τοῦτον οἴκεον τὸν χῶρον ἓξ ἔτεα , ἑβδόμῳ δὲ σφέας ἔτει παραιτησάμενοι οἱ Λίβυες ὡς ἐς ἀμείνονα χῶρον ἄξουσι , ἀνέγνωσαν ἐκλιπεῖν . ἦγον
δὲ σφέας ἐνθεῦτεν οἱ Λίβυες ἀναστήσαντες πρὸς ἑσπέρην , καὶ τὸν κάλλιστον τῶν χώρων ἵνα διεξιόντες οἱ Ἕλληνες μὴ ἴδοιεν , συμμετρησάμενοι τὴν ὥρην τῆς ἡμέρης νυκτὸς παρῆγον . ἔστι δὲ τῷ χώρῳ τούτῳ οὔνομα Ἴρασα . ἀγαγόντες
δὲ σφέας ἐπὶ κρήνην λεγομένην εἶναι Ἀπόλλωνος εἶπαν ἄνδρες Ἕλληνες , ἐνθαῦτα ὑμῖν ἐπιτήδεον οἰκέειν . ἐνθαῦτα γὰρ ὁ οὐρανὸς τέτρηται .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.