γεγενημένης δὲ τῆς νίκης τοῖς Συρακοσίοις λαμπρᾶς ἤδη καὶ τοῦ ναυτικοῦ (πρότερον μὲν γὰρ ἐφοβοῦντο τὰς μετὰ τοῦ Δημοσθένους ναῦς ἐπελθούσας ) οἱ μὲν Ἀθηναῖοι ἐν παντὶ δὴ ἀθυμίας ἦσαν καὶ ὁ παράλογος αὐτοῖς μέγας ἦν , πολὺ δὲ μείζων ἔτι τῆς στρατείας ὁ μετάμελος .
πόλεσι γὰρ ταύταις μόναις ἤδη ὁμοιοτρόποις ἐπελθόντες , δημοκρατουμέναις τε , ὥσπερ καὶ αὐτοί , καὶ ναῦς καὶ ἵππους καὶ μεγέθη ἐχούσαις , οὐ δυνάμενοι ἐπενεγκεῖν οὔτ’ ἐκ πολιτείας τι μεταβολῆς τὸ διάφορον αὐτοῖς , ᾧ προσήγοντο ἄν , οὔτ’ ἐκ παρασκευῆς πολλῷ κρείσσονος , σφαλλόμενοι δὲ τὰ πλείω , τά τε πρὸ αὐτῶν ἠπόρουν , καὶ ἐπειδή γε καὶ ταῖς ναυσὶν ἐκρατήθησαν , ὃ οὐκ ἂν ᾤοντο , πολλῷ δὴ μᾶλλον ἔτι .
Historiae. Thucydides. Henry Stuart Jones. Oxford. 1910.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.