χρόνου δὲ οὐ πολλοῦ διελθόντος ἡ ἐσύστερον ἐπελθοῦσα γυνὴ τίκτει τὸν δὴ Κλεομένεα τοῦτον . καὶ αὕτη τε ἔφεδρον βασιλέα Σπαρτιήτῃσι ἀπέφαινε , καὶ ἡ προτέρη γυνὴ τὸν πρότερον χρόνον ἄτοκος ἐοῦσα τότε κως ἐκύησε , συντυχίῃ ταύτῃ χρησαμένη .
ἔχουσαν δὲ αὐτὴν ἀληθεῖ λόγῳ οἱ τῆς ἐπελθούσης γυναικὸς οἰκήιοι πυθόμενοι ὤχλεον , φάμενοι αὐτὴν κομπέειν ἄλλως βουλομένην ὑποβαλέσθαι . δεινὰ δὲ ποιεύντων αὐτῶν , τοῦ χρόνου συντάμνοντος , ὑπʼ ἀπιστίης οἱ ἔφοροι τίκτουσαν τὴν γυναῖκα περιιζόμενοι ἐφύλαξαν . ἣ
δὲ ὡς ἔτεκε Δωριέα ἰθέως ἴσχει Λεωνίδην , καὶ μετὰ τοῦτον ἰθέως ἴσχει Κλεόμβροτον · οἳ δὲ καὶ διδύμους λέγουσι Κλεόμβροτον καὶ Λεωνίδην γενέσθαι . ἣ δὲ Κλεομένεα τεκοῦσα καὶ τὸ δεύτερον ἐπελθοῦσα γυνή , ἐοῦσα θυγάτηρ Πρινητάδεω τοῦ Δημαρμένου , οὐκέτι ἔτικτε τὸ δεύτερον .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.