Homer, Homeri Opera, 6.37

Ἄδρηστον δʼ ἄρʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος

ζωὸν ἕλʼ · ἵππω γάρ οἱ ἀτυζομένω πεδίοιο

ὄζῳ ἔνι βλαφθέντε μυρικίνῳ ἀγκύλον ἅρμα

ἄξαντʼ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ αὐτὼ μὲν ἐβήτην

πρὸς πόλιν , ᾗ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι φοβέοντο ,

αὐτὸς δʼ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη

πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα · πὰρ δέ οἱ ἔστη

Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος .

Ἄδρηστος δʼ ἄρʼ ἔπειτα λαβὼν ἐλίσσετο γούνων ·

ζώγρει Ἀτρέος υἱέ , σὺ δʼ ἄξια δέξαι ἄποινα ·

πολλὰ δʼ ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κεῖται

χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος ,

τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσιʼ ἄποινα

εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτʼ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν .

ὣς φάτο , τῷ δʼ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθε ·

καὶ δή μιν τάχʼ ἔμελλε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

δώσειν ᾧ θεράποντι καταξέμεν · ἀλλʼ Ἀγαμέμνων

ἀντίος ἦλθε θέων , καὶ ὁμοκλήσας ἔπος ηὔδα ·

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε , τί ἢ δὲ σὺ κήδεαι οὕτως

ἀνδρῶν ; ἦ σοὶ ἄριστα πεποίηται κατὰ οἶκον

πρὸς Τρώων ; τῶν μή τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον

χεῖράς θʼ ἡμετέρας , μηδʼ ὅν τινα γαστέρι μήτηρ

κοῦρον ἐόντα φέροι , μηδʼ ὃς φύγοι , ἀλλʼ ἅμα πάντες

Ἰλίου ἐξαπολοίατʼ ἀκήδεστοι καὶ ἄφαντοι .

ὣς εἰπὼν ἔτρεψεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως

αἴσιμα παρειπών · ὃ δʼ ἀπὸ ἕθεν ὤσατο χειρὶ

ἥρωʼ Ἄδρηστον · τὸν δὲ κρείων Ἀγαμέμνων

οὖτα κατὰ λαπάρην · ὃ δʼ ἀνετράπετʼ , Ἀτρεΐδης δὲ

λὰξ ἐν στήθεσι βὰς ἐξέσπασε μείλινον ἔγχος .

Νέστωρ δʼ Ἀργείοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας ·

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος

μή τις νῦν ἐνάρων ἐπιβαλλόμενος μετόπισθε

μιμνέτω ὥς κε πλεῖστα φέρων ἐπὶ νῆας ἵκηται ,

ἀλλʼ ἄνδρας κτείνωμεν · ἔπειτα δὲ καὶ τὰ ἕκηλοι

νεκροὺς ἂμ πεδίον συλήσετε τεθνηῶτας .

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου .

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν

Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες ,

εἰ μὴ ἄρʼ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι εἶπε παραστὰς

Πριαμίδης Ἕλενος οἰωνοπόλων ὄχʼ ἄριστος ·

Αἰνεία τε καὶ Ἕκτορ , ἐπεὶ πόνος ὔμμι μάλιστα

Τρώων καὶ Λυκίων ἐγκέκλιται , οὕνεκʼ ἄριστοι

πᾶσαν ἐπʼ ἰθύν ἐστε μάχεσθαί τε φρονέειν τε ,

στῆτʼ αὐτοῦ , καὶ λαὸν ἐρυκάκετε πρὸ πυλάων

πάντῃ ἐποιχόμενοι πρὶν αὖτʼ ἐν χερσὶ γυναικῶν

φεύγοντας πεσέειν , δηΐοισι δὲ χάρμα γενέσθαι .

αὐτὰρ ἐπεί κε φάλαγγας ἐποτρύνητον ἁπάσας ,

ἡμεῖς μὲν Δαναοῖσι μαχησόμεθʼ αὖθι μένοντες ,

καὶ μάλα τειρόμενοί περ · ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει ·

Ἕκτορ ἀτὰρ σὺ πόλιν δὲ μετέρχεο , εἰπὲ δʼ ἔπειτα

μητέρι σῇ καὶ ἐμῇ · ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς

νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ

οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο

πέπλον , ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος

εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ ,

θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο ,

καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ

ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν , αἴ κʼ ἐλεήσῃ

ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα ,

ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς

ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο ,

ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι .

οὐδʼ Ἀχιλῆά ποθʼ ὧδέ γʼ ἐδείδιμεν ὄρχαμον ἀνδρῶν ,

ὅν πέρ φασι θεᾶς ἐξέμμεναι · ἀλλʼ ὅδε λίην

100

μαίνεται , οὐδέ τίς οἱ δύναται μένος ἰσοφαρίζειν .

ὣς ἔφαθʼ , Ἕκτωρ δʼ οὔ τι κασιγνήτῳ ἀπίθησεν .

αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε ,

πάλλων δʼ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ

ὀτρύνων μαχέσασθαι , ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν .

105

οἳ δʼ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν ·

Ἀργεῖοι δʼ ὑπεχώρησαν , λῆξαν δὲ φόνοιο ,

φὰν δέ τινʼ ἀθανάτων ἐξ οὐρανοῦ ἀστερόεντος

Τρωσὶν ἀλεξήσοντα κατελθέμεν , ὡς ἐλέλιχθεν .

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας ·

110

Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροι

ἀνέρες ἔστε φίλοι , μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς ,

ὄφρʼ ἂν ἐγὼ βείω προτὶ Ἴλιον , ἠδὲ γέρουσιν

εἴπω βουλευτῇσι καὶ ἡμετέρῃς ἀλόχοισι

δαίμοσιν ἀρήσασθαι , ὑποσχέσθαι δʼ ἑκατόμβας .

115

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα κελαινὸν

ἄντυξ ἣ πυμάτη θέεν ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης .

Γλαῦκος δʼ Ἱππολόχοιο πάϊς καὶ Τυδέος υἱὸς

ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι .

120

οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντε ,

τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης ·

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε καταθνητῶν ἀνθρώπων ;

οὐ μὲν γάρ ποτʼ ὄπωπα μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ

τὸ πρίν · ἀτὰρ μὲν νῦν γε πολὺ προβέβηκας ἁπάντων

125

σῷ θάρσει , ὅ τʼ ἐμὸν δολιχόσκιον ἔγχος ἔμεινας ·

δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν .

εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατʼ οὐρανοῦ εἰλήλουθας ,

οὐκ ἂν ἔγωγε θεοῖσιν ἐπουρανίοισι μαχοίμην .

οὐδὲ γὰρ οὐδὲ Δρύαντος υἱὸς κρατερὸς Λυκόοργος

130

δὴν ἦν , ὅς ῥα θεοῖσιν ἐπουρανίοισιν ἔριζεν ·

ὅς ποτε μαινομένοιο Διωνύσοιο τιθήνας

σεῦε κατʼ ἠγάθεον Νυσήϊον · αἳ δʼ ἅμα πᾶσαι

θύσθλα χαμαὶ κατέχευαν ὑπʼ ἀνδροφόνοιο Λυκούργου

θεινόμεναι βουπλῆγι · Διώνυσος δὲ φοβηθεὶς

135

δύσεθʼ ἁλὸς κατὰ κῦμα , Θέτις δʼ ὑπεδέξατο κόλπῳ

δειδιότα · κρατερὸς γὰρ ἔχε τρόμος ἀνδρὸς ὁμοκλῇ .

τῷ μὲν ἔπειτʼ ὀδύσαντο θεοὶ ῥεῖα ζώοντες ,

καί μιν τυφλὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς · οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν

ἦν , ἐπεὶ ἀθανάτοισιν ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν ·

140

οὐδʼ ἂν ἐγὼ μακάρεσσι θεοῖς ἐθέλοιμι μάχεσθαι .

εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσιν ,

ἆσσον ἴθʼ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθʼ ἵκηαι .

τὸν δʼ αὖθʼ Ἱππολόχοιο προσηύδα φαίδιμος υἱός ·

Τυδεΐδη μεγάθυμε τί ἢ γενεὴν ἐρεείνεις ;

145

οἵη περ φύλλων γενεὴ τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν .

φύλλα τὰ μέν τʼ ἄνεμος χαμάδις χέει , ἄλλα δέ θʼ ὕλη

τηλεθόωσα φύει , ἔαρος δʼ ἐπιγίγνεται ὥρη ·

ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει ἣ δʼ ἀπολήγει .

εἰ δʼ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι ὄφρʼ ἐῢ εἰδῇς

150

ἡμετέρην γενεήν , πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασιν ·

ἔστι πόλις Ἐφύρη μυχῷ Ἄργεος ἱπποβότοιο ,

ἔνθα δὲ Σίσυφος ἔσκεν , ὃ κέρδιστος γένετʼ ἀνδρῶν ,

Σίσυφος Αἰολίδης · ὃ δʼ ἄρα Γλαῦκον τέκεθʼ υἱόν ,

αὐτὰρ Γλαῦκος τίκτεν ἀμύμονα Βελλεροφόντην ·

155

τῷ δὲ θεοὶ κάλλός τε καὶ ἠνορέην ἐρατεινὴν

ὤπασαν · αὐτάρ οἱ Προῖτος κακὰ μήσατο θυμῷ ,

ὅς ῥʼ ἐκ δήμου ἔλασσεν , ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν ,

Ἀργείων · Ζεὺς γάρ οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ ἐδάμασσε .

τῷ δὲ γυνὴ Προίτου ἐπεμήνατο δῖʼ Ἄντεια

160

κρυπταδίῃ φιλότητι μιγήμεναι · ἀλλὰ τὸν οὔ τι

πεῖθʼ ἀγαθὰ φρονέοντα δαΐφρονα Βελλεροφόντην .

ἣ δὲ ψευσαμένη Προῖτον βασιλῆα προσηύδα ·

τεθναίης ὦ Προῖτʼ , ἢ κάκτανε Βελλεροφόντην ,

ὅς μʼ ἔθελεν φιλότητι μιγήμεναι οὐκ ἐθελούσῃ .

165

ὣς φάτο , τὸν δὲ ἄνακτα χόλος λάβεν οἷον ἄκουσε ·

κτεῖναι μέν ῥʼ ἀλέεινε , σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ ,

πέμπε δέ μιν Λυκίην δέ , πόρεν δʼ ὅ γε σήματα λυγρὰ

γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά ,

δεῖξαι δʼ ἠνώγειν ᾧ πενθερῷ ὄφρʼ ἀπόλοιτο .

170

αὐτὰρ ὁ βῆ Λυκίην δὲ θεῶν ὑπʼ ἀμύμονι πομπῇ .

ἀλλʼ ὅτε δὴ Λυκίην ἷξε Ξάνθόν τε ῥέοντα ,

προφρονέως μιν τῖεν ἄναξ Λυκίης εὐρείης ·

ἐννῆμαρ ξείνισσε καὶ ἐννέα βοῦς ἱέρευσεν .

ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς

175

καὶ τότε μιν ἐρέεινε καὶ ᾔτεε σῆμα ἰδέσθαι

ὅττί ῥά οἱ γαμβροῖο πάρα Προίτοιο φέροιτο .

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σῆμα κακὸν παρεδέξατο γαμβροῦ ,

πρῶτον μέν ῥα Χίμαιραν ἀμαιμακέτην ἐκέλευσε

πεφνέμεν · ἣ δʼ ἄρʼ ἔην θεῖον γένος οὐδʼ ἀνθρώπων ,

180

πρόσθε λέων , ὄπιθεν δὲ δράκων , μέσση δὲ χίμαιρα ,

δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο ,

καὶ τὴν μὲν κατέπεφνε θεῶν τεράεσσι πιθήσας .

δεύτερον αὖ Σολύμοισι μαχέσσατο κυδαλίμοισι ·

καρτίστην δὴ τήν γε μάχην φάτο δύμεναι ἀνδρῶν .

185

τὸ τρίτον αὖ κατέπεφνεν Ἀμαζόνας ἀντιανείρας .

τῷ δʼ ἄρʼ ἀνερχομένῳ πυκινὸν δόλον ἄλλον ὕφαινε ·

κρίνας ἐκ Λυκίης εὐρείης φῶτας ἀρίστους

εἷσε λόχον · τοὶ δʼ οὔ τι πάλιν οἶκον δὲ νέοντο ·

πάντας γὰρ κατέπεφνεν ἀμύμων Βελλεροφόντης .

190

ἀλλʼ ὅτε δὴ γίγνωσκε θεοῦ γόνον ἠῢν ἐόντα

αὐτοῦ μιν κατέρυκε , δίδου δʼ ὅ γε θυγατέρα ἥν ,

δῶκε δέ οἱ τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ πάσης ·

καὶ μέν οἱ Λύκιοι τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων

καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης , ὄφρα νέμοιτο .

195

ἣ δʼ ἔτεκε τρία τέκνα δαΐφρονι Βελλεροφόντῃ

Ἴσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον καὶ Λαοδάμειαν .

Λαοδαμείῃ μὲν παρελέξατο μητίετα Ζεύς ,

ἣ δʼ ἔτεκʼ ἀντίθεον Σαρπηδόνα χαλκοκορυστήν .

ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ κεῖνος ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν ,

200

ἤτοι ὃ κὰπ πεδίον τὸ Ἀλήϊον οἶος ἀλᾶτο

ὃν θυμὸν κατέδων , πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων ·

Ἴσανδρον δέ οἱ υἱὸν Ἄρης ἆτος πολέμοιο

μαρνάμενον Σολύμοισι κατέκτανε κυδαλίμοισι ·

τὴν δὲ χολωσαμένη χρυσήνιος Ἄρτεμις ἔκτα .

205

Ἱππόλοχος δέ μʼ ἔτικτε , καὶ ἐκ τοῦ φημι γενέσθαι ·

πέμπε δέ μʼ ἐς Τροίην , καί μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλεν

αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων ,

μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν , οἳ μέγʼ ἄριστοι

ἔν τʼ Ἐφύρῃ ἐγένοντο καὶ ἐν Λυκίῃ εὐρείῃ .

210

ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι .

ὣς φάτο , γήθησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης ·

ἔγχος μὲν κατέπηξεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ,

αὐτὰρ ὃ μειλιχίοισι προσηύδα ποιμένα λαῶν ·

ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός ·

215

Οἰνεὺς γάρ ποτε δῖος ἀμύμονα Βελλεροφόντην

ξείνισʼ ἐνὶ μεγάροισιν ἐείκοσιν ἤματʼ ἐρύξας ·

οἳ δὲ καὶ ἀλλήλοισι πόρον ξεινήϊα καλά ·

Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν ,

Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον

220

καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασʼ ἐμοῖσι .

Τυδέα δʼ οὐ μέμνημαι , ἐπεί μʼ ἔτι τυτθὸν ἐόντα

κάλλιφʼ , ὅτʼ ἐν Θήβῃσιν ἀπώλετο λαὸς Ἀχαιῶν .

τὼ νῦν σοὶ μὲν ἐγὼ ξεῖνος φίλος Ἄργεϊ μέσσῳ

εἰμί , σὺ δʼ ἐν Λυκίῃ ὅτε κεν τῶν δῆμον ἵκωμαι .

225

ἔγχεα δʼ ἀλλήλων ἀλεώμεθα καὶ διʼ ὁμίλου ·

πολλοὶ μὲν γὰρ ἐμοὶ Τρῶες κλειτοί τʼ ἐπίκουροι

κτείνειν ὅν κε θεός γε πόρῃ καὶ ποσσὶ κιχείω ,

πολλοὶ δʼ αὖ σοὶ Ἀχαιοὶ ἐναιρέμεν ὅν κε δύνηαι .

τεύχεα δʼ ἀλλήλοις ἐπαμείψομεν , ὄφρα καὶ οἵδε

230

γνῶσιν ὅτι ξεῖνοι πατρώϊοι εὐχόμεθʼ εἶναι .

ὣς ἄρα φωνήσαντε καθʼ ἵππων ἀΐξαντε

χεῖράς τʼ ἀλλήλων λαβέτην καὶ πιστώσαντο ·

ἔνθʼ αὖτε Γλαύκῳ Κρονίδης φρένας ἐξέλετο Ζεύς ,

ὃς πρὸς Τυδεΐδην Διομήδεα τεύχεʼ ἄμειβε

235

χρύσεα χαλκείων , ἑκατόμβοιʼ ἐννεαβοίων .

Ἕκτωρ δʼ ὡς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν ,

ἀμφʼ ἄρα μιν Τρώων ἄλοχοι θέον ἠδὲ θύγατρες

εἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας τε

καὶ πόσιας · ὃ δʼ ἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγει

240

πάσας ἑξείης · πολλῇσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπτο .

ἀλλʼ ὅτε δὴ Πριάμοιο δόμον περικαλλέʼ ἵκανε

ξεστῇς αἰθούσῃσι τετυγμένον · αὐτὰρ ἐν αὐτῷ

πεντήκοντʼ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο

πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι , ἔνθα δὲ παῖδες

245

κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι ,

κουράων δʼ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς

δώδεκʼ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο

πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι , ἔνθα δὲ γαμβροὶ

κοιμῶντο Πριάμοιο παρʼ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν ·

250

ἔνθά οἱ ἠπιόδωρος ἐναντίη ἤλυθε μήτηρ

Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην ·

ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε ·

τέκνον τίπτε λιπὼν πόλεμον θρασὺν εἰλήλουθας ;

ἦ μάλα δὴ τείρουσι δυσώνυμοι υἷες Ἀχαιῶν

255

μαρνάμενοι περὶ ἄστυ · σὲ δʼ ἐνθάδε θυμὸς ἀνῆκεν

ἐλθόντʼ ἐξ ἄκρης πόλιος Διὶ χεῖρας ἀνασχεῖν .

ἀλλὰ μέν ʼ ὄφρά κέ τοι μελιηδέα οἶνον ἐνείκω ,

ὡς σπείσῃς Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι

πρῶτον , ἔπειτα δὲ καὐτὸς ὀνήσεαι αἴ κε πίῃσθα .

260

ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μένος μέγα οἶνος ἀέξει ,

ὡς τύνη κέκμηκας ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι .

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα πότνια μῆτερ ,

μή μʼ ἀπογυιώσῃς μένεος , ἀλκῆς τε λάθωμαι ·

265

χερσὶ δʼ ἀνίπτοισιν Διὶ λείβειν αἴθοπα οἶνον

ἅζομαι · οὐδέ πῃ ἔστι κελαινεφέϊ Κρονίωνι

αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον εὐχετάασθαι .

ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς νηὸν Ἀθηναίης ἀγελείης

ἔρχεο σὺν θυέεσσιν ἀολλίσσασα γεραιάς ·

270

πέπλον δʼ , ὅς τίς τοι χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος

ἔστιν ἐνὶ μεγάρῳ καί τοι πολὺ φίλτατος αὐτῇ ,

τὸν θὲς Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο ,

καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ

ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν , αἴ κʼ ἐλεήσῃ

275

ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα ,

αἴ κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς

ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο .

ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς νηὸν Ἀθηναίης ἀγελείης

ἔρχευ , ἐγὼ δὲ Πάριν μετελεύσομαι ὄφρα καλέσσω

280

αἴ κʼ ἐθέλῃσʼ εἰπόντος ἀκουέμεν · ὥς κέ οἱ αὖθι

γαῖα χάνοι · μέγα γάρ μιν Ὀλύμπιος ἔτρεφε πῆμα

Τρωσί τε καὶ Πριάμῳ μεγαλήτορι τοῖό τε παισίν .

εἰ κεῖνόν γε ἴδοιμι κατελθόντʼ Ἄϊδος εἴσω

φαίην κε φρένʼ ἀτέρπου ὀϊζύος ἐκλελαθέσθαι .

285

ὣς ἔφαθʼ , ἣ δὲ μολοῦσα ποτὶ μέγαρʼ ἀμφιπόλοισι

κέκλετο · ταὶ δʼ ἄρʼ ἀόλλισσαν κατὰ ἄστυ γεραιάς .

αὐτὴ δʼ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα ,

ἔνθʼ ἔσάν οἱ πέπλοι παμποίκιλα ἔργα γυναικῶν

Σιδονίων , τὰς αὐτὸς Ἀλέξανδρος θεοειδὴς

290

ἤγαγε Σιδονίηθεν ἐπιπλὼς εὐρέα πόντον ,

τὴν ὁδὸν ἣν Ἑλένην περ ἀνήγαγεν εὐπατέρειαν ·

τῶν ἕνʼ ἀειραμένη Ἑκάβη φέρε δῶρον Ἀθήνῃ ,

ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος ,

ἀστὴρ δʼ ὣς ἀπέλαμπεν · ἔκειτο δὲ νείατος ἄλλων .

295

βῆ δʼ ἰέναι , πολλαὶ δὲ μετεσσεύοντο γεραιαί .

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: