Homer, Homeri Opera, 16.1

ὣς οἳ μὲν περὶ νηὸς ἐϋσσέλμοιο μάχοντο ·

Πάτροκλος δʼ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν

δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ,

ἥ τε κατʼ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ .

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτιρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς ,

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες , ἠΰτε κούρη

νηπίη , ἥ θʼ ἅμα μητρὶ θέουσʼ ἀνελέσθαι ἀνώγει

εἱανοῦ ἁπτομένη , καί τʼ ἐσσυμένην κατερύκει ,

δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται , ὄφρʼ ἀνέληται ·

τῇ ἴκελος Πάτροκλε τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβεις .

ἠέ τι Μυρμιδόνεσσι πιφαύσκεαι , ἢ ἐμοὶ αὐτῷ ,

ἦέ τινʼ ἀγγελίην Φθίης ἐξέκλυες οἶος ;

ζώειν μὰν ἔτι φασὶ Μενοίτιον Ἄκτορος υἱόν ,

ζώει δʼ Αἰακίδης Πηλεὺς μετὰ Μυρμιδόνεσσι ;

τῶν κε μάλʼ ἀμφοτέρων ἀκαχοίμεθα τεθνηώτων .

ἦε σύ γʼ Ἀργείων ὀλοφύρεαι , ὡς ὀλέκονται

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ὑπερβασίης ἕνεκα σφῆς ;

ἐξαύδα , μὴ κεῦθε νόῳ , ἵνα εἴδομεν ἄμφω .

τὸν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ ·

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατʼ Ἀχαιῶν

μὴ νεμέσα · τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς .

οἳ μὲν γὰρ δὴ πάντες , ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι ,

ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε .

βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης ,

οὔτασται δʼ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδʼ Ἀγαμέμνων ,

βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ .

τοὺς μέν τʼ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται

ἕλκεʼ ἀκειόμενοι · σὺ δʼ ἀμήχανος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ .

μὴ ἐμέ γʼ οὖν οὗτός γε λάβοι χόλος , ὃν σὺ φυλάσσεις

αἰναρέτη · τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ὀψίγονός περ

αἴ κε μὴ Ἀργείοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς ;

νηλεές , οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεύς ,

οὐδὲ Θέτις μήτηρ · γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα

πέτραι τʼ ἠλίβατοι , ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής .

εἰ δέ τινα φρεσὶ σῇσι θεοπροπίην ἀλεείνεις

καί τινά τοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ ,

ἀλλʼ ἐμέ περ πρόες ὦχʼ , ἃμα δʼ ἄλλον λαὸν ὄπασσον

Μυρμιδόνων , ἤν πού τι φόως Δαναοῖσι γένωμαι .

δὸς δέ μοι ὤμοιιν τὰ σὰ τεύχεα θωρηχθῆναι ,

αἴ κʼ ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο

Τρῶες , ἀναπνεύσωσι δʼ Ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν

τειρόμενοι · ὀλίγη δέ τʼ ἀνάπνευσις πολέμοιο .

ῥεῖα δέ κʼ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ

ὤσαιμεν προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων .

ὣς φάτο λισσόμενος μέγα νήπιος · ἦ γὰρ ἔμελλεν

οἷ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέσθαι .

τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

ὤ μοι διογενὲς Πατρόκλεες οἷον ἔειπες ·

οὔτε θεοπροπίης ἐμπάζομαι ἥν τινα οἶδα ,

οὔτέ τί μοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ ·

ἀλλὰ τόδʼ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει ,

ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι

καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι , ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ ·

αἰνὸν ἄχος τό μοί ἐστιν , ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ .

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν ,

δουρὶ δʼ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας ,

τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων

Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην .

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν · οὐδʼ ἄρα πως ἦν

ἀσπερχὲς κεχολῶσθαι ἐνὶ φρεσίν · ἤτοι ἔφην γε

οὐ πρὶν μηνιθμὸν καταπαυσέμεν , ἀλλʼ ὁπότʼ ἂν δὴ

νῆας ἐμὰς ἀφίκηται ἀϋτή τε πτόλεμός τε .

τύνη δʼ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι ,

ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι ,

εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε

νηυσὶν ἐπικρατέως , οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης

κεκλίαται , χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες

Ἀργεῖοι , Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε

θάρσυνος · οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπον

ἐγγύθι λαμπομένης · τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους

πλήσειαν νεκύων , εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων

ἤπια εἰδείη · νῦν δὲ στρατὸν ἀμφιμάχονται .

οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι

μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι ·

οὐδέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος

ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς · ἀλλʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο

Τρωσὶ κελεύοντος περιάγνυται , οἳ δʼ ἀλαλητῷ

πᾶν πεδίον κατέχουσι μάχῃ νικῶντες Ἀχαιούς .

ἀλλὰ καὶ ὧς Πάτροκλε νεῶν ἄπο λοιγὸν ἀμύνων

ἔμπεσʼ ἐπικρατέως , μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο

νῆας ἐνιπρήσωσι , φίλον δʼ ἀπὸ νόστον ἕλωνται .

πείθεο δʼ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω ,

ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαι

πρὸς πάντων Δαναῶν , ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρην

ἂψ ἀπονάσσωσιν , ποτὶ δʼ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν .

ἐκ νηῶν ἐλάσας ἰέναι πάλιν · εἰ δέ κεν αὖ τοι

δώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης ,

μὴ σύ γʼ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν

Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν · ἀτιμότερον δέ με θήσεις ·

μὴ δʼ ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καὶ δηϊοτῆτι

Τρῶας ἐναιρόμενος προτὶ Ἴλιον ἡγεμονεύειν ,

μή τις ἀπʼ Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάων

ἐμβήῃ · μάλα τούς γε φιλεῖ ἑκάεργος Ἀπόλλων ·

ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι , ἐπὴν φάος ἐν νήεσσι

θήῃς , τοὺς δʼ ἔτʼ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι .

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον

μήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι ,

μήτέ τις Ἀργείων , νῶϊν δʼ ἐκδῦμεν ὄλεθρον ,

ὄφρʼ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν .

100

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον ,

Αἴας δʼ οὐκ ἔτʼ ἔμιμνε · βιάζετο γὰρ βελέεσσι ·

δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ

βάλλοντες · δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴ

πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε , βάλλετο δʼ αἰεὶ

105

κὰπ φάλαρʼ εὐποίηθʼ · ὃ δʼ ἀριστερὸν ὦμον ἔκαμνεν

ἔμπεδον αἰὲν ἔχων σάκος αἰόλον · οὐδὲ δύναντο

ἀμφʼ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν .

αἰεὶ δʼ ἀργαλέῳ ἔχετʼ ἄσθματι , κὰδ δέ οἱ ἱδρὼς

πάντοθεν ἐκ μελέων πολὺς ἔρρεεν , οὐδέ πῃ εἶχεν

110

ἀμπνεῦσαι · πάντῃ δὲ κακὸν κακῷ ἐστήρικτο .

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: