ἐνθαῦτα μέν νυν διὰ τὰ ψύχεα γίνεται ταῦτα . θωμάζω δέ (προσθήκας γὰρ δή μοι ὁ λόγος ἐξ ἀρχῆς ἐδίζητο ) ὅτι ἐν τῇ Ἠλείῃ πάσῃ χώρῃ οὐ δυνέαται γίνεσθαι ἡμίονοι , οὔτε ψυχροῦ τοῦ χώρου ἐόντος οὔτε ἄλλου φανεροῦ αἰτίου οὐδενός . φασὶ δὲ αὐτοὶ Ἠλεῖοι ἐκ κατάρης τευ οὐ γίνεσθαι σφίσι ἡμιόνους , ἀλλʼ
ἐπεὰν προσίῃ ἡ ὥρη κυΐσκεσθαι τὰς ἵππους , ἐξελαύνουσι ἐς τοὺς πλησιοχώρους αὐτάς , καὶ ἔπειτά σφι ἐν τῇ τῶν πέλας ἐπιεῖσι τοὺς ὄνους , ἐς οὗ ἂν σχῶσι αἱ ἵπποι ἐν γαστρί · ἔπειτα δὲ ἀπελαύνουσι .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.