ἦ
ῥα
καὶ
ἀμπεπαλὼν
προΐει
δολιχόσκιον
ἔγχος
280
καὶ
βάλε
Τυδεΐδαο
κατʼ
ἀσπίδα
·
τῆς
δὲ
διὰ
πρὸ
αἰχμὴ
χαλκείη
πταμένη
θώρηκι
πελάσθη
·
τῷ
δʼ
ἐπὶ
μακρὸν
ἄϋσε
Λυκάονος
ἀγλαὸς
υἱός
·
βέβληαι
κενεῶνα
διαμπερές
,
οὐδέ
σʼ
ὀΐω
δηρὸν
ἔτʼ
ἀνσχήσεσθαι
·
ἐμοὶ
δὲ
μέγʼ
εὖχος
ἔδωκας
.
285
τὸν
δʼ
οὐ
ταρβήσας
προσέφη
κρατερὸς
Διομήδης
·
ἤμβροτες
οὐδʼ
ἔτυχες
·
ἀτὰρ
οὐ
μὲν
σφῶΐ
γʼ
ὀΐω
πρίν
γʼ
ἀποπαύσεσθαι
πρίν
γʼ
ἢ
ἕτερόν
γε
πεσόντα
αἵματος
ἆσαι
Ἄρηα
,
ταλαύρινον
πολεμιστήν
.
ὣς
φάμενος
προέηκε
·
βέλος
δʼ
ἴθυνεν
Ἀθήνη
290
ῥῖνα
παρʼ
ὀφθαλμόν
,
λευκοὺς
δʼ
ἐπέρησεν
ὀδόντας
.
τοῦ
δʼ
ἀπὸ
μὲν
γλῶσσαν
πρυμνὴν
τάμε
χαλκὸς
ἀτειρής
,
αἰχμὴ
δʼ
ἐξελύθη
παρὰ
νείατον
ἀνθερεῶνα
·
ἤριπε
δʼ
ἐξ
ὀχέων
,
ἀράβησε
δὲ
τεύχεʼ
ἐπʼ
αὐτῷ
αἰόλα
παμφανόωντα
,
παρέτρεσσαν
δέ
οἱ
ἵπποι
295
ὠκύποδες
·
τοῦ
δʼ
αὖθι
λύθη
ψυχή
τε
μένος
τε
.
Αἰνείας
δʼ
ἀπόρουσε
σὺν
ἀσπίδι
δουρί
τε
μακρῷ
δείσας
μή
πώς
οἱ
ἐρυσαίατο
νεκρὸν
Ἀχαιοί
.
ἀμφὶ
δʼ
ἄρʼ
αὐτῷ
βαῖνε
λέων
ὣς
ἀλκὶ
πεποιθώς
,
πρόσθε
δέ
οἱ
δόρυ
τʼ
ἔσχε
καὶ
ἀσπίδα
πάντοσʼ
ἐΐσην
,
300
τὸν
κτάμεναι
μεμαὼς
ὅς
τις
τοῦ
γʼ
ἀντίος
ἔλθοι
σμερδαλέα
ἰάχων
·
ὃ
δὲ
χερμάδιον
λάβε
χειρὶ
Τυδεΐδης
μέγα
ἔργον
ὃ
οὐ
δύο
γʼ
ἄνδρε
φέροιεν
,
οἷοι
νῦν
βροτοί
εἰσʼ
·
ὃ
δέ
μιν
ῥέα
πάλλε
καὶ
οἶος
.
τῷ
βάλεν
Αἰνείαο
κατʼ
ἰσχίον
ἔνθά
τε
μηρὸς
305
ἰσχίῳ
ἐνστρέφεται
,
κοτύλην
δέ
τέ
μιν
καλέουσι
·
θλάσσε
δέ
οἱ
κοτύλην
,
πρὸς
δʼ
ἄμφω
ῥῆξε
τένοντε
·
ὦσε
δʼ
ἀπὸ
ῥινὸν
τρηχὺς
λίθος
·
αὐτὰρ
ὅ
γʼ
ἥρως
ἔστη
γνὺξ
ἐριπὼν
καὶ
ἐρείσατο
χειρὶ
παχείῃ
γαίης
·
ἀμφὶ
δὲ
ὄσσε
κελαινὴ
νὺξ
ἐκάλυψε
.
310
καί
νύ
κεν
ἔνθʼ
ἀπόλοιτο
ἄναξ
ἀνδρῶν
Αἰνείας
,
εἰ
μὴ
ἄρʼ
ὀξὺ
νόησε
Διὸς
θυγάτηρ
Ἀφροδίτη
μήτηρ
,
ἥ
μιν
ὑπʼ
Ἀγχίσῃ
τέκε
βουκολέοντι
·
ἀμφὶ
δʼ
ἑὸν
φίλον
υἱὸν
ἐχεύατο
πήχεε
λευκώ
,
πρόσθε
δέ
οἱ
πέπλοιο
φαεινοῦ
πτύγμα
κάλυψεν
315
ἕρκος
ἔμεν
βελέων
,
μή
τις
Δαναῶν
ταχυπώλων
χαλκὸν
ἐνὶ
στήθεσσι
βαλὼν
ἐκ
θυμὸν
ἕλοιτο
.
Homeri Opera. Homer. David B. Monro, Thomas W. Allen. Oxford. 1908-1920.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.