Homer, Homeri Opera, 1.345

ὣς φάτο , Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθʼ ἑταίρῳ ,

345

ἐκ δʼ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον ,

δῶκε δʼ ἄγειν · τὼ δʼ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν ·

ἣ δʼ ἀέκουσʼ ἅμα τοῖσι γυνὴ κίεν · αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς ,

θῖνʼ ἔφʼ ἁλὸς πολιῆς , ὁρόων ἐπʼ ἀπείρονα πόντον ·

350

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς ·

μῆτερ ἐπεί μʼ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα ,

τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι

Ζεὺς ὑψιβρεμέτης · νῦν δʼ οὐδέ με τυτθὸν ἔτισεν ·

ἦ γάρ μʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

355

ἠτίμησεν · ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας .

ὣς φάτο δάκρυ χέων , τοῦ δʼ ἔκλυε πότνια μήτηρ

ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι ·

καρπαλίμως δʼ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτʼ ὀμίχλη ,

καί ῥα πάροιθʼ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος ,

360

χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε ·

τέκνον τί κλαίεις ; τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος ;

ἐξαύδα , μὴ κεῦθε νόῳ , ἵνα εἴδομεν ἄμφω .

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

οἶσθα · τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντʼ ἀγορεύω ;

365

ᾠχόμεθʼ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος ,

τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα ·

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν ,

ἐκ δʼ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον .

Χρύσης δʼ αὖθʼ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος

370

ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα ,

στέμματʼ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος

χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ , καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς ,

Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν .

375

ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ

αἰδεῖσθαί θʼ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα ·

ἀλλʼ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ ,

ἀλλὰ κακῶς ἀφίει , κρατερὸν δʼ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε ·

χωόμενος δʼ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο · τοῖο δʼ Ἀπόλλων

380

εὐξαμένου ἤκουσεν , ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν ,

ἧκε δʼ ἐπʼ Ἀργείοισι κακὸν βέλος · οἳ δέ νυ λαοὶ

θνῇσκον ἐπασσύτεροι , τὰ δʼ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο

πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν · ἄμμι δὲ μάντις

εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο .

385

αὐτίκʼ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι ·

Ἀτρεΐωνα δʼ ἔπειτα χόλος λάβεν , αἶψα δʼ ἀναστὰς

ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί ·

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ

ἐς Χρύσην πέμπουσιν , ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι ·

390

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες

κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν .

ἀλλὰ σὺ εἰ δύνασαί γε περίσχεο παιδὸς ἑῆος ·

ἐλθοῦσʼ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι , εἴ ποτε δή τι

ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ .

395

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα

εὐχομένης ὅτʼ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι

οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι ,

ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι

Ἥρη τʼ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ·

400

ἀλλὰ σὺ τόν γʼ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν ,

ὦχʼ ἑκατόγχειρον καλέσασʼ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον ,

ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί , ἄνδρες δέ τε πάντες

Αἰγαίωνʼ , ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων ·

ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων ·

405

τὸν καὶ ὑπέδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐδʼ ἔτʼ ἔδησαν .

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων

αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι ,

τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφʼ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς

κτεινομένους , ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος ,

410

γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

ἣν ἄτην ὅ τʼ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν .

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα ·

ὤ μοι τέκνον ἐμόν , τί νύ σʼ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα ;

αἴθʼ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων

415

ἧσθαι , ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν ·

νῦν δʼ ἅμα τʼ ὠκύμορος καὶ ὀϊζυρὸς περὶ πάντων

ἔπλεο · τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι .

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ

εἶμʼ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται .

420

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι

μήνιʼ Ἀχαιοῖσιν , πολέμου δʼ ἀποπαύεο πάμπαν ·

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετʼ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας

χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα , θεοὶ δʼ ἅμα πάντες ἕποντο ·

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ ,

425

καὶ τότʼ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ ,

καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω .

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: