Homer, Homeri Opera, 24.64

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν ·

οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μίʼ ἔσσεται · ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ

φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν ·

ὣς γὰρ ἔμοιγʼ , ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων .

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης

λοιβῆς τε κνίσης τε · τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς .

ἀλλʼ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν , οὐδέ πῃ ἔστι ,

λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα · ἦ γάρ οἱ αἰεὶ

μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ .

ἀλλʼ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο ,

ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος , ὥς κεν Ἀχιλλεὺς

δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ .

ὣς ἔφατʼ , ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα ,

μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης

ἔνθορε μείλανι πόντῳ · ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη .

ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν ,

ἥ τε κατʼ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα

ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπʼ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα .

εὗρε δʼ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν , ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄλλαι

εἵαθʼ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί · ἣ δʼ ἐνὶ μέσσῃς

κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος , ὅς οἱ ἔμελλε

φθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης .

ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις ·

ὄρσο Θέτι · καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς .

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ·

τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός ; αἰδέομαι δὲ

μίσγεσθʼ ἀθανάτοισιν , ἔχω δʼ ἄχεʼ ἄκριτα θυμῷ .

εἶμι μέν , οὐδʼ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ .

ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμʼ ἕλε δῖα θεάων

κυάνεον , τοῦ δʼ οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος .

βῆ δʼ ἰέναι , πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις

ἡγεῖτʼ · ἀμφὶ δʼ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης .

ἀκτὴν δʼ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην ,

εὗρον δʼ εὐρύοπα Κρονίδην , περὶ δʼ ἄλλοι ἅπαντες

εἵαθʼ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες .

ἣ δʼ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο , εἶξε δʼ Ἀθήνη .

100

Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε

καί ῥʼ εὔφρηνʼ ἐπέεσσι · Θέτις δʼ ὤρεξε πιοῦσα .

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ·

ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ ,

πένθος ἄλαστον ἔχουσα μετὰ φρεσίν · οἶδα καὶ αὐτός ·

105

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σʼ εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα .

ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν

Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ ·

κλέψαι δʼ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην ·

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω

110

αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων .

αἶψα μάλʼ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον ·

σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς , ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντων

ἀθανάτων κεχολῶσθαι , ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν

Ἕκτορʼ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσεν ,

115

αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ .

αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσω

λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ,

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν , τά κε θυμὸν ἰήνῃ .

ὣς ἔφατʼ , οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ,

120

βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα ,

ἷξεν δʼ ἐς κλισίην οὗ υἱέος · ἔνθʼ ἄρα τόν γε

εὗρʼ ἁδινὰ στενάχοντα · φίλοι δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι

ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον ·

τοῖσι δʼ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο .

125

ἣ δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ ,

χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε ·

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων

σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου

οὔτʼ εὐνῆς ; ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι

130

μίσγεσθʼ · οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ , ἀλλά τοι ἤδη

ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή .

ἀλλʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα , Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι ·

σκύζεσθαι σοί φησι θεούς , ἑὲ δʼ ἔξοχα πάντων

ἀθανάτων κεχολῶσθαι , ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν

135

Ἕκτορʼ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσας .

ἀλλʼ ἄγε δὴ λῦσον , νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα .

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

τῇδʼ εἴη · ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο ,

εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει .

140

ὣς οἵ γʼ ἐν νηῶν ἀγύρει μήτηρ τε καὶ υἱὸς

πολλὰ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον .

Ἶριν δʼ ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν ·

βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσʼ ἕδος Οὐλύμποιο

ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω

145

λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ,

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ

οἶον , μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ .

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος , ὅς κʼ ἰθύνοι

ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον , ἠδὲ καὶ αὖτις

150

νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ , τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς .

μὴ δέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσὶ μὴ δέ τι τάρβος ·

τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην ,

ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ .

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος ,

155

οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει ·

οὔτε γάρ ἐστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων ,

ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός .

ὣς ἔφατʼ , ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα .

ἷξεν δʼ ἐς Πριάμοιο , κίχεν δʼ ἐνοπήν τε γόον τε .

160

παῖδες μὲν πατέρʼ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς

δάκρυσιν εἵματʼ ἔφυρον , ὃ δʼ ἐν μέσσοισι γεραιὸς

ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος · ἀμφὶ δὲ πολλὴ

κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος

τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι .

165

θυγατέρες δʼ ἀνὰ δώματʼ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο

τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ

χερσὶν ὑπʼ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες .

στῆ δὲ παρὰ Πρίαμον Διὸς ἄγγελος , ἠδὲ προσηύδα

τυτθὸν φθεγξαμένη · τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα ·

170

θάρσει Δαρδανίδη Πρίαμε φρεσί , μὴ δέ τι τάρβει ·

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδʼ ἱκάνω

ἀλλʼ ἀγαθὰ φρονέουσα · Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι ,

ὅς σευ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδʼ ἐλεαίρει .

λύσασθαί σʼ ἐκέλευσεν Ὀλύμπιος Ἕκτορα δῖον ,

175

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ

οἶον , μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ .

κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος , ὅς κʼ ἰθύνοι

ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον , ἠδὲ καὶ αὖτις

νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ , τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς .

180

μὴ δέ τί τοι θάνατος μελέτω φρεσὶ μηδέ τι τάρβος ·

τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμʼ ἕψεται ἀργεϊφόντης ,

ὅς σʼ ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ .

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος ,

οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει ·

185

οὔτε γάρ ἔστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων ,

ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός .

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις ,

αὐτὰρ ὅ γʼ υἷας ἄμαξαν ἐΰτροχον ἡμιονείην

ὁπλίσαι ἠνώγει , πείρινθα δὲ δῆσαι ἐπʼ αὐτῆς .

190

αὐτὸς δʼ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα

κέδρινον ὑψόροφον , ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει ·

ἐς δʼ ἄλοχον Ἑκάβην ἐκαλέσσατο φώνησέν τε ·

δαιμονίη Διόθεν μοι Ὀλύμπιος ἄγγελος ἦλθε

λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ,

195

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ .

ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ τί τοι φρεσὶν εἴδεται εἶναι ;

αἰνῶς γάρ μʼ αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε

κεῖσʼ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν .

ὣς φάτο , κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ ·

200

ὤ μοι πῇ δή τοι φρένες οἴχονθʼ , ᾗς τὸ πάρος περ

ἔκλεʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ξείνους ἠδʼ οἷσιν ἀνάσσεις ;

πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος

ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς

υἱέας ἐξενάριξε · σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ .

205

εἰ γάρ σʼ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν

ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σʼ ἐλεήσει ,

οὐδέ τί σʼ αἰδέσεται . νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν

ἥμενοι ἐν μεγάρῳ · τῷ δʼ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ

γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ , ὅτε μιν τέκον αὐτή ,

210

ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων

ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ , τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι

ἐσθέμεναι προσφῦσα · τότʼ ἄντιτα ἔργα γένοιτο

παιδὸς ἐμοῦ , ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα ,

ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων

215

ἑσταότʼ οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτʼ ἀλεωρῆς .

τὴν δʼ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

μή μʼ ἐθέλοντʼ ἰέναι κατερύκανε , μὴ δέ μοι αὐτὴ

ὄρνις ἐνὶ μεγάροισι κακὸς πέλευ · οὐδέ με πείσεις .

εἰ μὲν γάρ τίς μʼ ἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν ,

220

ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες ,

ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον ·

νῦν δʼ , αὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ ἐσέδρακον ἄντην ,

εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται . εἰ δέ μοι αἶσα

τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

225

βούλομαι · αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς

ἀγκὰς ἑλόντʼ ἐμὸν υἱόν , ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην .

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: