τὰ μὲν δὴ μέγιστα οὕτω σφι εὔπορα ἐστί , τὰ δὲ λοιπὰ νόμαια κατὰ τάδε σφι διακέεται . θεοὺς μὲν μούνους τούσδε ἱλάσκονται , Ἱστίην μὲν μάλιστα , ἐπὶ δὲ Δία καὶ Γῆν , νομίζοντες τὴν Γῆν τοῦ Διὸς εἶναι γυναῖκα , μετὰ δὲ τούτους , Ἀπόλλωνά τε καὶ οὐρανίην Ἀφροδίτην καὶ Ἡρακλέα καὶ Ἄρεα . τούτους μὲν πάντες Σκύθαι νενομίκασι , οἱ δὲ καλεόμενοι βασιλήιοι Σκύθαι καὶ τῷ Ποσειδέωνι θύουσι .
ὀνομάζεται δὲ σκυθιστὶ Ἱστίη μὲν Ταβιτί , Ζεὺς δὲ ὀρθότατα κατὰ γνώμην γε τὴν ἐμὴν καλεόμενος Παπαῖος , Γῆ δὲ Ἀπί . Ἀπόλλων δὲ Γοιτόσυρος , οὐρανίη δὲ Ἀφροδίτη Ἀργίμπασα , Ποσειδέων δὲ Θαγιμασάδας . ἀγάλματα δὲ καὶ βωμοὺς καὶ νηοὺς οὐ νομίζουσι ποιέειν πλὴν Ἄρεϊ . τούτῳ δὲ νομίζουσι .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.