Homer, Homeri Opera, 24.440

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους

440

καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν ,

ἐν δʼ ἔπνευσʼ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ .

ἀλλʼ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο ,

οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο ,

τοῖσι δʼ ἐφʼ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης

445

πᾶσιν , ἄφαρ δʼ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας ,

ἐς δʼ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶρʼ ἐπʼ ἀπήνης .

ἀλλʼ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο

ὑψηλήν , τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι

δοῦρʼ ἐλάτης κέρσαντες · ἀτὰρ καθύπερθεν ἔρεψαν

450

λαχνήεντʼ ὄροφον λειμωνόθεν ἀμήσαντες ·

ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλὴν ποίησαν ἄνακτι

σταυροῖσιν πυκινοῖσι · θύρην δʼ ἔχε μοῦνος ἐπιβλὴς

εἰλάτινος , τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί ,

τρεῖς δʼ ἀναοίγεσκον μεγάλην κληῗδα θυράων

455

τῶν ἄλλων · Ἀχιλεὺς δʼ ἄρʼ ἐπιρρήσσεσκε καὶ οἶος ·

δή ῥα τόθʼ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι ,

ἐς δʼ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι ,

ἐξ ἵππων δʼ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε ·

ὦ γέρον ἤτοι ἐγὼ θεὸς ἄμβροτος εἰλήλουθα

460

Ἑρμείας · σοὶ γάρ με πατὴρ ἅμα πομπὸν ὄπασσεν .

ἀλλʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ πάλιν εἴσομαι , οὐδʼ Ἀχιλῆος

ὀφθαλμοὺς εἴσειμι · νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη

ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτοὺς ἀγαπαζέμεν ἄντην ·

τύνη δʼ εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος ,

465

καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο

λίσσεο καὶ τέκεος , ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς .

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον

Ἑρμείας · Πρίαμος δʼ ἐξ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε ,

Ἰδαῖον δὲ κατʼ αὖθι λίπεν · ὃ δὲ μίμνεν ἐρύκων

470

ἵππους ἡμιόνους τε · γέρων δʼ ἰθὺς κίεν οἴκου ,

τῇ ῥʼ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος · ἐν δέ μιν αὐτὸν

εὗρʼ , ἕταροι δʼ ἀπάνευθε καθήατο · τὼ δὲ δύʼ οἴω

ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος

ποίπνυον παρεόντε · νέον δʼ ἀπέληγεν ἐδωδῆς

475

ἔσθων καὶ πίνων · ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα .

τοὺς δʼ ἔλαθʼ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας , ἄγχι δʼ ἄρα στὰς

χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας

δεινὰς ἀνδροφόνους , αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας .

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἄνδρʼ ἄτη πυκινὴ λάβῃ , ὅς τʼ ἐνὶ πάτρῃ

480

φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον

ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ , θάμβος δʼ ἔχει εἰσορόωντας ,

ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα ·

θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι , ἐς ἀλλήλους δὲ ἴδοντο .

τὸν καὶ λισσόμενος Πρίαμος πρὸς μῦθον ἔειπε ·

485

μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ ,

τηλίκου ὥς περ ἐγών , ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ ·

καὶ μέν που κεῖνον περιναιέται ἀμφὶς ἐόντες

τείρουσʼ , οὐδέ τίς ἐστιν ἀρὴν καὶ λοιγὸν ἀμῦναι .

ἀλλʼ ἤτοι κεῖνός γε σέθεν ζώοντος ἀκούων

490

χαίρει τʼ ἐν θυμῷ , ἐπί τʼ ἔλπεται ἤματα πάντα

ὄψεσθαι φίλον υἱὸν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντα ·

αὐτὰρ ἐγὼ πανάποτμος , ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους

Τροίῃ ἐν εὐρείῃ , τῶν δʼ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι .

πεντήκοντά μοι ἦσαν ὅτʼ ἤλυθον υἷες Ἀχαιῶν ·

495

ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν ,

τοὺς δʼ ἄλλους μοι ἔτικτον ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες .

τῶν μὲν πολλῶν θοῦρος Ἄρης ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν ·

ὃς δέ μοι οἶος ἔην , εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς ,

τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης

500

Ἕκτορα · τοῦ νῦν εἵνεχʼ ἱκάνω νῆας Ἀχαιῶν

λυσόμενος παρὰ σεῖο , φέρω δʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα .

ἀλλʼ αἰδεῖο θεοὺς Ἀχιλεῦ , αὐτόν τʼ ἐλέησον

μνησάμενος σοῦ πατρός · ἐγὼ δʼ ἐλεεινότερός περ ,

ἔτλην δʼ οἷʼ οὔ πώ τις ἐπιχθόνιος βροτὸς ἄλλος ,

505

ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖρʼ ὀρέγεσθαι .

ὣς φάτο , τῷ δʼ ἄρα πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο ·

ἁψάμενος δʼ ἄρα χειρὸς ἀπώσατο ἦκα γέροντα .

τὼ δὲ μνησαμένω ὃ μὲν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο

κλαῖʼ ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς ,

510

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέρʼ , ἄλλοτε δʼ αὖτε

Πάτροκλον · τῶν δὲ στοναχὴ κατὰ δώματʼ ὀρώρει .

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς ,

καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθʼ ἵμερος ἠδʼ ἀπὸ γυίων ,

αὐτίκʼ ἀπὸ θρόνου ὦρτο , γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη

515

οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον ,

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

ἆ δείλʼ , ἦ δὴ πολλὰ κάκʼ ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν .

πῶς ἔτλης ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος

ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς

520

υἱέας ἐξενάριξα ; σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ .

ἀλλʼ ἄγε δὴ κατʼ ἄρʼ ἕζευ ἐπὶ θρόνου , ἄλγεα δʼ ἔμπης

ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ ·

οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο ·

ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι

525

ζώειν ἀχνυμένοις · αὐτοὶ δέ τʼ ἀκηδέες εἰσί .

δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει

δώρων οἷα δίδωσι κακῶν , ἕτερος δὲ ἑάων ·

ᾧ μέν κʼ ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος ,

ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται , ἄλλοτε δʼ ἐσθλῷ ·

530

ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ , λωβητὸν ἔθηκε ,

καί ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει ,

φοιτᾷ δʼ οὔτε θεοῖσι τετιμένος οὔτε βροτοῖσιν .

ὣς μὲν καὶ Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα

ἐκ γενετῆς · πάντας γὰρ ἐπʼ ἀνθρώπους ἐκέκαστο

535

ὄλβῳ τε πλούτῳ τε , ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι ,

καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν .

ἀλλʼ ἐπὶ καὶ τῷ θῆκε θεὸς κακόν , ὅττί οἱ οὔ τι

παίδων ἐν μεγάροισι γονὴ γένετο κρειόντων ,

ἀλλʼ ἕνα παῖδα τέκεν παναώριον · οὐδέ νυ τόν γε

540

γηράσκοντα κομίζω , ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης

ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ , σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα .

καὶ σὲ γέρον τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι ·

ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει

καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων ,

545

τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι .

αὐτὰρ ἐπεί τοι πῆμα τόδʼ ἤγαγον Οὐρανίωνες

αἰεί τοι περὶ ἄστυ μάχαι τʼ ἀνδροκτασίαι τε .

ἄνσχεο , μὴ δʼ ἀλίαστον ὀδύρεο σὸν κατὰ θυμόν ·

οὐ γάρ τι πρήξεις ἀκαχήμενος υἷος ἑῆος ,

550

οὐδέ μιν ἀνστήσεις , πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα .

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

μή πω μʼ ἐς θρόνον ἵζε διοτρεφὲς ὄφρά κεν Ἕκτωρ

κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής , ἀλλὰ τάχιστα

λῦσον ἵνʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδω · σὺ δὲ δέξαι ἄποινα

555

πολλά , τά τοι φέρομεν · σὺ δὲ τῶνδʼ ἀπόναιο , καὶ ἔλθοις

σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν , ἐπεί με πρῶτον ἔασας

αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο .

τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

μηκέτι νῦν μʼ ἐρέθιζε γέρον · νοέω δὲ καὶ αὐτὸς

560

Ἕκτορά τοι λῦσαι , Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθε

μήτηρ , ἥ μʼ ἔτεκεν , θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος .

καὶ δέ σε γιγνώσκω Πρίαμε φρεσίν , οὐδέ με λήθεις ,

ὅττι θεῶν τίς σʼ ἦγε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν .

οὐ γάρ κε τλαίη βροτὸς ἐλθέμεν , οὐδὲ μάλʼ ἡβῶν ,

565

ἐς στρατόν · οὐδὲ γὰρ ἂν φυλάκους λάθοι , οὐδέ κʼ ὀχῆα

ῥεῖα μετοχλίσσειε θυράων ἡμετεράων .

τὼ νῦν μή μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρίνῃς ,

μή σε γέρον οὐδʼ αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω

καὶ ἱκέτην περ ἐόντα , Διὸς δʼ ἀλίτωμαι ἐφετμάς .

570

ὣς ἔφατʼ , ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ .

Πηλεΐδης δʼ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε

οὐκ οἶος , ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο

ἥρως Αὐτομέδων ἠδʼ Ἄλκιμος , οὕς ῥα μάλιστα

τῖʼ Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα ,

575

οἳ τόθʼ ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε ,

ἐς δʼ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος ,

κὰδ δʼ ἐπὶ δίφρου εἷσαν · ἐϋξέστου δʼ ἀπʼ ἀπήνης

ᾕρεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα .

κὰδ δʼ ἔλιπον δύο φάρεʼ ἐΰννητόν τε χιτῶνα ,

580

ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι .

δμῳὰς δʼ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετʼ ἀμφί τʼ ἀλεῖψαι

νόσφιν ἀειράσας , ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν ,

μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο

παῖδα ἰδών , Ἀχιλῆϊ δʼ ὀρινθείη φίλον ἦτορ ,

585

καί ἑ κατακτείνειε , Διὸς δʼ ἀλίτηται ἐφετμάς .

τὸν δʼ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ ,

ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα ,

αὐτὸς τόν γʼ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας ,

σὺν δʼ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπʼ ἀπήνην .

590

ᾤμωξέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα , φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον ·

μή μοι Πάτροκλε σκυδμαινέμεν , αἴ κε πύθηαι

εἰν Ἄϊδός περ ἐὼν ὅτι Ἕκτορα δῖον ἔλυσα

πατρὶ φίλῳ , ἐπεὶ οὔ μοι ἀεικέα δῶκεν ἄποινα .

σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ καὶ τῶνδʼ ἀποδάσσομαι ὅσσʼ ἐπέοικεν .

595

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: