Homer, Homeri Opera, 20.273

δεύτερος αὖτʼ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος ,

καὶ βάλεν Αἰνείαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην

ἄντυγʼ ὕπο πρώτην , ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός ,

275

λεπτοτάτη δʼ ἐπέην ῥινὸς βοός · ἣ δὲ διὰ πρὸ

Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη , λάκε δʼ ἀσπὶς ὑπʼ αὐτῆς .

Αἰνείας δʼ ἐάλη καὶ ἀπὸ ἕθεν ἀσπίδʼ ἀνέσχε

δείσας · ἐγχείη δʼ ἄρʼ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ

ἔστη ἱεμένη , διὰ δʼ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους

280

ἀσπίδος ἀμφιβρότης · ὃ δʼ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν

ἔστη , κὰδ δʼ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι ,

ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος . αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

σμερδαλέα ἰάχων · ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ

285

Αἰνείας , μέγα ἔργον , ὃ οὐ δύο γʼ ἄνδρε φέροιεν ,

οἷοι νῦν βροτοί εἰσʼ · ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος .

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ

ἢ κόρυθʼ ἠὲ σάκος , τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον ,

τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα ,

290

εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ·

αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι θεοῖς μετὰ μῦθον ἔειπεν ·

ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο ,

ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι

πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο

295

νήπιος , οὐδέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον .

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει

μὰψ ἕνεκʼ ἀλλοτρίων ἀχέων , κεχαρισμένα δʼ αἰεὶ

δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν ;

ἀλλʼ ἄγεθʼ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν ,

300

μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται , αἴ κεν Ἀχιλλεὺς

τόνδε κατακτείνῃ · μόριμον δέ οἵ ἐστʼ ἀλέασθαι ,

ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται

Δαρδάνου , ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων

οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων .

305

ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων ·

νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει

καὶ παίδων παῖδες , τοί κεν μετόπισθε γένωνται .

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ·

ἐννοσίγαιʼ , αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον

310

Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι , ἐσθλὸν ἐόντα .

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους

πᾶσι μετʼ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

μή ποτʼ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ ,

315

μηδʼ ὁπότʼ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται

καιομένη , καίωσι δʼ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν .

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ,

βῆ ῥʼ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων ,

ἷξε δʼ ὅθʼ Αἰνείας ἠδʼ ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς .

320

αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατʼ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ · ὃ δὲ μελίην εὔχαλκον

ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο ·

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν ,

Αἰνείαν δʼ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσʼ ἀείρας .

325

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων , πολλὰς δὲ καὶ ἵππων

Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας ,

ἷξε δʼ ἐπʼ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο ,

ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο .

τῷ δὲ μάλʼ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ,

330

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

Αἰνεία , τίς σʼ ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει

ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι ,

ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν ;

ἀλλʼ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ ,

335

μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι .

αὐτὰρ ἐπεί κʼ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ ,

θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι ·

οὐ μὲν γάρ τίς σʼ ἄλλος Ἀχαιῶν ἐξεναρίξει .

ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθʼ , ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα .

340

αἶψα δʼ ἔπειτʼ Ἀχιλῆος ἀπʼ ὀφθαλμῶν σκέδασʼ ἀχλὺν

θεσπεσίην · ὃ δʼ ἔπειτα μέγʼ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν ,

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι ·

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός , οὐδέ τι φῶτα

345

λεύσσω , τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων .

ἦ ῥα καὶ Αἰνείας φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν

ἦεν · ἀτάρ μιν ἔφην μὰψ αὔτως εὐχετάασθαι .

ἐρρέτω · οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι

ἔσσεται , ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο .

350

ἀλλʼ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας

τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών .

ἦ , καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο , κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ ·

μηκέτι νῦν Τρώων ἑκὰς ἕστατε δῖοι Ἀχαιοί ,

ἀλλʼ ἄγʼ ἀνὴρ ἄντʼ ἀνδρὸς ἴτω , μεμάτω δὲ μάχεσθαι .

355

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι

τοσσούσδʼ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι ·

οὐδέ κʼ Ἄρης , ὅς περ θεὸς ἄμβροτος , οὐδέ κʼ Ἀθήνη

τοσσῆσδʼ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο ·

ἀλλʼ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε

360

καὶ σθένει , οὔ μʼ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐδʼ ἠβαιόν ,

ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές , οὐδέ τινʼ οἴω

Τρώων χαιρήσειν , ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ .

ὣς φάτʼ ἐποτρύνων · Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ

κέκλεθʼ ὁμοκλήσας , φάτο δʼ ἴμεναι ἄντʼ Ἀχιλῆος ·

365

Τρῶες ὑπέρθυμοι μὴ δείδιτε Πηλεΐωνα .

καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην ,

ἔγχεϊ δʼ ἀργαλέον , ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν .

οὐδʼ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει ,

ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει , τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει .

370

τοῦ δʼ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν ,

εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε , μένος δʼ αἴθωνι σιδήρῳ .

ὣς φάτʼ ἐποτρύνων , οἳ δʼ ἀντίοι ἔγχεʼ ἄειραν

Τρῶες · τῶν δʼ ἄμυδις μίχθη μένος , ὦρτο δʼ ἀϋτή .

καὶ τότʼ ἄρʼ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων ·

375

Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε ,

ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο ,

μή πώς σʼ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ .

ὣς ἔφαθʼ , Ἕκτωρ δʼ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν

ταρβήσας , ὅτʼ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος .

380

ἐν δʼ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν

σμερδαλέα ἰάχων , πρῶτον δʼ ἕλεν Ἰφιτίωνα

ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν ,

ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ

Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ ·

385

τὸν δʼ ἰθὺς μεμαῶτα βάλʼ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεὺς

μέσσην κὰκ κεφαλήν · ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη ,

δούπησεν δὲ πεσών , ὃ δʼ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς ·

κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν ·

ἐνθάδε τοι θάνατος , γενεὴ δέ τοί ἐστʼ ἐπὶ λίμνῃ

390

Γυγαίῃ , ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν

Ὕλλῳ ἐπʼ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι .

ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος , τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε .

τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο

πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ · ὃ δʼ ἐπʼ αὐτῷ Δημολέοντα

395

ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν

νύξε κατὰ κρόταφον , κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου .

οὐδʼ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν , ἀλλὰ διʼ αὐτῆς

αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξʼ ὀστέον , ἐγκέφαλος δὲ

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο · δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα .

400

Ἱπποδάμαντα δʼ ἔπειτα καθʼ ἵππων ἀΐξαντα

πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί .

αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν , ὡς ὅτε ταῦρος

ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα

κούρων ἑλκόντων · γάνυται δέ τε τοῖς ἐνοσίχθων ·

405

ὣς ἄρα τόν γʼ ἐρυγόντα λίπʼ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ ·

αὐτὰρ ὃ βῆ σὺν δουρὶ μετʼ ἀντίθεον Πολύδωρον

Πριαμίδην . τὸν δʼ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι ,

οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο ,

καί οἱ φίλτατος ἔσκε , πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα

410

δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων

θῦνε διὰ προμάχων , εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν .

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

νῶτα παραΐσσοντος , ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες

χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ ·

415

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παρʼ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή ,

γνὺξ δʼ ἔριπʼ οἰμώξας , νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε

κυανέη , προτὶ οἷ δʼ ἔλαβʼ ἔντερα χερσὶ λιασθείς .

Homer Homeri Opera

David B. Monro, Thomas W. Allen

Table of Contents: