οὐδʼ
ἔλαθʼ
Ἀτρέος
υἱὸν
ἀρηΐφιλον
Μενέλαον
1
Πάτροκλος
Τρώεσσι
δαμεὶς
ἐν
δηϊοτῆτι
.
βῆ
δὲ
διὰ
προμάχων
κεκορυθμένος
αἴθοπι
χαλκῷ
,
ἀμφὶ
δʼ
ἄρʼ
αὐτῷ
βαῖν
ʼ
ὥς
τις
περὶ
πόρτακι
μήτηρ
πρωτοτόκος
κινυρὴ
οὐ
πρὶν
εἰδυῖα
τόκοιο
·
5
ὣς
περὶ
Πατρόκλῳ
βαῖνε
ξανθὸς
Μενέλαος
.
πρόσθε
δέ
οἱ
δόρυ
τʼ
ἔσχε
καὶ
ἀσπίδα
πάντοσʼ
ἐΐσην
,
τὸν
κτάμεναι
μεμαὼς
ὅς
τις
τοῦ
γʼ
ἀντίος
ἔλθοι
.
οὐδʼ
ἄρα
Πάνθου
υἱὸς
ἐϋμμελίης
ἀμέλησε
Πατρόκλοιο
πεσόντος
ἀμύμονος
·
ἄγχι
δʼ
ἄρʼ
αὐτοῦ
10
ἔστη
,
καὶ
προσέειπεν
ἀρηΐφιλον
Μενέλαον
·
Ἀτρεΐδη
Μενέλαε
διοτρεφὲς
ὄρχαμε
λαῶν
χάζεο
,
λεῖπε
δὲ
νεκρόν
,
ἔα
δʼ
ἔναρα
βροτόεντα
·
οὐ
γάρ
τις
πρότερος
Τρώων
κλειτῶν
τʼ
ἐπικούρων
Πάτροκλον
βάλε
δουρὶ
κατὰ
κρατερὴν
ὑσμίνην
·
15
τώ
με
ἔα
κλέος
ἐσθλὸν
ἐνὶ
Τρώεσσιν
ἀρέσθαι
,
μή
σε
βάλω
,
ἀπὸ
δὲ
μελιηδέα
θυμὸν
ἕλωμαι
.
τὸν
δὲ
μέγʼ
ὀχθήσας
προσέφη
ξανθὸς
Μενέλαος
·
Ζεῦ
πάτερ
οὐ
μὲν
καλὸν
ὑπέρβιον
εὐχετάασθαι
.
οὔτʼ
οὖν
παρδάλιος
τόσσον
μένος
οὔτε
λέοντος
20
οὔτε
συὸς
κάπρου
ὀλοόφρονος
,
οὗ
τε
μέγιστος
θυμὸς
ἐνὶ
στήθεσσι
περὶ
σθένεϊ
βλεμεαίνει
,
ὅσσον
Πάνθου
υἷες
ἐϋμμελίαι
φρονέουσιν
.
οὐδὲ
μὲν
οὐδὲ
βίη
Ὑπερήνορος
ἱπποδάμοιο
ἧς
ἥβης
ἀπόνηθʼ
,
ὅτε
μʼ
ὤνατο
καί
μʼ
ὑπέμεινε
25
καί
μʼ
ἔφατʼ
ἐν
Δαναοῖσιν
ἐλέγχιστον
πολεμιστὴν
ἔμμεναι
·
οὐδέ
ἕ
φημι
πόδεσσί
γε
οἷσι
κιόντα
εὐφρῆναι
ἄλοχόν
τε
φίλην
κεδνούς
τε
τοκῆας
.
ὥς
θην
καὶ
σὸν
ἐγὼ
λύσω
μένος
εἴ
κέ
μευ
ἄντα
στήῃς
·
ἀλλά
σʼ
ἔγωγʼ
ἀναχωρήσαντα
κελεύω
30
ἐς
πληθὺν
ἰέναι
,
μηδʼ
ἀντίος
ἵστασʼ
ἐμεῖο
πρίν
τι
κακὸν
παθέειν
·
ῥεχθὲν
δέ
τε
νήπιος
ἔγνω
.
ὣς
φάτο
,
τὸν
δʼ
οὐ
πεῖθεν
·
ἀμειβόμενος
δὲ
προσηύδα
·
νῦν
μὲν
δὴ
Μενέλαε
διοτρεφὲς
ἦ
μάλα
τείσεις
γνωτὸν
ἐμὸν
τὸν
ἔπεφνες
,
ἐπευχόμενος
δʼ
ἀγορεύεις
,
35
χήρωσας
δὲ
γυναῖκα
μυχῷ
θαλάμοιο
νέοιο
,
ἀρητὸν
δὲ
τοκεῦσι
γόον
καὶ
πένθος
ἔθηκας
.
ἦ
κέ
σφιν
δειλοῖσι
γόου
κατάπαυμα
γενοίμην
εἴ
κεν
ἐγὼ
κεφαλήν
τε
τεὴν
καὶ
τεύχεʼ
ἐνείκας
Πάνθῳ
ἐν
χείρεσσι
βάλω
καὶ
Φρόντιδι
δίῃ
.
40
ἀλλʼ
οὐ
μὰν
ἔτι
δηρὸν
ἀπείρητος
πόνος
ἔσται
οὐδʼ
ἔτʼ
ἀδήριτος
ἤτʼ
ἀλκῆς
ἤτε
φόβοιο
.
ὣς
εἰπὼν
οὔτησε
κατʼ
ἀσπίδα
πάντοσʼ
ἐΐσην
·
οὐδʼ
ἔρρηξεν
χαλκός
,
ἀνεγνάμφθη
δέ
οἱ
αἰχμὴ
ἀσπίδʼ
ἐνὶ
κρατερῇ
·
ὃ
δὲ
δεύτερος
ὄρνυτο
χαλκῷ
45
Ἀτρεΐδης
Μενέλαος
ἐπευξάμενος
Διὶ
πατρί
·
ἂψ
δʼ
ἀναχαζομένοιο
κατὰ
στομάχοιο
θέμεθλα
νύξʼ
,
ἐπὶ
δʼ
αὐτὸς
ἔρεισε
βαρείῃ
χειρὶ
πιθήσας
·
ἀντικρὺ
δʼ
ἁπαλοῖο
διʼ
αὐχένος
ἤλυθʼ
ἀκωκή
,
δούπησεν
δὲ
πεσών
,
ἀράβησε
δὲ
τεύχεʼ
ἐπʼ
αὐτῷ
.
50
αἵματί
οἱ
δεύοντο
κόμαι
Χαρίτεσσιν
ὁμοῖαι
πλοχμοί
θʼ
,
οἳ
χρυσῷ
τε
καὶ
ἀργύρῳ
ἐσφήκωντο
.
οἷον
δὲ
τρέφει
ἔρνος
ἀνὴρ
ἐριθηλὲς
ἐλαίης
χώρῳ
ἐν
οἰοπόλῳ
,
ὅθʼ
ἅλις
ἀναβέβροχεν
ὕδωρ
,
καλὸν
τηλεθάον
·
τὸ
δέ
τε
πνοιαὶ
δονέουσι
55
παντοίων
ἀνέμων
,
καί
τε
βρύει
ἄνθεϊ
λευκῷ
·
ἐλθὼν
δʼ
ἐξαπίνης
ἄνεμος
σὺν
λαίλαπι
πολλῇ
βόθρου
τʼ
ἐξέστρεψε
καὶ
ἐξετάνυσσʼ
ἐπὶ
γαίῃ
·
τοῖον
Πάνθου
υἱὸν
ἐϋμμελίην
Εὔφορβον
Ἀτρεΐδης
Μενέλαος
ἐπεὶ
κτάνε
τεύχεʼ
ἐσύλα
.
60
ὡς
δʼ
ὅτε
τίς
τε
λέων
ὀρεσίτροφος
ἀλκὶ
πεποιθὼς
βοσκομένης
ἀγέλης
βοῦν
ἁρπάσῃ
ἥ
τις
ἀρίστη
·
τῆς
δʼ
ἐξ
αὐχένʼ
ἔαξε
λαβὼν
κρατεροῖσιν
ὀδοῦσι
πρῶτον
,
ἔπειτα
δέ
θʼ
αἷμα
καὶ
ἔγκατα
πάντα
λαφύσσει
δῃῶν
·
ἀμφὶ
δὲ
τόν
γε
κύνες
τʼ
ἄνδρές
τε
νομῆες
65
πολλὰ
μάλʼ
ἰύζουσιν
ἀπόπροθεν
οὐδʼ
ἐθέλουσιν
ἀντίον
ἐλθέμεναι
·
μάλα
γὰρ
χλωρὸν
δέος
αἱρεῖ
·
ὣς
τῶν
οὔ
τινι
θυμὸς
ἐνὶ
στήθεσσιν
ἐτόλμα
ἀντίον
ἐλθέμεναι
Μενελάου
κυδαλίμοιο
.
ἔνθά
κε
ῥεῖα
φέροι
κλυτὰ
τεύχεα
Πανθοΐδαο
70
Ἀτρεΐδης
,
εἰ
μή
οἱ
ἀγάσσατο
Φοῖβος
Ἀπόλλων
,
ὅς
ῥά
οἱ
Ἕκτορʼ
ἐπῶρσε
θοῷ
ἀτάλαντον
Ἄρηϊ
ἀνέρι
εἰσάμενος
Κικόνων
ἡγήτορι
Μέντῃ
·
καί
μιν
φωνήσας
ἔπεα
πτερόεντα
προσηύδα
·
Ἕκτορ
νῦν
σὺ
μὲν
ὧδε
θέεις
ἀκίχητα
διώκων
75
ἵππους
Αἰακίδαο
δαΐφρονος
·
οἳ
δʼ
ἀλεγεινοὶ
ἀνδράσι
γε
θνητοῖσι
δαμήμεναι
ἠδʼ
ὀχέεσθαι
ἄλλῳ
γʼ
ἢ
Ἀχιλῆϊ
,
τὸν
ἀθανάτη
τέκε
μήτηρ
.
τόφρα
δέ
τοι
Μενέλαος
ἀρήϊος
Ἀτρέος
υἱὸς
Πατρόκλῳ
περιβὰς
Τρώων
τὸν
ἄριστον
ἔπεφνε
80
Πανθοΐδην
Εὔφορβον
,
ἔπαυσε
δὲ
θούριδος
ἀλκῆς
.
ὣς
εἰπὼν
ὃ
μὲν
αὖτις
ἔβη
θεὸς
ἂμ
πόνον
ἀνδρῶν
,
Ἕκτορα
δʼ
αἰνὸν
ἄχος
πύκασε
φρένας
ἀμφὶ
μελαίνας
·
πάπτηνεν
δʼ
ἄρʼ
ἔπειτα
κατὰ
στίχας
,
αὐτίκα
δʼ
ἔγνω
τὸν
μὲν
ἀπαινύμενον
κλυτὰ
τεύχεα
,
τὸν
δʼ
ἐπὶ
γαίῃ
85
κείμενον
·
ἔρρει
δʼ
αἷμα
κατʼ
οὐταμένην
ὠτειλήν
.
βῆ
δὲ
διὰ
προμάχων
κεκορυθμένος
αἴθοπι
χαλκῷ
ὀξέα
κεκλήγων
φλογὶ
εἴκελος
Ἡφαίστοιο
ἀσβέστῳ
·
οὐδʼ
υἱὸν
λάθεν
Ἀτρέος
ὀξὺ
βοήσας
·
ὀχθήσας
δʼ
ἄρα
εἶπε
πρὸς
ὃν
μεγαλήτορα
θυμόν
·
90
ὤ
μοι
ἐγὼν
εἰ
μέν
κε
λίπω
κάτα
τεύχεα
καλὰ
Πάτροκλόν
θʼ
,
ὃς
κεῖται
ἐμῆς
ἕνεκʼ
ἐνθάδε
τιμῆς
,
μή
τίς
μοι
Δαναῶν
νεμεσήσεται
ὅς
κεν
ἴδηται
.
εἰ
δέ
κεν
Ἕκτορι
μοῦνος
ἐὼν
καὶ
Τρωσὶ
μάχωμαι
αἰδεσθείς
,
μή
πώς
με
περιστήωσʼ
ἕνα
πολλοί
·
95
Τρῶας
δʼ
ἐνθάδε
πάντας
ἄγει
κορυθαίολος
Ἕκτωρ
.
ἀλλὰ
τί
ἤ
μοι
ταῦτα
φίλος
διελέξατο
θυμός
;
ὁππότʼ
ἀνὴρ
ἐθέλῃ
πρὸς
δαίμονα
φωτὶ
μάχεσθαι
ὅν
κε
θεὸς
τιμᾷ
,
τάχα
οἱ
μέγα
πῆμα
κυλίσθη
.
τώ
μʼ
οὔ
τις
Δαναῶν
νεμεσήσεται
ὅς
κεν
ἴδηται
100
Ἕκτορι
χωρήσαντʼ
,
ἐπεὶ
ἐκ
θεόφιν
πολεμίζει
.
εἰ
δέ
που
Αἴαντός
γε
βοὴν
ἀγαθοῖο
πυθοίμην
,
ἄμφω
κʼ
αὖτις
ἰόντες
ἐπιμνησαίμεθα
χάρμης
καὶ
πρὸς
δαίμονά
περ
,
εἴ
πως
ἐρυσαίμεθα
νεκρὸν
Πηλεΐδῃ
Ἀχιλῆϊ
·
κακῶν
δέ
κε
φέρτατον
εἴη
.
105
Homeri Opera. Homer. David B. Monro, Thomas W. Allen. Oxford. 1908-1920.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.