ προσέλεκτο καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα ·

αὐτὰρ ἐγὼ τῇ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα .

καὶ τότε δή μʼ ἐπέεσσι προσηύδα πότνια Κίρκη ·

ταῦτα μὲν οὕτω πάντα πεπείρανται , σὺ δʼ ἄκουσον ,

ὥς τοι ἐγὼν ἐρέω , μνήσει δέ σε καὶ θεὸς αὐτός .

Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι , αἵ ῥά τε πάντας

ἀνθρώπους θέλγουσιν , ὅτις σφεας εἰσαφίκηται .

ὅς τις ἀιδρείῃ πελάσῃ καὶ φθόγγον ἀκούσῃ

Σειρήνων , τῷ δʼ οὔ τι γυνὴ καὶ νήπια τέκνα

οἴκαδε νοστήσαντι παρίσταται οὐδὲ γάνυνται ,

ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ

ἥμεναι ἐν λειμῶνι , πολὺς δʼ ἀμφʼ ὀστεόφιν θὶς

ἀνδρῶν πυθομένων , περὶ δὲ ῥινοὶ μινύθουσι .

ἀλλὰ παρεξελάαν , ἐπὶ δʼ οὔατʼ ἀλεῖψαι ἑταίρων

κηρὸν δεψήσας μελιηδέα , μή τις ἀκούσῃ

τῶν ἄλλων · ἀτὰρ αὐτὸς ἀκουέμεν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα ,

δησάντων σʼ ἐν νηὶ θοῇ χεῖράς τε πόδας τε

ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ , ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω ,

ὄφρα κε τερπόμενος ὄπʼ ἀκούσῃς Σειρήνοιιν .

εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς ,

οἱ δέ σʼ ἔτι πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι διδέντων .

αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τάς γε παρὲξ ἐλάσωσιν ἑταῖροι ,

ἔνθα τοι οὐκέτʼ ἔπειτα διηνεκέως ἀγορεύσω ,

ὁπποτέρη δή τοι ὁδὸς ἔσσεται , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς

θυμῷ βουλεύειν · ἐρέω δέ τοι ἀμφοτέρωθεν .

ἔνθεν μὲν γὰρ πέτραι ἐπηρεφέες , προτὶ δʼ αὐτὰς

κῦμα μέγα ῥοχθεῖ κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης ·

Πλαγκτὰς δή τοι τάς γε θεοὶ μάκαρες καλέουσι .

τῇ μέν τʼ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι

τρήρωνες , ταί τʼ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσιν ,

ἀλλά τε καὶ τῶν αἰὲν ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη ·

ἀλλʼ ἄλλην ἐνίησι πατὴρ ἐναρίθμιον εἶναι .

τῇ δʼ οὔ πώ τις νηῦς φύγεν ἀνδρῶν , ἥ τις ἵκηται ,

ἀλλά θʼ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν

κύμαθʼ ἁλὸς φορέουσι πυρός τʼ ὀλοοῖο θύελλαι .

οἴη δὴ κείνη γε παρέπλω ποντοπόρος νηῦς ,

Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα , παρʼ Αἰήταο πλέουσα .

καὶ νύ κε τὴν ἔνθʼ ὦκα βάλεν μεγάλας ποτὶ πέτρας ,

ἀλλʼ Ἥρη παρέπεμψεν , ἐπεὶ φίλος ἦεν Ἰήσων .

οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει

ὀξείῃ κορυφῇ , νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε

κυανέη · τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἐρωεῖ , οὐδέ ποτʼ αἴθρη

κείνου ἔχει κορυφὴν οὔτʼ ἐν θέρει οὔτʼ ἐν ὀπώρῃ .

οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ οὐδʼ ἐπιβαίη ,

οὐδʼ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν ·

πέτρη γὰρ λίς ἐστι , περιξεστῇ ἐικυῖα .

μέσσῳ δʼ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπέος ἠεροειδές ,

πρὸς ζόφον εἰς Ἔρεβος τετραμμένον , ᾗ περ ἂν ὑμεῖς

νῆα παρὰ γλαφυρὴν ἰθύνετε , φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ .

οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ

τόξῳ ὀιστεύσας κοῖλον σπέος εἰσαφίκοιτο .

ἔνθα δʼ ἐνὶ Σκύλλη ναίει δεινὸν λελακυῖα .

τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς

γίγνεται , αὐτὴ δʼ αὖτε πέλωρ κακόν · οὐδέ κέ τίς μιν

γηθήσειεν ἰδών , οὐδʼ εἰ θεὸς ἀντιάσειεν .

τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι ,

ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες , ἐν δὲ ἑκάστῃ

σμερδαλέη κεφαλή , ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες

πυκνοὶ καὶ θαμέες , πλεῖοι μέλανος θανάτοιο .

μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν ,

ἔξω δʼ ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου ,

αὐτοῦ δʼ ἰχθυάᾳ , σκόπελον περιμαιμώωσα ,

δελφῖνάς τε κύνας τε , καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἕλῃσι

κῆτος , ἃ μυρία βόσκει ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη .

τῇ δʼ οὔ πώ ποτε ναῦται ἀκήριοι εὐχετόωνται

παρφυγέειν σὺν νηί · φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ

φῶτʼ ἐξαρπάξασα νεὸς κυανοπρῴροιο .

100

τὸν δʼ ἕτερον σκόπελον χθαμαλώτερον ὄψει , Ὀδυσσεῦ .

πλησίον ἀλλήλων · καί κεν διοϊστεύσειας .

τῷ δʼ ἐν ἐρινεὸς ἔστι μέγας , φύλλοισι τεθηλώς ·

τῷ δʼ ὑπὸ δῖα Χάρυβδις ἀναρροιβδεῖ μέλαν ὕδωρ .

τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι , τρὶς δʼ ἀναροιβδεῖ

105

δεινόν · μὴ σύ γε κεῖθι τύχοις , ὅτε ῥοιβδήσειεν ·

οὐ γάρ κεν ῥύσαιτό σʼ ὑπὲκ κακοῦ οὐδʼ ἐνοσίχθων .

ἀλλὰ μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὦκα

νῆα παρὲξ ἐλάαν , ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν

ἓξ ἑτάρους ἐν νηὶ ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας .

110

ὣς ἔφατʼ , αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον ·

εἰ δʼ ἄγε δή μοι τοῦτο , θεά , νημερτὲς ἐνίσπες ,

εἴ πως τὴν ὀλοὴν μὲν ὑπεκπροφύγοιμι Χάρυβδιν ,

τὴν δέ κʼ ἀμυναίμην , ὅτε μοι σίνοιτό γʼ ἑταίρους .

ὣς ἐφάμην , ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων ·

115

σχέτλιε , καὶ δὴ αὖ τοι πολεμήια ἔργα μέμηλε

καὶ πόνος · οὐδὲ θεοῖσιν ὑπείξεαι ἀθανάτοισιν ;

ἡ δέ τοι οὐ θνητή , ἀλλʼ ἀθάνατον κακόν ἐστι ,

δεινόν τʼ ἀργαλέον τε καὶ ἄγριον οὐδὲ μαχητόν ·

οὐδέ τις ἔστʼ ἀλκή · φυγέειν κάρτιστον ἀπʼ αὐτῆς .

120

ἢν γὰρ δηθύνῃσθα κορυσσόμενος παρὰ πέτρῃ ,

δείδω , μή σʼ ἐξαῦτις ἐφορμηθεῖσα κίχῃσι

τόσσῃσιν κεφαλῇσι , τόσους δʼ ἐκ φῶτας ἕληται .

ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν , βωστρεῖν δὲ Κράταιιν ,

μητέρα τῆς Σκύλλης , ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν ·

125

ἥ μιν ἔπειτʼ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι .

Θρινακίην δʼ ἐς νῆσον ἀφίξεαι · ἔνθα δὲ πολλαὶ

βόσκοντʼ Ἠελίοιο βόες καὶ ἴφια μῆλα ,

ἑπτὰ βοῶν ἀγέλαι , τόσα δʼ οἰῶν πώεα καλά ,

πεντήκοντα δʼ ἕκαστα . γόνος δʼ οὐ γίγνεται αὐτῶν ,

130

οὐδέ ποτε φθινύθουσι . θεαὶ δʼ ἐπιποιμένες εἰσίν ,

νύμφαι ἐυπλόκαμοι , Φαέθουσά τε Λαμπετίη τε ,

ἃς τέκεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι δῖα Νέαιρα .

τὰς μὲν ἄρα θρέψασα τεκοῦσά τε πότνια μήτηρ

Θρινακίην ἐς νῆσον ἀπῴκισε τηλόθι ναίειν ,

135

μῆλα φυλασσέμεναι πατρώια καὶ ἕλικας βοῦς .

τὰς εἰ μέν κʼ ἀσινέας ἐάᾳς νόστου τε μέδηαι ,

ἦ τʼ ἂν ἔτʼ εἰς Ἰθάκην κακά περ πάσχοντες ἵκοισθε ·

εἰ δέ κε σίνηαι , τότε τοι τεκμαίρομʼ ὄλεθρον ,

νηί τε καὶ ἑτάροις · αὐτὸς δʼ εἴ πέρ κεν ἀλύξῃς ,

140

ὀψὲ κακῶς νεῖαι , ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους .

ὣς ἔφατʼ , αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς .

ἡ μὲν ἔπειτʼ ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχε δῖα θεάων ·

αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν ὤτρυνον ἑταίρους

αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι ·

145

οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον .

ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς .

ἡμῖν δʼ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο

ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον , ἐσθλὸν ἑταῖρον ,

Κίρκη ἐυπλόκαμος , δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα .

150

αὐτίκα δʼ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα

ἥμεθα · τὴν δʼ ἄνεμός τε κυβερνήτης τʼ ἴθυνε .

δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ ·

ὦ φίλοι , οὐ γὰρ χρὴ ἕνα ἴδμεναι οὐδὲ δύʼ οἴους

θέσφαθʼ ἅ μοι Κίρκη μυθήσατο , δῖα θεάων ·

155

ἀλλʼ ἐρέω μὲν ἐγών , ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν

ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγοιμεν .

Σειρήνων μὲν πρῶτον ἀνώγει θεσπεσιάων

φθόγγον ἀλεύασθαι καὶ λειμῶνʼ ἀνθεμόεντα .

οἶον ἔμʼ ἠνώγει ὄπʼ ἀκουέμεν · ἀλλά με δεσμῷ

160

δήσατʼ ἐν ἀργαλέῳ , ὄφρʼ ἔμπεδον αὐτόθι μίμνω ,

ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ , ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω .

εἰ δέ κε λίσσωμαι ὑμέας λῦσαί τε κελεύω ,

ὑμεῖς δὲ πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι πιέζειν .

ἦ τοι ἐγὼ τὰ ἕκαστα λέγων ἑτάροισι πίφαυσκον ·

165

τόφρα δὲ καρπαλίμως ἐξίκετο νηῦς ἐυεργὴς

νῆσον Σειρήνοιιν · ἔπειγε γὰρ οὖρος ἀπήμων .

αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη

ἔπλετο νηνεμίη , κοίμησε δὲ κύματα δαίμων .

ἀνστάντες δʼ ἕταροι νεὸς ἱστία μηρύσαντο

170

καὶ τὰ μὲν ἐν νηὶ γλαφυρῇ θέσαν , οἱ δʼ ἐπʼ ἐρετμὰ

ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν .

αὐτὰρ ἐγὼ κηροῖο μέγαν τροχὸν ὀξέι χαλκῷ

τυτθὰ διατμήξας χερσὶ στιβαρῇσι πίεζον ·

αἶψα δʼ ἰαίνετο κηρός , ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἲς

175

Ἠελίου τʼ αὐγὴ Ὑπεριονίδαο ἄνακτος ·

ἑξείης δʼ ἑτάροισιν ἐπʼ οὔατα πᾶσιν ἄλειψα .

οἱ δʼ ἐν νηί μʼ ἔδησαν ὁμοῦ χεῖράς τε πόδας τε

ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ , ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνῆπτον ·

αὐτοὶ δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς .

180

ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆμεν ὅσον τε γέγωνε βοήσας ,

ῥίμφα διώκοντες , τὰς δʼ οὐ λάθεν ὠκύαλος νηῦς

ἐγγύθεν ὀρνυμένη , λιγυρὴν δʼ ἔντυνον ἀοιδήν ·

δεῦρʼ ἄγʼ ἰών , πολύαινʼ Ὀδυσεῦ , μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ,

νῆα κατάστησον , ἵνα νωιτέρην ὄπ ἀκούσῃς .

185

οὐ γάρ πώ τις τῇδε παρήλασε νηὶ μελαίνῃ ,

πρίν γʼ ἡμέων μελίγηρυν ἀπὸ στομάτων ὄπʼ ἀκοῦσαι ,

ἀλλʼ ὅ γε τερψάμενος νεῖται καὶ πλείονα εἰδώς .

ἴδμεν γάρ τοι πάνθʼ ὅσʼ ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ

Ἀργεῖοι Τρῶές τε θεῶν ἰότητι μόγησαν ,

190

ἴδμεν δʼ , ὅσσα γένηται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ .

ὣς φάσαν ἱεῖσαι ὄπα κάλλιμον · αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ

ἤθελʼ ἀκουέμεναι , λῦσαί τʼ ἐκέλευον ἑταίρους

ὀφρύσι νευστάζων · οἱ δὲ προπεσόντες ἔρεσσον .

αὐτίκα δʼ ἀνστάντες Περιμήδης Εὐρύλοχός τε

195

πλείοσί μʼ ἐν δεσμοῖσι δέον μᾶλλόν τε πίεζον .

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τάς γε παρήλασαν , οὐδʼ ἔτʼ ἔπειτα

φθογγῆς Σειρήνων ἠκούομεν οὐδέ τʼ ἀοιδῆς ,

αἶψʼ ἀπὸ κηρὸν ἕλοντο ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι ,

ὅν σφιν ἐπʼ ὠσὶν ἄλειψʼ , ἐμέ τʼ ἐκ δεσμῶν ἀνέλυσαν .

200

ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν , αὐτίκʼ ἔπειτα

καπνὸν καὶ μέγα κῦμα ἴδον καὶ δοῦπον ἄκουσα .

τῶν δʼ ἄρα δεισάντων ἐκ χειρῶν ἔπτατʼ ἐρετμά ,

βόμβησαν δʼ ἄρα πάντα κατὰ ῥόον · ἔσχετο δʼ αὐτοῦ

νηῦς , ἐπεὶ οὐκέτʼ ἐρετμὰ προήκεα χερσὶν ἔπειγον .

205

αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους

μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον ·

ὦ φίλοι , οὐ γάρ πώ τι κακῶν ἀδαήμονές εἰμεν ·

οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἕπει κακόν , ἢ ὅτε Κύκλωψ

εἴλει ἐνὶ σπῆι γλαφυρῷ κρατερῆφι βίηφιν ·

210

ἀλλὰ καὶ ἔνθεν ἐμῇ ἀρετῇ , βουλῇ τε νόῳ τε ,

ἐκφύγομεν , καί που τῶνδε μνήσεσθαι ὀίω .

νῦν δʼ ἄγεθʼ , ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω , πειθώμεθα πάντες .

ὑμεῖς μὲν κώπῃσιν ἁλὸς ῥηγμῖνα βαθεῖαν

τύπτετε κληίδεσσιν ἐφήμενοι , αἴ κέ ποθι Ζεὺς

215

δώῃ τόνδε γʼ ὄλεθρον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι ·

σοὶ δέ , κυβερνῆθʼ , ὧδʼ ἐπιτέλλομαι · ἀλλʼ ἐνὶ θυμῷ

βάλλευ , ἐπεὶ νηὸς γλαφυρῆς οἰήια νωμᾷς .

τούτου μὲν καπνοῦ καὶ κύματος ἐκτὸς ἔεργε

νῆα , σὺ δὲ σκοπέλου ἐπιμαίεο , μή σε λάθῃσι

220

κεῖσʼ ἐξορμήσασα καὶ ἐς κακὸν ἄμμε βάλῃσθα .

ὣς ἐφάμην , οἱ δʼ ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο .

Σκύλλην δʼ οὐκέτʼ ἐμυθεόμην , ἄπρηκτον ἀνίην ,

μή πώς μοι δείσαντες ἀπολλήξειαν ἑταῖροι

εἰρεσίης , ἐντὸς δὲ πυκάζοιεν σφέας αὐτούς .

225

καὶ τότε δὴ Κίρκης μὲν ἐφημοσύνης ἀλεγεινῆς

λανθανόμην , ἐπεὶ οὔ τί μʼ ἀνώγει θωρήσσεσθαι ·

αὐτὰρ ἐγὼ καταδὺς κλυτὰ τεύχεα καὶ δύο δοῦρε

μάκρʼ ἐν χερσὶν ἑλὼν εἰς ἴκρια νηὸς ἔβαινον

πρῴρης · ἔνθεν γάρ μιν ἐδέγμην πρῶτα φανεῖσθαι

230

Σκύλλην πετραίην , ἥ μοι φέρε πῆμʼ ἑτάροισιν .

οὐδέ πῃ ἀθρῆσαι δυνάμην , ἔκαμον δέ μοι ὄσσε

πάντῃ παπταίνοντι πρὸς ἠεροειδέα πέτρην .

ἡμεῖς μὲν στεινωπὸν ἀνεπλέομεν γοόωντες ·

ἔνθεν μὲν Σκύλλη , ἑτέρωθι δὲ δῖα Χάρυβδις

235

δεινὸν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ .

ἦ τοι ὅτʼ ἐξεμέσειε , λέβης ὣς ἐν πυρὶ πολλῷ

πᾶσʼ ἀναμορμύρεσκε κυκωμένη , ὑψόσε δʼ ἄχνη

ἄκροισι σκοπέλοισιν ἐπʼ ἀμφοτέροισιν ἔπιπτεν ·

ἀλλʼ ὅτʼ ἀναβρόξειε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ ,

240

πᾶσʼ ἔντοσθε φάνεσκε κυκωμένη , ἀμφὶ δὲ πέτρη

δεινὸν ἐβεβρύχει , ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε

ψάμμῳ κυανέη · τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει .

ἡμεῖς μὲν πρὸς τὴν ἴδομεν δείσαντες ὄλεθρον ·

τόφρα δέ μοι Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑταίρους

245

ἓξ ἕλεθʼ , οἳ χερσίν τε βίηφί τε φέρτατοι ἦσαν .

σκεψάμενος δʼ ἐς νῆα θοὴν ἅμα καὶ μεθʼ ἑταίρους

ἤδη τῶν ἐνόησα πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν

ὑψόσʼ ἀειρομένων · ἐμὲ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες

ἐξονομακλήδην , τότε γʼ ὕστατον , ἀχνύμενοι κῆρ .

250

ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προβόλῳ ἁλιεὺς περιμήκεϊ ῥάβδῳ

ἰχθύσι τοῖς ὀλίγοισι δόλον κατὰ εἴδατα βάλλων

ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο ,

ἀσπαίροντα δʼ ἔπειτα λαβὼν ἔρριψε θύραζε ,

ὣς οἵ γʼ ἀσπαίροντες ἀείροντο προτὶ πέτρας ·

255

αὐτοῦ δʼ εἰνὶ θύρῃσι κατήσθιε κεκληγῶτας

χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι ·

οἴκτιστον δὴ κεῖνο ἐμοῖς ἴδον ὀφθαλμοῖσι

πάντων , ὅσσʼ ἐμόγησα πόρους ἁλὸς ἐξερεείνων .

αὐτὰρ ἐπεὶ πέτρας φύγομεν δεινήν τε Χάρυβδιν

260

Σκύλλην τʼ , αὐτίκʼ ἔπειτα θεοῦ ἐς ἀμύμονα νῆσον

ἱκόμεθʼ · ἔνθα δʼ ἔσαν καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι ,

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλʼ Ὑπερίονος Ἠελίοιο .

δὴ τότʼ ἐγὼν ἔτι πόντῳ ἐὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ

μυκηθμοῦ τʼ ἤκουσα βοῶν αὐλιζομενάων

265

οἰῶν τε βληχήν · καί μοι ἔπος ἔμπεσε θυμῷ

μάντηος ἀλαοῦ , Θηβαίου Τειρεσίαο ,

Κίρκης τʼ Αἰαίης , ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε

νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο .

δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ ·

270

κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι ,

ὄφρʼ ὑμῖν εἴπω μαντήια Τειρεσίαο

Κίρκης τʼ Αἰαίης , ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε

νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο ·

ἔνθα γὰρ αἰνότατον κακὸν ἔμμεναι ἄμμιν ἔφασκεν .

275

ἀλλὰ παρὲξ τὴν νῆσον ἐλαύνετε νῆα μέλαιναν .

ὣς ἐφάμην , τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ .

αὐτίκα δʼ Εὐρύλοχος στυγερῷ μʼ ἠμείβετο μύθῳ ·

σχέτλιός εἰς , Ὀδυσεῦ · περί τοι μένος , οὐδέ τι γυῖα

κάμνεις · ἦ ῥά νυ σοί γε σιδήρεα πάντα τέτυκται ,

280

ὅς ῥʼ ἑτάρους καμάτῳ ἁδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ

οὐκ ἐάᾳς γαίης ἐπιβήμεναι , ἔνθα κεν αὖτε

νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον ,

ἀλλʼ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας

νήσου ἀποπλαγχθέντας ἐν ἠεροειδέι πόντῳ .

285

ἐκ νυκτῶν δʼ ἄνεμοι χαλεποί , δηλήματα νηῶν ,

γίγνονται · πῇ κέν τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον ,

ἤν πως ἐξαπίνης ἔλθῃ ἀνέμοιο θύελλα ,

ἢ Νότου ἢ Ζεφύροιο δυσαέος , οἵ τε μάλιστα

νῆα διαρραίουσι θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων .

290

ἀλλʼ ἦ τοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ

δόρπον θʼ ὁπλισόμεσθα θοῇ παρὰ νηὶ μένοντες ,

ἠῶθεν δʼ ἀναβάντες ἐνήσομεν εὐρέι πόντῳ .

ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος , ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι .

καὶ τότε δὴ γίγνωσκον ὃ δὴ κακὰ μήδετο δαίμων ,

295

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων ·

Εὐρύλοχʼ , ἦ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα .

ἀλλʼ ἄγε νῦν μοι πάντες ὀμόσσατε καρτερὸν ὅρκον ·

εἴ κέ τινʼ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶυ μέγʼ οἰῶν

εὕρωμεν , μή πού τις ἀτασθαλίῃσι κακῇσιν

300

ἢ βοῦν ἠέ τι μῆλον ἀποκτάνῃ · ἀλλὰ ἕκηλοι

ἐσθίετε βρώμην , τὴν ἀθανάτη πόρε Κίρκη .

ὣς ἐφάμην , οἱ δʼ αὐτίκʼ ἀπώμνυον , ὡς ἐκέλευον .

αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσάν τε τελεύτησάν τε τὸν ὅρκον ,

στήσαμεν ἐν λιμένι γλαφυρῷ ἐυεργέα νῆα

305

ἄγχʼ ὕδατος γλυκεροῖο , καὶ ἐξαπέβησαν ἑταῖροι

νηός , ἔπειτα δὲ δόρπον ἐπισταμένως τετύκοντο .

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο ,

μνησάμενοι δὴ ἔπειτα φίλους ἔκλαιον ἑταίρους ,

οὓς ἔφαγε Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλοῦσα ·

310

κλαιόντεσσι δὲ τοῖσιν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος .

ἦμος δὲ τρίχα νυκτὸς ἔην , μετὰ δʼ ἄστρα βεβήκει ,

ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον νεφεληγερέτα Ζεὺς

λαίλαπι θεσπεσίῃ , σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε

γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον · ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ .

315

ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ,

νῆα μὲν ὡρμίσαμεν κοῖλον σπέος εἰσερύσαντες .

ἔνθα δʼ ἔσαν νυμφέων καλοὶ χοροὶ ἠδὲ θόωκοι ·

καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ μῦθον ἔειπον ·

ὦ φίλοι , ἐν γὰρ νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε

320

ἔστιν , τῶν δὲ βοῶν ἀπεχώμεθα , μή τι πάθωμεν ·

δεινοῦ γὰρ θεοῦ αἵδε βόες καὶ ἴφια μῆλα ,

Ἠελίου , ὃς πάντʼ ἐφορᾷ καὶ πάντʼ ἐπακούει .

ὣς ἐφάμην , τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ .

μῆνα δὲ πάντʼ ἄλληκτος ἄη Νότος , οὐδέ τις ἄλλος

325

γίγνετʼ ἔπειτʼ ἀνέμων εἰ μὴ Εὖρός τε Νότος τε .

οἱ δʼ ἧος μὲν σῖτον ἔχον καὶ οἶνον ἐρυθρόν ,

τόφρα βοῶν ἀπέχοντο λιλαιόμενοι βιότοιο .

ἀλλʼ ὅτε δὴ νηὸς ἐξέφθιτο ἤια πάντα ,

καὶ δὴ ἄγρην ἐφέπεσκον ἀλητεύοντες ἀνάγκῃ ,

330

ἰχθῦς ὄρνιθάς τε , φίλας ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο ,

γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν , ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός ·

δὴ τότʼ ἐγὼν ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχον , ὄφρα θεοῖσιν

εὐξαίμην , εἴ τίς μοι ὁδὸν φήνειε νέεσθαι .

ἀλλʼ ὅτε δὴ διὰ νήσου ἰὼν ἤλυξα ἑταίρους ,

335

χεῖρας νιψάμενος , ὅθʼ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο ,

ἠρώμην πάντεσσι θεοῖς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν ·

οἱ δʼ ἄρα μοι γλυκὺν ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἔχευαν .

Εὐρύλοχος δʼ ἑτάροισι κακῆς ἐξήρχετο βουλῆς ·

κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι .

340

πάντες μὲν στυγεροὶ θάνατοι δειλοῖσι βροτοῖσι ,

λιμῷ δʼ οἴκτιστον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν .

ἀλλʼ ἄγετʼ , Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας

ῥέξομεν ἀθανάτοισι , τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν .

εἰ δέ κεν εἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα , πατρίδα γαῖαν ,

345

αἶψά κεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι πίονα νηὸν

τεύξομεν , ἐν δέ κε θεῖμεν ἀγάλματα πολλὰ καὶ ἐσθλά .

εἰ δὲ χολωσάμενός τι βοῶν ὀρθοκραιράων

νῆʼ ἐθέλῃ ὀλέσαι , ἐπὶ δʼ ἕσπωνται θεοὶ ἄλλοι ,

βούλομʼ ἅπαξ πρὸς κῦμα χανὼν ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι ,

350

ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐὼν ἐν νήσῳ ἐρήμῃ .

ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος , ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι .

αὐτίκα δʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας

ἐγγύθεν , οὐ γὰρ τῆλε νεὸς κυανοπρῴροιο

βοσκέσκονθʼ ἕλικες καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι ·

355

τὰς δὲ περίστησάν τε καὶ εὐχετόωντο θεοῖσιν ,

φύλλα δρεψάμενοι τέρενα δρυὸς ὑψικόμοιο ·

οὐ γὰρ ἔχον κρῖ λευκὸν ἐυσσέλμου ἐπὶ νηός .

αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν ,

μηρούς τʼ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν

360

δίπτυχα ποιήσαντες , ἐπʼ αὐτῶν δʼ ὠμοθέτησαν .

οὐδʼ εἶχον μέθυ λεῖψαι ἐπʼ αἰθομένοις ἱεροῖσιν ,

ἀλλʼ ὕδατι σπένδοντες ἐπώπτων ἔγκατα πάντα .

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρʼ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο ,

μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν .

365

καὶ τότε μοι βλεφάρων ἐξέσσυτο νήδυμος ὕπνος ,

βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης .

ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης ,

καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀυτμή .

οἰμώξας δὲ θεοῖσι μέγʼ ἀθανάτοισι γεγώνευν ·

370

Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες ,

ἦ με μάλʼ εἰς ἄτην κοιμήσατε νηλέι ὕπνῳ .

οἱ δʼ ἕταροι μέγα ἔργον ἐμητίσαντο μένοντες .

ὠκέα δʼ Ἠελίῳ Ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθε

Λαμπετίη τανύπεπλος , ὅ οἱ βόας ἔκταμεν ἡμεῖς .

375

αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι μετηύδα χωόμενος κῆρ ·

Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες ,

τῖσαι δὴ ἑτάρους Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος ,

οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον , ᾗσιν ἐγώ γε

χαίρεσκον μὲν ἰὼν εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα ,

380

ἠδʼ ὁπότʼ ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτραποίμην .

εἰ δέ μοι οὐ τίσουσι βοῶν ἐπιεικέʼ ἀμοιβήν ,

δύσομαι εἰς Ἀίδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω .

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

Ἠέλιʼ , ἦ τοι μὲν σὺ μετʼ ἀθανάτοισι φάεινε

385

καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν ·

τῶν δέ κʼ ἐγὼ τάχα νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ

τυτθὰ βαλὼν κεάσαιμι μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ .

ταῦτα δʼ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο ·

ἡ δʼ ἔφη Ἑρμείαο διακτόρου αὐτὴ ἀκοῦσαι .

390

αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν ,

νείκεον ἄλλοθεν ἄλλον ἐπισταδόν , οὐδέ τι μῆχος

εὑρέμεναι δυνάμεσθα , βόες δʼ ἀποτέθνασαν ἤδη .

τοῖσιν δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοὶ τέραα προύφαινον ·

εἷρπον μὲν ῥινοί , κρέα δʼ ἀμφʼ ὀβελοῖσι μεμύκει ,

395

ὀπταλέα τε καὶ ὠμά , βοῶν δʼ ὣς γίγνετο φωνή .

ἑξῆμαρ μὲν ἔπειτα ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι

δαίνυντʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας ·

ἀλλʼ ὅτε δὴ ἕβδομον ἦμαρ ἐπὶ Ζεὺς θῆκε Κρονίων ,

καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων ,

400

ἡμεῖς δʼ αἶψʼ ἀναβάντες ἐνήκαμεν εὐρέι πόντῳ ,

ἱστὸν στησάμενοι ἀνά θʼ ἱστία λεύκʼ ἐρύσαντες .

ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν , οὐδέ τις ἄλλη

φαίνετο γαιάων , ἀλλʼ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα ,

δὴ τότε κυανέην νεφέλην ἔστησε Κρονίων

405

νηὸς ὕπερ γλαφυρῆς , ἤχλυσε δὲ πόντος ὑπʼ αὐτῆς .

ἡ δʼ ἔθει οὐ μάλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον · αἶψα γὰρ ἦλθε

κεκληγὼς Ζέφυρος μεγάλῃ σὺν λαίλαπι θύων ,

ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξʼ ἀνέμοιο θύελλα

ἀμφοτέρους · ἱστὸς δʼ ὀπίσω πέσεν , ὅπλα τε πάντα

410

εἰς ἄντλον κατέχυνθʼ . ὁ δʼ ἄρα πρυμνῇ ἐνὶ νηὶ

πλῆξε κυβερνήτεω κεφαλήν , σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξε

πάντʼ ἄμυδις κεφαλῆς · ὁ δʼ ἄρʼ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς

κάππεσʼ ἀπʼ ἰκριόφιν , λίπε δʼ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ .

Ζεὺς δʼ ἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηὶ κεραυνόν ·

415

ἡ δʼ ἐλελίχθη πᾶσα Διὸς πληγεῖσα κεραυνῷ ,

ἐν δὲ θεείου πλῆτο , πέσον δʼ ἐκ νηὸς ἑταῖροι .

οἱ δὲ κορώνῃσιν ἴκελοι περὶ νῆα μέλαιναν

κύμασιν ἐμφορέοντο , θεὸς δʼ ἀποαίνυτο νόστον .

αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἐφοίτων , ὄφρʼ ἀπὸ τοίχους

420

λῦσε κλύδων τρόπιος , τὴν δὲ ψιλὴν φέρε κῦμα ,

ἐκ δέ οἱ ἱστὸν ἄραξε ποτὶ τρόπιν . αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῷ

ἐπίτονος βέβλητο , βοὸς ῥινοῖο τετευχώς ·

τῷ ῥʼ ἄμφω συνέεργον , ὁμοῦ τρόπιν ἠδὲ καὶ ἱστόν ,

ἑζόμενος δʼ ἐπὶ τοῖς φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισιν .

425

ἔνθʼ ἦ τοι Ζέφυρος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων ,

ἦλθε δʼ ἐπὶ Νότος ὦκα , φέρων ἐμῷ ἄλγεα θυμῷ ,

ὄφρʼ ἔτι τὴν ὀλοὴν ἀναμετρήσαιμι Χάρυβδιν .

παννύχιος φερόμην , ἅμα δʼ ἠελίῳ ἀνιόντι

ἦλθον ἐπὶ Σκύλλης σκόπελον δεινήν τε Χάρυβδιν .

430

ἡ μὲν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ ·

αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ μακρὸν ἐρινεὸν ὑψόσʼ ἀερθείς ,

τῷ προσφὺς ἐχόμην ὡς νυκτερίς . οὐδέ πῃ εἶχον

οὔτε στηρίξαι ποσὶν ἔμπεδον οὔτʼ ἐπιβῆναι ·

ῥίζαι γὰρ ἑκὰς εἶχον , ἀπήωροι δʼ ἔσαν ὄζοι ,

435

μακροί τε μεγάλοι τε , κατεσκίαον δὲ Χάρυβδιν .

νωλεμέως δʼ ἐχόμην , ὄφρʼ ἐξεμέσειεν ὀπίσσω

ἱστὸν καὶ τρόπιν αὖτις · ἐελδομένῳ δέ μοι ἦλθον

ὄψʼ · ἦμος δʼ ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ἀνέστη

κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων αἰζηῶν ,

440

τῆμος δὴ τά γε δοῦρα Χαρύβδιος ἐξεφαάνθη .

ἧκα δʼ ἐγὼ καθύπερθε πόδας καὶ χεῖρε φέρεσθαι ,

μέσσῳ δʼ ἐνδούπησα παρὲξ περιμήκεα δοῦρα ,

ἑζόμενος δʼ ἐπὶ τοῖσι διήρεσα χερσὶν ἐμῇσι .

Σκύλλην δʼ οὐκέτʼ ἔασε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε

445

εἰσιδέειν · οὐ γάρ κεν ὑπέκφυγον αἰπὺν ὄλεθρον .

ἔνθεν δʼ ἐννῆμαρ φερόμην , δεκάτῃ δέ με νυκτὶ

νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί , ἔνθα Καλυψὼ

ναίει ἐυπλόκαμος , δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα ,

ἥ μʼ ἐφίλει τʼ ἐκόμει τε . τί τοι τάδε μυθολογεύω ;

450

ἤδη γάρ τοι χθιζὸς ἐμυθεόμην ἐνὶ οἴκῳ

σοί τε καὶ ἰφθίμῃ ἀλόχῳ · ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν

αὖτις ἀριζήλως εἰρημένα μυθολογεύειν .

Homer The Odyssey

A. T. Murray

Table of Contents: