Homer, The Odyssey, 5

Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο

ὤρνυθʼ , ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν ·

οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον , ἐν δʼ ἄρα τοῖσι

Ζεὺς ὑψιβρεμέτης , οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον .

τοῖσι δʼ Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλʼ Ὀδυσῆος

μνησαμένη · μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης ·

Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες ,

μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω

σκηπτοῦχος βασιλεύς , μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς ,

ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπός τʼ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι ·

ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο

λαῶν οἷσιν ἄνασσε , πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν .

ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων

νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς , ἥ μιν ἀνάγκῃ

ἴσχει · ὁ δʼ οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι ·

οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι ,

οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης .

νῦν αὖ παῖδʼ ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν

οἴκαδε νισόμενον · ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν

ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδʼ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν .

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

τέκνον ἐμόν , ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων .

οὐ γὰρ δὴ τοῦτον μὲν ἐβούλευσας νόον αὐτή ,

ὡς ἦ τοι κείνους Ὀδυσεὺς ἀποτίσεται ἐλθών ;

Τηλέμαχον δὲ σὺ πέμψον ἐπισταμένως , δύνασαι γάρ ,

ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται ,

μνηστῆρες δʼ ἐν νηὶ · παλιμπετὲς ἀπονέωνται .

ἦ ῥα καὶ Ἑρμείαν , υἱὸν φίλον , ἀντίον ηὔδα ·

Ἑρμεία , σὺ γὰρ αὖτε τά τʼ ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι ,

νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν ,

νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος , ὥς κε νέηται

οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων ·

ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων

ἤματί κʼ εἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο ,

Φαιήκων ἐς γαῖαν , οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν ,

οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσιν ,

πέμψουσιν δʼ ἐν νηὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν ,

χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά τε δόντες ,

πόλλʼ , ὅσʼ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατʼ Ὀδυσσεύς ,

εἴ περ ἀπήμων ἦλθε , λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν .

ὣς γάρ οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι

οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν .

ὣς ἔφατʼ , οὐδʼ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης .

αὐτίκʼ ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ,

ἀμβρόσια χρύσεια , τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν

ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο .

εἵλετο δὲ ῥάβδον , τῇ τʼ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει ,

ὧν ἐθέλει , τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει .

τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης .

Πιερίην δʼ ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ ·

σεύατʼ ἔπειτʼ ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς ,

ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο

ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ ·

τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς .

ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφίκετο τηλόθʼ ἐοῦσαν ,

ἔνθʼ ἐκ πόντου βὰς ἰοειδέος ἤπειρόνδε

ἤιεν , ὄφρα μέγα σπέος ἵκετο , τῷ ἔνι νύμφη

ναῖεν ἐυπλόκαμος · τὴν δʼ ἔνδοθι τέτμεν ἐοῦσαν .

πῦρ μὲν ἐπʼ ἐσχαρόφιν μέγα καίετο , τηλόσε δʼ ὀδμὴ

κέδρου τʼ εὐκεάτοιο θύου τʼ ἀνὰ νῆσον ὀδώδει

δαιομένων · ἡ δʼ ἔνδον ἀοιδιάουσʼ ὀπὶ καλῇ

ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδʼ ὕφαινεν .

ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα ,

κλήθρη τʼ αἴγειρός τε καὶ εὐώδης κυπάρισσος .

ἔνθα δέ τʼ ὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο ,

σκῶπές τʼ ἴρηκές τε τανύγλωσσοί τε κορῶναι

εἰνάλιαι , τῇσίν τε θαλάσσια ἔργα μέμηλεν .

ἡ δʼ αὐτοῦ τετάνυστο περὶ σπείους γλαφυροῖο

ἡμερὶς ἡβώωσα , τεθήλει δὲ σταφυλῇσι .

κρῆναι δʼ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ ,

πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη .

ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου

θήλεον . ἔνθα κʼ ἔπειτα καὶ ἀθάνατός περ ἐπελθὼν

θηήσαιτο ἰδὼν καὶ τερφθείη φρεσὶν ᾗσιν .

ἔνθα στὰς θηεῖτο διάκτορος ἀργεϊφόντης .

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ ,

αὐτίκʼ ἄρʼ εἰς εὐρὺ σπέος ἤλυθεν . οὐδέ μιν ἄντην

ἠγνοίησεν ἰδοῦσα Καλυψώ , δῖα θεάων ·

οὐ γάρ τʼ ἀγνῶτες θεοὶ ἀλλήλοισι πέλονται

ἀθάνατοι , οὐδʼ εἴ τις ἀπόπροθι δώματα ναίει .

οὐδʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ἔνδον ἔτετμεν ,

ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπʼ ἀκτῆς κλαῖε καθήμενος , ἔνθα πάρος περ ,

δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων .

πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων .

