τοὺς δὲ βοῦς τοὺς ἔρσενας τοῦ Ἐπάφου εἶναι νομίζουσι , καὶ τούτου εἵνεκα δοκιμάζουσι αὐτοὺς ὧδε · τρίχα ἢν καὶ μίαν ἴδηται ἐπεοῦσαν μέλαιναν , οὐ καθαρὸν εἶναι νομίζει .
δίζηται δὲ ταῦτα ἐπὶ τούτῳ τεταγμένος τῶν τις ἱρέων καὶ ὀρθοῦ ἑστεῶτος τοῦ κτήνεος καὶ ὑπτίου , καὶ τὴν γλῶσσαν ἐξειρύσας , εἰ καθαρὴ τῶν προκειμένων σημηίων , τὰ ἐγὼ ἐν ἄλλῳ λόγῳ ἐρέω · κατορᾷ δὲ καὶ τὰς τρίχας τῆς οὐρῆς εἰ κατὰ φύσιν ἔχει πεφυκυίας . ἢν
δὲ τούτων πάντων ᾖ καθαρός , σημαίνεται βύβλῳ περὶ τὰ κέρεα εἱλίσσων καὶ ἔπειτα γῆν σημαντρίδα ἐπιπλάσας ἐπιβάλλει τὸν δακτύλιον , καὶ οὕτω ἀπάγουσι . ἀσήμαντον δὲ θύσαντι θάνατος ἡ ζημίη ἐπικέεται . δοκιμάζεται μέν νυν τὸ κτῆνος τρόπῳ τοιῷδε , θυσίη δέ σφι ἥδε κατέστηκε .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.