τοῦ δ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνος ἀρχομένου εὐθὺς οἱ Λακεδαιμόνιοι , ἐπειδὴ τὰ Κάρνεια ἤγαγον , ἐξεστράτευσαν , καὶ ἀφικόμενοι ἐς Τεγέαν λόγους προύπεμπον ἐς τὸ Ἄργος ξυμβατηρίους .
ἦσαν δὲ αὐτοῖς πρότερόν τε ἄνδρες ἐπιτήδειοι καὶ βουλόμενοι τὸν δῆμον τὸν ἐν Ἄργει καταλῦσαι · καὶ ἐπειδὴ ἡ μάχη ἐγεγένητο , πολλῷ μᾶλλον ἐδύναντο πείθειν τοὺς πολλοὺς ἐς τὴν ὁμολογίαν . ἐβούλοντο δὲ πρῶτον σπονδὰς ποιήσαντες πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους αὖθις ὕστερον καὶ ξυμμαχίαν , καὶ οὕτως ἤδη τῷ δήμῳ ἐπιτίθεσθαι .
καὶ ἀφικνεῖται πρόξενος ὢν Ἀργείων Λίχας ὁ Ἀρκεσιλάου παρὰ τῶν Λακεδαιμονίων δύο λόγω φέρων ἐς τὸ Ἄργος , τὸν μὲν καθ’ ὅτι εἰ βούλονται πολεμεῖν , τὸν δ’ ὡς εἰ εἰρήνην ἄγειν . καὶ γενομένης πολλῆς ἀντιλογίας (ἔτυχε γὰρ καὶ ὁ Ἀλκιβιάδης παρών ) οἱ ἄνδρες οἱ τοῖς Λακεδαιμονίοις πράσσοντες , ἤδη καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ τολμῶντες , ἔπεισαν τοὺς Ἀργείους προσδέξασθαι τὸν ξυμβατήριον λόγον . ἔστι δὲ ὅδε .
Historiae. Thucydides. Henry Stuart Jones. Oxford. 1910.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.