Homer, Homeri Opera, 19.238

ἦ , καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο

Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε

καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον ·

240

βὰν δʼ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο .

αὐτίκʼ ἔπειθʼ ἅμα μῦθος ἔην , τετέλεστο δὲ ἔργον ·

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον , οὕς οἱ ὑπέστη ,

αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι , δώδεκα δʼ ἵππους ·

ἐκ δʼ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας

245

ἕπτʼ , ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον .

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα

ἦρχʼ , ἅμα δʼ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν .

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν , ἂν δʼ Ἀγαμέμνων

ἵστατο · Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν

250

κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν .

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν ,

ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο ,

κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν

εὔχετο · τοὶ δʼ ἄρα πάντες ἐπʼ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ

255

Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος .

εὐξάμενος δʼ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν ·

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος

Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες , αἵ θʼ ὑπὸ γαῖαν

ἀνθρώπους τίνυνται , ὅτις κʼ ἐπίορκον ὀμόσσῃ ,

260

μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖρʼ ἐπένεικα ,

οὔτʼ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου .

ἀλλʼ ἔμενʼ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν .

εἰ δέ τι τῶνδʼ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν

πολλὰ μάλʼ , ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφʼ ἀλίτηται ὀμόσσας .

265

ἦ , καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ .

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα

ῥῖψʼ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν · αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα ·

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα ·

270

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν

Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές , οὐδέ κε κούρην

ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος · ἀλλά ποθι Ζεὺς

ἤθελʼ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι .

νῦν δʼ ἔρχεσθʼ ἐπὶ δεῖπνον , ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα .

275

ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν , λῦσεν δʼ ἀγορὴν αἰψηρήν .

οἳ μὲν ἄρʼ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος ,

δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο ,

βὰν δʼ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο .

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν , κάθισαν δὲ γυναῖκας ,

280

ἵππους δʼ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί .

Βρισηῒς δʼ ἄρʼ ἔπειτʼ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ

ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ ,

ἀμφʼ αὐτῷ χυμένη λίγʼ ἐκώκυε , χερσὶ δʼ ἄμυσσε

στήθεά τʼ ἠδʼ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα .

285

εἶπε δʼ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι ·

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ

ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα ,

νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν

ἂψ ἀνιοῦσʼ · ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί .

290

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ

εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ ,

τρεῖς τε κασιγνήτους , τούς μοι μία γείνατο μήτηρ ,

κηδείους , οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον .

οὐδὲ μὲν οὐδέ μʼ ἔασκες , ὅτʼ ἄνδρʼ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς

295

ἔκτεινεν , πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος ,

κλαίειν , ἀλλά μʼ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο

κουριδίην ἄλοχον θήσειν , ἄξειν τʼ ἐνὶ νηυσὶν

ἐς Φθίην , δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι .

τώ σʼ ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί .

300

ὣς ἔφατο κλαίουσʼ , ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες

Πάτροκλον πρόφασιν , σφῶν δʼ αὐτῶν κήδεʼ ἑκάστη .

αὐτὸν δʼ ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο

λισσόμενοι δειπνῆσαι · ὃ δʼ ἠρνεῖτο στεναχίζων ·

λίσσομαι , εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθʼ ἑταίρων ,

305

μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μηδὲ ποτῆτος

ἄσασθαι φίλον ἦτορ , ἐπεί μʼ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει ·

δύντα δʼ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης .

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας ,

δοιὼ δʼ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς

310

Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θʼ ἱππηλάτα Φοῖνιξ

τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον · οὐδέ τι θυμῷ

τέρπετο , πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος .

μνησάμενος δʼ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε ·

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθʼ ἑταίρων

315

αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας

αἶψα καὶ ὀτραλέως , ὁπότε σπερχοίατʼ Ἀχαιοὶ

Τρωσὶν ἐφʼ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα .

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος , αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ

ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος , ἔνδον ἐόντων ,

320

σῇ ποθῇ · οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι ,

οὐδʼ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην ,

ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει

χήτεϊ τοιοῦδʼ υἷος · ὃ δʼ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ

εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω ·

325

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός ,

εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής .

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει

οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπʼ Ἄργεος ἱπποβότοιο

αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ , σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι ,

330

ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ

Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα

κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα .

ἤδη γὰρ Πηλῆά γʼ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν

τεθνάμεν , ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντʼ ἀκάχησθαι

335

γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ

λυγρὴν ἀγγελίην , ὅτʼ ἀποφθιμένοιο πύθηται .

ὣς ἔφατο κλαίων , ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες ,

μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον ·

μυρομένους δʼ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων ,

340

αἶψα δʼ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

τέκνον ἐμόν , δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος .

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετʼ Ἀχιλλεύς ;

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων

ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον · οἳ δὲ δὴ ἄλλοι

345

οἴχονται μετὰ δεῖπνον , ὃ δʼ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος .

ἀλλʼ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν

στάξον ἐνὶ στήθεσσʼ , ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται .

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην ·

ἣ δʼ ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ

350

οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο διʼ αἰθέρος . αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν · ἣ δʼ Ἀχιλῆϊ

νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν

στάξʼ , ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθʼ ἵκοιτο ·

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ

355

ᾤχετο , τοὶ δʼ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων .

ὡς δʼ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται

ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο ,

ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι

νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι

360

θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα .

αἴγλη δʼ οὐρανὸν ἷκε , γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν

χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς · ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν

ἀνδρῶν · ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς .

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε , τὼ δέ οἱ ὄσσε

365

λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας , ἐν δέ οἱ ἦτορ

δῦνʼ ἄχος ἄτλητον · ὃ δʼ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων

δύσετο δῶρα θεοῦ , τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων .

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε

καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας ·

370

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν .

ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον

χάλκεον · αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε

εἵλετο , τοῦ δʼ ἀπάνευθε σέλας γένετʼ ἠΰτε μήνης .

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ

375

καιομένοιο πυρός , τό τε καίεται ὑψόθʼ ὄρεσφι

σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ · τοὺς δʼ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι

πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν ·

ὣς ἀπʼ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέρʼ ἵκανε

καλοῦ δαιδαλέου · περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας

380

κρατὶ θέτο βριαρήν · ἣ δʼ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν

ἵππουρις τρυφάλεια , περισσείοντο δʼ ἔθειραι

χρύσεαι , ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς .

πειρήθη δʼ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς ,

εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα ·

385

τῷ δʼ εὖτε πτερὰ γίγνετʼ , ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν .

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: