ΑΘ.
ἡμεῖς δὲ τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς , ἢν καὶ παυθῇ , οὐκ ἀθυμοῦμεν τὴν τελευτήν · οὐ γὰρ οἱ ἄρχοντες ἄλλων , ὥσπερ καὶ Λακεδαιμόνιοι , οὗτοι δεινοὶ τοῖς νικηθεῖσιν (ἔστι δὲ οὐ πρὸς Λακεδαιμονίους ἡμῖν ὁ ἀγών) , ἀλλ’ ἢν οἱ ὑπήκοοί που τῶν ἀρξάντων αὐτοὶ ἐπιθέμενοι κρατήσωσιν . καὶ
ΑΘ.
περὶ μὲν τούτου ἡμῖν ἀφείσθω κινδυνεύεσθαι · ὡς δὲ ἐπ’ ὠφελίᾳ τε πάρεσμεν τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ νῦν τοὺς λόγους ἐροῦμεν τῆς ὑμετέρας πόλεως , ταῦτα δηλώσομεν , βουλόμενοι ἀπόνως μὲν ὑμῶν ἄρξαι , χρησίμως δ’ ὑμᾶς ἀμφοτέροις σωθῆναι .
Historiae. Thucydides. Henry Stuart Jones. Oxford. 1910.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.