Ἑρμείαν δʼ ἐρέεινε Καλυψώ , δῖα θεάων ,

ἐν θρόνῳ ἱδρύσασα φαεινῷ σιγαλόεντι ·

τίπτε μοι , Ἑρμεία χρυσόρραπι , εἰλήλουθας

αἰδοῖός τε φίλος τε ; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις .

αὔδα ὅ τι φρονέεις · τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν ,

εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν .

ἀλλʼ ἕπεο προτέρω , ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω .

ὥς ἄρα φωνήσασα θεὰ παρέθηκε τράπεζαν

ἀμβροσίης πλήσασα , κέρασσε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν .

αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε διάκτορος ἀργεϊφόντης .

αὐτὰρ ἐπεὶ δείπνησε καὶ ἤραρε θυμὸν ἐδωδῇ ,

καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν ·

εἰρωτᾷς μʼ ἐλθόντα θεὰ θεόν · αὐτὰρ ἐγώ τοι

νημερτέως τὸν μῦθον ἐνισπήσω · κέλεαι γάρ .

Ζεὺς ἐμέ γʼ ἠνώγει δεῦρʼ ἐλθέμεν οὐκ ἐθέλοντα ·

τίς δʼ ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν ὕδωρ

100

ἄσπετον ; οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν πόλις , οἵ τε θεοῖσιν

ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἐξαίτους ἑκατόμβας .

ἀλλὰ μάλʼ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο

οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι .

φησί τοι ἄνδρα παρεῖναι ὀιζυρώτατον ἄλλων ,

105

τῶν ἀνδρῶν , οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο

εἰνάετες , δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν

οἴκαδʼ · ἀτὰρ ἐν νόστῳ Ἀθηναίην ἀλίτοντο ,

ἥ σφιν ἐπῶρσʼ ἄνεμόν τε κακὸν καὶ κύματα μακρά .

ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι ,

110

τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε .

τὸν νῦν σʼ ἠνώγειν ἀποπεμπέμεν ὅττι τάχιστα ·

οὐ γάρ οἱ τῇδʼ αἶσα φίλων ἀπονόσφιν ὀλέσθαι ,

ἀλλʼ ἔτι οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι

οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν .

115

ὣς φάτο , ῥίγησεν δὲ Καλυψώ , δῖα θεάων ,

καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

σχέτλιοί ἐστε , θεοί , ζηλήμονες ἔξοχον ἄλλων ,

οἵ τε θεαῖς ἀγάασθε παρʼ ἀνδράσιν εὐνάζεσθαι

ἀμφαδίην , ἤν τίς τε φίλον ποιήσετʼ ἀκοίτην .

120

ὣς μὲν ὅτʼ Ὠρίωνʼ ἕλετο ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ,

τόφρα οἱ ἠγάασθε θεοὶ ῥεῖα ζώοντες ,

ἧος ἐν Ὀρτυγίῃ χρυσόθρονος Ἄρτεμις ἁγνὴ

οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν .

ὣς δʼ ὁπότʼ Ἰασίωνι ἐυπλόκαμος Δημήτηρ ,

125

ᾧ θυμῷ εἴξασα , μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ

νειῷ ἔνι τριπόλῳ · οὐδὲ δὴν ἦεν ἄπυστος

Ζεύς , ὅς μιν κατέπεφνε βαλὼν ἀργῆτι κεραυνῷ .

ὥς δʼ αὖ νῦν μοι ἄγασθε , θεοί , βροτὸν ἄνδρα παρεῖναι .

τὸν μὲν ἐγὼν ἐσάωσα περὶ τρόπιος βεβαῶτα

130

οἶον , ἐπεί οἱ νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ

Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ .

ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι ,

τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε .

τὸν μὲν ἐγὼ φίλεόν τε καὶ ἔτρεφον , ἠδὲ ἔφασκον

135

θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα .

ἀλλʼ ἐπεὶ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο

οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι ,

ἐρρέτω , εἴ μιν κεῖνος ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει ,

πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον · πέμψω δέ μιν οὔ πῃ ἐγώ γε ·

140

οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι ,

οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης .

αὐτάρ οἱ πρόφρων ὑποθήσομαι , οὐδʼ ἐπικεύσω ,

ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται .

τὴν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης ·

145

οὕτω νῦν ἀπόπεμπε , Διὸς δʼ ἐποπίζεο μῆνιν ,

μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ .

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κρατὺς ἀργεϊφόντης ·

ἡ δʼ ἐπʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα πότνια νύμφη

ἤιʼ , ἐπεὶ δὴ Ζηνὸς ἐπέκλυεν ἀγγελιάων .

150

τὸν δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀκτῆς εὗρε καθήμενον · οὐδέ ποτʼ ὄσσε

δακρυόφιν τέρσοντο , κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰὼν

νόστον ὀδυρομένῳ , ἐπεὶ οὐκέτι ἥνδανε νύμφη .

