ξυναθροισθέντες δὲ οἱ Συρακόσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι , τῶν τε αἰχμαλώτων ὅσους ἐδύναντο πλείστους καὶ τὰ σκῦλα ἀναλαβόντες , ἀνεχώρησαν ἐς τὴν πόλιν .
καὶ τοὺς μὲν ἄλλους Ἀθηναίων καὶ τῶν ξυμμάχων ὁπόσους ἔλαβον κατεβίβασαν ἐς τὰς λιθοτομίας , ἀσφαλεστάτην εἶναι νομίσαντες τήρησιν , Νικίαν δὲ καὶ Δημοσθένη ἄκοντος τοῦ Γυλίππου ἀπέσφαξαν . ὁ γὰρ Γύλιππος καλὸν τὸ ἀγώνισμα ἐνόμιζέν οἱ εἶναι ἐπὶ τοῖς ἄλλοις καὶ τοὺς ἀντιστρατήγους κομίσαι Λακεδαιμονίοις .
ξυνέβαινε δὲ τὸν μὲν πολεμιώτατον αὐτοῖς εἶναι , Δημοσθένη , διὰ τὰ ἐν τῇ νήσῳ καὶ Πύλῳ , τὸν δὲ διὰ τὰ αὐτὰ ἐπιτηδειότατον · τοὺς γὰρ ἐκ τῆς νήσου ἄνδρας τῶν Λακεδαιμονίων ὁ Νικίας προυθυμήθη , σπονδὰς πείσας τοὺς Ἀθηναίους ποιήσασθαι , ὥστε ἀφεθῆναι .
ἀνθ’ ὧν οἵ τε Λακεδαιμόνιοι ἦσαν αὐτῷ προσφιλεῖς κἀκεῖνος οὐχ ἥκιστα διὰ τοῦτο πιστεύσας ἑαυτὸν τῷ Γυλίππῳ παρέδωκεν . ἀλλὰ τῶν Συρακοσίων τινές , ὡς ἐλέγετο , οἱ μὲν δείσαντες , ὅτι πρὸς αὐτὸν ἐκεκοινολόγηντο , μὴ βασανιζόμενος διὰ τὸ τοιοῦτο ταραχὴν σφίσιν ἐν εὐπραγίᾳ ποιήσῃ , ἄλλοι δέ , καὶ οὐχ ἥκιστα οἱ Κορίνθιοι , μὴ χρήμασι δὴ πείσας τινάς , ὅτι πλούσιος ἦν , ἀποδρᾷ καὶ αὖθις σφίσι νεώτερόν τι ἀπ’ αὐτοῦ γένηται , πείσαντες τοὺς ξυμμάχους ἀπέκτειναν αὐτόν .
καὶ ὁ μὲν τοιαύτῃ ἢ ὅτι ἐγγύτατα τούτων αἰτίᾳ ἐτεθνήκει , ἥκιστα δὴ ἄξιος ὢν τῶν γε ἐπ’ ἐμοῦ Ἑλλήνων ἐς τοῦτο δυστυχίας ἀφικέσθαι διὰ τὴν πᾶσαν ἐς ἀρετὴν νενομισμένην ἐπιτήδευσιν .
Historiae. Thucydides. Henry Stuart Jones. Oxford. 1910.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.