μετὰ δὲ τοῦτο εὐθὺς τοῦ Δερκυλίδου πεζῇ ἐκ τῆς Μιλήτου παρεξελθόντος Ἄβυδος ἐν τῷ Ἑλλησπόντῳ ἀφίσταται πρὸς Δερκυλίδαν καὶ Φαρνάβαζον , καὶ Λάμψακος δυοῖν ἡμέραιν ὕστερον . Στρομβιχίδης
δὲ ἐκ τῆς Χίου πυθόμενος κατὰ τάχος βοηθήσας ναυσὶν Ἀθηναίων τέσσαρσι καὶ εἴκοσιν , ὧν καὶ στρατιώτιδες ἦσαν ὁπλίτας ἄγουσαι , ἐπεξελθόντων τῶν Λαμψακηνῶν μάχῃ κρατήσας καὶ αὐτοβοεὶ Λάμψακον ἀτείχιστον οὖσαν ἑλών , καὶ σκεύη μὲν καὶ ἀνδράποδα ἁρπαγὴν ποιησάμενος , τοὺς δ’ ἐλευθέρους πάλιν κατοικίσας , ἐπ’ Ἄβυδον ἦλθεν . καὶ
ὡς οὔτε προσεχώρουν οὔτε προσβάλλων ἐδύνατο ἑλεῖν , ἐς τὸ ἀντιπέρας τῆς Ἀβύδου ἀποπλεύσας Σηστὸν πόλιν τῆς Χερσονήσου , ἥν ποτε Μῆδοι εἶχον , καθίστατο φρούριον καὶ φυλακὴν τοῦ παντὸς Ἑλλησπόντου .
Historiae. Thucydides. Henry Stuart Jones. Oxford. 1910.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.