Homer, Homeri Opera, 24.22

ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων ·

τὸν δʼ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες ,

κλέψαι δʼ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην .

ἔνθʼ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν , οὐδέ ποθʼ Ἥρῃ

οὐδὲ Ποσειδάων ʼ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ ,

ἀλλʼ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ

καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἄτης ,

ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο ,

τὴν δʼ ᾔνησʼ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν .

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετʼ ἠώς ,

καὶ τότʼ ἄρʼ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων ·

σχέτλιοί ἐστε θεοί , δηλήμονες · οὔ νύ ποθʼ ὑμῖν

Ἕκτωρ μηρίʼ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων ;

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι

ᾗ τʼ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ

καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε , τοί κέ μιν ὦκα

ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν .

ἀλλʼ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθʼ ἐπαρήγειν ,

ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα

γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι , λέων δʼ ὣς ἄγρια οἶδεν ,

ὅς τʼ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ

εἴξας εἶσʼ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν ·

ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν , οὐδέ οἱ αἰδὼς

γίγνεται , ἥ τʼ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδʼ ὀνίνησι .

μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι

ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν ·

ἀλλʼ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε ·

τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν .

αὐτὰρ ὅ γʼ Ἕκτορα δῖον , ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα ,

ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμʼ ἑτάροιο φίλοιο

ἕλκει · οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τʼ ἄμεινον .

μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς ·

κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων .

τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη ·

εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε

εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν .

Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν ·

αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος , ἣν ἐγὼ αὐτὴ

θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν

Πηλέϊ , ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετʼ ἀθανάτοισι .

πάντες δʼ ἀντιάασθε θεοὶ γάμου · ἐν δὲ σὺ τοῖσι

δαίνυʼ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρʼ , αἰὲν ἄπιστε .

Homer Homeri Opera