ταῦτα λεγούσης πρὸς Μαρδόνιον , ὅσοι μὲν ἦσαν εὔνοοι τῇ Ἀρτεμισίῃ , συμφορὴν ἐποιεῦντο τοὺς λόγους ὡς κακόν τι πεισομένης πρὸς βασιλέος , ὅτι οὐκ ἔα ναυμαχίην ποιέεσθαι · οἳ δὲ ἀγαιόμενοί τε καὶ φθονέοντες αὐτῇ , ἅτε ἐν πρώτοισι τετιμημένης διὰ πάντων τῶν συμμάχων , ἐτέρποντο τῇ ἀνακρίσι ὡς ἀπολεομένης αὐτῆς .
ἐπεὶ δὲ ἀνηνείχθησαν αἱ γνῶμαι ἐς Ξέρξην , κάρτα τε ἥσθη τῇ γνώμῃ τῇ Ἀρτεμισίης , καὶ νομίζων ἔτι πρότερον σπουδαίην εἶναι τότε πολλῷ μᾶλλον αἴνεε . ὅμως δὲ τοῖσι πλέοσι πείθεσθαι ἐκέλευε , τάδε καταδόξας , πρὸς μὲν Εὐβοίῃ σφέας ἐθελοκακέειν ὡς οὐ παρεόντος αὐτοῦ , τότε δὲ αὐτὸς παρεσκεύαστο θεήσασθαι ναυμαχέοντας .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.