Homer, The Odyssey, 7

ὧς ὁ μὲν ἔνθʼ ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ,

κούρην δὲ προτὶ ἄστυ φέρεν μένος ἡμιόνοιιν .

ἡ δʼ ὅτε δὴ οὗ πατρὸς ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκανε ,

στῆσεν ἄρʼ ἐν προθύροισι , κασίγνητοι δέ μιν ἀμφὶς

ἵσταντʼ ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι , οἵ ῥʼ ὑπʼ ἀπήνης

ἡμιόνους ἔλυον ἐσθῆτά τε ἔσφερον εἴσω .

αὐτὴ δʼ ἐς θάλαμον ἑὸν ἤιε · δαῖε δέ οἱ πῦρ

γρῆυς Ἀπειραίη , θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα ,

τήν ποτʼ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι ·

Ἀλκινόῳ δʼ αὐτὴν γέρας ἔξελον , οὕνεκα πᾶσιν

Φαιήκεσσιν ἄνασσε , θεοῦ δʼ ὣς δῆμος ἄκουεν ·

ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν .

ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει .

καὶ τότʼ Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδʼ ἴμεν · ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη

πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέουσʼ Ὀδυσῆι ,

μή τις Φαιήκων μεγαθύμων ἀντιβολήσας

κερτομέοι τʼ ἐπέεσσι καὶ ἐξερέοιθʼ ὅτις εἴη .

ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε πόλιν δύσεσθαι ἐραννήν ,

ἔνθα οἱ ἀντεβόλησε θεά , γλαυκῶπις Ἀθήνη ,

παρθενικῇ ἐικυῖα νεήνιδι , κάλπιν ἐχούσῃ .

στῆ δὲ πρόσθʼ αὐτοῦ , ὁ δʼ ἀνείρετο δῖος Ὀδυσσεύς ·

ὦ τέκος , οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο

Ἀλκινόου , ὃς τοῖσδε μετʼ ἀνθρώποισι ἀνάσσει ;

καὶ γὰρ ἐγὼ ξεῖνος ταλαπείριος ἐνθάδʼ ἱκάνω

τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης · τῷ οὔ τινα οἶδα

ἀνθρώπων , οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν .

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά , γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

τοιγὰρ ἐγώ τοι , ξεῖνε πάτερ , δόμον , ὅν με κελεύεις ,

δείξω , ἐπεί μοι πατρὸς ἀμύμονος ἐγγύθι ναίει .

ἀλλʼ ἴθι σιγῇ τοῖον , ἐγὼ δʼ ὁδὸν ἡγεμονεύσω ,

μηδέ τινʼ ἀνθρώπων προτιόσσεο μηδʼ ἐρέεινε .

οὐ γὰρ ξείνους οἵδε μάλʼ ἀνθρώπους ἀνέχονται ,

οὐδʼ ἀγαπαζόμενοι φιλέουσʼ ὅς κʼ ἄλλοθεν ἔλθῃ .

νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι

λαῖτμα μέγʼ ἐκπερόωσιν , ἐπεί σφισι δῶκʼ ἐνοσίχθων ·

τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα .

ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη

καρπαλίμως · ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο .

τὸν δʼ ἄρα Φαίηκες ναυσικλυτοὶ οὐκ ἐνόησαν

ἐρχόμενον κατὰ ἄστυ διὰ σφέας · οὐ γὰρ Ἀθήνη

εἴα ἐυπλόκαμος , δεινὴ θεός , ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν

θεσπεσίην κατέχευε φίλα φρονέουσʼ ἐνὶ θυμῷ .

θαύμαζεν δʼ Ὀδυσεὺς λιμένας καὶ νῆας ἐίσας

αὐτῶν θʼ ἡρώων ἀγορὰς καὶ τείχεα μακρὰ

ὑψηλά , σκολόπεσσιν ἀρηρότα , θαῦμα ἰδέσθαι .

ἀλλʼ ὅτε δὴ βασιλῆος ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκοντο ,

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεά , γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

οὗτος δή τοι , ξεῖνε πάτερ , δόμος , ὅν με κελεύεις

πεφραδέμεν · δήεις δὲ διοτρεφέας βασιλῆας

δαίτην δαινυμένους · σὺ δʼ ἔσω κίε , μηδέ τι θυμῷ

τάρβει · θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων

ἔργοισιν τελέθει , εἰ καί ποθεν ἄλλοθεν ἔλθοι .

δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν ·

Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον , ἐκ δὲ τοκήων

τῶν αὐτῶν οἵ περ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα .

Ναυσίθοον μὲν πρῶτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

γείνατο καὶ Περίβοια , γυναικῶν εἶδος ἀρίστη ,

ὁπλοτάτη θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος ,

ὅς ποθʼ ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν .

ἀλλʼ ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον , ὤλετο δʼ αὐτός ·

τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδα

Ναυσίθοον μεγάθυμον , ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε ·

Ναυσίθοος δʼ ἔτεκεν Ῥηξήνορά τʼ Ἀλκίνοόν τε .

τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

νυμφίον ἐν μεγάρῳ , μίαν οἴην παῖδα λιπόντα

Ἀρήτην · τὴν δʼ Ἀλκίνοος ποιήσατʼ ἄκοιτιν ,

καί μιν ἔτισʼ , ὡς οὔ τις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη ,

ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπʼ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν .

ὣς κείνη περὶ κῆρι τετίμηταί τε καὶ ἔστιν

ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ τʼ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο

καὶ λαῶν , οἵ μίν ῥα θεὸν ὣς εἰσορόωντες

δειδέχαται μύθοισιν , ὅτε στείχῃσʼ ἀνὰ ἄστυ .

οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ ·

ᾗσι τʼ ἐὺ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει .

εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσʼ ἐνὶ θυμῷ ,

ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι

οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν .

ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη

πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον , λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν ,

ἵκετο δʼ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην ,

δῦνε δʼ Ἐρεχθῆος πυκινὸν δόμον . αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

Ἀλκινόου πρὸς δώματʼ ἴε κλυτά · πολλὰ δέ οἱ κῆρ

ὥρμαινʼ ἱσταμένῳ , πρὶν χάλκεον οὐδὸν ἱκέσθαι .

ὥς τε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης

δῶμα καθʼ ὑψερεφὲς μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο .

χάλκεοι μὲν γὰρ τοῖχοι ἐληλέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα ,

ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ , περὶ δὲ θριγκὸς κυάνοιο ·

χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον ·

σταθμοὶ δʼ ἀργύρεοι ἐν χαλκέῳ ἕστασαν οὐδῷ ,

ἀργύρεον δʼ ἐφʼ ὑπερθύριον , χρυσέη δὲ κορώνη .

χρύσειοι δʼ ἑκάτερθε καὶ ἀργύρεοι κύνες ἦσαν ,

οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι

δῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο ,

ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα .

ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχον ἐρηρέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα ,

ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές , ἔνθʼ ἐνὶ πέπλοι

λεπτοὶ ἐύννητοι βεβλήατο , ἔργα γυναικῶν .

ἔνθα δὲ Φαιήκων ἡγήτορες ἑδριόωντο

πίνοντες καὶ ἔδοντες · ἐπηετανὸν γὰρ ἔχεσκον .

χρύσειοι δʼ ἄρα κοῦροι ἐυδμήτων ἐπὶ βωμῶν

100

ἕστασαν αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχοντες ,

φαίνοντες νύκτας κατὰ δώματα δαιτυμόνεσσι .

πεντήκοντα δέ οἱ δμωαὶ κατὰ δῶμα γυναῖκες

αἱ μὲν ἀλετρεύουσι μύλῃς ἔπι μήλοπα καρπόν ,

αἱ δʼ ἱστοὺς ὑφόωσι καὶ ἠλάκατα στρωφῶσιν

105

ἥμεναι , οἷά τε φύλλα μακεδνῆς αἰγείροιο ·

καιρουσσέων δʼ ὀθονέων ἀπολείβεται ὑγρὸν ἔλαιον .

ὅσσον Φαίηκες περὶ πάντων ἴδριες ἀνδρῶν

νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν , ὣς δὲ γυναῖκες

ἱστῶν τεχνῆσσαι · πέρι γάρ σφισι δῶκεν Ἀθήνη

110

ἔργα τʼ ἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλάς .

ἔκτοσθεν δʼ αὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυράων

τετράγυος · περὶ δʼ ἕρκος ἐλήλαται ἀμφοτέρωθεν .

ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκασι τηλεθόωντα ,

ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι

115

συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι .

τάων οὔ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐδʼ ἀπολείπει

χείματος οὐδὲ θέρευς , ἐπετήσιος · ἀλλὰ μάλʼ αἰεὶ

Ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει , ἄλλα δὲ πέσσει .

ὄγχνη ἐπʼ ὄγχνῃ γηράσκει , μῆλον δʼ ἐπὶ μήλῳ ,

120

αὐτὰρ ἐπὶ σταφυλῇ σταφυλή , σῦκον δʼ ἐπὶ σύκῳ .

ἔνθα δέ οἱ πολύκαρπος ἀλωὴ ἐρρίζωται ,

τῆς ἕτερον μὲν θειλόπεδον λευρῷ ἐνὶ χώρῳ

τέρσεται ἠελίῳ , ἑτέρας δʼ ἄρα τε τρυγόωσιν ,

ἄλλας δὲ τραπέουσι · πάροιθε δέ τʼ ὄμφακές εἰσιν

125

ἄνθος ἀφιεῖσαι , ἕτεραι δʼ ὑποπερκάζουσιν .

ἔνθα δὲ κοσμηταὶ πρασιαὶ παρὰ νείατον ὄρχον

παντοῖαι πεφύασιν , ἐπηετανὸν γανόωσαι ·

ἐν δὲ δύω κρῆναι ἡ μέν τʼ ἀνὰ κῆπον ἅπαντα

σκίδναται , ἡ δʼ ἑτέρωθεν ὑπʼ αὐλῆς οὐδὸν ἵησι

130

πρὸς δόμον ὑψηλόν , ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται .

τοῖʼ ἄρʼ ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα .

ἔνθα στὰς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς .

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ ,

καρπαλίμως ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δώματος εἴσω .

135

εὗρε δὲ Φαιήκων ἡγήτορας ἠδὲ μέδοντας

σπένδοντας δεπάεσσιν ἐυσκόπῳ ἀργεϊφόντῃ ,

ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον , ὅτε μνησαίατο κοίτου .

αὐτὰρ ὁ βῆ διὰ δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς

πολλὴν ἠέρʼ ἔχων , ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη ,

140

ὄφρʼ ἵκετʼ Ἀρήτην τε καὶ Ἀλκίνοον βασιλῆα .

ἀμφὶ δʼ ἄρʼ Ἀρήτης βάλε γούνασι χεῖρας Ὀδυσσεύς ,

καὶ τότε δή ῥʼ αὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ .

οἱ δʼ ἄνεῳ ἐγένοντο , δόμον κάτα φῶτα ἰδόντες ·

θαύμαζον δʼ ὁρόωντες . ὁ δὲ λιτάνευεν Ὀδυσσεύς ·

145

Ἀρήτη , θύγατερ Ῥηξήνορος ἀντιθέοιο ,

σόν τε πόσιν σά τε γούναθʼ ἱκάνω πολλὰ μογήσας

τούσδε τε δαιτυμόνας · τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν

ζωέμεναι , καὶ παισὶν ἐπιτρέψειεν ἕκαστος

κτήματʼ ἐνὶ μεγάροισι γέρας θʼ ὅ τι δῆμος ἔδωκεν ·

150

αὐτὰρ ἐμοὶ πομπὴν ὀτρύνετε πατρίδʼ ἱκέσθαι

θᾶσσον , ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχω .

ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν

πὰρ πυρί · οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ .

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος ,

155

ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν

καὶ μύθοισι κέκαστο , παλαιά τε πολλά τε εἰδώς ·

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν ·

Ἀλκίνοʼ , οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον , οὐδὲ ἔοικε ,

ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἧσθαι ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν ,

160

οἵδε δὲ σὸν μῦθον ποτιδέγμενοι ἰσχανόωνται .

ἄλλʼ ἄγε δὴ ξεῖνον μὲν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου

εἷσον ἀναστήσας , σὺ δὲ κηρύκεσσι κέλευσον

οἶνον ἐπικρῆσαι , ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ

σπείσομεν , ὅς θʼ ἱκέτῃσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ ·

165

δόρπον δὲ ξείνῳ ταμίη δότω ἔνδον ἐόντων .

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο ,

χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην

ὦρσεν ἀπʼ ἐσχαρόφιν καὶ ἐπὶ θρόνου εἷσε φαεινοῦ ,

υἱὸν ἀναστήσας ἀγαπήνορα Λαοδάμαντα ,

170

ὅς οἱ πλησίον ἷζε , μάλιστα δέ μιν φιλέεσκεν .

χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα

καλῇ χρυσείῃ ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος ,

νίψασθαι · παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν .

σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα ,

175

εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα , χαριζομένη παρεόντων .

αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς .

καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο ·

Ποντόνοε , κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον

πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον , ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ

180

σπείσομεν , ὅς θʼ ἱκέτῃσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ .

ὣς φάτο , Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα ,

νώμησεν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενος δεπάεσσιν .

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ , ὅσον ἤθελε θυμός ,

τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε ·

185

κέκλυτε , Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει .

νῦν μὲν δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδʼ ἰόντες ·

ἠῶθεν δὲ γέροντας ἐπὶ πλέονας καλέσαντες

ξεῖνον ἐνὶ μεγάροις ξεινίσσομεν ἠδὲ θεοῖσιν

190

ῥέξομεν ἱερὰ καλά , ἔπειτα δὲ καὶ περὶ πομπῆς

μνησόμεθʼ , ὥς χʼ ὁ ξεῖνος ἄνευθε πόνου καὶ ἀνίης

πομπῇ ὑφʼ ἡμετέρῃ ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται

χαίρων καρπαλίμως , εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐστί ,

μηδέ τι μεσσηγύς γε κακὸν καὶ πῆμα πάθῃσι ,

195

πρίν γε τὸν ἧς γαίης ἐπιβήμεναι · ἔνθα δʼ ἔπειτα

πείσεται , ἅσσα οἱ αἶσα κατὰ κλῶθές τε βαρεῖαι

γιγνομένῳ νήσαντο λίνῳ , ὅτε μιν τέκε μήτηρ .

εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατʼ οὐρανοῦ εἰλήλουθεν ,

ἄλλο τι δὴ τόδʼ ἔπειτα θεοὶ περιμηχανόωνται .

200

αἰεὶ γὰρ τὸ πάρος γε θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς

ἡμῖν , εὖτʼ ἔρδωμεν ἀγακλειτὰς ἑκατόμβας ,

δαίνυνταί τε παρʼ ἄμμι καθήμενοι ἔνθα περ ἡμεῖς .

εἰ δʼ ἄρα τις καὶ μοῦνος ἰὼν ξύμβληται ὁδίτης ,

οὔ τι κατακρύπτουσιν , ἐπεί σφισιν ἐγγύθεν εἰμέν ,

205

ὥς περ Κύκλωπές τε καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων .

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·

Ἀλκίνοʼ , ἄλλο τί τοι μελέτω φρεσίν · οὐ γὰρ ἐγώ γε

ἀθανάτοισιν ἔοικα , τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν ,

οὐ δέμας οὐδὲ φυήν , ἀλλὰ θνητοῖσι βροτοῖσιν .

210

οὕς τινας ὑμεῖς ἴστε μάλιστʼ ὀχέοντας ὀιζὺν

ἀνθρώπων , τοῖσίν κεν ἐν ἄλγεσιν ἰσωσαίμην .

καὶ δʼ ἔτι κεν καὶ μᾶλλον ἐγὼ κακὰ μυθησαίμην ,

ὅσσα γε δὴ ξύμπαντα θεῶν ἰότητι μόγησα .

ἀλλʼ ἐμὲ μὲν δορπῆσαι ἐάσατε κηδόμενόν περ ·

215

οὐ γάρ τι στυγερῇ ἐπὶ γαστέρι κύντερον ἄλλο

ἔπλετο , ἥ τʼ ἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ

καὶ μάλα τειρόμενον καὶ ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔχοντα ,

ὡς καὶ ἐγὼ πένθος μὲν ἔχω φρεσίν , ἡ δὲ μάλʼ αἰεὶ

ἐσθέμεναι κέλεται καὶ πινέμεν , ἐκ δέ με πάντων

220

ληθάνει ὅσσʼ ἔπαθον , καὶ ἐνιπλησθῆναι ἀνώγει .

ὑμεῖς δʼ ὀτρύνεσθαι ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν ,

ὥς κʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης

καί περ πολλὰ παθόντα · ἰδόντα με καὶ λίποι αἰὼν

κτῆσιν ἐμήν , δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα .

225

ὣς ἔφαθʼ , οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον

πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον , ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν .

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιον θʼ ὅσον ἤθελε θυμός ,

οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος ,

αὐτὰρ ὁ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς ,

230

πὰρ δέ οἱ Ἀρήτη τε καὶ Ἀλκίνοος θεοειδὴς

ἥσθην · ἀμφίπολοι δʼ ἀπεκόσμεον ἔντεα δαιτός .

τοῖσιν δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων ·

ἔγνω γὰρ φᾶρός τε χιτῶνά τε εἵματʼ ἰδοῦσα

καλά , τά ῥʼ αὐτὴ τεῦξε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί ·

235

καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

ξεῖνε , τὸ μέν σε πρῶτον ἐγὼν εἰρήσομαι αὐτή ·

τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν ; τίς τοι τάδε εἵματʼ ἔδωκεν ;

οὐ δὴ φῆς ἐπὶ πόντον ἀλώμενος ἐνθάδʼ ἱκέσθαι ;

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·

240

ἀργαλέον , βασίλεια , διηνεκέως ἀγορεῦσαι

κήδεʼ , ἐπεί μοι πολλὰ δόσαν θεοὶ Οὐρανίωνες ·

τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς .

Ὠγυγίη τις νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται ·

ἔνθα μὲν Ἄτλαντος θυγάτηρ , δολόεσσα Καλυψὼ

245

ναίει ἐυπλόκαμος , δεινὴ θεός · οὐδέ τις αὐτῇ

μίσγεται οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων .

ἀλλʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐφέστιον ἤγαγε δαίμων

οἶον , ἐπεί μοι νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ

Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ .

250

ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι ,

αὐτὰρ ἐγὼ τρόπιν ἀγκὰς ἑλὼν νεὸς ἀμφιελίσσης

ἐννῆμαρ φερόμην · δεκάτῃ δέ με νυκτὶ μελαίνῃ

νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί , ἔνθα Καλυψὼ

ναίει ἐυπλόκαμος , δεινὴ θεός , ἥ με λαβοῦσα

255

ἐνδυκέως ἐφίλει τε καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκε

θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα ·

ἀλλʼ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν .

ἔνθα μὲν ἑπτάετες μένον ἔμπεδον , εἵματα δʼ αἰεὶ

δάκρυσι δεύεσκον , τά μοι ἄμβροτα δῶκε Καλυψώ ·

260

ἀλλʼ ὅτε δὴ ὀγδόατόν μοι ἐπιπλόμενον ἔτος ἦλθεν ,

καὶ τότε δή μʼ ἐκέλευσεν ἐποτρύνουσα νέεσθαι

Ζηνὸς ὑπʼ ἀγγελίης , ἢ καὶ νόος ἐτράπετʼ αὐτῆς .

πέμπε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου , πολλὰ δʼ ἔδωκε ,

σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ , καὶ ἄμβροτα εἵματα ἕσσεν ,

265

οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε .

ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέον ἤματα ποντοπορεύων ,

ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα

γαίης ὑμετέρης , γήθησε δέ μοι φίλον ἦτορ

δυσμόρῳ · ἦ γὰρ ἔμελλον ἔτι ξυνέσεσθαι ὀιζυῖ

270

πολλῇ , τήν μοι ἐπῶρσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ,

ὅς μοι ἐφορμήσας ἀνέμους κατέδησε κέλευθον ,

ὤρινεν δὲ θάλασσαν ἀθέσφατον , οὐδέ τι κῦμα

εἴα ἐπὶ σχεδίης ἁδινὰ στενάχοντα φέρεσθαι .

τὴν μὲν ἔπειτα θύελλα διεσκέδασʼ · αὐτὰρ ἐγώ γε

275

νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον , ὄφρα με γαίῃ

ὑμετέρῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καὶ ὕδωρ .

ἔνθα κέ μʼ ἐκβαίνοντα βιήσατο κῦμʼ ἐπὶ χέρσου ,

πέτρῃς πρὸς μεγάλῃσι βαλὸν καὶ ἀτερπέι χώρῳ ·

ἀλλʼ ἀναχασσάμενος νῆχον πάλιν , ἧος ἐπῆλθον

280

ἐς ποταμόν , τῇ δή μοι ἐείσατο χῶρος ἄριστος ,

λεῖος πετράων , καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο .

ἐκ δʼ ἔπεσον θυμηγερέων , ἐπὶ δʼ ἀμβροσίη νὺξ

ἤλυθʼ . ἐγὼ δʼ ἀπάνευθε διιπετέος ποταμοῖο

ἐκβὰς ἐν θάμνοισι κατέδραθον , ἀμφὶ δὲ φύλλα

285

ἠφυσάμην · ὕπνον δὲ θεὸς κατʼ ἀπείρονα χεῦεν .

ἔνθα μὲν ἐν φύλλοισι φίλον τετιημένος ἦτορ

εὗδον παννύχιος καὶ ἐπʼ ἠῶ καὶ μέσον ἦμαρ .

δείλετό τʼ ἠέλιος καί με γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν .

ἀμφιπόλους δʼ ἐπὶ θινὶ τεῆς ἐνόησα θυγατρὸς

290

παιζούσας , ἐν δʼ αὐτὴ ἔην ἐικυῖα θεῇσι ·

τὴν ἱκέτευσʼ · ἡ δʼ οὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ ,

ὡς οὐκ ἂν ἔλποιο νεώτερον ἀντιάσαντα

ἐρξέμεν · αἰεὶ γάρ τε νεώτεροι ἀφραδέουσιν .

ἥ μοι σῖτον ἔδωκεν ἅλις ἠδʼ αἴθοπα οἶνον

295

καὶ λοῦσʼ ἐν ποταμῷ καί μοι τάδε εἵματʼ ἔδωκε .

ταῦτά τοι ἀχνύμενός περ ἀληθείην κατέλεξα .

τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε ·

ξεῖνʼ , ἦ τοι μὲν τοῦτο γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε

παῖς ἐμή , οὕνεκά σʼ οὔ τι μετʼ ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν

300

ἦγεν ἐς ἡμέτερον , σὺ δʼ ἄρα πρώτην ἱκέτευσας .

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·

ἥρως , μή τοι τοὔνεκʼ ἀμύμονα νείκεε κούρην ·

ἡ μὲν γάρ μʼ ἐκέλευε σὺν ἀμφιπόλοισιν ἕπεσθαι ,

ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ ἔθελον δείσας αἰσχυνόμενός τε ,

305

μή πως καὶ σοὶ θυμὸς ἐπισκύσσαιτο ἰδόντι ·

δύσζηλοι γάρ τʼ εἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων .

τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε ·

ξεῖνʼ , οὔ μοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ

μαψιδίως κεχολῶσθαι · ἀμείνω δʼ αἴσιμα πάντα .

310

αἲ γάρ , Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον ,

τοῖος ἐὼν οἷός ἐσσι , τά τε φρονέων ἅ τʼ ἐγώ περ ,

παῖδά τʼ ἐμὴν ἐχέμεν καὶ ἐμὸς γαμβρὸς καλέεσθαι

αὖθι μένων · οἶκον δέ κʼ ἐγὼ καὶ κτήματα δοίην ,

εἴ κʼ ἐθέλων γε μένοις · ἀέκοντα δέ σʼ οὔ τις ἐρύξει

315

Φαιήκων · μὴ τοῦτο φίλον Διὶ πατρὶ γένοιτο .

πομπὴν δʼ ἐς τόδʼ ἐγὼ τεκμαίρομαι , ὄφρʼ ἐὺ εἰδῇς ,

αὔριον ἔς · τῆμος δὲ σὺ μὲν δεδμημένος ὕπνῳ

λέξεαι , οἱ δʼ ἐλόωσι γαλήνην , ὄφρʼ ἂν ἵκηαι

πατρίδα σὴν καὶ δῶμα , καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν ,

320

εἴ περ καὶ μάλα πολλὸν ἑκαστέρω ἔστʼ Εὐβοίης ,

τήν περ τηλοτάτω φάσʼ ἔμμεναι , οἵ μιν ἴδοντο

λαῶν ἡμετέρων , ὅτε τε ξανθὸν Ῥαδάμανθυν

ἦγον ἐποψόμενον Τιτυὸν Γαιήιον υἱόν .

καὶ μὲν οἱ ἔνθʼ ἦλθον καὶ ἄτερ καμάτοιο τέλεσσαν

325

ἤματι τῷ αὐτῷ καὶ ἀπήνυσαν οἴκαδʼ ὀπίσσω .

εἰδήσεις δὲ καὶ αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶν ὅσσον ἄρισται

νῆες ἐμαὶ καὶ κοῦροι ἀναρρίπτειν ἅλα πηδῷ .

ὣς φάτο , γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ,

εὐχόμενος δʼ ἄρα εἶπεν , ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν ·

330

Ζεῦ πάτερ , αἴθʼ ὅσα εἶπε τελευτήσειεν ἅπαντα

Ἀλκίνοος · τοῦ μέν κεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν

ἄσβεστον κλέος εἴη , ἐγὼ δέ κε πατρίδʼ ἱκοίμην .

ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον ·

κέκλετο δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἀμφιπόλοισιν

335

δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ

πορφύρεʼ ἐμβαλέειν , στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας

χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι .

αἱ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι ·

αὐτὰρ ἐπεὶ στόρεσαν πυκινὸν λέχος ἐγκονέουσαι ,

340

ὤτρυνον δʼ Ὀδυσῆα παριστάμεναι ἐπέεσσιν ·

ὄρσο κέων , ὦ ξεῖνε · πεποίηται δέ τοι εὐνή .

ὣς φάν , τῷ δʼ ἀσπαστὸν ἐείσατο κοιμηθῆναι .

ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς

τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπʼ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ ·

345

Ἀλκίνοος δʼ ἄρα λέκτο μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο ,

πὰρ δὲ γυνὴ δέσποινα λέχος πόρσυνε καὶ εὐνήν .

Homer The Odyssey

A. T. Murray

Table of Contents: