Homer, Homeri Opera, 7.1

ὣς εἰπὼν πυλέων ἐξέσσυτο φαίδιμος Ἕκτωρ ,

τῷ δʼ ἅμʼ Ἀλέξανδρος κίʼ ἀδελφεός · ἐν δʼ ἄρα θυμῷ

ἀμφότεροι μέμασαν πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι .

ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν

οὖρον , ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι

πόντον ἐλαύνοντες , καμάτῳ δʼ ὑπὸ γυῖα λέλυνται ,

ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην .

ἔνθʼ ἑλέτην ὃ μὲν υἱὸν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

Ἄρνῃ ναιετάοντα Μενέσθιον , ὃν κορυνήτης

γείνατʼ Ἀρηΐθοος καὶ Φυλομέδουσα βοῶπις ·

Ἕκτωρ δʼ Ἠϊονῆα βάλʼ ἔγχεϊ ὀξυόεντι

αὐχένʼ ὑπὸ στεφάνης εὐχάλκου , λύντο δὲ γυῖα .

Γλαῦκος δʼ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν

Ἰφίνοον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

Δεξιάδην ἵππων ἐπιάλμενον ὠκειάων

ὦμον · ὃ δʼ ἐξ ἵππων χαμάδις πέσε , λύντο δὲ γυῖα .

τοὺς δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη

Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ ,

βῆ ῥα κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα

Ἴλιον εἰς ἱερήν · τῇ δʼ ἀντίος ὄρνυτʼ Ἀπόλλων

Περγάμου ἐκκατιδών , Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην ·

ἀλλήλοισι δὲ τώ γε συναντέσθην παρὰ φηγῷ .

τὴν πρότερος προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων ·

τίπτε σὺ δʼ αὖ μεμαυῖα Διὸς θύγατερ μεγάλοιο

ἦλθες ἀπʼ Οὐλύμποιο , μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν ;

ἦ ἵνα δὴ Δαναοῖσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην

δῷς ; ἐπεὶ οὔ τι Τρῶας ἀπολλυμένους ἐλεαίρεις .

ἀλλʼ εἴ μοί τι πίθοιο τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη ·

νῦν μὲν παύσωμεν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα

σήμερον · ὕστερον αὖτε μαχήσοντʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ

Ἰλίου εὕρωσιν , ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ

ὑμῖν ἀθανάτῃσι , διαπραθέειν τόδε ἄστυ .

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

ὧδʼ ἔστω ἑκάεργε · τὰ γὰρ φρονέουσα καὶ αὐτὴ

ἦλθον ἀπʼ Οὐλύμποιο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς .

ἀλλʼ ἄγε πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν ;

τὴν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων ·

Ἕκτορος ὄρσωμεν κρατερὸν μένος ἱπποδάμοιο ,

ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος

ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ,

οἳ δέ κʼ ἀγασσάμενοι χαλκοκνήμιδες Ἀχαιοὶ

οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ .

ὣς ἔφατʼ , οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη .

τῶν δʼ Ἕλενος Πριάμοιο φίλος παῖς σύνθετο θυμῷ

βουλήν , ἥ ῥα θεοῖσιν ἐφήνδανε μητιόωσι ·

στῆ δὲ παρʼ Ἕκτορʼ ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν ·

Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο , κασίγνητος δέ τοί εἰμι ·

ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς ,

αὐτὸς δὲ προκάλεσσαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος

ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ·

οὐ γάρ πώ τοι μοῖρα θανεῖν καὶ πότμον ἐπισπεῖν ·

ὣς γὰρ ἐγὼ ὄπʼ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων .

ὣς ἔφαθʼ , Ἕκτωρ δʼ αὖτε χάρη μέγα μῦθον ἀκούσας ,

καί ῥʼ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας ,

μέσσου δουρὸς ἑλών · οἳ δʼ ἱδρύνθησαν ἅπαντες .

κὰδ δʼ Ἀγαμέμνων εἷσεν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς ·

κὰδ δʼ ἄρʼ Ἀθηναίη τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

ἑζέσθην ὄρνισιν ἐοικότες αἰγυπιοῖσι

φηγῷ ἐφʼ ὑψηλῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο

ἀνδράσι τερπόμενοι · τῶν δὲ στίχες εἵατο πυκναὶ

ἀσπίσι καὶ κορύθεσσι καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι .

οἵη δὲ Ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἔπι φρὶξ

ὀρνυμένοιο νέον , μελάνει δέ τε πόντος ὑπʼ αὐτῆς ,

τοῖαι ἄρα στίχες εἵατʼ Ἀχαιῶν τε Τρώων τε

ἐν πεδίῳ · Ἕκτωρ δὲ μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔειπε ·

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει .

ὅρκια μὲν Κρονίδης ὑψίζυγος οὐκ ἐτέλεσσεν ,

ἀλλὰ κακὰ φρονέων τεκμαίρεται ἀμφοτέροισιν

εἰς ὅ κεν ἢ ὑμεῖς Τροίην εὔπυργον ἕλητε

ἢ αὐτοὶ παρὰ νηυσὶ δαμείετε ποντοπόροισιν .

ὑμῖν δʼ ἐν γὰρ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν ·

τῶν νῦν ὅν τινα θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει

δεῦρʼ ἴτω ἐκ πάντων πρόμος ἔμμεναι Ἕκτορι δίῳ .

ὧδε δὲ μυθέομαι , Ζεὺς δʼ ἄμμʼ ἐπιμάρτυρος ἔστω ·

εἰ μέν κεν ἐμὲ κεῖνος ἕλῃ ταναήκεϊ χαλκῷ ,

τεύχεα συλήσας φερέτω κοίλας ἐπὶ νῆας ,

σῶμα δὲ οἴκαδʼ ἐμὸν δόμεναι πάλιν , ὄφρα πυρός με

Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα .

εἰ δέ κʼ ἐγὼ τὸν ἕλω , δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων ,

τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν ,

καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο ,

τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω ,

ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί ,

σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ .

καί ποτέ τις εἴπῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων

νηῒ πολυκλήϊδι πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ·

ἀνδρὸς μὲν τόδε σῆμα πάλαι κατατεθνηῶτος ,

ὅν ποτʼ ἀριστεύοντα κατέκτανε φαίδιμος Ἕκτωρ .

ὥς ποτέ τις ἐρέει · τὸ δʼ ἐμὸν κλέος οὔ ποτʼ ὀλεῖται .

ὣς ἔφαθʼ , οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ ·

αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι , δεῖσαν δʼ ὑποδέχθαι ·

ὀψὲ δὲ δὴ Μενέλαος ἀνίστατο καὶ μετέειπε

νείκει ὀνειδίζων , μέγα δὲ στεναχίζετο θυμῷ ·

ὤ μοι ἀπειλητῆρες Ἀχαιΐδες οὐκέτʼ Ἀχαιοί ·

ἦ μὲν δὴ λώβη τάδε γʼ ἔσσεται αἰνόθεν αἰνῶς

εἰ μή τις Δαναῶν νῦν Ἕκτορος ἀντίος εἶσιν .

ἀλλʼ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε

ἥμενοι αὖθι ἕκαστοι ἀκήριοι ἀκλεὲς αὔτως ·

100

τῷδε δʼ ἐγὼν αὐτὸς θωρήξομαι · αὐτὰρ ὕπερθε

νίκης πείρατʼ ἔχονται ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν .

ὣς ἄρα φωνήσας κατεδύσετο τεύχεα καλά .

ἔνθά κέ τοι Μενέλαε φάνη βιότοιο τελευτὴ

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν , ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν ,

105

εἰ μὴ ἀναΐξαντες ἕλον βασιλῆες Ἀχαιῶν ,

αὐτός τʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

δεξιτερῆς ἕλε χειρὸς ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν ·

ἀφραίνεις Μενέλαε διοτρεφές , οὐδέ τί σε χρὴ

ταύτης ἀφροσύνης · ἀνὰ δὲ σχέο κηδόμενός περ ,

110

μηδʼ ἔθελʼ ἐξ ἔριδος σεῦ ἀμείνονι φωτὶ μάχεσθαι

Ἕκτορι Πριαμίδῃ , τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι .

καὶ δʼ Ἀχιλεὺς τούτῳ γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ

ἔρριγʼ ἀντιβολῆσαι , ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων .

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν ἵζευ ἰὼν μετὰ ἔθνος ἑταίρων ,

115

τούτῳ δὲ πρόμον ἄλλον ἀναστήσουσιν Ἀχαιοί .

εἴ περ ἀδειής τʼ ἐστὶ καὶ εἰ μόθου ἔστʼ ἀκόρητος ,

φημί μιν ἀσπασίως γόνυ κάμψειν , αἴ κε φύγῃσι

δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος .

ὣς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως

120

αἴσιμα παρειπών , ὃ δʼ ἐπείθετο · τοῦ μὲν ἔπειτα

γηθόσυνοι θεράποντες ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο ·

Νέστωρ δʼ Ἀργείοισιν ἀνίστατο καὶ μετέειπεν ·

ὢ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει .

ἦ κε μέγʼ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς

125

ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδʼ ἀγορητής ,

ὅς ποτέ μʼ εἰρόμενος μέγʼ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ

πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε .

τοὺς νῦν εἰ πτώσσοντας ὑφʼ Ἕκτορι πάντας ἀκούσαι ,

πολλά κεν ἀθανάτοισι φίλας ἀνὰ χεῖρας ἀείραι

130

θυμὸν ἀπὸ μελέων δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω .

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον

ἡβῷμʼ ὡς ὅτʼ ἐπʼ ὠκυρόῳ Κελάδοντι μάχοντο

ἀγρόμενοι Πύλιοί τε καὶ Ἀρκάδες ἐγχεσίμωροι

Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα .

135

τοῖσι δʼ Ἐρευθαλίων πρόμος ἵστατο ἰσόθεος φὼς

τεύχεʼ ἔχων ὤμοισιν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

δίου Ἀρηϊθόου , τὸν ἐπίκλησιν κορυνήτην

ἄνδρες κίκλησκον καλλίζωνοί τε γυναῖκες

οὕνεκʼ ἄρʼ οὐ τόξοισι μαχέσκετο δουρί τε μακρῷ ,

140

ἀλλὰ σιδηρείῃ κορύνῃ ῥήγνυσκε φάλαγγας .

τὸν Λυκόοργος ἔπεφνε δόλῳ , οὔ τι κράτεΐ γε ,

στεινωπῷ ἐν ὁδῷ ὅθʼ ἄρʼ οὐ κορύνη οἱ ὄλεθρον

χραῖσμε σιδηρείη · πρὶν γὰρ Λυκόοργος ὑποφθὰς

δουρὶ μέσον περόνησεν , ὃ δʼ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη ·

145

τεύχεα δʼ ἐξενάριξε , τά οἱ πόρε χάλκεος Ἄρης .

καὶ τὰ μὲν αὐτὸς ἔπειτα φόρει μετὰ μῶλον Ἄρηος ·

αὐτὰρ ἐπεὶ Λυκόοργος ἐνὶ μεγάροισιν ἐγήρα ,

δῶκε δʼ Ἐρευθαλίωνι φίλῳ θεράποντι φορῆναι ·

τοῦ ὅ γε τεύχεʼ ἔχων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους .

150

οἳ δὲ μάλʼ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν , οὐδέ τις ἔτλη ·

ἀλλʼ ἐμὲ θυμὸς ἀνῆκε πολυτλήμων πολεμίζειν

θάρσεϊ ᾧ · γενεῇ δὲ νεώτατος ἔσκον ἁπάντων ·

καὶ μαχόμην οἱ ἐγώ , δῶκεν δέ μοι εὖχος Ἀθήνη .

τὸν δὴ μήκιστον καὶ κάρτιστον κτάνον ἄνδρα ·

155

πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα .

εἴθʼ ὣς ἡβώοιμι , βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη ·

τώ κε τάχʼ ἀντήσειε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ .

ὑμέων δʼ οἵ περ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν

οὐδʼ οἳ προφρονέως μέμαθʼ Ἕκτορος ἀντίον ἐλθεῖν .

160

ὣς νείκεσσʼ ὃ γέρων , οἳ δʼ ἐννέα πάντες ἀνέσταν .

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ,

τῷ δʼ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης ,

τοῖσι δʼ ἐπʼ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν ,

τοῖσι δʼ ἐπʼ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

165

Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ ,

τοῖσι δʼ ἐπʼ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός ,

ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς ·

πάντες ἄρʼ οἵ γʼ ἔθελον πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ .

τοῖς δʼ αὖτις μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ ·

170

κλήρῳ νῦν πεπάλασθε διαμπερὲς ὅς κε λάχῃσιν ·

οὗτος γὰρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς ,

καὶ δʼ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι

δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος .

ὣς ἔφαθʼ , οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος ,

175

ἐν δʼ ἔβαλον κυνέῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο .

λαοὶ δʼ ἠρήσαντο , θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον ·

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν ·

Ζεῦ πάτερ ἢ Αἴαντα λαχεῖν , ἢ Τυδέος υἱόν ,

ἢ αὐτὸν βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης .

180

ὣς ἄρʼ ἔφαν , πάλλεν δὲ Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ ,

ἐκ δʼ ἔθορε κλῆρος κυνέης ὃν ἄρʼ ἤθελον αὐτοὶ

Αἴαντος · κῆρυξ δὲ φέρων ἀνʼ ὅμιλον ἁπάντῃ

δεῖξʼ ἐνδέξια πᾶσιν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν .

οἳ δʼ οὐ γιγνώσκοντες ἀπηνήναντο ἕκαστος .

185

ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸν ἵκανε φέρων ἀνʼ ὅμιλον ἁπάντῃ

ὅς μιν ἐπιγράψας κυνέῃ βάλε φαίδιμος Αἴας ,

ἤτοι ὑπέσχεθε χεῖρʼ , ὃ δʼ ἄρʼ ἔμβαλεν ἄγχι παραστάς ,

γνῶ δὲ κλήρου σῆμα ἰδών , γήθησε δὲ θυμῷ .

τὸν μὲν πὰρ πόδʼ ἑὸν χαμάδις βάλε φώνησέν τε ·

190

ὦ φίλοι ἤτοι κλῆρος ἐμός , χαίρω δὲ καὶ αὐτὸς

θυμῷ , ἐπεὶ δοκέω νικησέμεν Ἕκτορα δῖον .

ἀλλʼ ἄγετʼ ὄφρʼ ἂν ἐγὼ πολεμήϊα τεύχεα δύω ,

τόφρʼ ὑμεῖς εὔχεσθε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι

σιγῇ ἐφʼ ὑμείων ἵνα μὴ Τρῶές γε πύθωνται ,

195

ἠὲ καὶ ἀμφαδίην , ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης ·

οὐ γάρ τίς με βίῃ γε ἑκὼν ἀέκοντα δίηται

οὐδέ τι ἰδρείῃ , ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ νήϊδά γʼ οὕτως

ἔλπομαι ἐν Σαλαμῖνι γενέσθαι τε τραφέμεν τε .

ὣς ἔφαθʼ , οἳ δʼ εὔχοντο Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι ·

200

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν ·

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε

δὸς νίκην Αἴαντι καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι ·

εἰ δὲ καὶ Ἕκτορά περ φιλέεις καὶ κήδεαι αὐτοῦ ,

ἴσην ἀμφοτέροισι βίην καὶ κῦδος ὄπασσον .

205

ὣς ἄρʼ ἔφαν , Αἴας δὲ κορύσσετο νώροπι χαλκῷ .

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ ἕσσατο τεύχεα ,

σεύατʼ ἔπειθʼ οἷός τε πελώριος ἔρχεται Ἄρης ,

ὅς τʼ εἶσιν πόλεμον δὲ μετʼ ἀνέρας οὕς τε Κρονίων

θυμοβόρου ἔριδος μένεϊ ξυνέηκε μάχεσθαι .

210

τοῖος ἄρʼ Αἴας ὦρτο πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν

μειδιόων βλοσυροῖσι προσώπασι · νέρθε δὲ ποσσὶν

ἤϊε μακρὰ βιβάς , κραδάων δολιχόσκιον ἔγχος .

τὸν δὲ καὶ Ἀργεῖοι μὲν ἐγήθεον εἰσορόωντες ,

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον ,

215

Ἕκτορί τʼ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν ·

ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐδʼ ἀναδῦναι

ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον , ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ .

Αἴας δʼ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον

χάλκεον ἑπταβόειον , ὅ οἱ Τυχίος κάμε τεύχων

220

σκυτοτόμων ὄχʼ ἄριστος Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων ,

ὅς οἱ ἐποίησεν σάκος αἰόλον ἑπταβόειον

ταύρων ζατρεφέων , ἐπὶ δʼ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν .

τὸ πρόσθε στέρνοιο φέρων Τελαμώνιος Αἴας

στῆ ῥα μάλʼ Ἕκτορος ἐγγύς , ἀπειλήσας δὲ προσηύδα ·

225

Ἕκτορ νῦν μὲν δὴ σάφα εἴσεαι οἰόθεν οἶος

οἷοι καὶ Δαναοῖσιν ἀριστῆες μετέασι

καὶ μετʼ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα θυμολέοντα .

ἀλλʼ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι

κεῖτʼ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ·

230

ἡμεῖς δʼ εἰμὲν τοῖοι οἳ ἂν σέθεν ἀντιάσαιμεν

καὶ πολέες · ἀλλʼ ἄρχε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο .

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν

μή τί μευ ἠΰτε παιδὸς ἀφαυροῦ πειρήτιζε

235

ἠὲ γυναικός , ἣ οὐκ οἶδεν πολεμήϊα ἔργα .

αὐτὰρ ἐγὼν εὖ οἶδα μάχας τʼ ἀνδροκτασίας τε ·

οἶδʼ ἐπὶ δεξιά , οἶδʼ ἐπʼ ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶν

ἀζαλέην , τό μοι ἔστι ταλαύρινον πολεμίζειν ·

οἶδα δʼ ἐπαΐξαι μόθον ἵππων ὠκειάων ·

240

οἶδα δʼ ἐνὶ σταδίῃ δηΐῳ μέλπεσθαι Ἄρηϊ .

ἀλλʼ οὐ γάρ σʼ ἐθέλω βαλέειν τοιοῦτον ἐόντα

λάθρῃ ὀπιπεύσας , ἀλλʼ ἀμφαδόν , αἴ κε τύχωμι .

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: