Homer, Homeri Opera, 15.1

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν

φεύγοντες , πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν ,

οἳ μὲν δὴ παρʼ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες

χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι · ἔγρετο δὲ Ζεὺς

Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης ,

στῆ δʼ ἄρʼ ἀναΐξας , ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς

τοὺς μὲν ὀρινομένους , τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν

Ἀργείους , μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα ·

Ἕκτορα δʼ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον , ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι

εἵαθʼ , ὃ δʼ ἀργαλέῳ ἔχετʼ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων

αἷμʼ ἐμέων , ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλʼ Ἀχαιῶν .

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ,

δεινὰ δʼ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν ·

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη

Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης , ἐφόβησε δὲ λαούς .

οὐ μὰν οἶδʼ εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς

πρώτη ἐπαύρηαι καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω .

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τʼ ἐκρέμω ὑψόθεν , ἐκ δὲ ποδοῖιν

ἄκμονας ἧκα δύω , περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα

χρύσεον ἄρρηκτον ; σὺ δʼ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν

ἐκρέμω · ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον ,

λῦσαι δʼ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν · ὃν δὲ λάβοιμι

ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφρʼ ἂν ἵκηται

γῆν ὀλιγηπελέων · ἐμὲ δʼ οὐδʼ ὧς θυμὸν ἀνίει

ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο ,

τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας

πέμψας ἐπʼ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα ,

καί μιν ἔπειτα Κόων δʼ εὖ ναιομένην ἀπένεικας .

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις

Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα .

τῶν σʼ αὖτις μνήσω ἵνʼ ἀπολλήξῃς ἀπατάων ,

ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή ,

ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μʼ ἀπάτησας .

ὣς φάτο , ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη ,

καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε

καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ , ὅς τε μέγιστος

ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι ,

σή θʼ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν

κουρίδιον , τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι ·

μὴ διʼ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα , τοῖσι δʼ ἀρήγει ,

ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει ,

τειρομένους δʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς .

αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην

τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς .

ὣς φάτο , μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ,

καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

εἰ μὲν δὴ σύ γʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη

ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετʼ ἀθανάτοισι καθίζοις ,

τώ κε Ποσειδάων γε , καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ ,

αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ .

ἀλλʼ εἰ δή ῥʼ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις ,

ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν , καὶ δεῦρο κάλεσσον

Ἶρίν τʼ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον ,

ὄφρʼ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

ἔλθῃ , καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι

παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθʼ ἱκέσθαι ,

Ἕκτορα δʼ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων ,

αὖτις δʼ ἐμπνεύσῃσι μένος , λελάθῃ δʼ ὀδυνάων

αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας , αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας ,

φεύγοντες δʼ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι

Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος · ὃ δʼ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον

Πάτροκλον · τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ

Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντʼ αἰζηοὺς

τοὺς ἄλλους , μετὰ δʼ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον .

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς .

ἐκ τοῦ δʼ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν

αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κʼ Ἀχαιοὶ

Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς .

τὸ πρὶν δʼ οὔτʼ ἄρʼ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τινʼ ἄλλον

ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδʼ ἐάσω

πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ ,

ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον , ἐμῷ δʼ ἐπένευσα κάρητι ,

ἤματι τῷ ὅτʼ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων ,

λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον .

ὣς ἔφατʼ , οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ,

βῆ δʼ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον .

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος , ὅς τʼ ἐπὶ πολλὴν

γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ

ἔνθʼ εἴην ἢ ἔνθα , μενοινήῃσί τε πολλά ,

ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη ·

ἵκετο δʼ αἰπὺν Ὄλυμπον , ὁμηγερέεσσι δʼ ἐπῆλθεν

ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ · οἳ δὲ ἰδόντες

πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν .

ἣ δʼ ἄλλους μὲν ἔασε , Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ

δέκτο δέπας · πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα ,

καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

Ἥρη τίπτε βέβηκας ; ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας ·

ἦ μάλα δή σʼ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς , ὅς τοι ἀκοίτης .

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη ·

μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο · οἶσθα καὶ αὐτὴ

οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής .

ἀλλὰ σύ γʼ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης ·

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν

οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται · οὐδέ τί φημι

πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν , οὔτε βροτοῖσιν

οὔτε θεοῖς , εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων .

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη ,

100

ὄχθησαν δʼ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί · ἣ δʼ ἐγέλασσε

χείλεσιν , οὐδὲ μέτωπον ἐπʼ ὀφρύσι κυανέῃσιν

ἰάνθη · πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα ·

νήπιοι οἳ Ζηνὶ μενεαίνομεν ἀφρονέοντες ·

ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες

105

ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ · ὃ δʼ ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει

οὐδʼ ὄθεται · φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι

κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος .

τὼ ἔχεθʼ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ .

ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομʼ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι ·

110

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν

Ἀσκάλαφος , τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης .

ὣς ἔφατʼ , αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ

χερσὶ καταπρηνέσσʼ , ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα ·

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετʼ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες

115

τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ,

εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ

κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθʼ αἵματι καὶ κονίῃσιν .

ὣς φάτο , καί ῥʼ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε

ζευγνύμεν , αὐτὸς δʼ ἔντεʼ ἐδύσετο παμφανόωντα .

120

ἔνθά κʼ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος

πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη ,

εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν

ὦρτο διὲκ προθύρου , λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε ,

τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθʼ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων ,

125

ἔγχος δʼ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα

χάλκεον · ἣ δʼ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα ·

μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας · ἦ νύ τοι αὔτως

οὔατʼ ἀκουέμεν ἐστί , νόος δʼ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς .

οὐκ ἀΐεις ἅ τέ φησι θεὰ λευκώλενος Ἥρη

130

ἣ δὴ νῦν πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰλήλουθεν ;

ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ

ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ ,

αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι ;

αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς

135

λείψει , ὃ δʼ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον ,

μάρψει δʼ ἑξείης ὅς τʼ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί .

τώ σʼ αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος ἑῆος ·

ἤδη γάρ τις τοῦ γε βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων

ἢ πέφατʼ , ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται · ἀργαλέον δὲ

140

πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε .

ὣς εἰποῦσʼ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα .

Ἥρη δʼ Ἀπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτὸς

Ἶρίν θʼ , ἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι ,

καί σφεας φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

145

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετʼ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα ·

αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε , Διός τʼ εἰς ὦπα ἴδησθε ,

ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ .

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη ,

ἕζετο δʼ εἰνὶ θρόνῳ · τὼ δʼ ἀΐξαντε πετέσθην .

150

Ἴδην δʼ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν ,

εὗρον δʼ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ

ἥμενον · ἀμφὶ δέ μιν θυόεν νέφος ἐστεφάνωτο .

τὼ δὲ πάροιθʼ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο

στήτην · οὐδέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ ,

155

ὅττί οἱ ὦκʼ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην .

Ἶριν δὲ προτέρην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα , Ποσειδάωνι ἄνακτι

πάντα τάδʼ ἀγγεῖλαι , μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι .

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο

160

ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν .

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσʼ ἐπιπείσεται , ἀλλʼ ἀλογήσει ,

φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

μή μʼ οὐδὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ

μεῖναι , ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι

165

καὶ γενεῇ πρότερος · τοῦ δʼ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ

ἶσον ἐμοὶ φάσθαι , τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι .

ὣς ἔφατʼ , οὐδʼ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ,

βῆ δὲ κατʼ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν .

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα

170

ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο ,

ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις ,

ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον ·

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα

ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο .

175

παυσάμενόν σʼ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο

ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν .

εἰ δέ οἱ οὐκ ἐπέεσσʼ ἐπιπείσεαι , ἀλλʼ ἀλογήσεις ,

ἠπείλει καὶ κεῖνος ἐναντίβιον πολεμίξων

ἐνθάδʼ ἐλεύσεσθαι · σὲ δʼ ὑπεξαλέασθαι ἄνωγε

180

χεῖρας , ἐπεὶ σέο φησὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι

καὶ γενεῇ πρότερος · σὸν δʼ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ

ἶσόν οἱ φάσθαι , τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι .

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: