ἣ δὲ πυθομένη τά τε περὶ τὴν στρατιὴν γεγονότα καὶ τὰ περὶ τὸν παῖδα , πέμπουσα κήρυκα παρὰ Κῦρον ἔλεγε τάδε .
ἄπληστε αἵματος Κῦρε , μηδὲν ἐπαερθῇς τῷ γεγονότι τῷδε πρήγματι , εἰ ἀμπελίνῳ καρπῷ , τῷ περ αὐτοὶ ἐμπιπλάμενοι μαίνεσθε οὕτω ὥστε κατιόντος τοῦ οἴνου ἐς τὸ σῶμα ἐπαναπλέειν ὑμῖν ἔπεα κακά , τοιούτῳ φαρμάκῳ δολώσας ἐκράτησας παιδὸς τοῦ ἐμοῦ , ἀλλʼ οὐ μάχῃ κατὰ τὸ καρτερόν .
νῦν ὦν μευ εὖ παραινεούσης ὑπόλαβε τὸν λόγον · ἀποδούς μοι τὸν παῖδα ἄπιθι ἐκ τῆσδε τῆς χώρης ἀζήμιος , Μασσαγετέων τριτημορίδι τοῦ στρατοῦ κατυβρίσας . εἰ δὲ ταῦτα οὐ ποιήσεις , ἥλιον ἐπόμνυμί τοι τὸν Μασσαγετέων δεσπότην , ἦ μέν σε ἐγὼ καὶ ἄπληστον ἐόντα αἵματος κορέσω .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.