ὡς δὲ ἐκ τῆς Λακεδαίμονος ἀπίκετο ἐς τὰς Ἀθήνας , ἐνθαῦτα Τιμόδημος Ἀφιδναῖος τῶν ἐχθρῶν μὲν τῶν Θεμιστοκλέος ἐών , ἄλλως δὲ οὐ τῶν ἐπιφανέων ἀνδρῶν , φθόνῳ καταμαργέων ἐνείκεε τὸν Θεμιστοκλέα , τὴν ἐς Λακεδαίμονα ἄπιξιν προφέρων , ὡς διὰ τὰς Ἀθήνας ἔχοι τὰ γέρεα τὰ παρὰ Λακεδαιμονίων , ἀλλʼ οὐ διʼ ἑωυτόν .
ὁ δέ , ἐπείτε οὐκ ἐπαύετο λέγων ταῦτα ὁ Τιμόδημος , εἶπε οὕτω ἔχει τοι · οὔτʼ ἂν ἐγὼ ἐὼν Βελβινίτης ἐτιμήθην οὕτω πρὸς Σπαρτιητέων , οὔτʼ ἂν σὺ , ὤνθρωπε , ἐὼν Ἀθηναῖος . ταῦτα μέν νυν ἐς τοσοῦτο ἐγένετο .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.