οὐδʼ
ἔλαθʼ
Αἴαντα
μεγαλήτορα
καὶ
Μενέλαον
Ζεύς
,
ὅτε
δὴ
Τρώεσσι
δίδου
ἑτεραλκέα
νίκην
.
τοῖσι
δὲ
μύθων
ἦρχε
μέγας
Τελαμώνιος
Αἴας
·
ὢ
πόποι
ἤδη
μέν
κε
καὶ
ὃς
μάλα
νήπιός
ἐστι
γνοίη
ὅτι
Τρώεσσι
πατὴρ
Ζεὺς
αὐτὸς
ἀρήγει
.
630
τῶν
μὲν
γὰρ
πάντων
βέλεʼ
ἅπτεται
ὅς
τις
ἀφήῃ
ἢ
κακὸς
ἢ
ἀγαθός
·
Ζεὺς
δʼ
ἔμπης
πάντʼ
ἰθύνει
·
ἡμῖν
δʼ
αὔτως
πᾶσιν
ἐτώσια
πίπτει
ἔραζε
.
ἀλλʼ
ἄγετʼ
αὐτοί
περ
φραζώμεθα
μῆτιν
ἀρίστην
,
ἠμὲν
ὅπως
τὸν
νεκρὸν
ἐρύσσομεν
,
ἠδὲ
καὶ
αὐτοὶ
635
χάρμα
φίλοις
ἑτάροισι
γενώμεθα
νοστήσαντες
,
οἵ
που
δεῦρʼ
ὁρόωντες
ἀκηχέδατʼ
,
οὐδʼ
ἔτι
φασὶν
Ἕκτορος
ἀνδροφόνοιο
μένος
καὶ
χεῖρας
ἀάπτους
σχήσεσθʼ
,
ἀλλʼ
ἐν
νηυσὶ
μελαίνῃσιν
πεσέεσθαι
.
εἴη
δʼ
ὅς
τις
ἑταῖρος
ἀπαγγείλειε
τάχιστα
640
Πηλεΐδῃ
,
ἐπεὶ
οὔ
μιν
ὀΐομαι
οὐδὲ
πεπύσθαι
λυγρῆς
ἀγγελίης
,
ὅτι
οἱ
φίλος
ὤλεθʼ
ἑταῖρος
.
ἀλλʼ
οὔ
πῃ
δύναμαι
ἰδέειν
τοιοῦτον
Ἀχαιῶν
·
ἠέρι
γὰρ
κατέχονται
ὁμῶς
αὐτοί
τε
καὶ
ἵπποι
.
Ζεῦ
πάτερ
ἀλλὰ
σὺ
ῥῦσαι
ὑπʼ
ἠέρος
υἷας
Ἀχαιῶν
,
645
ποίησον
δʼ
αἴθρην
,
δὸς
δʼ
ὀφθαλμοῖσιν
ἰδέσθαι
·
ἐν
δὲ
φάει
καὶ
ὄλεσσον
,
ἐπεί
νύ
τοι
εὔαδεν
οὕτως
.
ὣς
φάτο
,
τὸν
δὲ
πατὴρ
ὀλοφύρατο
δάκρυ
χέοντα
·
αὐτίκα
δʼ
ἠέρα
μὲν
σκέδασεν
καὶ
ἀπῶσεν
ὀμίχλην
,
ἠέλιος
δʼ
ἐπέλαμψε
,
μάχη
δʼ
ἐπὶ
πᾶσα
φαάνθη
·
650
καὶ
τότʼ
ἄρʼ
Αἴας
εἶπε
βοὴν
ἀγαθὸν
Μενέλαον
·
σκέπτεο
νῦν
Μενέλαε
διοτρεφὲς
αἴ
κεν
ἴδηαι
ζωὸν
ἔτʼ
Ἀντίλοχον
μεγαθύμου
Νέστορος
υἱόν
,
ὄτρυνον
δʼ
Ἀχιλῆϊ
δαΐφρονι
θᾶσσον
ἰόντα
εἰπεῖν
ὅττι
ῥά
οἱ
πολὺ
φίλτατος
ὤλεθʼ
ἑταῖρος
.
655
ὣς
ἔφατʼ
,
οὐδʼ
ἀπίθησε
βοὴν
ἀγαθὸς
Μενέλαος
,
βῆ
δʼ
ἰέναι
ὥς
τίς
τε
λέων
ἀπὸ
μεσσαύλοιο
,
ὅς
τʼ
ἐπεὶ
ἄρ
κε
κάμῃσι
κύνας
τʼ
ἄνδρας
τʼ
ἐρεθίζων
,
οἵ
τέ
μιν
οὐκ
εἰῶσι
βοῶν
ἐκ
πῖαρ
ἑλέσθαι
πάννυχοι
ἐγρήσσοντες
·
ὃ
δὲ
κρειῶν
ἐρατίζων
660
ἰθύει
,
ἀλλʼ
οὔ
τι
πρήσσει
·
θαμέες
γὰρ
ἄκοντες
ἀντίον
ἀΐσσουσι
θρασειάων
ἀπὸ
χειρῶν
,
καιόμεναί
τε
δεταί
,
τάς
τε
τρεῖ
ἐσσύμενός
περ
·
ἠῶθεν
δʼ
ἀπονόσφιν
ἔβη
τετιηότι
θυμῷ
·
ὣς
ἀπὸ
Πατρόκλοιο
βοὴν
ἀγαθὸς
Μενέλαος
665
ἤϊε
πόλλʼ
ἀέκων
·
περὶ
γὰρ
δίε
μή
μιν
Ἀχαιοὶ
ἀργαλέου
πρὸ
φόβοιο
ἕλωρ
δηΐοισι
λίποιεν
.
πολλὰ
δὲ
Μηριόνῃ
τε
καὶ
Αἰάντεσσʼ
ἐπέτελλεν
·
Αἴαντʼ
Ἀργείων
ἡγήτορε
Μηριόνη
τε
νῦν
τις
ἐνηείης
Πατροκλῆος
δειλοῖο
670
μνησάσθω
·
πᾶσιν
γὰρ
ἐπίστατο
μείλιχος
εἶναι
ζωὸς
ἐών
·
νῦν
αὖ
θάνατος
καὶ
μοῖρα
κιχάνει
.
ὣς
ἄρα
φωνήσας
ἀπέβη
ξανθὸς
Μενέλαος
,
πάντοσε
παπταίνων
ὥς
τʼ
αἰετός
,
ὅν
ῥά
τέ
φασιν
ὀξύτατον
δέρκεσθαι
ὑπουρανίων
πετεηνῶν
,
675
ὅν
τε
καὶ
ὑψόθʼ
ἐόντα
πόδας
ταχὺς
οὐκ
ἔλαθε
πτὼξ
θάμνῳ
ὑπʼ
ἀμφικόμῳ
κατακείμενος
,
ἀλλά
τʼ
ἐπʼ
αὐτῷ
ἔσσυτο
,
καί
τέ
μιν
ὦκα
λαβὼν
ἐξείλετο
θυμόν
.
ὣς
τότε
σοὶ
Μενέλαε
διοτρεφὲς
ὄσσε
φαεινὼ
πάντοσε
δινείσθην
πολέων
κατὰ
ἔθνος
ἑταίρων
,
680
εἴ
που
Νέστορος
υἱὸν
ἔτι
ζώοντα
ἴδοιτο
.
τὸν
δὲ
μάλʼ
αἶψʼ
ἐνόησε
μάχης
ἐπʼ
ἀριστερὰ
πάσης
θαρσύνονθʼ
ἑτάρους
καὶ
ἐποτρύνοντα
μάχεσθαι
,
ἀγχοῦ
δʼ
ἱστάμενος
προσέφη
ξανθὸς
Μενέλαος
·
Ἀντίλοχʼ
εἰ
δʼ
ἄγε
δεῦρο
διοτρεφὲς
ὄφρα
πύθηαι
685
λυγρῆς
ἀγγελίης
,
ἣ
μὴ
ὤφελλε
γενέσθαι
.
ἤδη
μὲν
σὲ
καὶ
αὐτὸν
ὀΐομαι
εἰσορόωντα
γιγνώσκειν
ὅτι
πῆμα
θεὸς
Δαναοῖσι
κυλίνδει
,
νίκη
δὲ
Τρώων
·
πέφαται
δʼ
ὤριστος
Ἀχαιῶν
Πάτροκλος
,
μεγάλη
δὲ
ποθὴ
Δαναοῖσι
τέτυκται
.
690
ἀλλὰ
σύ
γʼ
αἶψʼ
Ἀχιλῆϊ
θέων
ἐπὶ
νῆας
Ἀχαιῶν
εἰπεῖν
,
αἴ
κε
τάχιστα
νέκυν
ἐπὶ
νῆα
σαώσῃ
γυμνόν
·
ἀτὰρ
τά
γε
τεύχεʼ
ἔχει
κορυθαίολος
Ἕκτωρ
.
ὣς
ἔφατʼ
,
Ἀντίλοχος
δὲ
κατέστυγε
μῦθον
ἀκούσας
·
δὴν
δέ
μιν
ἀμφασίη
ἐπέων
λάβε
,
τὼ
δέ
οἱ
ὄσσε
695
δακρυόφι
πλῆσθεν
,
θαλερὴ
δέ
οἱ
ἔσχετο
φωνή
.
ἀλλʼ
οὐδʼ
ὧς
Μενελάου
ἐφημοσύνης
ἀμέλησε
,
βῆ
δὲ
θέειν
,
τὰ
δὲ
τεύχεʼ
ἀμύμονι
δῶκεν
ἑταίρῳ
Λαοδόκῳ
,
ὅς
οἱ
σχεδὸν
ἔστρεφε
μώνυχας
ἵππους
.
τὸν
μὲν
δάκρυ
χέοντα
πόδες
φέρον
ἐκ
πολέμοιο
700
Πηλεΐδῃ
Ἀχιλῆϊ
κακὸν
ἔπος
ἀγγελέοντα
.
οὐδʼ
ἄρα
σοὶ
Μενέλαε
διοτρεφὲς
ἤθελε
θυμὸς
τειρομένοις
ἑτάροισιν
ἀμυνέμεν
,
ἔνθεν
ἀπῆλθεν
Ἀντίλοχος
,
μεγάλη
δὲ
ποθὴ
Πυλίοισιν
ἐτύχθη
·
ἀλλʼ
ὅ
γε
τοῖσιν
μὲν
Θρασυμήδεα
δῖον
ἀνῆκεν
,
705
αὐτὸς
δʼ
αὖτʼ
ἐπὶ
Πατρόκλῳ
ἥρωϊ
βεβήκει
,
στῆ
δὲ
παρʼ
Αἰάντεσσι
θέων
,
εἶθαρ
δὲ
προσηύδα
·
κεῖνον
μὲν
δὴ
νηυσὶν
ἐπιπροέηκα
θοῇσιν
ἐλθεῖν
εἰς
Ἀχιλῆα
πόδας
ταχύν
·
οὐδέ
μιν
οἴω
νῦν
ἰέναι
μάλα
περ
κεχολωμένον
Ἕκτορι
δίῳ
·
710
οὐ
γάρ
πως
ἂν
γυμνὸς
ἐὼν
Τρώεσσι
μάχοιτο
.
ἡμεῖς
δʼ
αὐτοί
περ
φραζώμεθα
μῆτιν
ἀρίστην
,
ἠμὲν
ὅπως
τὸν
νεκρὸν
ἐρύσσομεν
,
ἠδὲ
καὶ
αὐτοὶ
Τρώων
ἐξ
ἐνοπῆς
θάνατον
καὶ
κῆρα
φύγωμεν
.
τὸν
δʼ
ἠμείβετʼ
ἔπειτα
μέγας
Τελαμώνιος
Αἴας
·
715
πάντα
κατʼ
αἶσαν
ἔειπες
ἀγακλεὲς
ὦ
Μενέλαε
·
ἀλλὰ
σὺ
μὲν
καὶ
Μηριόνης
ὑποδύντε
μάλʼ
ὦκα
νεκρὸν
ἀείραντες
φέρετʼ
ἐκ
πόνου
·
αὐτὰρ
ὄπισθε
νῶϊ
μαχησόμεθα
Τρωσίν
τε
καὶ
Ἕκτορι
δίῳ
ἶσον
θυμὸν
ἔχοντες
ὁμώνυμοι
,
οἳ
τὸ
πάρος
περ
720
μίμνομεν
ὀξὺν
Ἄρηα
παρʼ
ἀλλήλοισι
μένοντες
.
ὣς
ἔφαθʼ
,
οἳ
δʼ
ἄρα
νεκρὸν
ἀπὸ
χθονὸς
ἀγκάζοντο
ὕψι
μάλα
μεγάλως
·
ἐπὶ
δʼ
ἴαχε
λαὸς
ὄπισθε
Τρωϊκός
,
ὡς
εἴδοντο
νέκυν
αἴροντας
Ἀχαιούς
.
ἴθυσαν
δὲ
κύνεσσιν
ἐοικότες
,
οἵ
τʼ
ἐπὶ
κάπρῳ
725
βλημένῳ
ἀΐξωσι
πρὸ
κούρων
θηρητήρων
·
ἕως
μὲν
γάρ
τε
θέουσι
διαρραῖσαι
μεμαῶτες
,
ἀλλʼ
ὅτε
δή
ῥʼ
ἐν
τοῖσιν
ἑλίξεται
ἀλκὶ
πεποιθώς
,
ἄψ
τʼ
ἀνεχώρησαν
διά
τʼ
ἔτρεσαν
ἄλλυδις
ἄλλος
.
ὣς
Τρῶες
εἷος
μὲν
ὁμιλαδὸν
αἰὲν
ἕποντο
730
νύσσοντες
ξίφεσίν
τε
καὶ
ἔγχεσιν
ἀμφιγύοισιν
·
ἀλλʼ
ὅτε
δή
ῥʼ
Αἴαντε
μεταστρεφθέντε
κατʼ
αὐτοὺς
σταίησαν
,
τῶν
δὲ
τράπετο
χρώς
,
οὐδέ
τις
ἔτλη
πρόσσω
ἀΐξας
περὶ
νεκροῦ
δηριάασθαι
.
Homeri Opera. Homer. David B. Monro, Thomas W. Allen. Oxford. 1908-1920.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.