‘ἆρ’ ἄξιοί ἐσμεν , ὦ Λακεδαιμόνιοι , καὶ προθυμίας ἕνεκα τῆς τότε καὶ γνώμης ξυνέσεως ἀρχῆς γε ἧς ἔχομεν τοῖς Ἕλλησι μὴ οὕτως ἄγαν ἐπιφθόνως διακεῖσθαι ;
καὶ γὰρ αὐτὴν τήνδε ἐλάβομεν οὐ βιασάμενοι , ἀλλ’ ὑμῶν μὲν οὐκ ἐθελησάντων παραμεῖναι πρὸς τὰ ὑπόλοιπα τοῦ βαρβάρου , ἡμῖν δὲ προσελθόντων τῶν ξυμμάχων καὶ αὐτῶν δεηθέντων ἡγεμόνας καταστῆναι ·
ἐξ αὐτοῦ δὲ τοῦ ἔργου κατηναγκάσθημεν τὸ πρῶτον προαγαγεῖν αὐτὴν ἐς τόδε , μάλιστα μὲν ὑπὸ δέους , ἔπειτα καὶ τιμῆς , ὕστερον καὶ ὠφελίας .
καὶ οὐκ ἀσφαλὲς ἔτι ἐδόκει εἶναι τοῖς πολλοῖς ἀπηχθημένους , καί τινων καὶ ἤδη ἀποστάντων κατεστραμμένων , ὑμῶν τε ἡμῖν οὐκέτι ὁμοίως φίλων , ἀλλ’ ὑπόπτων καὶ διαφόρων ὄντων , ἀνέντας κινδυνεύειν · καὶ γὰρ ἂν αἱ ἀποστάσεις πρὸς ὑμᾶς ἐγίγνοντο .
πᾶσι δὲ ἀνεπίφθονον τὰ ξυμφέροντα τῶν μεγίστων πέρι κινδύνων εὖ τίθεσθαι .
Historiae. Thucydides. Henry Stuart Jones. Oxford. 1910.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.