ἢν γὰρ αὐτοὶ ἔλθωμεν ἐνθένδε μὴ ἀντίπαλον μόνον παρασκευασάμενοι , πλήν γε πρὸς τὸ μάχιμον αὐτῶν , τὸ ὁπλιτικόν , ἀλλὰ καὶ ὑπερβάλλοντες τοῖς πᾶσι , μόλις οὕτως οἷοί τε ἐσόμεθα τῶν μὲν κρατεῖν , τὰ δὲ καὶ διασῶσαι .
πόλιν τε νομίσαι χρὴ ἐν ἀλλοφύλοις καὶ πολεμίοις οἰκιοῦντας ἰέναι , οὓς πρέπει τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ᾗ ἂν κατάσχωσιν εὐθὺς κρατεῖν τῆς γῆς , ἢ εἰδέναι ὅτι , ἢν σφάλλωνται , πάντα πολέμια ἕξουσιν .
ὅπερ ἐγὼ φοβούμενος , καὶ εἰδὼς πολλὰ μὲν ἡμᾶς δέον εὖ βουλεύσασθαι , ἔτι δὲ πλείω εὐτυχῆσαι (χαλεπὸν δὲ ἀνθρώπους ὄντας ) , ὅτι ἐλάχιστα τῇ τύχῃ παραδοὺς ἐμαυτὸν βούλομαι ἐκπλεῖν , παρασκευῇ δὲ ἀπὸ τῶν εἰκότων ἀσφαλὴς ἐκπλεῦσαι .
ταῦτα γὰρ τῇ τε ξυμπάσῃ πόλει βεβαιότατα ἡγοῦμαι καὶ ἡμῖν τοῖς στρατευσομένοις σωτήρια . εἰ δέ τῳ ἄλλως δοκεῖ , παρίημι αὐτῷ τὴν ἀρχήν . ’
Historiae. Thucydides. Henry Stuart Jones. Oxford. 1910.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.