ἀλλʼ ἦ τοι νύκτας μὲν ἰαύεσκεν καὶ ἀνάγκῃ

ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρʼ οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ ·

155

ἤματα δʼ ἂμ πέτρῃσι καὶ ἠιόνεσσι καθίζων

δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων

πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων .

ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων ·

κάμμορε , μή μοι ἔτʼ ἐνθάδʼ ὀδύρεο , μηδέ τοι αἰὼν

160

φθινέτω · ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσʼ ἀποπέμψω .

ἀλλʼ ἄγε δούρατα μακρὰ ταμὼν ἁρμόζεο χαλκῷ

εὐρεῖαν σχεδίην · ἀτὰρ ἴκρια πῆξαι ἐπʼ αὐτῆς

ὑψοῦ , ὥς σε φέρῃσιν ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον .

αὐτὰρ ἐγὼ σῖτον καὶ ὕδωρ καὶ οἶνον ἐρυθρὸν

165

ἐνθήσω μενοεικέʼ , ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι ,

εἵματά τʼ ἀμφιέσω · πέμψω δέ τοι οὖρον ὄπισθεν ,

ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι ,

αἴ κε θεοί γʼ ἐθέλωσι , τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν ,

οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαί τε κρῆναί τε .

170

ὣς φάτο , ῥίγησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ,

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

ἄλλο τι δὴ σύ , θεά , τόδε μήδεαι , οὐδέ τι πομπήν ,

ἥ με κέλεαι σχεδίῃ περάαν μέγα λαῖτμα θαλάσσης ,

δεινόν τʼ ἀργαλέον τε · τὸ δʼ οὐδʼ ἐπὶ νῆες ἐῖσαι

175

ὠκύποροι περόωσιν , ἀγαλλόμεναι Διὸς οὔρῳ .

οὐδʼ ἂν ἐγὼν ἀέκητι σέθεν σχεδίης ἐπιβαίην ,

εἰ μή μοι τλαίης γε , θεά , μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι

μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο .

ὣς φάτο , μείδησεν δὲ Καλυψὼ δῖα θεάων ,

180

χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν ·

ἦ δὴ ἀλιτρός γʼ ἐσσὶ καὶ οὐκ ἀποφώλια εἰδώς ,

οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι .

ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε

καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ , ὅς τε μέγιστος

185

ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι ,

μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο .

ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι , ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ

αὐτῇ μηδοίμην , ὅτε με χρειὼ τόσον ἵκοι ·

καὶ γὰρ ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐναίσιμος , οὐδέ μοι αὐτῇ

190

θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι σιδήρεος , ἀλλʼ ἐλεήμων .

ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο δῖα θεάων

καρπαλίμως · ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο .

ἷξον δὲ σπεῖος γλαφυρὸν θεὸς ἠδὲ καὶ ἀνήρ ,

καί ῥʼ ὁ μὲν ἔνθα καθέζετʼ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη

195

Ἑρμείας , νύμφη δʼ ἐτίθει πάρα πᾶσαν ἐδωδήν ,

ἔσθειν καὶ πίνειν , οἷα βροτοὶ ἄνδρες ἔδουσιν ·

αὐτὴ δʼ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο ,

τῇ δὲ παρʼ ἀμβροσίην δμῳαὶ καὶ νέκταρ ἔθηκαν .

οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον .

200

αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος ,

τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Καλυψώ , δῖα θεάων ·

διογενὲς Λαερτιάδη , πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ ,

οὕτω δὴ οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι ; σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης .

205

εἴ γε μὲν εἰδείης σῇσι φρεσὶν ὅσσα τοι αἶσα

κήδεʼ ἀναπλῆσαι , πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι ,

ἐνθάδε κʼ αὖθι μένων σὺν ἐμοὶ τόδε δῶμα φυλάσσοις

ἀθάνατός τʼ εἴης , ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι

σὴν ἄλοχον , τῆς τʼ αἰὲν ἐέλδεαι ἤματα πάντα .

210

οὐ μέν θην κείνης γε χερείων εὔχομαι εἶναι ,

οὐ δέμας οὐδὲ φυήν , ἐπεὶ οὔ πως οὐδὲ ἔοικεν

θνητὰς ἀθανάτῃσι δέμας καὶ εἶδος ἐρίζειν .

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·

πότνα θεά , μή μοι τόδε χώεο · οἶδα καὶ αὐτὸς

215

πάντα μάλʼ , οὕνεκα σεῖο περίφρων Πηνελόπεια

εἶδος ἀκιδνοτέρη μέγεθός τʼ εἰσάντα ἰδέσθαι ·

ἡ μὲν γὰρ βροτός ἐστι , σὺ δʼ ἀθάνατος καὶ ἀγήρως .

ἀλλὰ καὶ ὣς ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ἤματα πάντα

οἴκαδέ τʼ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι .

220

εἰ δʼ αὖ τις ῥαίῃσι θεῶν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ ,

τλήσομαι ἐν στήθεσσιν ἔχων ταλαπενθέα θυμόν ·

ἤδη γὰρ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα

κύμασι καὶ πολέμῳ · μετὰ καὶ τόδε τοῖσι γενέσθω .

ὣς ἔφατʼ , ἠέλιος δʼ ἄρʼ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν ·

225

ἐλθόντες δʼ ἄρα τώ γε μυχῷ σπείους γλαφυροῖο

τερπέσθην φιλότητι , παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες .

ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ,

αὐτίχʼ ὁ μὲν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε ἕννυτʼ Ὀδυσσεύς ,

αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη ,

230

λεπτὸν καὶ χαρίεν , περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ

καλὴν χρυσείην , κεφαλῇ δʼ ἐφύπερθε καλύπτρην .

καὶ τότʼ Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μήδετο πομπήν ·

δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν , ἄρμενον ἐν παλάμῃσι ,

χάλκεον , ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον · αὐτὰρ ἐν αὐτῷ

235

στειλειὸν περικαλλὲς ἐλάινον , εὖ ἐναρηρός ·

δῶκε δʼ ἔπειτα σκέπαρνον ἐύξοον · ἦρχε δʼ ὁδοῖο

νήσου ἐπʼ ἐσχατιῆς , ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει ,

κλήθρη τʼ αἴγειρός τʼ , ἐλάτη τʼ ἦν οὐρανομήκης ,

αὖα πάλαι , περίκηλα , τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς .

240

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξʼ , ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει ,

ἡ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Καλυψώ , δῖα θεάων ,

αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα · θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον .

εἴκοσι δʼ ἔκβαλε πάντα , πελέκκησεν δʼ ἄρα χαλκῷ ,

ξέσσε δʼ ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν .

245

τόφρα δʼ ἔνεικε τέρετρα Καλυψώ , δῖα θεάων ·

τέτρηνεν δʼ ἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισιν ,

γόμφοισιν δʼ ἄρα τήν γε καὶ ἁρμονίῃσιν ἄρασσεν .

ὅσσον τίς τʼ ἔδαφος νηὸς τορνώσεται ἀνὴρ

φορτίδος εὐρείης , ἐὺ εἰδὼς τεκτοσυνάων ,

250

τόσσον ἔπʼ εὐρεῖαν σχεδίην ποιήσατʼ Ὀδυσσεύς .

ἴκρια δὲ στήσας , ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι ,

ποίει · ἀτὰρ μακρῇσιν ἐπηγκενίδεσσι τελεύτα .

ἐν δʼ ἱστὸν ποίει καὶ ἐπίκριον ἄρμενον αὐτῷ ·

πρὸς δʼ ἄρα πηδάλιον ποιήσατο , ὄφρʼ ἰθύνοι .

255

φράξε δέ μιν ῥίπεσσι διαμπερὲς οἰσυΐνῃσι

κύματος εἶλαρ ἔμεν · πολλὴν δʼ ἐπεχεύατο ὕλην .

τόφρα δὲ φάρεʼ ἔνεικε Καλυψώ , δῖα θεάων ,

ἱστία ποιήσασθαι · ὁ δʼ εὖ τεχνήσατο καὶ τά .

ἐν δʼ ὑπέρας τε κάλους τε πόδας τʼ ἐνέδησεν ἐν αὐτῇ ,

260

μοχλοῖσιν δʼ ἄρα τήν γε κατείρυσεν εἰς ἅλα δῖαν .

τέτρατον ἦμαρ ἔην , καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα ·

τῷ δʼ ἄρα πέμπτῳ πέμπʼ ἀπὸ νήσου δῖα Καλυψώ ,

εἵματά τʼ ἀμφιέσασα θυώδεα καὶ λούσασα .

ἐν δέ οἱ ἀσκὸν ἔθηκε θεὰ μέλανος οἴνοιο

265

τὸν ἕτερον , ἕτερον δʼ ὕδατος μέγαν , ἐν δὲ καὶ ᾖα

κωρύκῳ · ἐν δέ οἱ ὄψα τίθει μενοεικέα πολλά ·

οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε .

γηθόσυνος δʼ οὔρῳ πέτασʼ ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς .

αὐτὰρ ὁ πηδαλίῳ ἰθύνετο τεχνηέντως

270

ἥμενος , οὐδέ οἱ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν

Πληιάδας τʼ ἐσορῶντι καὶ ὀψὲ δύοντα Βοώτην

Ἄρκτον θʼ , ἣν καὶ ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν ,

ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει ,

οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο ·

275

τὴν γὰρ δή μιν ἄνωγε Καλυψώ , δῖα θεάων ,

ποντοπορευέμεναι ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα .

ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέεν ἤματα ποντοπορεύων ,

ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα

γαίης Φαιήκων , ὅθι τʼ ἄγχιστον πέλεν αὐτῷ ·

280

εἴσατο δʼ ὡς ὅτε ῥινὸν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ .

τὸν δʼ ἐξ Αἰθιόπων ἀνιὼν κρείων ἐνοσίχθων

τηλόθεν ἐκ Σολύμων ὀρέων ἴδεν · εἴσατο γάρ οἱ

πόντον ἐπιπλώων . ὁ δʼ ἐχώσατο κηρόθι μᾶλλον ,

κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν ·

285

ὢ πόποι , ἦ μάλα δὴ μετεβούλευσαν θεοὶ ἄλλως

ἀμφʼ Ὀδυσῆι ἐμεῖο μετʼ Αἰθιόπεσσιν ἐόντος ,

καὶ δὴ Φαιήκων γαίης σχεδόν , ἔνθα οἱ αἶσα

ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος , ἥ μιν ἱκάνει .

ἀλλʼ ἔτι μέν μίν φημι ἅδην ἐλάαν κακότητος .

290

ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας , ἐτάραξε δὲ πόντον

χερσὶ τρίαιναν ἑλών · πάσας δʼ ὀρόθυνεν ἀέλλας

παντοίων ἀνέμων , σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε

γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον · ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ .

σὺν δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἔπεσον Ζέφυρός τε δυσαὴς

295

καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης , μέγα κῦμα κυλίνδων .

καὶ τότʼ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ ,

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

ὤ μοι ἐγὼ δειλός , τί νύ μοι μήκιστα γένηται ;

δείδω μὴ δὴ πάντα θεὰ νημερτέα εἶπεν ,

300

ἥ μʼ ἔφατʼ ἐν πόντῳ , πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι ,

ἄλγεʼ ἀναπλήσειν · τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται .

οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν

Ζεύς , ἐτάραξε δὲ πόντον , ἐπισπέρχουσι δʼ ἄελλαι

παντοίων ἀνέμων . νῦν μοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος .

305

τρὶς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις , οἳ τότʼ ὄλοντο

Τροίῃ ἐν εὐρείῃ χάριν Ἀτρεΐδῃσι φέροντες .

ὡς δὴ ἐγώ γʼ ὄφελον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν

ἤματι τῷ ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦρα

Τρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλεΐωνι θανόντι .

310

τῷ κʼ ἔλαχον κτερέων , καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί ·

νῦν δέ λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι .

ὣς ἄρα μιν εἰπόντʼ ἔλασεν μέγα κῦμα κατʼ ἄκρης

δεινὸν ἐπεσσύμενον , περὶ δὲ σχεδίην ἐλέλιξε .

τῆλε δʼ ἀπὸ σχεδίης αὐτὸς πέσε , πηδάλιον δὲ

315

ἐκ χειρῶν προέηκε · μέσον δέ οἱ ἱστὸν ἔαξεν

δεινὴ μισγομένων ἀνέμων ἐλθοῦσα θύελλα ,

τηλοῦ δὲ σπεῖρον καὶ ἐπίκριον ἔμπεσε πόντῳ .

τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόβρυχα θῆκε πολὺν χρόνον , οὐδʼ ἐδυνάσθη

αἶψα μάλʼ ἀνσχεθέειν μεγάλου ὑπὸ κύματος ὁρμῆς ·

320

εἵματα γάρ ῥʼ ἐβάρυνε , τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ .

ὀψὲ δὲ δή ῥʼ ἀνέδυ , στόματος δʼ ἐξέπτυσεν ἅλμην

πικρήν , ἥ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν .

ἀλλʼ οὐδʼ ὣς σχεδίης ἐπελήθετο , τειρόμενός περ ,

ἀλλὰ μεθορμηθεὶς ἐνὶ κύμασιν ἐλλάβετʼ αὐτῆς ,

325

ἐν μέσσῃ δὲ καθῖζε τέλος θανάτου ἀλεείνων .

τὴν δʼ ἐφόρει μέγα κῦμα κατὰ ῥόον ἔνθα καὶ ἔνθα .

ὡς δʼ ὅτʼ ὀπωρινὸς Βορέης φορέῃσιν ἀκάνθας

ἂμ πεδίον , πυκιναὶ δὲ πρὸς ἀλλήλῃσιν ἔχονται ,

ὣς τὴν ἂμ πέλαγος ἄνεμοι φέρον ἔνθα καὶ ἔνθα ·

330

ἄλλοτε μέν τε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι ,

ἄλλοτε δʼ αὖτʼ Εὖρος Ζεφύρῳ εἴξασκε διώκειν .

τὸν δὲ ἴδεν Κάδμου θυγάτηρ , καλλίσφυρος Ἰνώ ,

Λευκοθέη , ἣ πρὶν μὲν ἔην βροτὸς αὐδήεσσα ,

νῦν δʼ ἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεῶν ἒξ ἔμμορε τιμῆς .

335

ἥ ῥʼ Ὀδυσῆʼ ἐλέησεν ἀλώμενον , ἄλγεʼ ἔχοντα ,

αἰθυίῃ δʼ ἐικυῖα ποτῇ ἀνεδύσετο λίμνης ,

ἷζε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου εἶπέ τε μῦθον ·

κάμμορε , τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ἐνοσίχθων

ὠδύσατʼ ἐκπάγλως , ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει ;

340

οὐ μὲν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων .

ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρξαι , δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν ·

εἵματα ταῦτʼ ἀποδὺς σχεδίην ἀνέμοισι φέρεσθαι

κάλλιπʼ , ἀτὰρ χείρεσσι νέων ἐπιμαίεο νόστου

γαίης Φαιήκων , ὅθι τοι μοῖρʼ ἐστὶν ἀλύξαι .

345

τῆ δέ , τόδε κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι

ἄμβροτον · οὐδέ τί τοι παθέειν δέος οὐδʼ ἀπολέσθαι .

αὐτὰρ ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο ,

ἂψ ἀπολυσάμενος βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον

πολλὸν ἀπʼ ἠπείρου , αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι .

350

ὣς ἄρα φωνήσασα θεὰ κρήδεμνον ἔδωκεν ,

αὐτὴ δʼ ἂψ ἐς πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα

αἰθυίῃ ἐικυῖα · μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν .

αὐτὰρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ,

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

355

ὤ μοι ἐγώ , μή τίς μοι ὑφαίνῃσιν δόλον αὖτε

ἀθανάτων , ὅ τέ με σχεδίης ἀποβῆναι ἀνώγει .

ἀλλὰ μάλʼ οὔ πω πείσομʼ , ἐπεὶ ἑκὰς ὀφθαλμοῖσιν

γαῖαν ἐγὼν ἰδόμην , ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι .

ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρξω , δοκέει δέ μοι εἶναι ἄριστον ·

360

ὄφρʼ ἂν μέν κεν δούρατʼ ἐν ἁρμονίῃσιν ἀρήρῃ ,

τόφρʼ αὐτοῦ μενέω καὶ τλήσομαι ἄλγεα πάσχων ·

αὐτὰρ ἐπὴν δή μοι σχεδίην διὰ κῦμα τινάξῃ ,

νήξομʼ , ἐπεὶ οὐ μέν τι πάρα προνοῆσαι ἄμεινον .

ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν ,

365

ὦρσε δʼ ἐπὶ μέγα κῦμα Ποσειδάων ἐνοσίχθων ,

δεινόν τʼ ἀργαλέον τε , κατηρεφές , ἤλασε δʼ αὐτόν .

ὡς δʼ ἄνεμος ζαὴς ἠΐων θημῶνα τινάξῃ

καρφαλέων · τὰ μὲν ἄρ τε διεσκέδασʼ ἄλλυδις ἄλλῃ ·

ὣς τῆς δούρατα μακρὰ διεσκέδασʼ . αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

370

ἀμφʼ ἑνὶ δούρατι βαῖνε , κέληθʼ ὡς ἵππον ἐλαύνων ,

εἵματα δʼ ἐξαπέδυνε , τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ .

αὐτίκα δὲ κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τάνυσσεν ,

αὐτὸς δὲ πρηνὴς ἁλὶ κάππεσε , χεῖρε πετάσσας ,

νηχέμεναι μεμαώς . ἴδε δὲ κρείων ἐνοσίχθων ,

375

κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν ·

οὕτω νῦν κακὰ πολλὰ παθὼν ἀλόω κατὰ πόντον ,

εἰς ὅ κεν ἀνθρώποισι διοτρεφέεσσι μιγήῃς .

ἀλλʼ οὐδʼ ὥς σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος .

ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους ,

380

ἵκετο δʼ εἰς Αἰγάς , ὅθι οἱ κλυτὰ δώματʼ ἔασιν .

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς ἄλλʼ ἐνόησεν .

ἦ τοι τῶν ἄλλων ἀνέμων κατέδησε κελεύθους ,

παύσασθαι δʼ ἐκέλευσε καὶ εὐνηθῆναι ἅπαντας ·

ὦρσε δʼ ἐπὶ κραιπνὸν Βορέην , πρὸ δὲ κύματʼ ἔαξεν ,

385

ἧος ὃ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μιγείη

διογενὴς Ὀδυσεὺς θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξας .

ἔνθα δύω νύκτας δύο τʼ ἤματα κύματι πηγῷ

πλάζετο , πολλὰ δέ οἱ κραδίη προτιόσσετʼ ὄλεθρον .

ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσʼ Ἠώς ,

390

καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη

ἔπλετο νηνεμίη · ὁ δʼ ἄρα σχεδὸν εἴσιδε γαῖαν

ὀξὺ μάλα προϊδών , μεγάλου ὑπὸ κύματος ἀρθείς .

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀσπάσιος βίοτος παίδεσσι φανήῃ

πατρός , ὃς ἐν νούσῳ κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων ,

395

δηρὸν τηκόμενος , στυγερὸς δέ οἱ ἔχραε δαίμων ,

ἀσπάσιον δʼ ἄρα τόν γε θεοὶ κακότητος ἔλυσαν ,

ὣς Ὀδυσεῖ ἀσπαστὸν ἐείσατο γαῖα καὶ ὕλη ,

νῆχε δʼ ἐπειγόμενος ποσὶν ἠπείρου ἐπιβῆναι .

ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆν ὅσσον τε γέγωνε βοήσας ,

400

καὶ δὴ δοῦπον ἄκουσε ποτὶ σπιλάδεσσι θαλάσσης ·

ῥόχθει γὰρ μέγα κῦμα ποτὶ ξερὸν ἠπείροιο

δεινὸν ἐρευγόμενον , εἴλυτο δὲ πάνθʼ ἁλὸς ἄχνῃ ·

οὐ γὰρ ἔσαν λιμένες νηῶν ὄχοι , οὐδʼ ἐπιωγαί .

ἀλλʼ ἀκταὶ προβλῆτες ἔσαν σπιλάδες τε πάγοι τε ·

405

καὶ τότʼ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ ,

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

ὤ μοι , ἐπεὶ δὴ γαῖαν ἀελπέα δῶκεν ἰδέσθαι

Ζεύς , καὶ δὴ τόδε λαῖτμα διατμήξας ἐπέρησα ,

ἔκβασις οὔ πῃ φαίνεθʼ ἁλὸς πολιοῖο θύραζε ·

410

ἔκτοσθεν μὲν γὰρ πάγοι ὀξέες , ἀμφὶ δὲ κῦμα

βέβρυχεν ῥόθιον , λισσὴ δʼ ἀναδέδρομε πέτρη ,

ἀγχιβαθὴς δὲ θάλασσα , καὶ οὔ πως ἔστι πόδεσσι

στήμεναι ἀμφοτέροισι καὶ ἐκφυγέειν κακότητα ·

μή πώς μʼ ἐκβαίνοντα βάλῃ λίθακι ποτὶ πέτρῃ

415

κῦμα μέγʼ ἁρπάξαν · μελέη δέ μοι ἔσσεται ὁρμή .

εἰ δέ κʼ ἔτι προτέρω παρανήξομαι , ἤν που ἐφεύρω

ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης ,

δείδω μή μʼ ἐξαῦτις ἀναρπάξασα θύελλα

πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρῃ βαρέα στενάχοντα ,

420

ἠέ τί μοι καὶ κῆτος ἐπισσεύῃ μέγα δαίμων

ἐξ ἁλός , οἷά τε πολλὰ τρέφει κλυτὸς Ἀμφιτρίτη ·

οἶδα γάρ , ὥς μοι ὀδώδυσται κλυτὸς ἐννοσίγαιος .

ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν ,

τόφρα δέ μιν μέγα κῦμα φέρε τρηχεῖαν ἐπʼ ἀκτήν .

425

ἔνθα κʼ ἀπὸ ῥινοὺς δρύφθη , σὺν δʼ ὀστέʼ ἀράχθη ,

εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά , γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἐπεσσύμενος λάβε πέτρης ,

τῆς ἔχετο στενάχων , ἧος μέγα κῦμα παρῆλθε .

καὶ τὸ μὲν ὣς ὑπάλυξε , παλιρρόθιον δέ μιν αὖτις

430

πλῆξεν ἐπεσσύμενον , τηλοῦ δέ μιν ἔμβαλε πόντῳ .

ὡς δʼ ὅτε πουλύποδος θαλάμης ἐξελκομένοιο

πρὸς κοτυληδονόφιν πυκιναὶ λάιγγες ἔχονται ,

ὣς τοῦ πρὸς πέτρῃσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

ῥινοὶ ἀπέδρυφθεν · τὸν δὲ μέγα κῦμα κάλυψεν .

435

ἔνθα κε δὴ δύστηνος ὑπὲρ μόρον ὤλετʼ Ὀδυσσεύς ,

εἰ μὴ ἐπιφροσύνην δῶκε γλαυκῶπις Ἀθήνη .

κύματος ἐξαναδύς , τά τʼ ἐρεύγεται ἤπειρόνδε ,

νῆχε παρέξ , ἐς γαῖαν ὁρώμενος , εἴ που ἐφεύροι

ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης .

440

ἀλλʼ ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο

ἷξε νέων , τῇ δή οἱ ἐείσατο χῶρος ἄριστος ,

λεῖος πετράων , καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο ,

ἔγνω δὲ προρέοντα καὶ εὔξατο ὃν κατὰ θυμόν ·

κλῦθι , ἄναξ , ὅτις ἐσσί · πολύλλιστον δέ σʼ ἱκάνω ,

445

φεύγων ἐκ πόντοιο Ποσειδάωνος ἐνιπάς .

αἰδοῖος μέν τʼ ἐστὶ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν

ἀνδρῶν ὅς τις ἵκηται ἀλώμενος , ὡς καὶ ἐγὼ νῦν

σόν τε ῥόον σά τε γούναθʼ ἱκάνω πολλὰ μογήσας .

ἀλλʼ ἐλέαιρε , ἄναξ · ἱκέτης δέ τοι εὔχομαι εἶναι .

450

ὣς φάθʼ , ὁ δʼ αὐτίκα παῦσεν ἑὸν ῥόον , ἔσχε δὲ κῦμα ,

πρόσθε δέ οἱ ποίησε γαλήνην , τὸν δʼ ἐσάωσεν

ἐς ποταμοῦ προχοάς . ὁ δʼ ἄρʼ ἄμφω γούνατʼ ἔκαμψε

χεῖράς τε στιβαράς . ἁλὶ γὰρ δέδμητο φίλον κῆρ .

ᾤδεε δὲ χρόα πάντα , θάλασσα δὲ κήκιε πολλὴ

455

ἂν στόμα τε ῥῖνάς θʼ · ὁ δʼ ἄρʼ ἄπνευστος καὶ ἄναυδος

κεῖτʼ ὀλιγηπελέων , κάματος δέ μιν αἰνὸς ἵκανεν .

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἄμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη ,

καὶ τότε δὴ κρήδεμνον ἀπὸ ἕο λῦσε θεοῖο .

καὶ τὸ μὲν ἐς ποταμὸν ἁλιμυρήεντα μεθῆκεν ,

460

ἂψ δʼ ἔφερεν μέγα κῦμα κατὰ ῥόον , αἶψα δʼ ἄρʼ Ἰνὼ

δέξατο χερσὶ φίλῃσιν · ὁ δʼ ἐκ ποταμοῖο λιασθεὶς

σχοίνῳ ὑπεκλίνθη , κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν .

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

ὤ μοι ἐγώ , τί πάθω ; τί νύ μοι μήκιστα γένηται ;

465

εἰ μέν κʼ ἐν ποταμῷ δυσκηδέα νύκτα φυλάσσω ,

μή μʼ ἄμυδις στίβη τε κακὴ καὶ θῆλυς ἐέρση

ἐξ ὀλιγηπελίης δαμάσῃ κεκαφηότα θυμόν ·

αὔρη δʼ ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει ἠῶθι πρό .

εἰ δέ κεν ἐς κλιτὺν ἀναβὰς καὶ δάσκιον ὕλην

470

θάμνοις ἐν πυκινοῖσι καταδράθω , εἴ με μεθείη

ῥῖγος καὶ κάματος , γλυκερὸς δέ μοι ὕπνος ἐπέλθῃ ,

δείδω , μὴ θήρεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένωμαι .

ὣς ἄρα οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ·

βῆ ῥʼ ἴμεν εἰς ὕλην · τὴν δὲ σχεδὸν ὕδατος εὗρεν

475

ἐν περιφαινομένῳ · δοιοὺς δʼ ἄρʼ ὑπήλυθε θάμνους ,

ἐξ ὁμόθεν πεφυῶτας · ὁ μὲν φυλίης , ὁ δʼ ἐλαίης .

τοὺς μὲν ἄρʼ οὔτʼ ἀνέμων διάη μένος ὑγρὸν ἀέντων ,

οὔτε ποτʼ ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν ,

οὔτʼ ὄμβρος περάασκε διαμπερές · ὣς ἄρα πυκνοὶ

480

ἀλλήλοισιν ἔφυν ἐπαμοιβαδίς · οὓς ὑπʼ Ὀδυσσεὺς

δύσετʼ . ἄφαρ δʼ εὐνὴν ἐπαμήσατο χερσὶ φίλῃσιν

εὐρεῖαν · φύλλων γὰρ ἔην χύσις ἤλιθα πολλή ,

ὅσσον τʼ ἠὲ δύω ἠὲ τρεῖς ἄνδρας ἔρυσθαι

ὥρῃ χειμερίῃ , εἰ καὶ μάλα περ χαλεπαίνοι .

485

τὴν μὲν ἰδὼν γήθησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ,

ἐν δʼ ἄρα μέσσῃ λέκτο , χύσιν δʼ ἐπεχεύατο φύλλων .

ὡς δʼ ὅτε τις δαλὸν σποδιῇ ἐνέκρυψε μελαίνῃ

ἀγροῦ ἐπʼ ἐσχατιῆς , ᾧ μὴ πάρα γείτονες ἄλλοι ,

σπέρμα πυρὸς σώζων , ἵνα μή ποθεν ἄλλοθεν αὔοι ,

490

ὣς Ὀδυσεὺς φύλλοισι καλύψατο · τῷ δʼ ἄρʼ Ἀθήνη

ὕπνον ἐπʼ ὄμμασι χεῦʼ , ἵνα μιν παύσειε τάχιστα

δυσπονέος καμάτοιο φίλα βλέφαρʼ ἀμφικαλύψας .

Homer The Odyssey

A. T. Murray

Table of Contents: